Pokerowe ustawki - melodia przeszłości?

Teraz o "ustawkach" live pisze sie na facebooku i jakoś nikt się tego nie boi, tak więc "ustawki", w rozumieniu takim, jak je przedstawiłeś, to moim zdaniem właśnie melodia przeszłości

masz racje ustawki bardzo ciekawa sprawa, sam niestety o udziale moge tylko pomarzyć bo przy mojej masie by mnie szybko zabili a i chodzenie z obitym ryjem z wiekiem sprawia coraz mniejsza przyjemnosc

Ace, może opisałbyś w wolnej chwili "ustawki" w których brałeś udział na blogu? Bo rozumiem, że to były ciut wyższe stawki i inna atmosfera niż NL10 grane dziś po akademikach

PILKA NOZNA
DLA KIBICOW!

O grze z "doktorkami" kiedyś wspominałem, ale wolałbym właściwie ani nie zamieszczać żadnych danych tych ludzi, ani nawet ich charakterystyki, ani miejsc konkretnych podawać, a bez tego opis może być okrutnie kulawy.
Stawki były zadowalające, ale jako młody chłopak musiałem jak Sammy Farha cały bankroll brać na spotkania
Było bardzo klimatycznie, bo młodzi, nieliczni jeszcze w tamtym czasie "kumaci" w kwestii pokera, spotykali się z pozostałościami po komunistycznej erze - gośćmi, którzy by móc próbować skubać młodych, musieli się przerzucić z podwójnego zaciemniania w pięciokartowcu i czytania twarzy na liczenie i gry "zza oceanu".

Nigdy nie zapomnę - to był dla mnie wspaniały czas. Kiedyś przed jednym gościem udawałem bananowca, który myśli, że może zcwanić jakiś dziadków, ten mi polecił jedną gierkę na Dworcowej z Olsztynie, a kumplom zasponsorowałem po dwa piwa w Andergrandzie, by byli w gotowości, bo prawdę mówiąc bałem się jak diabli.
Była kultura i udało mi się wygrać (była tam w sumie zbieranina z sześciu osób), a jak odpaliłem trochę kaski w podziękowaniu gościowi, który mnie nakręcił, ten zaproponował współpracę, bo dużo wiedział. Ale niestety, nie byłem aż taki dobry i nie kroiłem milionów, nie wygrywałem ze wszystkimi. Forsowałem trochę Hold'em potem i Stud nawet, żeby mieć edge'a, ale wielu nie chciało grać, bo nikt nie był głupi, by siadać do gry poznanej dwa dni wcześniej.
Nie miałem nigdy kasy, by dokładać do interesu na szczęście. Jak wygrywałem, byłem gość. Jak przegrałem - ciułałem kasę zarobioną w militariach, na ulotkach, na promocjach, w sklepie z antykami lub po prostu skołowaną. O grze online jeszcze nikt nie słyszał.

Nie musisz podawać nazwisk, nazw miejsc, albo zmień je na fikcyjne. Chodzi bardziej o atmosferę i klimat takich gier.

Proszę

OK - na dniach coś skrobnę

Ace jak coś napisze to ludzie nie mogą spać po nocach w oczekiwaniu na ciąg dalszy.

Odnośnie tematu to gry prywatne mają się bardzo dobrze, przynajmniej w Europie - ciężko jest zebrać "z łapanki" ekipę żeby pograć z fishem 50/100, czy 100/200, dlatego często są to umówione spotkania, dostępne tylko przez znajomych. Jedną z takich gier opisałem na blogu FullHouse, możecie tam znaleźć nieco na ten temat.

podbijam temat bo jeszcze Ace o nim zapomni i nic nie napisze a tego byśmy nie chcieli bo zapowiada się ciekawie.

napisałem o tym trochę na blogu - zapraszam

play or die tryin'