WSOPE Event #2 – dzień 1 review
Turniej PLO/PLHE Mixed Event. Dziesięć rund, każda po 60 minut. Na starcie 158 graczy. Na koniec dnia zostały tylko 22 osoby. Działo się sporo!
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
![]() |
Turniej 2500₤ Pot Limit Omaha / Pot Limit Hold'em
zadebiutował w tegorocznej edycji WSOPE. Wpisowe było dość spore i nikogo nie
zdziwiła dość skromna frekwencja. Ale za to obsada była przednia. Lista
znakomitych pokerzystów, którzy zdecydowali się na start w tym turnieju, jest
bardzo długa. Annette Obrestad, Men The
Master Nguyen, Mike The Mouth
Matusow, Barry Greenstein, Phil Ivey, Sorel Mizzi... Można by tak wymieniać w
nieskończoność. Ostatecznie w turnieju wystartowało 158 graczy. Pula nagród
zamknęła się w kwocie 395 000 ₤, zaś dla zwycięzcy przewidziano 104 677 ₤. Do
turniejowej kasy miało się dobrać tylko osiemnastu najlepszych pokerzystów.
Każdy gracz rozpoczynał turniej ze stackiem równym 7500 w żetonach. Nie minęło
nawet pięć minut od chwili startu, a już przy jednym stoliku nr 2 krupier
oznajmił: Player out! Szczegółów rozdania nie znamy, faktem jest, że
bardzo szybkie podwojenie stacka zaliczył wówczas rosyjski profesjonalista,
Nikolay Evdakov. Po tym zwycięstwie Evdakov miał już 15 800 w żetonach i mógł
spokojnie patrzeć w przyszłość.
| WORLD SERIES OF POKER EUROPE 2009 EVENT #2 - 2500₤ Pot Limit Omaha / Pot Limit Hold'em Mixed Graczy: 158 Buy - In: 2500₤ Pula Nagród: 395 000 ₤ Miejsc w kasie: 18 Dla zwycięzcy: 104 677 ₤
Dzień I
Graczy na starcie dnia I: 158 Graczy pozostało: 22 |
Startował już drugi poziom blindów, kiedy to na salę wkroczył tradycyjnie
spóźniony Phil Hellmuth. Prócz niego do stolików dosiedli się również dwaj
Włosi - Dario Minieri i Max Pescatori. Późna rejestracja trwała do końca
drugiego poziomu blindów i z możliwości dołączenia do gry w ostatniej chwili
skorzystali jeszcze Doyle Brunson, Barry Greenstein, Juha Helppi i Andy Bloch.
W chwili, gdy Brunson i Spółka dopiero zasiadali do stołów, z turniejem
pożegnali się Sorel Mizzi i Ben Grundy. Ten ostatni został wyeliminowany
podczas gry w Omahę, kiedy to na flopie w postaci
postanowił zagrać
call za wszystko, mając w ręku
, które dawały mu parę asów i draw do
koloru i pokera. Pogromcą Grundy'ego był John Tabatabai, który trafił na flopie
najwyższego strita ze swoimi
. Board skompletowały
z turna i
z
rivera, które w żaden sposób nie mogły pomóc Grundy'emu.
Po zakończeniu drugiego poziomu blindów nastąpiła pierwsza przerwa, podczas
której Mike Matusow był w nie najlepszym nastroju. "It's not going well,
I've won like one ante so far." - takimi słowami Mike skomentował
dotychczasowy przebieg turnieju. Faktycznie, jego 5250 w stacku nie napawało
optymizmem. W znacznie lepszym nastroju był w tym czasie Phil Ivey, który
dopiero co zasiadał do stolika (tak tak, zjawił się pod koniec drugiego poziomu
blindów i przed przerwą nie zdążył rozegrać choćby jednej ręki). Trzeci poziom
blindów należałby pewnie do niego (początek miał świetny), gdyby nie kilka
przegranych rozdań.
![]() |
|
| Eric Seidel |
W jednym z nich rywalem Ivey'a był jego serdeczny kolega, Erik Seidel. W tym
momencie grano akurat w Omahę i na stole pojawiły się
. Ivey zagrał bet
za 350 i dostał błyskawiczny call od Seidela. Obydwaj gracze przeczekali na
turnie, zaś po wyłożeniu na riverze Ivey postanowił obstawić ponownie, tym
razem za 700. Seidel dość długo zastanawiał się, czy sprawdzić to zagranie, aż
wreszcie odliczył wymaganą ilość żetonów i przesunął je na środek stołu. Phil
Ivey pokazał tylko dwie najwyższe pary z Ax Kx, ale Seidel był znacznie lepszy
- odwrócił on bowiem dwie damy, które dały mu najniższego seta na tym niezwykle
nieprzyjemnym flopie. Po tej porażce stack Ivey'a spadł poniżej wartości 8000 w
żetonach, zaś Seidel wreszcie przekroczył barierę 10 000 w stacku.
Pod koniec czwartej rundy najwięcej żetonów zdołała zgromadzić Annette
Obrestad, która sama przyznała, że od dłuższego czasu znacznie częściej grywa w
Omahę, aniżeli w Hold'ema. Jak widać trening się opłacił, bo na początku
turnieju Annette radziła sobie świetnie w obydwu odmianach pokera. Aby w tym
czasie prowadzić, wystarczyło 26 500 w stacku. W czasie, gdy Annette cieszyła się z prowadzenia, Phil Hellmuth mógł już
rozprostować kości i wstać od stolika. Bez żetonów nie było sensu przy nim
siedzieć. Źle zaczęło być już po rozdaniu w Hold'ema, kiedy to Phil stracił
niemal całego stacka.
![]() |
|
| Phil Ivey |
Przed flopem podbijał on mając w ręku rakiety i dostał
call aż od czwórki rywali. Na stole pojawiły się 4x 4x 5x i gracz z big blinda
od razu zagrał all-in. Oczywiście Phil sprawdził za niemal całego stacka i
ujrzał u swojego rywala Kx 4x. Do końca rozdania na stole nie pojawił się żaden
as i w taki oto sposób Hellmuth stał się shortstackiem. Po chwili zaczęto grać
w Omahę i Hellmuth zainwestował ostanie żetony w rozdaniu, w którym na flopie
miał draw do koloru. Niestety, sprawdziła go dwójka rywali, z których jeden
miał seta, a drugi wrap do strita. Phil nie skompletował koloru i zakończył
swoją przygodę z tym eventem.
Chwilę później z turniejem pożegnał się również Ivey, który w swoim ostatnim
rozdaniu na flopie trafił średniego seta i zagrał all-in. Tym razem Phil miał
tylko jednego outa, bowiem jeden z jego rywali miał najwyższego seta. Po chwili
odpadł również Matusow, który w swoim ostatnim rozdaniu przegrał coinflipa,
jego Ax Qx nie dało rady pokonać pary siódemek u jednego z rywali. The Mouth zamilkł już po obejrzeniu
flopa, kiedy to na stole pojawiła się siódemka, pozbawiając Mike'a
jakichkolwiek szans na przetrwanie.
Pod koniec piątego poziomu blindów całkiem nieźle radził
sobie Robert Williamson III, który dzięki eliminacji Ayaza Mahmooda nabudował
stacka do około 19 000 w żetonach. Kluczowe rozdanie nastąpiło podczas rundy w
Omahę. Mahmood zdecydował się zagrać all-in na flopie
, trzymając w
ręku
, które dawały mu słabego strita. Williamson w chwili
sprawdzenia tego zagrania był jeszcze z tyłu, bo jego
dały mu dwie
pary i masę drawów do koloru i wyższego strita. Emocje opadły już po wyłożeniu
kolejnej karty wspólnej, na turnie dał Williamsonowi full house, czyniąc
Mahmooda drawing dead.
![]() |
|
| Sherkhan Farnood |
Przed zmianą blindów z turnieju zdążył jeszcze odpaść Doyle Brunson, który w
swoim ostatnim rozdaniu pushował z parą dam i był zdecydowanym faworytem w
starciu z parką czwórek rywala. Cóż z tego, skoro na riverze krupier wyłożył na
stół kolejną czwórkę i paskudny bad beat stał się faktem. Gdy rozpoczynano
szósty poziom blindów, w niezłej sytuacji nadal pozostawała Annette Obrestad,
która miała wówczas na koncie około 30 000 w żetonach. Taki stack nie dawał
jednak już prowadzenia, znacznie lepszym dorobkiem legitymował się bowiem Brian
Johnson, który w bliżej nie określony sposób zdołał nabudować stacka aż do 61
000 w żetonach.
Po kilku minutach w turnieju pozostawało już tylko 62 graczy. Robert Williamson
III niezbyt długo cieszył się zarobionymi żetonami i odpadł z turnieju podczas
rozdania w Omahę. Podobny los spotkał również Johna O'Shea i Jeffa Madsena.
Zwycięzca ubiegłorocznego eventu HORSE Sherkhan Farnood również nie radził
sobie najlepiej i powoli tracił żetony. Niezwykle kosztowne było dla niego
rozdanie, w którym na flopie pojawiły się
. Farnood wszedł do gry z
, zaś jego dwaj rywale mieli odpowiednio
z trafionym
średnim kolorem oraz
, które jedynie szukały szansy na strita. Kolor
trafiony z flopa utrzymał się na prowadzeniu do końca rozdania i Farnood
stracił znaczną część swojego stacka.
Po chwili zmieniono odmianę pokera i do akcji wkroczył Huck Seed, który dostał
do ręki rakiety. W chwili, gdy Seed zagrywał raise all-in, na stole leżały
. Wcześniej bet za 8000 położył na stół Peter Gould, ale oczywiście nie
wystraszył Seeda tym zagraniem. Gould musiał niewiele dopłacić, aby sprawdzić i
tak też uczynił, mówiąc przy tym: I need
a two. Seed nie ukrywał swojego zdziwienia, gdy u rywala ujrzał jedynie
parkę
, która miała dwa outy na zwycięstwo. Ostatnią kartą wspólną tego
rozdania była i Seed powiększył stacka do 28 000, zaś Gould spadł do
zaledwie 6000.
![]() |
|
| Tristan Clemencon |
Dosłownie w tym samym czasie świetnym readem popisał się Sami LarsLuzak Kelopuro. Przy
leżących na stole jego rywal zagrał potężny overbet na riverze. Sami długo
myślał, aż w końcu sprawdził za niemal całego stacka, mając w ręku jedynie
, które dawały mu parę dam. Jak się okazało, to wystarczyło, aby pokonać
rywala, który pokazał jedynie
z najniższą parką i niekompletnym kolorem.
Tutaj naprawdę było sporo żetonów w puli, bowiem po tym zwycięstwie Kelopuro
powiększył stacka do około 40 000. Po tym rozdaniu dobiegła końca szósta runda
i pokerzyści udali się na przerwę obiadową.
Gdy wrócili do stołów, od razu ostro wzięli się do pracy. Najpierw Marc Goodwin
wyeliminował jednego z shortstacków, kiedy to jego
bez trudu pokonało
rywala. Po chwili znacznie lepszy pokaz fajerwerków urządzili Sherkhan
Farnood i Hoyt Corkins. Wówczas grano już w Omahę i przed flopem doszło do
prawdziwej wojny na przebicia. Najpierw podbiciem do 1200 rozdanie otworzył
jakiś mniej znany gracz, Farnood przebił do 4200, zaś siedzący bezpośrednio za nim
Corkins wrzucił do puli 14 200 w żetonach. Oryginalny agresor szybko się
wycofał, zaś Farnood odpowiedział przebiciem all-in i dostał natychmiastowy
call. W tym momencie zapewne każdy spodziewał się mocnych, najlepszych układów
typu double suited. Nic z tych rzeczy. Co prawda Farnood miał jedną z lepszych
rąk ze swoimi
, ale Corkins pokazał zaledwie
, które wyglądały
nieco zabawnie. Cóż z tego, skoro na stole pojawiły się
i
Corkins trafił dwie parki. W taki oto sposób teoretycznie gorsze asy złamały
lepsze asy. Bywa...
Po chwili przy jednym ze stołów dwójka graczy stanęła do walki o pulę
przekraczającą 100 tys. w żetonach. Tristan Clemencon, który w tym czasie był
liderem, umocnił się na prowadzeniu po tym, gdy odprawił do domu kolejnego
rywala. Na flopie pojawiły się
, Clemencon zaczekał, zaś jego rywal
podbił. Tristan zagrał standardowy check/raise ze swoimi
, które
dawały mu najwyższe dwie pary, ale jego przeciwnik odpowiedział wejściem
all-in. Clemencon sprawdził i ujrzał u rywala jedynie
, które miały
jedynie gutshota do strita i oczywiście parę asów. Board skompletowały na
turnie i na riverze. Pokerzysta z asami skompletował co prawda wyższe dwie
pary, ale Clemencon trafił runner flusha i powiększył stacka do niewiarygodnych
125 000 w żetonach.
![]() |
|
| Annette Obrestad |
Francuza starał się dogonić Men Nguyen, który w pewnym momencie sprawdził
zagranie all-in jednego z rywali, kładąc na stół Ax Ax Qx 9x. Po chwili krupier
rzekł tylko Seat open, co oznaczało,
że asy Nguyena wystarczyły do kolejnego nokautu. Po tym zwycięstwie Nguyen miał
już 80 000 w żetonach. Pod koniec ósmego poziomu blindów w turnieju pozostawało
36 graczy. Jeszcze przed planowaną przerwą z turniejem pożegnała się Sandra
Naujoks, której gra nie układała się praktycznie od samego początku dnia.
Tristan Clemencon nadal był zdecydowanym liderem, ale Men Nguyen z rozdania na
rozdanie był coraz bliżej Francuza.
W tym samym czasie Annette Obrestad musiała już szukać okazji do podwojenia
stacka, bowiem 23 000 w żetonach, które wówczas miała, stanowiło niewiele ponad
połowę turniejowej średniej. Okazja przyszła bardzo szybko, po wojnie na
przebicia przed flopem, Annette była zmuszona grać all-in na flopie w postaci
, trzymając w ręku jedynie parę asów ze swoimi
. Zagranie to
z gorszą ręką sprawdził Brian Johnson, który odwrócił jedynie
.
Board uzupełniły na turnie i
na riverze i Annette utrzymała się na
prowadzeniu, podwajając stacka do 47 500 w żetonach. Znów było komfortowo...
![]() |
|
| Eric Cajelais |
Ostatni poziom blindów nie przyniósł wielu fajerwerków. Na początku z turniejem na raty
pożegnał się Sami Kelopuro. Najpierw większość stacka stracił on, przegrywając
klasycznego coin-flipa. Jego para
okazała się zbyt słaba, aby pokonać
, z którymi all-in zagrywał Allie Prescott. Już na flopie pojawiła się dama i
było po strawie. LarsLuzak został w
turnieju z symboliczną ilością żetonów i już po chwili musiał udać się w
kierunku wyjścia. W swoim ostatnim rozdaniu Kelopuro nadział się ze swoją parą
czwórek na parkę siódemek u Chrisa Bjorina. Na flopie pojawiła się kolejna
siódemka i LarsLuzak był już pewien swojej przegranej. Chwilę później nastąpiła krótka przerwa i losowanie
miejsc, bowiem w grze pozostawało już tylko 27 osób, co wystarczyło do
obsadzenia zaledwie trzech stolików. Po losowaniu do końca dnia pozostawały już
tylko 44 minuty.
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
W tak krótkim czasie z turnieju odpadło jeszcze pięć osób.
Najpierw w kierunku drzwi udał się Marc Goodwin, który pushował z Ax 9x i
nadział się na parę waletów u Howarda Lederera. Po chwili doszło do starcia
monsterów, w wyniku którego z turniejem pożegnała się Annette Obrestad. Akurat
grano w Texas Hold'em i Annette, która podbijała przed flopem, miała w ręku Ax
Qx. Na stole pojawiły się
i Annette zagrała standardowy continuation
bet z trafionym układem, ale Eric Cajelais przebił za wszystko, trafiając
strita ze swoimi
. Annette sprawdziła to zagranie, ale ani
na turnie,
ani też na riverze nie były kartami, które mogły jej pomóc. Po tym zwycięstwie
Cajelais nabudował stacka do wartości 145 000 w żetonach i objął prowadzenie w
turnieju.
Pod sam koniec dnia z turniejem pożegnali się również Huck Seed i Fabrizio
Baldassari i ostatecznie do drugiego dna rywalizacji zdołały awansować 22
osoby. Przy 18. miejscach płatnych w tym turnieju było jasne, że tuż po starcie
rozgrywek zaplanowanych na drugi dzień turnieju poznamy wszystkich
szczęśliwców, którzy zakończą występy z zyskiem. Ale o tym, kto należał do tego
grona, przeczytacie w kolejnej naszej relacji z WSOPE.
- WSOPE: John -Paul Kelly wygrywa pierwszy turniej
- WSOP Europe rozpoczęty!
- WSOP Main Event review - dzień 3 - część I
- WSOP Main Event review - dzień 2 B
- WSOP Main Event review - dzień 2 A
- WSOP Main Event review - dzień 1D
- WSOP Event #57: Jeff Lisandro w top 10 po dniu 1C!
- WSOP Main Event review - dzień 1A






