Jak przyswajam wiedzę?

Wstęp

W tym artykule:

• Rodzaje przyswajania wiedzy
• Skojarzenie metod przyswajania wiedzy
• Jak uczyć się najefektywniej?
• Jaka jest w tym rola PokerStrategy.com?

Uczyć się można w różnoraki sposób - nawet nauczania można uczyć.

Jedni
najefektywniej przyswajają wiedzę poprzez słuchanie - tzw. słuchowcy. Inni uczą
się najlepiej, kiedy coś zobaczą lub przeczytają. Powszechnie nazywa się ich
wzrokowcami. Trzecią grupę stanowią ludzie, którzy najlepiej zapamiętują
informacje przekazane przez dialog czy dyskusje. W Polsce mówi się, że mają
koordynację wzrokowo-słuchową (wyrażenie ang. communicative learners nie ma
fachowego tłumaczenia na język polski - na potrzeby artykułu nazywać ich
będziemy "uczącymi się przez kontakt z innymi").

Ostatnią grupą są
kinestetycy. Należą do niej ci, których narzędziem do zapamiętywania jest
własne doświadczenie, dotyk czy próbowanie danej czynności.

Słuchowiec

Najefektywniej uczy się, kiedy może słuchać i wypowiedzieć na głos
przyswajane informacje lub przynajmniej ruszać ustami. Niestety, uczących się w
ten sposób bardzo łatwo rozproszyć poprzez hałas. Niezbędnym jest, aby źródło informacji było jedynym, co w danej chwili słyszą.

Wzrokowiec

Powinien skupić się głównie na środkach przekazu, takich jak książki, obrazy czy
filmy. Oglądając, zapamięta on bardzo wiele informacji i zrobi sobie notatki.
Kombinacja ogarniania informacji wzrokiem i jednoczesnego jej kopiowania
pomaga zapamiętać źródło informacji. Fundamentem budowanej przez
wzrokowca wiedzy, powinien być artykuł "Mindmapping" (wyrażenie mind-mapping
używane jest także w języku polskim).

Kinestetyk (ruchowiec)

Ze względu na to, iż wiedzę przyswaja poprzez robienie czegoś, uważany jest za
typ najbardziej praktyczny. Wynikające z tego doświadczenia czynią
go typem angażującym najwięcej emocji i uczuć. Jego aktywne podejście
uwidacznia się w nadpobudliwości, gestykulacji, liczeniu na palcach itp.

Uczący się poprzez kontakt z
innymi

Jest dobrym mówcą i potrafi słuchać. Dyskusja pomaga mu przyswoić informacje,
które wymienia w rozmowie z drugą osobą. Ludzie ci mogą uczyć się
tylko w grupach. Zapamiętują wiele informacji zadając pytania oraz wsłuchując się w odpowiedzi na te
pytania.

Skojarzenie różnych form uczenia się

Przedstawione wyżej rodzaje przyswajania wiedzy są tylko podstawowymi modelami – w
rzeczywistości raczej nie spotyka się przedstawicieli
któregoś z nich w czystej formie. Zwykle posiada się poszczególne umiejętności z jednego typu lub więcej. Trzeba także wiedzieć, że bardzo
nieefektywne jest poleganie tylko na jednej metodzie uczenia się. Na przykład,
ucząc się tylko poprzez słuch, traci się sporą część informacji - aż do 80%.

Bardzo
ważną rzeczą podczas nauki jest korzystanie ze wszystkich dostępnych źródeł
informacji, ponieważ nauka przy użyciu jednego medium jest nieefektywna.
Najlepsze efekty można zaobserwować u tych, którzy potrafią połączyć
słuchanie, czytanie, mówienie i obserwowanie. W niektórych przypadkach
mogą oni zachować nawet do 90% informacji.

Pamięć

Pamięć to umiejętność wchłaniania, przechowywania i przywoływania informacji.
Ze względu na czas, w jakim przechowuje się informacje, dzieli się na
pamięć ultrakrótką, krótką - zwaną pamięcią roboczą i na długoterminową.

a) Pamięć ultrakrótka jest bardzo ważna w
życiu codziennym. Przechowywane w niej informacje zostają w niej tylko na kilka
sekund, umożliwiając nam na przykład dobrą koordynację. Podczas czytania, to
właśnie w niej przechowywane są pierwsze wyrazy danego zdania - oczywiście nie
bylibyśmy w stanie je zrozumieć, nie pamiętając początku.

b) Pamięć roboczą podzielić można na 3 podsystemy. Pierwszym jest "notatnik wizualno-przestrzenny", który umożliwia krótkotrwałe
zapamiętywanie wrażeń wizualnych. Następnie mamy "pętlę
artykułowaną", która przechowuje łańcuchy liczb i liter poprzez ich wewnętrzne
powtarzanie. Wreszcie dochodzimy do "jednostki kierowniczej", która
administruje obrazami z notatnika i informacjami z "pętli artykułowanej"
oraz zapewnia połączenie z pamięcią długotrwałą, pozwalając nam w ten sposób
porównywanie bieżących danych ze znanymi wzorcami czy motywami. Pamięć krótka
nie zachowuje przechowywanej informacji na długo i ma ograniczoną pojemność. Do
działania używa impulsów elektrycznych, które mogą zostać łatwo nadpisane.
Chcąc przywołać wspomnienie czy coś sobie przypomnieć z odległej przeszłości,
musimy sięgnąć do pamięci długoterminowej.

c) Pamięć długoterminowa odpowiedzialna jest
za magazynowanie trwałej wiedzy i doświadczeń. Jest wiele sposobów wprowadzania
danych do tejże pamięci - jak na przykład powtarzanie - i różnią się one wśród
ludzi o różnych rodzajach przyswajania informacji. Emocje i uczucia mogą okazać się pomocne przy przesyłaniu doświadczeń do
pamięci długotrwałej, ponieważ łatwiej je przechować niż tzw. "suche fakty". Weźmy dla
przykładu reklamodawców. Oni wzięli sobie to zjawisko do serca. Ze względu na to,
iż emocje są tak łatwe do przechowania, można napotkać problemy z
zapamiętywaniem równoczesnych informacji - w sensie przeładowania zmysłowego.

Jeśli
ilość przechowywanych informacji jest zbyt duża, możliwość pełnego jej
zrozumienia i przechowywania spadnie. Aby wprowadzić wiedzę do długoterminowej
pamięci, niezbędna jest strategia uczenia się.

Strategia uczenia się

Strategia uczenia się za cel obiera optymalny rezultat; chcemy mieć podstawowy
wgląd w materiał, cele, które chcemy osiągnąć i termin ich realizacji. Przede wszystkim, musimy czuć się komfortowo: ci, którym to
się nie uda, nie będą się dobrze uczyć. Oznacza to dostatecznie długi sen czy
zdrowe jedzenie. Prawidłowe odżywianie - białko i niektóre witaminy -
wpływa na koncentrację i możliwości przyswajania wiedzy.  

Podobnie jak w pokerze, powinno się z góry zaplanować, jak długo mamy zamiar
się uczyć i kiedy zrobić sobie przerwy. 

Przerwy są tak ważne, ponieważ po
pewnym czasie zarówno ciało, jak i umysł stają się mniej chłonne, a zbyt
długi czas spędzony na nauce uczenia się może przynieść skutki odwrotne od zamierzonych (patrz -
przeładowanie zmysłowe). 

Powinno się robić krótkie przerwy co 20-30 minut. Jeśli jakiś temat musimy opanować w całości, czytanie
książki od deski do deski za jednym podejściem nie jest zbyt rozsądne. Po
drodze stracimy wiele informacji, a inne zapamiętamy tylko częściowo.

Najlepsze do rozładowania napięcia umysłowego są pięciominutowe przerwy. Po 2-3 godzinach
powinno się zrobić dłuższą przerwę, jednak nie przekraczającą dwóch godzin.
Trzeba także wiedzieć, że nie da się w jeden dzień pracować w pełnej
koncentracji przez więcej, niż 6 godzin.

Ważne jest również powtarzanie
materiału, którego chcemy się nauczyć: przechodzenie przez coś tylko raz,
zwykle umieszcza informację w pamięci krótkiej, podczas gdy zorganizowane
powtarzanie może zamienić ją w długotrwałą wiedzę. Po pierwszym przeczytaniu, powinno się krótko
powtórzyć opanowywane wiadomości w dniu następnym. W trzecim lub czwartym dniu
powinno się zrobić intensywniejszą powtórkę. Jeśli wszystko powtórzymy po
miesiącu, to osiągniemy sukces w zapamiętywaniu długoterminowym,
a powtórka po pół roku ugruntuje wiedzę ostatecznie.

W praktyce znaczy to, że lepiej powtarzać różne rozdziały książki, niż próbować
wchłonąć całą zawartość za jednym razem. Pomocne jest także łączenie nowych
tematów z tymi powtarzanymi.

Problemy przy uczeniu się mogą wystąpić, kiedy emocje mają negatywny wpływ na
przetwarzanie informacji wynikających z naszych doświadczeń. Na przykład w
"problemie bad beatów" negatywne uczucia wypychają informacje,
których się nauczyliśmy, ponieważ takie emocje są silniejsze, niż wiedza teoretyczna
zdobyta z książek i dyskusji. 

Ludzie, którzy zauważają powtarzalność pewnych sytuacji - świadomie czy nie
- w sytuacjach nieoczywistych nie będą pamiętać wyuczonego stylu gry, a na ich
decyzje wpływać będą niemiłe doświadczenia z przeszłych rozdań. W takim przypadku rozegramy rękę źle, być może mało agresywnie, bojąc się płacić za
kolejny bad beat. 

Dlatego ważne jest, aby próbować
rozgrywać rękę zgodnie z teorią poprawnej gry, kiedy nasuwają nam się takie
negatywne skojarzenia. Wynika stąd, iż musimy ciągle pracować nad teorią i
próbować wyplenić pomyłki spowodowane emocjami wiedzą teoretyczną.

Równie ważne jak sama nauka jest przygotowanie i przemyślenia związane z już
opanowanym materiałem. Może to być powtórka, umieszczenie na forum dyskusyjnym
analizy poszczególnych rozdań i poddanie ich ocenie przez innych graczy,
analiza własnej sesji czy samoanaliza przy użyciu Replayviewer z programu
PokerTracker.

Powinno się także wypytywać o zagrania, które wydają się dziwne, trenerów (w przypadku nauczania na
żywo), aby pozbyć się wątpliwości w niezrozumiałych sytuacjach. Przede wszystkim, efektywność osiąga się poprzez
zbudowanie strategii wokół indywidualnych składowych poszczególnych typów przyswajania wiedzy. Dzięki takim połączeniom uczenie staje się łatwiejsze i przynosi
lepsze efekty; dobre uczenie się zasadniczo nie zależy od
inteligencji.

Oferta PokerStrategy dla każdego typu przyswajania wiedzy

Co PokerStrategy ma do zaproponowania w związku z tym? Oferujemy wiele różnych
sposobów nauczania, z których powinno się oczywiście korzystać. Zależnie od twoich preferencji w przyswajaniu wiedzy, możesz skorzystać z różnych ofert
jako głównych punktów.

a) Słuchowcy osiągną dobre efekty z seminariami. Istnieje
możliwość uczenia się przy użyciu nagrań książek, jednak ich oferta nie jest
duża. Jedną z możliwości dla słuchowca jest nagrywanie samego siebie na
komputerze czy dyktafonie, a następnie odsłuchiwanie tego. Ustne powtarzanie
samo w sobie jest pomocne w nauce, a nagrane informacje mogą być odtwarzane
gdziekolwiek, na przykład przy użyciu odtwarzacza MP3.

b) Wzrokowcy mają do dyspozycji ogromny wybór ofert na PokerStrategy.
Powinni oni używać tych źródeł w celu poszerzenia wiedzy - poczynając od
artykułów z teorii w poszczególnych działach, poprzez przeróżne, łatwe do
zapamiętania diagramy, filmiki Stoxtradera, kończąc oczywiście na lekcjach z
trenerami. Forum przykładowych rozdań daje świetne możliwości pasywnego
rozbudowywania wiedzy poprzez czytanie i powtarzanie rąk innych graczy.
Wzrokowcy powinni dla lepszego zapamiętywania i jasności ciągle notować, jak
różne rzeczy od siebie zależą. Matthias Wahls pisze w artykule pt.
"Efektywne metody nauki", że używanie pióra i notatnika przynosi bardzo dobre rezultaty. Pomagają one skoncentrować się i powtórzyć szczególnie
ważne informacje.

c) Dla uczących się przez kontakt z innymi fora przykładowych rąk są
idealnym miejscem zarówno na aktywne, jak i pasywne pogłębianie swojej wiedzy.
Wyjaśnienia czyichś zagrań w danym rozdaniu pomagają przypomnieć sobie własne, a dyskusja pomaga kwestionować to, co wiedziało się do tej pory i uzupełniać wiedzę o nowe pomysły. Zorganizowanie się w grupy treningowe
czy obserwowanie innych podczas sesji jest cenne dla obydwu stron, jako że
pozwala porozmawiać później osobiście na temat przyjętej przez kogoś strategii
czy wymienić się przemyśleniami. Te z kolei mogą być później sprawdzone
i prowadzić do dalszych dyskusji związanych z najlepszym stylem gry.

d) Kinestetycy, nawet ci, którzy do tej pory nie zdali quizu, powinni rozgrywać w trybie play money z wirtualną walutą, kiedy tylko mają
jakieś wątpliwości i spróbować zoptymalizować swoją grę na podstawie wynikłych
pomyłek i doświadczeń. W tym celu przydać się może także stworzenie grupy
treningowej. Jest to jednak problematyczny sposób uczenia się, gdyż poprawna
gra bazuje głównie na wiedzy statystycznej, a zasób danych w pamięci stworzony
na podstawie samej gry nie zastąpi wiedzy teoretycznej - może ją jednak
wzbogacić. Prywatne lekcje z trenerem dostępne są dla wszystkich
omówionych typów uczenia się – dzięki temu możesz wyznaczać i osiągać własne
cele. Na przykład, słuchowcom można wyjaśnić wszystkie problemy telefonicznie,
zaraz po odbytej sesji. Uczący się przez kontakt z innymi mogą przedyskutować
różne rozdania i spróbować wyeliminować pomyłki. Kinestetycy z kolei mogą
wypróbować wiele różnych stylów gry grając heads-up z
trenerem, dostosowującym swój styl do każdego z omówionych. Przypominam jednak, że stosowanie którejś z wymienionych metod bez sięgania do
innych, utrudnia osiąganie rezultatów, gdyż nikt nie przynależy tylko do
jednego typu przyswajania wiedzy. Ci, którzy przynajmniej spróbowali każdego sposobu
uczenia się, szybko rozpoznają najlepszą dla nich kombinację i będą w stanie opracować na tej podstawie własną strategię uczenia się.