Check/raise na riverze z inicjatywą

Wprowadzenie

W tym artykule:

• Check/raise na riverze z inicjatywą jako linia gry dla value
  
• Cel i użycie tej linii gry
  
• Odpowiednie karty i przeciwnicy
  

Wiele rąk, które rozgrywasz jako TAG, wpada w ten sam schemat: podbicie przed flopem, zakład na flopie, zakład na turnie. Zgodnie z tą stałą sekwencją stawiania zakładów (Fixed Betting Sequence - sekwencja stawiania zakładów, której przestrzegasz niezależnie od kart, jakie pojawiają się na stole, od twojej ręki i przeciwników), często na riverze znajdziesz się w sytuacji, w której masz słabą rękę i inicjatywę.

Problem z grą bez pozycji

Często nie masz innego wyboru i musisz na riverze zagrać check, nawet jeżeli masz inicjatywę, ponieważ twoja ręka jest po prostu za słaba na postawienie zakładu dla value, a za silna, by zagrać blef (A-high, na przykład). To zagranie check może być elementem linii check/fold lub check/call (kiedy uważasz, że przeciwnik blefuje). To doprowadza nas do tego, że przeciwnik może się zdecydować na postawienie zakładu, jeżeli ty wcześniej zagrasz check z inicjatywą, albo dla value przeciwko na przykład A-high, lub jako blef.

Zagrania check na riverze, które zawsze staje się linią check/fold lub check/call, nie można zrównoważyć i jest ono zawsze wskaźnikiem słabej ręki. Przeciwnik może to wykorzystać, stawiając zakład dla value lub w odpowiednich momentach blefując.

Teoretycznie zagranie na riverze linią check/raise z inicjatywą powinno już być w twoim arsenale. Poza bezpośrednim, dodatkowym value, jaki możesz wygenerować, zmusisz przeciwników do zaniechania stawiania przeciwko tobie tych zakładów dla value w przyszłości, co może ci zaoszczędzić trochę kapitału w wielu sytuacjach.

Kiedy na riverze możesz zagrać check/raise dla value z inicjatywą?

Linia check/raise z inicjatywą jest alternatywą dla zakładu dla value. Grając w ten sposób, liczysz na wygranie dodatkowego BB. Uda ci się to, jeżeli twój przeciwnik zagra bet/call lub bet/fold.

Oczywistym zagrożeniem w tej sytuacji jest to, że twój przeciwnik zagra check behind z ręką, z którą sprawdziłby, gdybyś postawił zakład, i w ten sposób stracisz nieco value.

W związku z tym, powinieneś używać tej linii, kiedy uważasz, że przeciwnik może mieć więcej rąk, z którymi postawi zakład, jeżeli ty zagrasz check, ale tylko sprawdzi lub spasuje po tym, jak ty podbijesz, niż rąk, z którymi sprawdziłby twój zakład i postawił go samodzielnie, po twoim zagraniu check.

Chociaż powyższa informacja może wydawać się bardzo skomplikowana, ważne jest, abyś dobrze ją zrozumiał: by ocenić, czy linia check/raise z inicjatywą ma wyższą wartość oczekiwaną, niż postawienie zakładu, musisz dokładnie przeanalizować zakres rąk przeciwnika na riverze i spróbować oszacować, jak rozegra swoją konkretną rękę.

Przeciwko jakiemu zakresowi rąk najlepszym rozwiązaniem jest bet na riverze?

Najpierw musisz ustalić, przeciwko jakim zakresom rąk postawienie zakładu będzie najlepszym ruchem. Bet będzie lepszy od check/raise, kiedy w przeciwieństwie do poprzednich założeń, zakres rąk przeciwnika  będzie zawierał wszystkie ręce, z którymi sprawdzi on nasz bet, ale nie postawi swojego zakładu, jeśli zdecydujesz się na check.

W przeciwieństwie do poprzedniego stwierdzenia, postawienie zakładu będzie lepszą opcją od check/raise, gdy zakres rąk przeciwnika będzie zawierał możliwie najwięcej rąk, co zachęci przeciwników do call, a nie wniesienia własnego zakładu, gdy ty sprawdzisz.

Jeżeli ma jedną z takich rąk, stracisz value, nie stawiając zakładu i wygrasz 1 BB mniej. 

Takie ręce powinny spełniać następujące warunki (z punktu widzenia przeciwnika):

• Są na tyle silne, by sprawdzić zakład, ponieważ czasami będzie na prowadzeniu przeciwko twojemu zakresowi.
• Są za słabe, by postawić z nimi zakład dla value, ponieważ w twoim zakresie nie ma zbyt wielu słabych rąk, z którymi byś sprawdził.
• Są zbyt silne, by z nimi blefować, ponieważ ty nie spasujesz lepszej ręki.

Takie warunki spełniają słabe ręce z value na showdownie. W zależności od stołu i przebiegu licytacji, mogą to być ręce od Q-high do A-high lub niskie pary (zwłaszcza na groźnie wyglądających stołach).

Jeżeli dotychczasowy przebieg rozdania sprawia, że takie ręce mieszczą się w zakresie przeciwnika, powinieneś postawić zakład i NIE próbować grać linią check/raise.

A-high jest jedną z łatwiejszych rąk do przewidzenia. Zwłaszcza agresywni przeciwnicy podbijają z każdą parą i każdym drawem. Jeżeli tylko sprawdzają do rivera, jest spora szansa, że mają właśnie A-high.

Nawet wtedy, kiedy przeciwnik podbił przed flopem, a po flopie gra pasywnie, jest szansa, że ma rękę, która ma value na showdownie i sprawdzi twój zakład na riverze (ale wykorzysta szansę na darmowy showdown, jeżeli mu na to pozwolisz).

BU: LAG

Pre-flop: Hero is SB with AA
BU raises, Hero 3-bets, 1 fold, BU calls.

Flop:(7 SB) 8, 4, 3
Hero bets, BU calls.

Turn:(4.5 BB) 4
Hero bets, BU calls.

River:(6.5 BB) 5
Hero?

Stawiasz zakład! Twój przeciwnik jest agresywnym graczem i przeważnie przy takim niskim stole podbije z każdą parą i z wieloma drawami. Przed flopem w wojnie BU przeciwko SB nie pokazałeś za dużo siły, więc przeciwnik może mieć nadzieję, że blef mógł się udać.

Jego zakres rąk składa się głównie z rąk K-high oraz A-high. Na riverze zagra check behind, ponieważ nie może się spodziewać, że zmusi lepszą rękę do spasowania, nie może też oczekiwać, że sprawdzisz go ze słabszą ręką. Ponieważ jednak jest na prowadzeniu przeciwko wybranym rękom z twojego zakresu i ma dobre pot odds, na riverze najczęściej (przeważnie prawidłowo) sprawdzi z ręką A-high.

UTG = TAG

Pre-flop: Hero is BB with TJ
UTG raises, 4 folds, Hero calls.

Flop:(4,5 SB) T, 8, 3
Hero checks, UTG bets, Hero raises, UTG calls.

Turn:(4.25 BB) 4
Hero bets, UTG calls.

River:(6.25 BB) 3
Hero bets!

To też nie jest dobre miejsce na zagranie check/raise z inicjatywą, ponieważ zakres rąk przeciwnika składa się głównie ze słabych rąk z value na showdownie. Podbił z pozycji UTG i wie, że możesz zagrać check/raise, ponieważ stół umożliwia wiele drawów. Na riverze sprawdzi z większością rąk ze swojego zakresu, ponieważ żaden draw nie został skompletowany. Jednak sam najczęściej nie postawi zakładu.

Z jego punktu widzenia, zakład dla value nie ma w tej sytuacji sensu, ponieważ w twoim zakresie raczej nie ma rąk, z którymi na riverze zagrałbyś check/call. Sprytny przeciwnik będzie wiedział, że twój check oznacza poddanie się z nieskompletowanym drawem lub sztuczkę (check/raise).

Przeciwko jakiemu zakresowi lepszym rozwiązaniem jest check/raise

Jak dotąd widzieliśmy tylko takie przykłady, w których zagranie check/raise z inicjatywą nie dawało największej wartości oczekiwanej. Przeciwko jakiemu zakresowi rąk można w takim razie wykorzystać tę linię?

Zakres rąk przeciwnika powinien się głównie składać z dwóch następujących kategorii rąk: 

• Ręce bez value na showdownie, które zostaną spasowane po twoim zakładzie
• Ręce z value na showdownie, wystarczającym do postawienia zakładu dla value

Przeważnie są to ręce, które nie zostały skompletowane. Nigdy nie sprawdzą zakładu, ale przeciwnik może spróbować z nimi blefować, jeżeli ty zagrasz check. Nie ryzykujesz utraty value, za to masz szansę na wygranie dodatkowego BB poprzez zachęcenie do postawienia zakładu (blef).

Są to przeważnie niskie i średnie pary, z którymi twój przeciwnik sprawdza. Możesz sprawić, żeby postawił zakład dla value, jeżeli zagraniem check uda ci się doprowadzić do tego, żeby uważał, że masz słabą rękę z value na showdownie.

Prawdopodobnie sprawdzi, jeżeli postawisz zakład, ale jest także możliwe, że jeżeli ty zagrasz check, przeciwnik postawi zakład i sprawdzi twoje podbicie.

Ryzykujesz tylko tyle, że wygrasz jeden BB mniej, jeżeli przeciwnik zagra check behind, ale prawie zawsze wygrasz bet więcej, jeżeli przeciwnik postawi zakład dla value; z parą rzadko kiedy w takiej sytuacji zagra linią bet/fold, ponieważ pula już będzie dość duża.

Dochodzi tutaj aspekt psychologiczny: zagranie na riverze dziwnej linii check/raise z inicjatywą powoduje, że przeciwnik uważa, że blefujesz i niespodziewanie sprawdza, by zobaczyć, co możesz mieć. Czasami przeciwnik ci nie uwierzy i sprowokowany twoim zaskakującym ruchem zagra 3-bet, co jeszcze bardziej zwiększy twoje wygrane.

W takiej sytuacji nie indukujesz blefu, a raczej zakład dla value postawiony przez przeciwnika ze słabszą ręką, który ty sprawdzisz.

Czasami zakres rąk przeciwnika będzie się składał prawie wyłącznie z rąk z jednej z omówionych wcześniej dwóch kategorii, kiedy indziej może zawierać ręce z jednej kategorii, spotkasz także zakresy spolaryzowane - od nieskompletowanych drawów do par.

Tak wyglądałby idealny scenariusz: albo twój przeciwnik ma nieskompletowanego drawa i dzięki zagraniu check możesz zachęcić go do blefu, lub ma parę i postawi zakład dla value. W obu przypadkach linia check/raise daje twojej ręce więcej value.

Ale skąd możesz wiedzieć, który zakres rąk ma w danym rozdaniu twój przeciwnik? Aby się tego dowiedzieć, musisz oszacować jego zakres na podstawie historii licytacji w danym rozdaniu i informacji, jakie posiadasz o przeciwniku. Na przykład, jeżeli przeciwnik ma dobry wskaźnik PFR i przed flopem limpował jako pierwszy, spokojnie z jego zakresu możesz wykluczyć rękę A-high.

Musisz połączyć informacje i ready, jakie masz o przeciwniku, z analizą stołu, by prawidłowo ocenić, czy przeciwnik niskie pary będzie na flopie i turnie rozgrywał agresywnie. I czy niska para nadal mieści się w jego zakresie na riverze. Zadaj sobie pytanie, czy dla przeciwnika miało sens tylko sprawdzenie z niską parą na flopie i turnie? 

Z jakimi rękami powinieneś grać check/raise z inicjatywą?

Linia check/raise z inicjatywą powinna być rozgrywana głównie dla value z gotowymi rękami.

Teoretycznie, należy równoważyć tę linię blefami, ale nie równoważenie linii jest niedobre tylko wtedy, kiedy przeciwnik jest w stanie ją odkryć i wykorzystać.

Jedyne, co może zrobić przeciwnik w takiej sytuacji, to trudny do zagrania pas. Jednak w grze zdarzy się to bardzo rzadko, ponieważ po twoim zagraniu check/raise na riverze pula będzie już całkiem spora; przeciwnik naprawdę nie będzie w stanie spasować silnej (lub nawet marginalnej) gotowej ręki.

Równoważenie linii staje się mniej istotne wraz z rozwojem sytuacji w rozdaniu, ponieważ rośnie pula.

Tej linii nie będziesz używał często, zatem nie ma większej potrzeby równoważenia jej. Rzadko zagrasz w ten sposób częściej niż raz, przeciwko temu samemu przeciwnikowi. 

W związku z tym, powinieneś mieć rękę, która bije wszystkie ręce, które przeciwnik na początku mógł rozgrywać pasywnie, po czym na riverze postawił zakład (najczęściej większość średnich rąk gotowych). Ty powinieneś mieć przynajmniej najwyższą parę. Widzieliśmy jednak takie przykłady, w których linia check/raise była zyskownie zagrana ze słabszymi rękami. 

Możesz oczywiście spróbować zagrać linię check/raise z inicjatywą jako blef przeciwko graczowi, który postawił zakład dla value z marginalną ręką, a po twoim podbiciu z trudem spasuje. Jednak dla takiego zagrania nie ma jednej, ogólnej zasady.

Jeżeli po dokonaniu analizy dojdziesz do wniosku, że jesteś na prowadzeniu przeciwko niskiej parze albo nieskompletowanemu drawowi, masz spore szanse na sukces linii  check/raise z inicjatywą.

Heads-up przeciwko graczowi TAG (SB na buttonie)

Pre-flop: Hero is BB with KQ
SB raises, Hero 3-bets, BB calls.

Flop: (6 SB) T, 8, 6
Hero bets, SB calls.

Turn: (4 BB) K
Hero bets, BU calls.

River: (6 BB) 3
Hero checks, SB bets, Hero raises, SB calls.

W tym rozdaniu grasz heads-up z przeciwnikiem typu TAG. Na flopie prowadzisz przeciwko bardzo szerokiemu zakresowi możliwych rąk. Przeciwnik na flopie może sprawdzić z każdym drawem lub parą, może też podbić lub sprawdzić na turnie. A-high, over cards oraz backdoor draw mogą także pozostać w grze.

Jednak sprawdzenie na turnie nieco redukuje zakres rąk przeciwnika. Z królem lub lepszą ręką prawdopodobnie by podbił i spasowałby każdą rękę bezwartościową. Możliwa jest u niego under pair. Ponieważ mógł mieć zamiar zagrania linią call flop/raise turn, po czym po pojawieniu się króla na stole porzucił swój plan, nie możemy wykluczyć dziesiątki.

W jego zakresie mogą się również znajdować drawy. Z silnym drawem prawdopodobnie by podbił jako semiblef, możliwe jest jednak, że nie chciał ryzykować zagrania 3-bet i/lub nie dał sobie wystarczającego fold equity.

To, czy sprawdziłby z ręką A-high na turnie, zależy od jego stylu gry i od tego, z jak szerokim zakresem rąk grałeś swoje 3-bety przed flopem.

To oznacza, że w jego zakresie na riverze znajduje się kilka rąk, przeciwko którym linia check/raise może się świetnie sprawdzić, na przykład dziesiątka lub ósemka. Jest w nim jednak także wiele rąk, przeciwko którym powinieneś postawić zakład dla value, ponieważ może z nimi sprawdzić zakład, a w innym wypadku zagra check behind.

To, czy zagrasz tutaj check/raise czy postawisz zakład, zależy tylko od tego, jak określisz zakres rąk przeciwnika do sprawdzenia na turnie i jego zakres do postawienia zakładu na riverze. Przyjrzyjmy się bliżej możliwym zakresom.

Założenie 1: Załóżmy na początku, że przeciwnik spasuje na turnie A-high (może uważa, że twój zakres zagrania 3-bet jest bardzo wąski), i że z każdą parą postawi zakład dla value. Nawet jeżeli nigdy nie zagrałby blefu z nieskompletowanym drawem, twoja decyzja powinna być oczywista: linia check/raise jest najlepszym możliwym zagraniem.

Założenie 2: Teraz załóżmy, że ręce A7-AJ pozostają nadal w jego zakresie i że z tymi rękami sprawdzi zakład, ale zagra check behind, jeżeli będzie miał ku temu sposobność.

Ten zakres odpowiada 48 kombinacjom rąk (A7, A9, AJ = 3*16 kombinacji). Przegrałbyś wtedy 1 BB przeciwko takim rękom.

Zakładamy także, że przeciwnik zagra check behind z niską parą na ręce lub z 6, ale  sprawdzi twój zakład. (22, 44, 55, 62s, 64s-67s, 69s, 6Js, 6Qs, 6As, 67o, 69o, 6Jo, 6Qo, 6Ao) = 84 kombinacji rąk.

Przeciwko 84+48 = 132 kombinacje z zakresu rąk przeciwnika, twój wynik z zagrania linii check/raise wyniesie -1 BB.

Zakładamy także, że z każdą 8 i każdą T przeciwnik postawi zakład dla value, oraz że sprawdzi każdy zakład z rękami T5o, T7o, T9o, TJo, TQo, T2s, T4s, T5s, T7s, T9s, TJs, TQs, 85o, 87o, 89o, 8Jo, 8Qo, 8Ao, 82s, 84s, 85s, 87s, 8Js, 8Qs, 8As. Daje to w sumie 138 kombinacji.

Przeciwko tym 138 kombinacjom wygrasz dodatkowo 1 BB, jeżeli zdecydujesz się na zagranie check/raise, zamiast postawienia zakładu. Natomiast stracisz 1 BB więcej, używając check/raise zamiast bet w 132 kombinacjach, ponieważ twój przeciwnik może zagrać check behind na riverze z tym zakresem rąk.

Dodatkowo musisz zauważyć, że twój przeciwnik, mając 33, 63s, T3s 83s, poprawia swoją rękę do seta lub też 2 par, które biją twój układ. Musisz przyjąć, że przeciwnik zagra tutaj raise na twój bet, czy też 3-bet na twój check/raise. Grając check/raise/call, stracisz 1 BB więcej, aniżeli w przypadku zagrania bet/call, więc te ręce muszą być dodane przy obliczaniu EV jako te układy, przy których wygrywasz 1 BB więcej grając bet, zamiast check/raise. 33, 63s, T3s, 83s daje 9 kombinacji i to daje nam wynik 141:138 w ilości kombinacji, więc przemawia to w tej sytuacji za postawieniem zakładu.

Niemniej jednak sytuacja jest tutaj bardzo graniczna i nawet mała zmiana w założeniach zasięgu rąk przeciwnika ma wpływ na lepszą linię.

CO: fish
BU: TAG

Pre-flop: Hero is UTG with AA
Hero raises, CO calls, BU calls, 2 folds.

Flop:(7.5 SB) J, T, 6
Hero bets, CO folds, BU calls.

Turn:(4.75 BB) 2
Hero bets, BU calls.

River:(6.75 BB) J
Hero checks, BU bets, Hero raises, BU calls

Gracz na pozycji BU jest TAGiem, co oznacza, że oszacowanie jego zakresu sprawdzenia nie powinno być trudne. Możliwy, realny zakres jego rąk zawiera: 22-77, 67s-KQs, 79s-JKs.

Po tym, jak przeciwnik sprawdził na flopie i turnie, z zakresu możesz wyeliminować ręce bez drawów i wszystkie pary. Z pewnością nie ma też waleta ani par 66/22, ponieważ na flopie lub na turnie podbiłby, ponieważ miałby silną, gotową rękę. Niektórzy gracze, zaliczający się do TAGów, podbiliby na flopie lub na turnie dziesiątkę, a inni wybraliby linię pasywną, obawiając się nieco twojego agresywnego licytowania.

Jest bardzo prawdopodobne, że twój przeciwnik na tym stole rozgrywa pasywnie niską parę. Może mieć także różne drawy. Nie może liczyć na to, że wykreuje jakieś fold equity przeciwko graczowi, który przed flopem na UTG pokazał agresję; możesz mieć przecież gutshota i over cards, posiadając rękę typu AK lub AQ, i w takiej sytuacji na pewno sprawdziłbyś jego podbicie, by zobaczyć river. Ponadto, przeciwnik z niską parą nie będzie w stanie określić swojego położenia w tym rozdaniu, jeżeli go przebijesz.

W jego zakresie na riverze na pewno znajdują się: 33-55,77, 67s, 89s. Zakresy niektórych przeciwników mogą zawierać dodatkowo: 78, Q9s, 88, 56s, KQs, T9s, T8s.

TAG rzadko kiedy sprawdzi lub zablefuje, podbijając na riverze z nieskompletowanym drawem; przeciwko takiej ręce nie ma sensu stawianie zakładu. Rzadko będzie blefował, jeżeli zagrasz check, ale jest to jedyny sposób wygrania od niego dodatkowych pieniędzy.  

Możesz założyć, że TAG sprawdzi z każdą parą, ponieważ może z nią być na prowadzeniu przeciwko niektórym rękom z twojego zakresu, może spasować, posiadając na ciebie odpowiednie ready, i przypuszcza, że z AK na riverze mógłbyś zagrać check.

Zatem stawiając zakład, wygrasz od większości par jeden BB. Różnica pomiędzy zagraniem check i postawieniem zakładu jest minimalna, kiedy przeciwnik ma nieskompletowanego drawa, ponieważ TAG w takiej sytuacji rzadko będzie blefował. 

Jak często twoja linia check/raise z inicjatywą musi zadziałać, by miała wyższą wartość oczekiwaną, niż postawienie zakładu? Ponieważ ryzykujesz zarobienie jednego zakładu mniej i możesz wygrać jeden zakład więcej, to zagranie musi być skuteczne w 50% przypadków!

Jeżeli TAG zagra check behind z 33-55 (18 kombinacji), ale postawi zakład, posiadając 56s, 67s, 77 i 88 (18 kombinacji), EV zagrania check/raise jest takie samo, jak EV postawienia zakładu. Jeżeli więc uważasz, że masz jakieś szanse na zachęcenie przeciwnika do blefu, linia check/raise okazuje się bardziej dochodowa od postawienia zakładu.

Wielu graczy TAG postawiłoby w takiej sytuacji zakład dla value z każdą parą, ponieważ po twoim zagraniu check oceniliby twoją rękę na A-high; w związku z tym mógłbyś rozważyć zagranie check/call, ponieważ przeciwnik może mieć także nieskompletowanego drawa. Jednak zgodnie z wcześniejszymi obliczeniami, linia check/raise oczywiście byłaby lepszym rozwiązaniem.

Taka decyzja może być oparta wyłącznie na bezpośrednim EV w konkretnej sytuacji. Wykorzystanie tej linii może ci pomóc w kolejnych rozdaniach, nawet jeżeli nie zakończy się tak, jak to sobie zaplanowałeś. Twoi przeciwnicy nie będą w stanie stawiać marginalnych zakładów dla value, jeżeli będą zdawać sobie sprawę, że na riverze jesteś w stanie zagrać check/raise z inicjatywą, dzięki czemu w długim okresie możesz zaoszczędzić sporo pieniędzy.

Villain: 45, 20, 0.8, 39

Pre-flop: Hero is MP with AA
Hero raises, 2 folds, BU calls, 2 folds.

Flop:(5.5 SB) J, 8, 6
Hero bets, BU calls.

Turn:(3.75 BB) 2
Hero bets, BU calls.

River:(5.75 BB) 2
Hero checks, BU bets, Hero raises, SB calls.

Gdyby twój przeciwnik miał asa z dobrym kickerem, prawdopodobnie zagrałby 3-bet, a ze słabym kickerem tylko by sprawdził twoje podbicie z pozycji środkowej. Możliwymi innymi rękami do sprawdzenia są konektory (w kolorze) i pary na ręce.

Na tym stole spokojnie mógł trafić drawa lub parę. 57, 79, 9T, TQ oraz 9Q dałyby mu drawa do strita; 6x, 8x oraz 33, 44, 55, 77 także są możliwe. W jego zakresie jest też kilka różnych rąk, które dają mu drawa do koloru.

Twój przeciwnik nie jest za bardzo agresywny; nie możesz wyeliminować żadnej z tych rąk z jego zakresu tylko dlatego, że nie podbił na flopie i na turnie. Walet jest prawdopodobnie jedyną kartą, z którą zagrałby agresywnie.

Jeżeli na riverze zagrasz tutaj check, przeciwnik może pomyśleć, że poddajesz swoją rękę, na przykład QTs, lub że chcesz zagrać check/call z ręką A-high. Linia check/call byłaby oczywiście dobrą linią z A-high i często zagrasz w ten sposób - check/call - w celu zachęcenia przeciwnika do blefu.

To może sprawić, że twój przeciwnik zabetuje z różnymi rękami z jego zakresu - z parami dla value przeciwko A-high i, być może, z nieskompletowanymi drawami jako blef. Nie stracisz tu value nawet wtedy, jeżeli nie uda ci się zachęcić go do czystego blefu, ponieważ przeciwnik nie sprawdziłby twojego zakładu.

MP: weak semi-aggressive (22/14/1.7/35)

Pre-flop: Hero is SB with AK
UTG raises, 3 folds, Hero 3-bets, 1 fold, UTG calls.

Flop:(7 SB) 2, 5, 4
Hero bets, UTG calls.

Turn:(4.5 BB) A
Hero bets, UTG calls.

River:(6.5 BB) 4
Hero checks, UTG bets, Hero raises, UTG calls.

Grasz przeciwko pasywnemu przeciwnikowi, który zazwyczaj nie ma w swoim zakresie rąk 5 ani 4, a nawet jeżeli ma, nie będzie skłonny grać z nią aż do showdownu. Możesz również założyć, że na turnie spasuje niskie pary na ręce (co byłoby prawidłowym zagraniem przy twoim wąskim zakresie).

Po tym, jak ponownie sprawdził na turnie, możesz ograniczyć jego zakres rąk do dwóch kategorii: drawy do koloru (67 67 nie znajduje się w jego zakresie) oraz as. Z rękami typu JJ-AA prawdopodobnie zagrałby cap już przed flopem. Draw do koloru mógłby grać pasywnie; pokazałeś na tyle dużo siły, żeby go przestraszyć i zniechęcić do zagrania 3-bet.

W tej sytuacji twój przeciwnik pasywnie zagrałby również najwyższą parę, będąc w sytuacji way ahead/way behind, ale jest bardzo prawdopodobne, że nawet taki pasywny przeciwnik postawiłby zakład dla value na riverze. Wprawdzie nie powinien w tej sytuacji blefować z nieskompletowanym drawem i tym bardziej nigdy nie sprawdzi twojego zakładu, linia check/raise z inicjatywą jest tu bardzo fajnym zagraniem.

Villain TAG

Pre-flop: Hero is SB with KT
Hero raises, BB calls.

Flop:(4 SB) T, Q, 8
Hero bets, BB calls.

Turn:(3 BB) 7
Hero bets, BB calls.

River:(5 BB) 4
Hero checks, SB bets, Hero raises, BB calls.

W tym przykładzie możesz zagrać linię check/raise z inicjatywą pomimo tego, że nie masz silnej gotowej ręki. Twój przeciwnik jest agresywny i na flopie lub turnie podbiłby, gdyby miał najwyższą parę; w tej sytuacji twoja środkowa para z drugim najlepszym kickerem jest tak samo dobra, jak najwyższa para z najwyższym kickerem. 

W jego zasięgu jest jednak wiele par (Tx, 8x, 79, 7J, niskie pary na ręce), z którymi często postawi zakład, jeżeli ty wcześniej zagrałbyś check, ponieważ twój check oznaczałby słabą rękę, z którą byłbyś jednak w stanie sprawdzić jego bet.

Na riverze może też trzymać nieskompletowanego drawa. Pasywne rozgrywanie drawa i blef na riverze mogą mieć sens, ponieważ to może sprawić, że przeciwnik pomyśli, iż wcale nie miałeś drawa. To oznacza, że będzie liczył na jakieś fold equity, jeżeli postawi zakład.

Ten sposób rozumowania może być prawidłowy, ponieważ w rzeczywistości spasujesz niektóre ręce ze swojego zakresu, spodziewając się skompletowania drawa w tym momencie. Taka postawa jest ważnym atutem, zwłaszcza w wojnie dwóch graczy TAG, kiedy w procesie myślowym wchodzi się na drugi lub trzeci poziom. 

Pamiętaj, aby zawsze wziąć pod uwagę rodzaj przeciwnika, z jakim grasz i o zakresie jego możliwych rąk startowych. Analizuj względną siłę swojej ręki i jaki rodzaj ręki możesz reprezentować, stawiając zakład.

Jak przeciwnik odbiera twój check na riverze?

Zakres przeciwnika musi zawierać takie ręce, które posiadają potencjał do postawienia zakładu dla value na riverze. Co więcej, przeciwnik musi być przekonany, że po zagraniu check byłbyś w stanie sprawdzić jego zakład ze słabszą ręką; w przeciwnym wypadku nie postawi zakładu, nawet jeżeli ma silną rękę.

Słabi gracze podczas gry nie myślą za wiele, ale ty musisz być świadom tego, jakie ręce reprezentujesz zagraniem check, zwłaszcza wtedy, kiedy grasz przeciwko uważnym graczom.

Jeżeli przeciwnik nie będzie liczył na to, że zagrasz check/call, nie będzie próbował stawiać marginalnego zakładu dla value. 

W niektórych sytuacjach po zagraniu check na riverze twój zakres jest spolaryzowany i składa się z rąk, z którymi zagrasz check/fold oraz z rąk, z którymi zagrasz check/raise; w niektórych sytuacjach linia check/call po prostu nie ma sensu. Jeżeli przeciwnik zna twój styl gry i jest w stanie prawidłowo zinterpretować konkretną sytuację, po twoim czekaniu zawsze zagra check behind.

Mamy tu często do czynienia z drugim poziomem myślenia i z przeciwnikami, którzy mogą mieć na ciebie dobre ready. Ważne, byś był w stanie się dostosować, ponieważ będziesz coraz częściej spotykał takich przeciwników, zdobywając coraz wyższe limity.

Ogólnie rzecz biorąc, sytuacje, w których zagraniem check możesz reprezentować rękę A-high, są dobre. Po podbiciu przed flopem często zagrałbyś wtedy check/call w celu indukcji blefu, ale nie udałoby ci się skompletować żadnego drawa. Wielu przeciwników zdaje sobie z tego sprawę i z każdą parą postawi zakład dla value, co z kolei oznacza, że twoje szanse na skuteczne zagranie check/raise z najlepszą ręką rosną. 

Pre-flop: Hero is SB with AK
UTG raises, 3 folds, Hero 3-bets, 1 folds, UTG calls.

Flop:(7 SB) A, 7, 3
Hero bets, BU calls.

Turn:(4.5 BB) 2
Hero bets, BU calls.

River:(6.5 BB) 3
Hero?

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że jest to świetna okazja do zagrania check/raise z inicjatywą. Zależy to jednak od tego, ile uwagi poświęcił twoim liniom gry przeciwnik.

UTG = słaby TAG
Jeżeli grasz z inicjatywą przeciwko słabemu lub agresywnemu graczowi TAG, to mogłaby być bardzo dobra okazja do zagrania check/raise z inicjatywą.  Ten przeciwnik prawie zawsze ma tu asa i rozgrywa go w sytuacji way ahead/way behind. Żadna inna ręka z jego zakresu nie miałaby tu sensu, ponieważ nie podbije z UTG z ręką typu 7x i musiałby spasować niską parę na ręce.

Jeżeli ty zagrasz check, twój przeciwnik założy, że to ty masz niską parę na ręce i postawi zakład dla value; twoja linia check/raise prawie zawsze pozwoli ci zarobić dodatkowy duży zakład.

UTG = dobry TAG, który zbiera ready
Dobry TAG zna twój zakres rąk i potrafi ocenić, z jakimi kartami i w jaki sposób możesz grać. Z twojego punktu widzenia nie miałoby sensu zagranie check/call z parą na ręce, ponieważ w takiej sytuacji każda gorsza ręka zagra check behind, a każda lepsza ręka postawi zakład.

Przeciwnik będzie wiedział, że prawdopodobnie zamierzasz zagrać check/fold, na przykład z parą ósemek lub KQ, lub że chcesz zagrać check/raise, posiadając na ręce asa. Może zagrać tylko check behind, nawet z asem.

Linia check/raise a bet/3-bet

Lepiej samemu postawić zakład, jeżeli masz wystarczająco silną rękę, by zagrać 3-bet, zwłaszcza wtedy, kiedy wiesz, że twój przeciwnik lubi podbijać na riverze. Może się to zdarzyć wtedy, kiedy masz na przeciwnika ready (na przykład, że lubi opóźniać swoje podbicie i gra je dopiero na riverze), lub kiedy karta na riverze mogła mu pomóc na tyle, że skłoni go to do podbicia z drugą najlepszą ręką.  

W zależności od przeciwnika i sytuacji, postawienie zakładu na riverze może mieć dodatkowy efekt indukcji blefu. Przeciwko dobrym, bardzo agresywnym graczom zakład na riverze szybciej przyczyni się do indukcji blefu, niż zagranie check, które często skończy się linią check/call.

Przeciwnik może uznać twój zakład za blef. Może nawet podbić dla blefu, nawet ze słabszą kartą, jeżeli jest absolutnie przekonany, że to ty blefujesz. Jednak podbicia dla blefu na riverze są bardzo rzadkie; nie próbuj ich indukować, jeżeli nie masz na bardzo agresywnego przeciwnika dobrych readów, mówiących o tym, że lubi tak grać na riverze.  

Przeciwko jakim graczom najlepiej korzystać z tej linii gry?

Gracze TAG nie są najlepszymi przeciwnikami do wykorzystania tej linii, chociaż przeciwko wielu agresywnym TAGom może się ona świetnie sprawdzić. Typowy TAG może być skłonny postawić marginalny zakład dla value, co sprzyja linii check/raise z inicjatywą.

Jednak rzadko kiedy posiadają taki zakres rąk, który usprawiedliwiałby takie zagranie. Wynika to z tego, że większość graczy TAG rozgrywa swoje drawy, które nie mają value na showdownie, oraz pary bardzo agresywnie. W związku z tym, kiedy będą sprawdzali aż do rivera, często w swoim zakresie będą mieli rękę A-high. Rzadko będą z nim sami stawiali zakłady. Po twoim zagraniu check rzadko będą blefowali, co ogranicza aspekt indukcji blefu tego zagrania.

Inny powód był już omówiony wcześniej. Dobry gracz TAG (5/10+) szybko się zorientuje, jakie są twoje intencje zagrania check/raise i powstrzyma się od postawienia zakładu nawet ze stosunkowo silną ręką. Nie jest łatwo znaleźć odpowiednie sytuacje, w których przeciwko takim graczom linia check/raise nie wydała się podejrzana.

Kiedy zastanawiasz się nad zagraniem linii check/raise, możesz sobie zadać dwa pytania:

• Czy w moim zakresie mógłbym mieć wiele rąk typu A-high lub słabych gotowych rąk?
• Czy z takimi rękami zagrałbym check/call w takiej sytuacji?

Jeżeli na oba pytania możesz odpowiedzieć twierdząco, twój przeciwnik prawdopodobnie zrobi tak samo i zastanowi się nad postawieniem zakładu dla value. Ogólnie rzecz biorąc, możesz częściej zagrać linię check/raise przeciwko graczom, kontra którym korzystasz także z linii check/call.

Najlepszy przeciwnik do tej linii gry rzadko podbija, ale często stawia zakłady. Wielu graczy typu calling station i wielu fishów rzadko podbija, ale często stawia zakłady, kiedy ty zagrasz check. Niestety, takich readów nie otrzymasz ze statystyk. Bardzo ważne zaczynają być ready przy stole. Jeżeli przeciwnik nie jest skłonny postawić marginalnego zakładu dla value, ty zawsze powinieneś wtedy postawić zakład samodzielnie.

Linia check/raise może być dobrym pomysłem, jeżeli przeciwnik niezbyt często dąży do obejrzenia showdownu. Ktoś ze współczynnikiem WTS na poziomie 45 lub wyższym często będzie miał wiele słabych rąk i sprawdzi z nimi zakład, ale sam zakładu nie postawi. Linia check/raise pozbawiłaby cię wielu dodatkowych wygranych.

Jeżeli natomiast przeciwnik z niskim współczynnikiem WTS pojawia się na riverze, jest spore prawdopodobieństwo, że ma solidną gotową rękę lub silnego drawa. Obie te kategorie rąk nadają się do zagrania linii check/raise.

Zakończenie

Linia check/raise na riverze z inicjatywą w zasadzie ma dwa założenia. Chcesz wygrać dodatkowy duży zakład od słabych przeciwników, którzy łatwo nabiorą się na twój manewr. Jednocześnie chcesz jak najlepiej zrównoważyć swoje zagrania check na riverze w grze przeciwko dobrym graczom. 

Od czasu do czasu będziesz musiał zagrać na riverze check, będąc bez pozycji, ale z inicjatywą. Aby nie wyglądać na bezzębnego rekina, czasami będziesz musiał zagrać  check/raise po tym, jak twój przeciwnik postawi zakład.

Z tego artykułu dowiedziałeś się, jak oszacować, kiedy linia check/raise na riverze jest najkorzystniejszą linią gry. Jeżeli będziesz jej używał prawidłowo, możesz maksymalnie wykorzystać słabości przeciwników i jednocześnie dla innych dobrych graczy staniesz się niewygodnym rywalem. 

LINKI
Spokrewnione artykuły: Jak grasz na riverze? Gra na riverze dla zaawansowanych Forum: Podyskutuj o tym artykule na naszym forum