Wiadomości: Z cyklu: The Men of the Game

Komuż z was dobrodziejstwo internetu nie pozwoliło zobaczyć w akcji ubranego w bluzę Toronto Maple Leafs i sponsorską czapeczkę PokerStars, przyozdobionego zawadiackim zarostem i kolczykiem blondyna, który z uśmiechem na twarzy robi magię, dokładnie czytając karty przeciwników?

Jeśli w choć najdrobniejszym zakresie kierowaliście swe zainteresowanie na najogólniej zwany "świat pokera", z pewnością poznaliście nazwisko Negreanu. Obok Phila Ivey, Phila Hellmutha i Toma Dwana wydaje się on być dziś tym, kim dla amatorów futbolu jest Cristiano Ronaldo, a dla nocnych marków z chusteczką w ręku - Tori Black; po prostu "must know, must hear about". Ale nic w tym dziwnego - jeśli w parze z ponadprzeciętnymi pokerowymi umiejętnościami idzie elokwencja, poczucie humoru i nieskazitelna medialnie osobowość, nietrudno stać się ikoną i firmowym znakiem.

Nad pięknym, modrym Dunajem

I'm gonna take your soul.

Gdy w 1967 roku "Geniusz Karpat" Nicolae Ceausescu przejmował stanowisko przewodniczącego rumuńskiej Rady Państwa, rozpościerając siatkę Securitate nad skąpanym w strachu Bukaresztem, wielu jego rodaków zapragnęło jak najszybciej i najdalej uciec od komunistycznej teraźniejszości. Wśród nich byli Anna i Constantin Negreanu, którzy postanowili nowe życie rozpocząć aż za oceanem. Ostatecznie wylądowali w kanadyjskim Toronto, gdzie w 1974 roku na świat przyszedł ich drugi syn, Daniel.

Chłopak od najmłodszych lat przejawiał niezliczone talenty, lecz wraz z wiekiem aktorskie i komediowe plany poczęły ustępować miejsca mniej bezpiecznym zajęciom. Jako piętnastolatek Daniel Negreanu od czasu do czasu pykał w karcioszki, by już rok później zostać regularnym uczestnikiem regularnych, pokerowych gier, a także częstym gościem klubów bilardowych, totalizatorów i zakładów bukmacherskich. Gdy ukończył 18 rok życia, rzucił szkołę i w całości poświęcił się budowaniu swej gamblersko-karcianej przyszłości. Pomagała mu w tym jego ówczesna sympatia Evelyn Ng, która zaczynała wtedy swą przygodę z kartami. Potem ich drogi się rozeszły i jeśli chodzi o karciany rozwój - Daniel did it better.

Pełny wachlarz możliwości otworzył przed Danielem dzień, w którym dopiął on amerykańskiego wymiaru pełnoletniości. Spakował wszystkie swoje rzeczy oraz bankroll i wyruszył na podbój Las Vegas. Po siedmiu miesiącach wrócił kompletnie spłukany, jednak nie załamał rąk i nie naskrobał pachnącego smażonką podania do Burger Kinga, tylko ze zdwojoną siłą zasiadł do pokerowej edukacji i odbudowywania rolla w Toronto z jasnym celem: powrotu do Vegas i odebrania z nawiązką straconych wcześniej pieniędzy. W 1997 roku wygrał dwa turnieje World Poker Finals w Mashantucket, znacznie wzmacniając swój kapitał w perspektywie gry w World Series of Poker. Rok później niespełna 24-letni Negreanu zwyciężył w evencie 2000 $ Pot Limit Hold'em, stając się najmłodszym wówczas graczem, który kiedykolwiek sięgnął po bransoletkę.

KidPoker not kidding

Wróżbita Daniel w akcji.

Owo zwycięstwo zapewniło mu przydomek "KidPoker" oraz wprowadziło go na pokerowe salony, gdzie inteligencja i elokwencja procentowały ze zdwojoną siłą. W roku następnym poczynił kolejne kroki w kierunku pokerowej doskonałości - pokonał Johna Bonettiego w finale mistrzostw USA w Texas Hold'em, za co zgarnął 210 tys. $. Jak się po latach okaże, wygrana ta stanowi zaledwie kroplę w morzu zarobionych przez Daniela przy stołach pieniędzy. Na początku minionej dekady Negreanu triumfował w turniejach z cyklu L.A. Poker Classic i Legends of Poker, by w 2002 roku otrzeć się o bransoletkę w swej ulubionej odmianie splitowej Omahy (przegrał wówczas z jednym ze swych dzisiejszych kompanów, Mikem Matusowem).

Niepowodzenie w rywalizacji o świecidełko powetował sobie rok później, wygrywając event S.H.O.E. Na drodze do drugiego w 2003 roku zwycięstwa stanął mu natomiast Phil Hellmuth. Niesamowity był dla Negreanu rok 2004: sześć miejsc w kasie WSOP ozdobił trzecią bransoletką, zaliczył dwie siedmiocyfrowe wygrane w zwycięskich dla siebie eventach World Poker Tour (Borgata Poker Open i Five Diamond Poker Classic) przy dwóch jeszcze final tables. Końcowy efekt - niemal 4,5 mln $ profitu oraz tytuły gracza roku WSOP, CardPlayera oraz III sezonu WPT. W 2006 roku Negreanu zwyciężył w Jack Binion World Series of Poker Circuit Event w Robinsville oraz zajął trzecie miejsce w rozgrywanym w Vegas turnieju WPT.

Na arenie WSOP przypomniał o sobie w 2008 roku, kiedy to zdobył swą czwartą i, jak do tej pory, ostatnią bransoletkę w wariancie fixed-limit Hold'em. 15 miesięcy później został runner-up Main Eventu podczas WSOP-Europe, gdzie uległ jedynie Barry'emu Shulmanowi. W ubiegłym roku wygrał okrągły milion za drugie miejsce w Super High Rollerze na PokerStars Caribbean Adventure, by pół roku temu w tym samym turnieju zająć piąte miejsce. Tegoroczne zmagania WSOP nie są dla Daniela zbyt udane i z pewnością obiecywał sobie więcej, do zakończenia gry pozostało jednak jeszcze kilkanaście eventów, a każdy z nich stanowić będzie dla niego kolejną szansę na przeskoczenie Erika Seidela w rankingu największych pokerowych zarobasów w historii.

"Do you know what you got? Aces..."

Wawa-weewa double Scotty

Daniel Negreanu od pięciu lat jest jedną z najjaśniejszych twarzy PokerStars. Wystąpił w niezliczonej ilości programów telewizyjnych pokroju Late Night Poker, Poker After Dark i High Stakes Poker; jest także kluczowym ogniwem PokerStars The Big Game. Zagrał ponadto epizodyczne role w filmach "Lucky You" i "The Grand" oraz w teledysku do "Waking Up in Vegas" słodkiej Katy Perry. Napisał ponad sto artykułów do CardPlayera, jest jednym ze współautorów "Super/System 2" Doyle'a Brunsona oraz twórcą "Power Hold'em Strategy" i "Hold'em Wisdom for all Players". Jest wybitnie zaangażowany w działalność charytatywną, m.in. jako pomysłodawca golfowego eventu dobrej woli "Big Swing". Jego Tweety śledzą miliony, na jego konto na PokerStars trafiają tysiące dolarów, uzbierane z centowych, "szczęśliwych" przelewów. Na nowe wpisy na blogu i zawierające niekiedy znakomite parodie i performance'y (np. Daniel jako Scotty Nguyen) rozkminy na videoblogu czekają wszystkie pokerowe portale. Człowiek - orkiestra - nic dodać, nic ująć.

Tym, co urzekło w nim śledzących pokerowy dach świata, jest umiejętność odczytywania kart posiadanych przez rywali. Dzisiejsze przepisy wydatnie uderzyły w tworzenie show, wykorzystywanie psychologicznej przewagi i budowanie legendy czarodzieja Negreanu, to jednak, co uszczknął dla nas ze swego warsztatu readów, pozostanie niezapomniane. Kamery lubią nie tylko to - Daniel stanowi antonim mruka, w milczeniu foldującego kolejne karty. Negreanu przy stole gwarantuje śmiech, dobry poker i oglądalność - wie o tym Mori Eskandani, wiedzą o tym włodarze ESPN.

Prywatnie Negreanu, po niedanym małżeństwie, największym uczuciem obdarzył swego czworonoga, który w rywalizacji o zainteresowanie KidPokera wygrywał nawet z Krisztiną Polgar, na myśl o której właśnie zesztywniały mi zmęczone głaskaniem klawiatury palce i - zapewniam was - nie tylko one. W wolnych chwilach Daniel uskutecznia ping-ponga, kibicuje hokeistom z Toronto i słucha folkrocka. W gąszczu swych zainteresowań i aktywności nie znajduje jednak zbyt wiele wolnego czasu, choć ktoś mógłby powiedzieć, że w tak "dobrym życiu" czas wolny rozciąga się na każdą dobę. Bardzo możliwe.

Na koniec trochę historii udokumentowanej:

M.A.S.T.E.R.P.I.E.C.E.

Szósty zmysł?

Niby pure luck, ale... kto by tak nie chciał?

by acebestini