Przejdź do forum
Art: Solving Proble...
 
Powiadomienia
Wyczyść wszystko

[Zamknięte] Art: Solving Problems by Giving Up

25 Posty
6 Użytkownicy
0 Reakcje
1,435 Wyświetlenia
ilidek
Dołączył: 06.07.2010

Wrzucam art który dostałem na mejla z subskrypcji. Jestem przekonany, że art nie przyda się większości osób, nie oszukujmy się mało kto ma problemy z tym że jest zbyt wytrwały jednak przypuszczam, że jest parę osób które mają podobnie do mnie i dla nich może to być ciekawa refleksja.

Solving Problems by Giving Up

Sometimes when you have a big problem or challenge to deal with, you just aren't capable of solving it with your current knowledge, skills, motivation, and discipline. You were probably taught that it's a bad thing to give up, but what if you're just not making any progress after months of trying? In such situations it's perfectly okay to give up temporarily and come back to the problem later, perhaps even years later.

There was a time when cosmologists couldn't agree on the age of the physical universe. Oh, they had lots of theories about it, but they lacked the tools to make accurate measurements of the necessary data. Many of their theories were little more than guesses. There was insufficient data to prove or disprove their theories either way.

Then along came the WMAP satellite, which was launched in 2001. This satellite collected data about microwave radiation, dark energy, dark matter, and much more -- with an unprecedented scope and precision. Using that massive amount of solid data, scientists were able to calculate the age of the universe to be 13.75 billion years since the big bang, accurate to within less than 1%.

Now that technology has finally caught up with the theorists, it's likely that we're entering into another golden age of cosmology. A lack of accurate data is no longer such a barrier to coming up with the right theories. Now the challenge has become one of figuring out theories that can accurately explain the massive amount of data that's still being collected and analyzed.

Since I've been working on my own personal growth consciously for at least 20 years, I've encountered a number of similar problems -- problems that at one point I couldn't solve but which eventually became solvable.

For many years I struggled to become an early riser and then eventually had a breakthrough, stumbling upon a method that worked for me, as I wrote about in How to Become an Early Riser in 2005. In that case the key was figuring out the right method. My earlier attempts failed because I was trying to use a method that just wasn't a good fit for me. So setting this problem aside for a number of years gave me the opportunity to incubate a better solution, one I might not have discovered if I was constantly trying to force a solution.

You may have a personal timetable for achieving certain goals, but as with the case of the cosmologists, the universe may have its own timetable that doesn't necessarily agree with yours. This doesn't mean your goal is impossible, just that it may take longer than you'd like.

At any given time, we have the opportunity to work on many different lines of growth. Sometimes progress is easier and faster in one area than it is in others. And since growth often occurs holistically, a breakthrough in one area can trigger breakthroughs in other areas.

Don't hammer away incessantly at problems where you aren't making progress. If you aren't seeing measurable improvements within about 90 days, consider setting that problem aside for a while. Give up on it -- temporarily. Know that you can always revisit it later.

For instance, if you're struggling to improve your physical fitness, stop pushing so hard on that front for a month or two, and shift your focus to another part of your life. Work on advancing your career. Spend more time with your family. Or dive deeply into your spiritual growth.

I like to consider the following areas when working on my personal growth: health & physical body, mental development & learning, relationships & social life, career & finances, spiritual growth, travel & adventure, and home & household. I review these areas periodically, and when I'm feeling stuck in one area, I turn my attention to an area I may have been neglecting.

I've noticed that when I focus too intensely on one or two areas for several months, my progress usually stagnates after a while. I get stuck, and it's hard to keep moving forward. I have this tendency to keep pushing against resistance, but when I take a step back and look at what's actually happening, I have to admit that I'm not making much progress anyway, so I might as well stop pushing so hard. I may be exerting a lot of effort, but I'm not being effective, so why keep pushing?

Then I remember that there are other aspects of my life to attend to, so I switch my attention for a while. Often I pick the most neglected area. Suddenly I'm making very fast progress in that area -- it was ripe for a breakthrough.

When I turn my attention to some new area for a while, quite often the stuck area will gradually become unstuck all on its own. New opportunities will arrive, new connections will be made, and old problems will die off. Progress will start being made once again, and in an easy and flowing manner.

The passage of time alone is sometimes enough to create a breakthrough. A problem that seems sticky and troublesome may eventually succumb to time. Maybe you'll grow into a stronger, more capable person who can finally handle it. Maybe the problem will partially solve itself. Maybe you'll stumble upon new information or a solution you'd never considered. Or maybe you'll just become a little more open-minded -- or possibly more desperate -- and you'll be willing to try solutions you'd have previously dismissed.

Forcing a solution rarely works. And complaining about it is a waste of time. So if you're really stuck, refocus yourself on some other area where you can make progress. Rebuild your self-confidence, and rack up some new successes. Then when you feel ready for it, take another crack at the challenge that once discouraged you. You may find that even if you still can't solve it, you may at least be able to wound it. :)

Can you identify one of those neglected areas of your life where you have the opportunity to make substantial progress with a small investment of time? Have you been reading as many good books as you'd like? When was the last time you enjoyed a long bike ride? Have you been expressing your appreciation for the people in your life? How about that new travel adventure you always wanted to experience?

Interestingly, the Big Bang Theory actually got its name from Fred Hoyle, who was one of the theory's biggest opponents. By fighting against it, he ended up naming it. So worst case... if you really can't solve some particular problem, perhaps you can come up with a cool name for it that everyone else can use. :)


24 odpowiedzi
lechrumski
Dołączył: 21.12.2008

No spoko dosc ciekawy art:) Nie ze wszystkim sie zgadzam, ale jest tez duzo interesujacych rzeczy i wiekszosc mi sie podoba. Widac ze gosc ktory to pisal to dosc swiadoma osoba ktora nie tylko powtarza ale teraz samodzielnie mysli o zyciu. _thumbsup:


ilidek Autor wątku
ilidek
Dołączył: 06.07.2010

Wiesz co głównie spodobało mi się to, że odniosłem jego arta do swojego życia i siłki. Ciału poświęcam najwięcej czasu a mam najmniejszy ROI (return of investment). Steave radzi aby nie wkładać w coś pełnej energii jeżeli po 90 dniach dalej widać słabe efekty, radzi aby trochę sfolgować z tym (nie koniecznie zaprzestać) zacząć poprawiać inne ważne dziedziny życia i potem znowu wrócić do tej danej rzeczy. Z poświęcania uwagi otwieraniu się na emocje mam świetny ROI przy małym nakładzie czasu więc dlatego mogę spokojnie uderzać w inny aspekt życia typu kobiety czy język angielski a po jakichś 3 miechach wrócić spowrotem do testowania nowych rzeczy z siłką. Co by nie mówić art ten może być niebezpieczny dla wielu osób... Jeżeli ktoś pisze o zarzuceniu pewnych czynności a jego odbiorcą jest osoba, która ze wszystkiego ciągle rezygnuje to...


lechrumski
Dołączył: 21.12.2008

A co z dziedzinami ktore wymagaja wiecej czasu niz 90 dni? Wezmy np profesjonalny trading. 3 miechy to sama nauka strategii - potem nauka i dobrzy gracze po roku zaczynaja robic fajne profity.

A z otwieraniem sie na emocje w 100% sie zgadzam. Wlasciwie to nie chodzi o otwieranie ale przestawanie bycia zamknietym - jako dziecko byles perfekcyjnie otwarty i to samo tyczy sie mnie. W pewnym momencie dazac do rozwoju pokerowego poszedlem za bardzo w logike ale ciesze sie ze to zauwazylem i zaczalem to zmieniac. Co ciekawe moje wyniki znacznie sie poprawily:PPP


variat
Dołączył: 06.05.2010

Leszek,

Mozesz rozwinac zdanie, ze za bardzo poszedles w logike, a pozniej otworzyles sie bardziej na emocje?

I dlaczego poprawilo to Twoje wyniki?


furminator
Dołączył: 30.11.2009

Napisane przez variat
Leszek,

Mozesz rozwinac zdanie, ze za bardzo poszedles w logike, a pozniej otworzyles sie bardziej na emocje?

I dlaczego poprawilo to Twoje wyniki?

mnie również bardzo zaciekawiło to zdanie...


lechrumski
Dołączył: 21.12.2008

Dluzsza sprawa, postaram sie dzisiaj wieczorem cos skrobnac co mysle na ten temat. Temat zaczalem rozwazac w momencie kiedy doszlo do mnie ze Phil Ivey stwierdzil ze inwesuje w rozwoj gry ale decyzje podejmuje intuicyjnie na bazie tego co czuje.

pozdr


ilidek Autor wątku
ilidek
Dołączył: 06.07.2010

A co z dziedzinami ktore wymagaja wiecej czasu niz 90 dni? Wezmy np profesjonalny trading. 3 miechy to sama nauka strategii - potem nauka i dobrzy gracze po roku zaczynaja robic fajne profity.

I przez te 3 miechy masz progres. Uczysz się więc siłą rzeczy progres jest zauważalny, coraz lepiej zaczynasz rozumieć pewne rzeczy, łączysz pewne fakty ze sobą, mimo iż wcześniej nic do siebie nie pasowało etc. etc. Ja zrozumiałem przekaz Steava tak, że jeżeli jesteś w martwym punkcie przez 3 miesiące i efekty są takie jakby chciały a nie mogły to należy zmienić priorytet na jakiś czas. Zmieniając priorytety nie koniecznie trzeba całkowicie rezygnować z danej czynności, wystarczy poświęcać jej energii skoro i tak rezultaty nie są oszałamiające.


lechrumski
Dołączył: 21.12.2008

Napisane przez ilidek

A co z dziedzinami ktore wymagaja wiecej czasu niz 90 dni? Wezmy np profesjonalny trading. 3 miechy to sama nauka strategii - potem nauka i dobrzy gracze po roku zaczynaja robic fajne profity.

I przez te 3 miechy masz progres. Uczysz się więc siłą rzeczy progres jest zauważalny, coraz lepiej zaczynasz rozumieć pewne rzeczy, łączysz pewne fakty ze sobą, mimo iż wcześniej nic do siebie nie pasowało etc. etc. Ja zrozumiałem przekaz Steava tak, że jeżeli jesteś w martwym punkcie przez 3 miesiące i efekty są takie jakby chciały a nie mogły to należy zmienić priorytet na jakiś czas. Zmieniając priorytety nie koniecznie trzeba całkowicie rezygnować z danej czynności, wystarczy poświęcać jej energii skoro i tak rezultaty nie są oszałamiające.

Teraz kumam i sie zgadzam. Haha 3 miechy to nawet za duzo wg mnie, ja bym to pewnie jeszcze skrocil dwukrotnie ale to moje standardy:)


lechrumski
Dołączył: 21.12.2008

Napisane przez variat
Leszek,

Mozesz rozwinac zdanie, ze za bardzo poszedles w logike, a pozniej otworzyles sie bardziej na emocje?

I dlaczego poprawilo to Twoje wyniki?

Koncept jest nastepujacy. Kazdy problem jest problemem braku rownowagi bez znaczenia czy dotyczy bad beatow, przywiazania do kasy, zanizonego poczucia wartosci, relacji - aby wystapil problem musi istniec wczesniej brak rownowagi. Opisalem to wstepnie na wczorjaszym treningu przez 1.5h+ na pewno jeszcze pare treningow zrobie na ten temat.

W kazdym razie zaczalem szukac w jakich kontekstach pojawiaja sie u mnie roznego rodzaju problemy i oczywiscie zawsze akzdy z nich wiazal sie z jakiegos rodzaju nierownowaga. Jedynm z nich byl fakt tego ze w pewnym momencie za bardzo skrecilem w logike kosztem emocji. Wydawac by sie to moglo naturalne w srodowisku pokerowym, ale ma to swoje konsekwencje. Przede wszystkim co to za zycie w ktorym ja sam blokuje swoje emocje? Po co mi zycie w ktorym daze do szeroko rozumianego sukcesu nie przezywajac na co dzien radosci, szczescia, bolu, cierpienia, smutku, ekscytacji, frustracji, spokoju, satysfakcji i wielu innych emocji. Doszedlem do wniosku ze mnie jako czlowieka nie interesuje bycie robotem.

Potem zaczalem zastanwiac sie czemu Phil Ivey podejmuje decyzje w oparciu o intuicje - to samo robi np Steve Jobbs (szef Apple) Warren Buffet i pare innych ktorze nie sa dobrymi rzemieslnikami ale artystami w swoich dziedzinach. Tego samego uczyl np Michal Kurach - jeden z najlepszych traderow swiata. Schemat wybitnie sie powtarza.

Doszedlem do nastepujacych wnioskow:
-w zeszlym roku ze wzgledu na pewne doswiadczenie w moim zyciu wyparlem czesc emocjonalna i zaczalem za bardzo skupiac sie na logice
-czas zaczac otwierac sie bardziej na emocje, swiat i wszystko co dzieje sie dookola
-najwybitniejsi "artysci" w poszczegolnych dziedzinach dzialaja nie na zasadzie umyslu ale intuicji. To nie znacza ze nie cwicza. Cwicza wiecej niz ktokowliek inny, ale w trakcie gry ufaja swojej podswiadomosci podejmujac wiele decyzji intuicyjnie

Zmienilem jeszcze pare innych rzeczy i w konsekwencji widze u siebie brdzo duzy progres jesli chodzi o mindset i jakosc gry. Gram bez presji - rozumiem ze wyniki nie definiuja mnie jako czlowieka. Rozumiem ze jestem wartoscia sama w sobie bez wzgledu na to czy wygram czy przegram tysiac $. Zaczalem rozumiec to ze kazda wiedza jest zarowno zasobem jak i ograniczeniem. Zaczalem rozumiec jak sam ograniczalem swoje mozliwosci zwlaszcza w kontekscie szybkiego awansu na wzysze stawki. Zrozumialem ze nawet moje plany byly w duzym stopniu ograniczeniem tego co moge zrobic.

Zaczalem dostrzegac 2 czesci kazdej cechy charakteru. Zrozumialem ze jestem i madry i glupi. Ze mam racje oraz sie myle. Ze potrafie grac dobrze ale robie tez bledy. Zamiast walczyc poszedlem w totalna akceptacje. To co jest, jest ok. Zawsze bede i madry i glupi. Zawsze bede robil dobre zagrania i bledy. I to daje mi osobiscie totalny luz a w konsekwencji wyniki o jakich wczesniej nie marzylem. Nie marzylem bo moje plany byly i zasobem i ograniczeniem trzymajacym mnie na okreslonym poziomie.

To dziala dla mnie i jest dla mnie ok - moze komus tez pomoze. Koncept jasnej i ciemnej strony kazdej cechy charakter na pewno bede konytnuowal w kolejnych watkach

pozdr


variat
Dołączył: 06.05.2010

Teraz rozumiem. W najlepszym okresie pokerowym w moim zyciu, poswiecalem na sama edukacje teoretyczna po pare godzin kazdego dnia. Mimo to, przy stoliku bylem obecny tylko tam, wiele razy gralem 'na czuja' zeby stwarzac historie, presje, czytac przeciwnikow itp itd. Ostatecznie mialem wtedy najlepsze wyniku w swoim zyciu. Nie myslalem o kazdym zagraniu jak o osobnym koncepcie, o ktorym dzisiaj np. ogladalem dwa filmiki i czytalem artykul. Tylko z kazdym dniem stawalem sie coraz bardziej wartosciowym pokerzysta i przy zagraniu pozwalelm zeby ta wiedza 'przeplywala' przeze mnie, co skutowalo tymi wlasnie intuicyjnymi zagraniami. Utozsamialem sie caly ze wszystkimi konceptami, ktore przyswoilem i gra byla po prostu jednym wielki flow calej mojej osoby.
Niby to intuicja, ale jednak powstala z wiedzy.
Czyli tak jak mowisz - z jednej strony pracowalem nad teoretyczna strona pokera, a z drugiej przy stole byly pewne emocje, intuicja itd.

Uwazam, ze im wiecej spedzamy czasu nad analiza i rozwojem teoretycznym tym 'lepsza mamy intuicje'. Mamy wieksza baze danych i nasza intuicja jest oparta o ta wiedze.

W tej chwili uwazam to za naturalne, ze razem ze zdobywaniem wiedzy rozwija sie nasze intuicyjne myslenie, ktore zreszta mysle, ze i tak jest oparte o konkretne schematy, szybkie analizowanie itd. Chyba, ze faktycznie ktos z pewnych powodow blokowal u siebie to. To dla mnie cos jak boks. Sprzedzasz setki godzin na sali, to w walce najczesciej ciosy wychodza 'intuicyjnie' same z siebie i jest to zupelnie naturalne. Jednak, gdy zawodnik zacznie nad kazdym ciosem myslec i straci to flow, to staje sie mniej skuteczny. To wydaje mi sie podobny koncept, o ktorym napisales, czyli wyparcie swojej strny emocjonalnej, a poleganiu tylko na logice, ktora w tym przypadku nas ogranicza.

Mam troche trudnosci, zeby wyrazic to, co chce, ale naprawde rozumiem o co Ci chodzi i zgadzam sie w zupelnosci.


ilidek Autor wątku
ilidek
Dołączył: 06.07.2010

Lechu dwie sprawy imo nie uważam żeby aurto było tak bardzo przykładać uwagę do przykładów które podają autorzy. Imo autor podaje przykład żeby zaproponować i pokazać pewien sposób myślenia i nie jest to wytyczna. Na siłowni jak po 90 dniach nie widać efektów to warto to zmienić / zaniechać ale przy uwo czas się wielokrotnie skraca.

Durga sprawa to czy ta poprawa gry nie jest subkietywna, dopuściłeś emocje, pewne rzeczy akceptujesz przez co się lepiej czujesz a przez to oceniasz że lepiej grasz. Jak jesteśmy szczęśliwy cieszą małe rzeczy a jak jesteśmy wkurwieni nie cieszą nawet większe rzeczy. Sam jestem wielkim zwolennikiem emocji ale nie uważam żeby miało to duży wpływ na Twoją grę chyba że zamiast emocji po prostu zacząłeś grać na czuja a wtedy wszystko miało mieć swoje powody. Pamiętaj jednak o tym że gdybym ja zaczął grać na czuja to gówno by mi to dało mimo iż jestem otwarty emocjonalnie, najpierw musisz poznać rzetelną wiedzę potem dopiero możesz się bawić w takie rzeczy.


lechrumski
Dołączył: 21.12.2008

Lechu dwie sprawy imo nie uważam żeby aurto było tak bardzo przykładać uwagę do przykładów które podają autorzy. Imo autor podaje przykład żeby zaproponować i pokazać pewien sposób myślenia i nie jest to wytyczna. Na siłowni jak po 90 dniach nie widać efektów to warto to zmienić / zaniechać ale przy uwo czas się wielokrotnie skraca.

to wiadomo

Durga sprawa to czy ta poprawa gry nie jest subkietywna, dopuściłeś emocje, pewne rzeczy akceptujesz przez co się lepiej czujesz a przez to oceniasz że lepiej grasz. Jak jesteśmy szczęśliwy cieszą małe rzeczy a jak jesteśmy wkurwieni nie cieszą nawet większe rzeczy. Sam jestem wielkim zwolennikiem emocji ale nie uważam żeby miało to duży wpływ na Twoją grę chyba że zamiast emocji po prostu zacząłeś grać na czuja a wtedy wszystko miało mieć swoje powody. Pamiętaj jednak o tym że gdybym ja zaczął grać na czuja to gówno by mi to dało mimo iż jestem otwarty emocjonalnie, najpierw musisz poznać rzetelną wiedzę potem dopiero możesz się bawić w takie rzeczy.

Powiem Ci ze rzeczywiscie zmienilo sie kilka rzeczy. Jedna z nich dotyczy moich planow. W pewnym momencie tworzac w maju plan dzialan na 5 lat stwierdzilem ze w ciagu 5 lat zostana wygrywajacym graczem PLO1k. Okazalo sie to obusiecznym mieczem. Z realizacja lanu nie mialbym pewnie zadnych problemow ale zauwazylem ze ten plan cos zaklada a mianowicie bardzo powolne wchodzenie na kolejne limity -zalozmy pol roku - 1 limit. Wowczas sam siebie ustawiam na to zeby kisic sie np na PLO50 przez pol roku. Bardzo pomogl mi tutaj Destrukt ktory ma na temat awansowania ze stawkami zupelnie inne zdanie:D Jego standard to jeden limit - 1 miesiac. Moj plan zakladal mniej wiecej limit co pol roku. Kiedy okazalo sie ze jestem w stanie wygrywac na PLO100 a takze na PLO200 utrzymujac winrate z PLO50 a nawet go przewyzszajac to cos do mnie dotarlo. W pewnym momencie stalem sie niewolnikiem swojego planu - dlatego musialem go zmodyfikowac.

Pamietam jak kiedys jezdzac na rowerze nie moglem podjechac pod jedna gorke bez zsiadania z roweru - dodam ze gorka byla prawie pionowa. Zawsze mialem jakies opry badz watpliwosci ze spadne. Ktoregos dnia postanowilem jechac na maxa i niech sie dzieje co chce i udalo mi sie. Kazdego kolejnego dnia podjazd udal mi sie bez najmniejszego problemu a przeciez nie zaczalem szybciej jezdzic. Po prostu ograniczenie twkilo w glowie. Tak samo jak kilkadziesiat lat temu nikt nie byl w stanie przebiec mili ponizej 4 minut. Kiedy w koncu komus to sie udalo to tego samego roku zrobilo to kolo 20 osob kilkakrotnie pobijajac rekord swiata.

Problem byl tutaj dwojaki - po pierwsze moje ograniczenie - po drugie mechanizmy obronne mojego ego ktore uwzalo ze trener mindsetu nie moze miec takiego problemu i przez to blokowalo mi dostep do wszelkich sygnalow przemawiajacych za tym ze ograniczam sam siebie.

Do tego doszlo duze otwarcie sie na wlasna intuicje, nowy sposob pracy z emocjami i sa efekty.


Kakakeke
Dołączył: 12.03.2007

Napisane przez ilidek
Jeżeli ktoś pisze o zarzuceniu pewnych czynności a jego odbiorcą jest osoba, która ze wszystkiego ciągle rezygnuje to...

Też o tym po przeczytaniu pomyślałem , że niektóre osoby mogą porzucić sprawę na zawsze :) Artykuł fajny i ciekawy , będę się bacznie przyglądał tematowi bo sprawa dzisiejsza a stres i czas są prześladowcami dużej części społeczności co źle wpływa na cały wszechświat , bo jak być uśmiechniętym jak ktoś się wyładowuje na reszcie bo nie odnajduje rozwiązań swoich porażek :D


ilidek Autor wątku
ilidek
Dołączył: 06.07.2010

Jasne Lechu masz rację tyle że według mnie emocje prędzej blokują osiągnięcia niż je zwiększają ale za to dają większe poczucie szczęścia i samoświadomości. Zobacz że wyrzuty sumienia wynikają z emocji, jak byłem odcięty od swoich emocji nie miałem wyrzutów sumienia, co najwyżej nie robiłem czegoś w obawie o konsekwencje / odwet ale nie wyrzuty sumienia. W zarabianiu pieniędzy jeżeli nie masz wyrzutów sumienia możesz o wiele szybciej się dorobić nawet Schwarzeneger pisał o tym, że odciął się od swoich emocji żeby go nie rozpraszały osiągnąć cel.

Co do Twojego przykładu z planowaniem to nasze plany na dobrą sprawę rzadko zgadzają się z rzeczywistością. Jedyne plany, które są "pewne" to te w których zakładamy ilość czasu który poświęcimy na dany temat a nie efekty końcowy. Co do ograniczania samego siebie to masz rację, sam się czasem łapię, że na siłowni mogę dać z siebie trochę więcej ale przestaję przez lenistwo. Aczkolwiek oba te argumenty nie przemawiają za tym że emocje pomagają nam lepiej cokolwiek robić. Zastanów się Lechu czy po prostu nie masz tego samego progresu ale jesteś szczęśliwszy. Jako osoba szczęśliwsza bardziej będziesz doceniał to co wygrywasz, nawet jak to jest małe zwycięstwo co niekoniecznie musi mieć przekład na umiejętności. Uważam otwarcie emocjonalne za element tego żeby być człowiekiem ale według mnie to prędzej przeszkadza niż pomaga w osiągnięciach. Głupio żeby osoba której nie zależy na emocjach, zaczęła się na nich skupiać żeby być lepszym w pokerze i nic z tego nie mieć.


lechrumski
Dołączył: 21.12.2008

Zobacz że wyrzuty sumienia wynikają z emocj

Tu bym podyskutowal. Oczywiscie ze z emocji ale troche innych niz "normalne" emocje jak relaks, entuzjazm, strach, pozadanie. Wyrzuty sumienia wg mnie najczesciej wynikaja z wstydu, poczucia gorszosci badz przekonania ze to co sie zrobilo jest zle i przeniesienia tego na poziom tozsamosci. Zgadzam sie ze pod tym kryja sie emocje ale bardzo bazowe - tutaj znajduja sie przekonania core ktorych szukamy poprzez The Worka.

Co do Twojego przykładu z planowaniem to nasze plany na dobrą sprawę rzadko zgadzają się z rzeczywistością. Jedyne plany, które są "pewne" to te w których zakładamy ilość czasu który poświęcimy na dany temat a nie efekty końcowy. Co do ograniczania samego siebie to masz rację, sam się czasem łapię, że na siłowni mogę dać z siebie trochę więcej ale przestaję przez lenistwo. Aczkolwiek oba te argumenty nie przemawiają za tym że emocje pomagają nam lepiej cokolwiek robić. Zastanów się Lechu czy po prostu nie masz tego samego progresu ale jesteś szczęśliwszy. Jako osoba szczęśliwsza bardziej będziesz doceniał to co wygrywasz, nawet jak to jest małe zwycięstwo co niekoniecznie musi mieć przekład na umiejętności. Uważam otwarcie emocjonalne za element tego żeby być człowiekiem ale według mnie to prędzej przeszkadza niż pomaga w osiągnięciach. Głupio żeby osoba której nie zależy na emocjach, zaczęła się na nich skupiać żeby być lepszym w pokerze i nic z tego nie mieć.

Rozumiem Cie natomiast wydaje mi sie ze patrzysz na to troche w kategoriach oddzielenia emocji od osiagania. To co ja staram sie ostatnio robic to laczyc droge z celami. Robilem to dosc dokladnie na ostatnim ale w sumie juz dokladnie nie pamieta bo nigdy nie pamietam swoich treningow:P W kazdym razie skupienie sie na celu ma swoje plusy i minusy. Plusy znamy, a minusy to m.in. orientacja na wynik, napiecie, stres, brak radosci, odtwarzanie, brak bycia w tu i teraz. Skupienie sie na drodze czyli procesie ma rowniez swoje plusy i minusy. Plusami sa m.in. radosc, obecnosc, bycie w tu i teraz, wieksza kreatywnosc. Minusami brak standardow i mozliwosc siedzenia na d... i pracy znacznie ponizej wlasnych mozliwosci. Zaden wybor nie jest idealny aczkolwiek w dzisiejszej socjokulturze zachodu orienatacja na sukces i osiaganie kosztem radosci jest tak naturalna ze nikt jej nie kwestionuje.

Ogladalem wczoraj Smerfy i moja uwage przykul momemnt kiedy smerfy nie mogly sie nadziwic ze bohater nie spiewa podczas pracy. Dla nich praca to polaczenie radosci z pozytecznoscia a dla goscia z filmu tylko stres i osiaganie.
I to jest dla mnie odpowiedz, rozwiazaniem jest dla mnie polaczenie plusow drogi z plusami orientacji na cele, tak, abym poza osiagnieciami mogl ZAWSZE cieszyc sie tym co robie.


HTAndrzej5
Dołączył: 28.01.2007

Jedna uwaga odnośnie otwarcie na emocje: imo intuicja nie ma za wiele wspólnego z emocjami. Intuicja to nadal wyciąganie logicznych wniosków na podstawie dostępnych informacji, tylko na poziomie podświadomym.
Emocje, nawet pozytywne, w mniejszym lub większym stopniu hamują nas w dziedzinach, w których liczy współzawodnictwo. Zaburzają naszą percepcje rzeczywistości. Negatywne utrudniają podejmowanie logicznych decyzji, a pozytywne zmniejszają "głód" sukcesu.


ilidek Autor wątku
ilidek
Dołączył: 06.07.2010

Jedna uwaga odnośnie otwarcie na emocje: imo intuicja nie ma za wiele wspólnego z emocjami. Intuicja to nadal wyciąganie logicznych wniosków na podstawie dostępnych informacji, tylko na poziomie podświadomym.Emocje, nawet pozytywne, w mniejszym lub większym stopniu hamują nas w dziedzinach, w których liczy współzawodnictwo. Zaburzają naszą percepcje rzeczywistości. Negatywne utrudniają podejmowanie logicznych decyzji, a pozytywne zmniejszają "głód" sukcesu.

Świetna uwaga Andrzej, podpisuję się pod tym rękami, nogami i pewną inną częścią ciała :D Zauważyłem po sobie, że od kiedy lepiej się czuję nie mam takiego ciśnienia na bycie naj. Nie mam spalającej mnie żądzy osiągnięć i bardziej się opieprzam. Co do emocji to ciągle pamiętam fragment "Nigdy się nie poddawaj 2", w którym jeden z uczniów pyta Andersona Silve a to czemu radzi odciąć się od agresji podczas walki, przecież agresja pomaga nam zadać więcej uszkodzeń przeciwnikowi na co otrzymuje odpowiedź "właśnie, agresja skupia się na tym żeby zadać jak najwięcej obrażeń przeciwnikowi nie myśląc o sobie, to często prowadzi do tego że przegramy, w walce powinniśmy myśleć o przeciwniku i o sobie a do tego potrzebny jest czysty umysł". Świetnym przykładem na to będzie David Goggins którego mottem jest "codziennie rób jedną rzecz której nienawidzisz"

Ogladalem wczoraj Smerfy i moja uwage przykul momemnt kiedy smerfy nie mogly sie nadziwic ze bohater nie spiewa podczas pracy. Dla nich praca to polaczenie radosci z pozytecznoscia a dla goscia z filmu tylko stres i osiaganie.I to jest dla mnie odpowiedz, rozwiazaniem jest dla mnie polaczenie plusow drogi z plusami orientacji na cele, tak, abym poza osiagnieciami mogl ZAWSZE cieszyc sie tym co robie.

Lechu na przyszłość, zamiast powoływać się na postacie fikcyjne jakimi są smerfy można zawsze użyć Hawajczyków. Znasz hunę więc pewnie słyszałeś o cieślach którzy żyją w Hawajach. Pracują nad morzem z deskami surfingowymi i jak nadchodzi wielka fala wbiegają do wody i zaczynają surfować. Muszą mieć bardzo duże kłopoty finansowe żeby zmienić priorytety. Co do Twojego podejścia do doskonale je rozumiem, dawniej lubiłem o sobie myśleć jak o warriorze którzy przekłada osiągnięcia nad własne szczęście. Niedawno znowu dochodzę do punktu w którym nie czuję potrzeby udowadniania sobie czegoś i skupiam się na szczęściu.


lechrumski
Dołączył: 21.12.2008

Napisane przez HTAndrzej5
Jedna uwaga odnośnie otwarcie na emocje: imo intuicja nie ma za wiele wspólnego z emocjami. Intuicja to nadal wyciąganie logicznych wniosków na podstawie dostępnych informacji, tylko na poziomie podświadomym.
Emocje, nawet pozytywne, w mniejszym lub większym stopniu hamują nas w dziedzinach, w których liczy współzawodnictwo. Zaburzają naszą percepcje rzeczywistości. Negatywne utrudniają podejmowanie logicznych decyzji, a pozytywne zmniejszają "głód" sukcesu.

Tu akurat mam inne zdanie bo umowmy sie prezentujemy tu swoje opinie:) Wyparcie emocji ma swoje dobre i zle strony. Ja, przede wszystkim jako czlowiek nie chcialbym wypierac ze swojego zycia przezywania emocji. Inna sprawa jest taka ze jak pojawia sie emocja rozumiana jako negatywna to zawsze staram sie zrozumiec jakie moje przekonania spowodowaly jej powstanie i popracowac nad tym. Tym niemniej akceptuje to co jest. To oczywiscie kwestia indywidualna i kwestia wyboru kazdego z nas ale ja akurat nie wyobrazam sobie wywalenia z zycia emocji.

Jedna uwaga odnośnie otwarcie na emocje: imo intuicja nie ma za wiele wspólnego z emocjami. Intuicja to nadal wyciąganie logicznych wniosków na podstawie dostępnych informacji, tylko na poziomie podświadomym.

Tez nie moge sie do konca zgodzic. Uwazam ze intuicja nie pochodzi z logiki. Inuicja wg mnie polega na korzystaniu z Twoich podswiadomych zasobow. Kazdej sekundy dociera do nas nawet kilka milionow informacji - swiadomie jestesmy w stanie zarejestrowac 7-9 a max skupic sie na 1-2. Natomiast cala reszta jest wylapywana przez Twoja podswiadomosc i potem np siedzisz przy stoliku i slyszysz jak podswiadomosc podpowiada "fold". Nie wiesz jak, nie wiesz czemu ale Twoja podswiadomosc zdazyla przetworzyc cos do czego mozesz nie miec swiadomego dostepu ale podswiadomosc zarejestrowala juz dziesiatki identycznych linii i zawsze ktos pokazywal sie z top rangem.

Rzeczywiscie masz racje ze emocje nie sa rowne intuicji - polecialem troche z mojego sposobupostrzegania:)


lechrumski
Dołączył: 21.12.2008

Lechu na przyszłość, zamiast powoływać się na postacie fikcyjne jakimi są smerfy można zawsze użyć Hawajczyków.

Akrurat wczoraj ogladalem wiec skorzystalem z okazji:D poza tym staram sie jak moge walkowac na forum temat modelowania. Ludzie ida do kina na film jak smerfy - smieja sie - wychodza i mowia fajne - to byl tylko film. Ja wole sie posmiac i jeszcze sie czegos nauczyc a madrzy rezyserzy zawsze w bajkach przemycaja sporo fajnych rzeczy:)

Z Hawajczykami zgoda, problem w tym ze ich nigdy na oczy nie widzialem. Smerfow tez nie ale chociaz na ekranie;)