WSOPE Main Event – Dzień 4 review - część II

Dominator Jason Mercier nie pozostawił złudzeń swoim rywalom w czwartym dniu walki. Skrócenie stawki do ostatniego stolika było w większej części właśnie jego zasługą.

To
była bardzo szybka akcja, która skróciła w ekspresowym tempie
stawkę z 18 graczy, do finałowego, dziewięcioosobowego stolika.
Dzielił i rządził nadal Jason Mercier. Wyrzucając z gry swojego
najgroźniejszego rywala Saara Wilfa nabudował się tak okrutnie, że
nikt nie był w stanie dorównać mu nawet w połowie. Mercier
zakończył dzień z wynikiem 3 198 000. Dalej mieliśmy wielką
przepaść i dopiero wtedy drugi stack w turnieju, który należał
do Jamesa Akenheada i liczył sobie 1 398 000. Jeszcze tylko dwóch
graczy przekroczyło granicę miliona w stacku. Bili nimi Praz Bansi
oraz Barry Shulman. Pierwszy zgromadził 1 160 000, natomiast drugi
wrzucił do zabezpieczanej koperty 1 090 000. Mercier był oczywiście
totalnie poza ich zasięgiem.

Finałowy
stolik faktycznie zapowiadał się świetnie. Oprócz Merciera
zasiedli przy nim również Daniel Negreanu, którego przedstawiać
nie trzeba, Chris Bjorin, który od lat jest największym szwedzkim
graczem (ma na swoim koncie bransoletkę WSOP oraz tytuł WPT, a w
całej karierze wygrał na turniejach dobrze ponad 4 mln $) oraz Matt
Hawrilenko, który przewodził stawce na początku dnia 4.

WSOP Europe Main Event MAIN Seat/Gracz Stack 1. Tony Cousineau 220 000 2. Thomas Bichon 600 000 3. Chris Bjorin 375 000 4. Barry Shulman 818 000 5. Daniel Negreanu 695 000 6. Markus Ristola 300 000 7. Doyle Brunson 480 000 8. James Akenhead 550 000 9. Ram Vaswani 320 000

WSOP Europe Main Event SECRET ROOM Seat/Gracz Stack 1. Saar Wilf 1 073 000 2. Sandor Demjan 150 000 3. Antoine Saout 279 000 4. Praz Bansi 512 000 5. Teddy Sheringham 588 000 6. Eric Liu 453 000 7. Matt Hawrilenko 493 000 8. Keith Hawkins 718 000 9. Jason Mercier 1 298 000

WORLD SERIES OF POKER EUROPE 2009 MAIN EVENT - 10 000 ₤ NobLimit Hold'em Graczy: 334 Buy - In: 10 000 ₤ Pula  Nagród: 3 340 000 ₤ Miejsc w  kasie: 36 Dla zwycięzcy: 801 603 ₤ Dzień IV  -CZĘŚĆ II Graczy po re-drawie: 18 Graczy pozostało: 9

Niedługo
po przesiadce w potężnym rozdaniu zobaczyliśmy Praza Bansiego oraz
Sandora Demjana. Nie zapowiadało się całkiem ostro. Praz rozpoczął
open raisem z early position, natomiast Sandor sprawdził w obronie
big blinda. Na pierwszych trzech streetach obaj gracze stuknęli w
stół. Gdy na turnie spadła , ponownie mieliśmy dwa stuknięcia.
Wszystko rozegrało się na riverze, gdy krupier pokazał . Sandor
zagrał wówczas momentalnie all-in. Nieco zszokowany Bansi poprosił
o chipcount. Zanim jeszcze krupier zdołał policzyć stack Demjana,
Praz nagle powiedział znamienne - OK, sprawdzam - i
szybko pokazał z Broadway straightem, którego mógł pobić
wyłącznie flush. Demjan jednak go nie miał. Pokazał tylko ,
z którymi trafił na riverze swoją top parę. Nadział się
niestety. Wówczas stacki zostały podliczone i okazało się, że
Sandor nie zagra sobie już dalej w tym turnieju. Za zajęcie 18.
miejsca otrzymał on 31 198 £ nagrody.

Chwilkę
później, swój stack podwoił Markus Ristola. Na flopie
Ristola w poważnym dość już pocie znajdował się z Thomasem
Bichonem. Obaj gracze po wymianie ciosów zgodzili się pograć na
stacki. Markus pokazał rakiety , które musiały obronić się
przed nut flush drawem Bichona, który miał . Obrona się
udała. Na turnie spadła blank , natomiast na riverze równie
blank . Po tym rozdaniu Ristola nabudował stack do ładnych 817
000, natomiast Bichon spadł ze szczytu w środek ze stanem
posiadania w wysokości 515 000.

Doyle Brunson

Po
podniesieniu blindów do 21. poziomu 8000 / 16 000 i ante 2000,
pożegnaliśmy niestety Doyle'a Poker Dolly Brunsona.
Po open raise Daniela Negreanu z early position, akcja przetoczyła
się do siedzącego na buttonie Brunsona, który postanowił
zaatakować all-inem. Mając nadzieję na zgarnięcie pota jeszcze
przed flopem Brunson doskonale wiedział, kogo wybrać sobie do
3-betowania. Daniel bowiem bardzo chętnie otwiera z wczesnych
pozycji z niskimi i średnimi suited connectorami grając small
balla, które po takich masywnych all-inach zrzuca. Jednakże za
Doylem siedział James Akenhead, który wykonał re-shove. Daniel
oczywiście się wycofał i pozostali w stawce gracze pokazali karty.
Brunson miał , a te były gorsze od Jamesa. Na flopie
jednak wszystko się odwróciło za sprawą . Doyle złapał
swoją parę i teraz James musiał się martwić, co będzie dalej.
Na turnie mieliśmy ponowną zmianę, spadł tam bowiem , który
dał lepszą parę Akenheadowi. Ostatni street przyniósł tylko
blank i było po wszystkim. Doyle Brunson za zajęcie 17. miejsca
w turnieju otrzymał 31 198 £ nagrody.

Tak
się stało, że przy jednym stoliku zasiedli dwaj prowadzący w
turnieju Jason Mercier oraz Saar Wilf. Nie trzeba było długo
czekać, aby zobaczyć przeogromne rozdanie między tymi dwoma
panami. Co więcej, obaj siedzieli obok siebie, przy czym Wilf miał
przewagę pozycji nad Jasonem. Mając dwóch takich panów na
blindach, gracze z późnych pozycji zastanawiali się dobrze, zanim
zagrywali raise przed flopem, a to prowadziło do częstych blind
war. Właśnie w tych wojnach, Jason powoli wysysał żetony od
swojego rywala. Rozpoczynało się zazwyczaj bardzo niewinnie - od
limpa Merciera. Wilf momentalnie zagrał raise i został sprawdzony.
Na pierwszych trzech streetach spadły i Jason posłał
stuknięcie do Saara, który nieoczekiwanie zagrał check behind. Gdy
na turnie spadła , Mercier zaatakował za 57 000. Wilf sprawdził,
ale gdy po zobaczeniu rivera Mercier uderzył za 163 000, odpuścił.
Kilka rozdań później, Mercier zaatakował raisem przed flopem i
dostał sprawdzenie od Saara. Na pierwszych trzech streetach spadły
i Jason kontynuował natarcie betem w wysokości 50 000.
Wilf sprawdził, aby zobaczyć na turnie. Mercier odpalił wówczas
second barrel za 107 000, na co Saar zareagował raisem do 250 000.
Wówczas Jason bez większych ceregieli postraszył swojego rywala
all-inem. - Co proszę? - zapytał
totalnie zaskoczony Wilf i po kilkudziesięciu sekundach namysłu
zrzucił rękę. Po tych rozdaniach w stacku Merciera znajdowało się
już 2 046 000, natomiast Saar został z zaledwie 373 000, a po jego
wielkim, siedmiocyfrowym stanie posiadania pozostało wyłącznie
wspomnienie.

Jason Mercier

Mercier dokończył dzieła chwilkę
później. Akcja foldem przeszła do niego, gdy siedział na small
blindzie. Jason zagrał open raise, na co Saar zareagował
momentalnie all-inem. Mercier nie zastanawiał się wcale i sprawdził
z , które okazały się dominować bluffującego Wilfa. Na
flopie , Saar złapał gutshot straight drawa, który dał mu
dodatkowe 4 outy na podwojenie i pozostanie w turnieju. Niestety dla
niego, nic dalej się nie zmieniło. Na turnie spadł tylko blank ,
natomiast na ostatnim streecie była ostatnią kartą, jaką
zobaczył on w turnieju. Za zajęcie 16. miejsca otrzymał 31 198 £
nagrody. Widać było, że passa Merciera doprowadziła do tilta
Wilfa, który zakończył swój udział znacznie wcześniej, niż
ktokolwiek mógłby się tego spodziewać.

Chwilkę
później mieliśmy dwie szybkie, niemal symultaniczne wylotki z
turnieju. Na 15. miejscu z nagrodą w wysokości 40 481 £ swój
udział zakończył krótki już bardzo Ram Vaswani. Postanowił
zagrać all-in przed flopem z i dostał sprawdzenie od
Barry'ego Shulmana, który pokazał pocketa 8x 8x.
Board w żaden sposób nie pomógł Vaswaniemu i
mieliśmy kolejne skrócenie stawki. Tuż za nim od stolika odszedł
Teddy Sheringham, który za zajęcie 14. miejsca otrzymał identyczną
nagrodę. Powodem zniknięcia Teddy'ego był nie kto inny, jak
zawodowy killer tego dnia Jason Mercier. Amerykanin rozpoczął
standardowym open raisem przed flopem, na co Brytyjczyk zareagował
all-inem z . Mercier momentalnie sprawdził i pokazał
dominujące . Już na flopie było praktycznie po
wszystkim, ponieważ Teddy'ego ratował wyłącznie runner runner
cud. Gdy na turnie spadła , Sheringham był drawing dead i
wyłożenie na riverze miało tylko charakter formalny. Po tym
rozdaniu Jason nabudował stack do niesamowitych wręcz 2 502 000.

Chris Bjorin

Miejsce
przy finałowym stoliku niemal zapewnił sobie wówczas jeden z
najbardziej doświadczonych graczy, zdobywca bransoletki WSOP, tytułu
mistrza WPT oraz zdobywca ponad 4 000 000 $ w karierze Chris Bjorin.
Szwed podwoił swój stack kosztem Francuza Thomasa Bichona. Zagrał
all-in call przed flopem z pocketem , po shove Bichona, który
pokazał zdominowane . Na flopie Bichon trafił asa,
ale Bjorin miał już seta, który pozostawiał wyłącznie
teoretyczne szanse Thomasowi na zwycięstwo w tym rozdaniu. Gdy na
turnie spadła , było po wszystkim. Pojawiająca się na
ostatnim streecie nie miała żadnego znaczenia, poza tym, że Bichon
może teraz powiedzieć wnukom, że przegrał stolik finałowy dwoma
parami na seta. Po tym rozdaniu Bjorin nabudował stack do 624 000,
natomiast Bichon został z zaledwie 136 000.

To
był czarny moment dla Francuzów. W ciągu kilku minut stracili oni
swoich dwóch reprezentantów. Na 13. miejscu odpadł Tony Cousineau,
który za swój udział w turnieju otrzymał 40 481 £
nagrody. Ostatnie rozdanie Cousineau rozpoczął open raisem z
buttona James Akenhead. Tony, który siedział na small blindzie
zagrał all-in i został sprawdzony przez niedowierzającego w moc
jego karty Akenheada. James pokazał , które okazały się
zdominowane przez Cousineau - ale były suited! No tak,
właśnie to wyrzuciło Cousineau z turnieju. Na flopie spadły
niegroźne zupełnie . Gdy na turnie spadła , liczba outów
Jamesa drastycznie się zwiększyła, ponieważ miał on flush drawa.
I faktycznie, na ostatnim streecie pokazała się dająca kolor
Akenheadowi i było po wszystkiemu.

James Akenhead

Po
podniesieniu blindów do 22. poziomu 10 000 / 20 000 i ante 3000,
zgodnie z oczekiwaniami odpadł Thomas Bichon. Różnica pomiędzy
nim a Cousineau polegała na wielkości wygranej. Za zajęcie 12.
miejsca Bichon dostał 51 536 £ nagrody. Publicznym wrogiem numer 1
we Francji po tym turnieju zostanie pewnikiem James Akenhead, który
po wyrzuceniu Tony'ego Cousineau, rozprawił się teraz z Bichonem.
Akcja była raczej prosta. James w pierwszym rozdaniu po przerwie
rozpoczął open raisem do 55 000, Thomas, który zobaczył u siebie
pocketa , zagrał all-in za 143 000, a Akenhead z cowboyami wykonał flat call. Board w niczym nie zagroził
królom Jamesa, które spokojnie wygrały to rozdanie i skróciły
stawkę do zaledwie 11 graczy.

Byliśmy
tuż, tuż stolika finałowego. Wystarczyło wyeliminować jeszcze
tylko dwóch graczy, aby zakończyć ten długi dzień. Udało się
to zrobić w tempie niemalże ekspresowym. Najpierw z marzeniami o
WSOP Europe Main Event Final Table pożegnał się Keith The Camel
Hawkins. Swoje ostatnie rozdanie
otworzył on raisem do 52 000 z under the gun i akcja foldem
przetoczyła się do Praza Bansiego, który siedział na buttonie.
Ten podniósł koszt zobaczenia flopa do 200 000. Hawkins nie
zastanawiając się wiele wszedł all-in za około 150 000 więcej.
Bansi wykonał flat call z pocketem , który miał się utrzymać
w race przeciwko Keitha. Na flopie spadły i pierwszy
krok został poczyniony, aby wykonać kolejny re-draw do ostatniego
stolika. Gdy na turnie spadł , Hawkins złapał gutshot straight
drawa, a ten dał mu 4 dodatkowe outy. Na outach, które pozostały w
talii się jednak skończyło, ponieważ na riverze zobaczyliśmy
tylko podwajającego board i było po wszystkim.

Po
przesiadce do ostatniego stolika, w turnieju nadal prowadził bardzo
wyraźnie Jason Mercier. Jego stack liczył sobie już 2 709 000.
Przepaść dzieląca Merciera od reszty pokazuje najlepiej fakt, że
zajmujący wówczas 2. pozycję James Akenhead miał połowę mniej
żetonów i siedział z 1 361 000. Granicę siedmiocyfrowego stacka
przekroczyli jeszcze Praz Bansi (1 206 000) oraz Barry Shulman (1 150
000).

Na
wyłonienie składu final table nie musieliśmy czekać długo. Z
turniejem pożegnał się bowiem najkrótszy wówczas Eric Liu. Po
open raise Jasona Merciera z early position, Eric wszedł all-in z
pocketem . Mercier sprawdził i pokazał zdominowane .
Jednakże ten dzień należał do młodego Amerykanina, dla którego
słowo zdominowane nie znaczyło totalnie nic. Już na flopie złapał on parę króli i dodatkowo Royal flush drawa. Liu musiał
teraz zobaczyć jednego z trzech waletów, aby dobrać do Broadway
straighta, ponieważ dwie damy gwarantowały wygraną Mercierowi. Na
turnie spadła , na riverze i tym sposobem poznaliśmy 9
finalistów tegorocznego WSOP Europe Main Event. Za zajęcie 10.
miejsca w turnieju Eric Liu otrzymał 51 536 £ nagrody.

WSOPE 2009 Main Event Final Table
Miejsce	Nazwisko	Żetony
1	Barry Shulman	1 090 000
2	Jason Mercier	3 198 000
3	Praz Bansi	1 160 000
4	Markus Ristola	784 000
5	Chris Bjorin	518 000
6	James Akenhead	1 398 000
7	Daniel Negreanu	438 000
8	Antoine Saout	701 000
9	Matt Hawrilenko	674 000