WSOP – event #12 review – dzień 1

David Oppenheim oraz Daniel Negreanu znaleźli się na szczycie tabeli turnieju mistrzowskiego 10 000 $ World Champioship Mixed Event po pierwszym dniu. W stawce pozostało 128 graczy.

Niewątpliwie
turniej 10 000 $ World Championship Mixed Event to przedsmak tego,
co będzie działo się najbardziej prestiżowym 50 000 $ H.O.R.S.E.
World Championship. Jednakże w odróżnieniu od markowej gry za
ogromne pieniądze, mistrzowski event mixed jest już totalnym
hardcorem. Gracze zmagają się bowiem aż w 8 równych odmianach
oraz rodzajach pokerowych gier. Są nimi 2-7 Triple Draw, limit
Hold'em, Omaha Eight Or Better, Razz, Seven Card Stud, Stud Eight Or
Better, No Limit Hold'em oraz Pot-Limit Omaha. W tym turnieju nie ma
miętkiej
gry. Słabość
w zaledwie jednej fazie może oznaczać koniec całości.

Wspomnijmy
nieco o strukturze całości. Gracze zaczynają ze stackami wielkimi
na 30 000 przy różnych blindach dla każdej grupy odmian. 2-7
oraz gry z flopem: blindy 100 / 200, Betting Limits 200 / 400. Dla
Studa: Ante 50, Bring-in 50, Betting Limits 200 / 400. Dla no-limit
Hold'ema oraz pot-limit Omahy: Blindy 50 / 100 oraz tylko dla
Hold'ema ante 25. Gry przechodzą jedna w drugą w kolejności
pokazanej w akapicie wyżej, a każda faza trwa 8 rozdań. Każdy
poziom stawek w ciemno trwa 60 min, co oznaczało, że gracze wcale
nie musieli rozegrać identycznej ilości rozdań każdej rundy
blindów we wszystkich odmianach i rodzajach pokera.

Pierwsze
rozdanie w tym turnieju rozegrało ponad 140 pokerzystów, aczkolwiek
późna rejestracja dołożyła dodatkowych 50 osób. Spowodowane to
było faktem, że jednocześnie rozgrywano turniej mixed event, w
którym między innymi grał Daniel Negreanu. Gracze, którzy odpadli
w tamtym evencie szli momentalne do rejestracji, aby walczyć o
mistrzowską bransoletkę. Ostatecznie skończyło się na stawce w
sile 194 graczy, którzy zbudowali pulę nagród wysoką na ponad 1,8
mln $. Zwycięzca miał z tego niecałe 500 tys. $. Natomiast w
podziale całości wzięło udział 24 osoby.

Kogo
przywiało do tego turnieju? Odpowiedź jest prosta, wszystkich,
którzy faktycznie liczą się na świecie. Nie było praktycznie
stolika, przy którym nie siedziałoby kilka gwiazd wielkiego
formatu. To doskonale uzmysławia fakt, że w tak wymagającym
evencie nie zagrają gracze 2. ligi wychowani na Hold'emie, czy grach
Omaha. To jeszcze bardziej podgrzewało atmosferę całości.

40th Anniversary WORLD SERIES OF POKER EVENT #12 10 000 $ WORLD CHAMPIONSHIP MIXED EVENT Graczy: 194 Buy - In: 10 000 $ Pula  Nagród: 1 823 600 $ Miejsc w  kasie: 24 Dla zwycięzcy: 492 375 $ Dzień I Graczy na starcie: 194 Graczy pozostało: 128

David 'Chino' Rheem

Bardzo
dobrze rozpoczął się dzień dla Davida Chino
Rheema,
który jeszcze wielokrotnie podczas całego dnia będzie się ścierał
z Huckleberrym Seedem. Pierwsze grubsze starcie tych dwóch wielkich
graczy miało miejsce podczas fazy Omaha-8. Rozpoczął raisem Seed i
dostał sprawdzenia od Davida Chiu ze small blinda oraz od broniącego
dużej w ciemno Rheema. Na pierwszych trzech streetach spadły , co momentalne uruchomiło możliwości układu low. Obaj gracze
na blindach posłali stuknięcia do Seeda, który wykonał bet.
Dostał dwa sprawdzenia i na turnie spadła . Linia całej trójki
nie uległa zmianie. Ponownie dwa checki i bet od Hucka, który nie
przeraził żadnego z rywali. Na ostatnim streecie pojawiła się .
Chiu z Rheemem ponownie zagrali check do Seeda, który tym razem nie
zamierzał pakować się w kłopoty i zagrał check behind. Rheem
pokazał wówczas z 8-high straightem oraz najlepszym
układem low 6x 5x 4x 3x Ax.
Tym sposobem nabudował stack do 36 400.

Ładnego
pota zgarnął również Eric Lindgren, który walczył dzielnie w
fazie Razz z Esther Taylor.

Lindgren:	(X)(X) (X)
Taylor:	(X) (X) (X)

Eric Lindgren

Akcja przy
powyższym boardzie była dość zacięta. Erick Lindgren zagrał
complete z asem, na co Esther Taylor postanowiła poczęstować go
raisem mając siódemkę. Lindgren sprawdził. Dalej oboje zagrali
check, a Taylor zaatakowała dopiero na 5 streecie, kiedy oboje
złapali po czwórce. Lindgren ponownie sprawdził i wtedy Esther
złapała parę za sprawą spadającego na 6. streecie waleta.
Wówczas do ataku uderzył Eric, który betował dwa ostatnie
streety. Dostał dwa calle i pokazał z najlepszym układem
low 9x 8x 6x 4x Ax. Wystarczyło, aby zgarnął ładnego pota.

Po
podniesieniu blindów do 2. poziomu w kłopoty wpadł John Juanda.
Wszystko odbyło się w fazie czystego Studa.

Juanda:	(X)(X) (X)
Buchanan:	(X) (X) (X)

Od
samego początku Shawn Buchanan atakował Johna, który sprawdzał
bety na każdym streecie. Shawn miał odkrytą parę dam, ale widać
było, że Juanda chyba ma straighta. W końcu przyszła kolej na
siódmego streeta, gdzie nic się nie zmieniło. Buchanan atakował,
natomiast Juanda sprawdzał. Shawn pokazał wówczas Qs 2h z full
housem, który spokojnie wystarczał, aby zgarnąć pulę w tych
okolicznościach przyrody.

Chau Giang

Mniej
więcej w tym samym czasie, również w fazie czystego Studa swoje
holecards starli David Oppenheim, Toto Leonidas oraz Chau Giang.

Oppenheim:	(X)(X) (X)
Leonidas:	(X)(X)
Giang:	(X)(X) (X)

Na szóstym streecie
Chau Giang zagrał bet, na co David Oppenheim zareagował raisem. To
skutecznie wyrzuciło z gry Leonidasa, który stwierdził, że nie ma
sensu dobierać dalej. Giang wtenczas zdecydował się 3-betować, co
David tylko sprawdził. Jeszcze przed wyłożeniem kart na 7.
streecie dla obu graczy, Chau zagrał bet w ciemno. Oppenheim
sprawdził i Giang na showdownie pokazał z triplem. To
jednak nie było wystarczające na posiadającego w ukryciu
Davida, który wylegitymował się flushem i zgarnął pota.

Katja Thater

Asy
okazały się niewystarczające również dla Katji Thater, która
wdała się w grubsze rozdanie z Johnem Henninganem w fazie Studa-8.

Thater:	(X)(X) 9x (X)
Henningan:	(X)(X) 9x (X)
Mackey:	(X)(X)

Katja
była agresywna już od 3. streeta. Dostała wtedy raise od Johna i
razem z Jamesem Mackeyem sprawdziła. Na 4. streecie Henningan
uderzył już jako jedyny i dostał ponownie dwa sprawdzenia. Kolejny
street był już ostatni dla Jamesa. Katja zagrała check ze swoim
asem, a John utrzymywał agresję. Tym wyrzucił Mackeya z ręki, a
pani Thater zamieniła się w calling station. Identycznie sprawdzała
na dwóch ostatnich streetach. Henningan na showdownie pokazał 2x 6x
7x z 9-high straightem oraz pięknym 7x 6x 5x 4x 2x układem low. Thater
tylko wyrzuciła w górę Ax Ax 7x z triplem asów, który nie
zgarnął nawet połowy puli.

Totalnego
monstera mieliśmy w fazie pot-limit Omaha. W rozdaniu znalazło się
aż 5 limperów, w tym Jonathan Tare, Erick Lindgren oraz Josh Arieh.
Gdy akcja dotarła do gracza siedzącego na small blindzie, ten
zagrał raise do 400. Gracz na dużej w ciemno spasował, a cała
hałastra limperów sprawdziła. Na pierwszych trzech streetach
spadły i akcje checkiem przeszła dookoła stołu. Po
pojawieniu się na turnie, gracz na small blindzie zagrał bet za
1500 i dostał sprawdzenie od Jonathana Tarego z under the gun.
Reszta stołu odpuściła i na ostatnim streecie zobaczyliśmy .
Gracz na małej w ciemno ponownie zagrał bet, tym razem za 2000. Na
to Tare poczęstował go raisem do 7000 total. Rywal w końcu
sprawdził, a Jonathan rozpoczął powolne wykładanie kart. Najpierw
pokazał ... następnie ... i w końcu , która uzupełniła
nuts straight flusha.

Daniel Alaei

W tej samej fazie pot-limit Omaha
pożegnaliśmy Daniela Alaei. Daniel zagrał limp z under the gun za
300 i dostał raise od gracza siedzącego na middle position. Flopa
zapragnął zobaczyć jeszcze Victor Ramdin, po czym akcja ponownie
znalazła się u Daniela, który wyrównał zakład. Na pierwszych
trzech streetach spadły i Alaei zagrał check do gracza na
middle position, który zaatakował continuation betem w wysokości
2000. Dostał dwa sprawdzenia i na turnie pokazała się . Wtedy
Alaei nie czekając już na reakcje swoich rywali, wszedł all-in za
swoje ostatnie 8925. Shove również wykonał gracz na middle
position, którego celem było izolowanie Daniela. Udało się,
Victor odpuścił i obaj gracze pokazali karty:

Alaei:
MP Player:

Daniel
był zdominowany totalnie, nie dość że jego damy przegrywały z
asami przeciwnika, to jeszcze flush draw był totalnie dead, ponieważ
gracz z middle position dobierał do nutsowego koloru. Alaei miał
zatem tylko 2 outy na wygranie tego rozdania i pozostanie w turnieju.
Na ostatnim streecie spadła jednak tylko blank i tym sposobem
Daniel musiał opuścić swoje miejsce przy stoliku.

Howard Lederer 'The Professor'

Po
przejściu na 3. rundę stawek w ciemno, w fazie limit Hold'em swoje
holecards skrzyżowali Howard The
Proffesor Lederer
oraz Jimmie Fricke. Przed flopem agresorem był Jimmy, który
kontynuował natarcie na pierwszych trzech streetach, gdzie spadły . Lederer tylko sprawdzał na każdym streecie. To samo było
na turnie po pojawieniu się , oraz na riverze, gdzie wyłożono . Jimmy pokazał wówczas z dwoma parami, które okazały się
wystarczające, aby zgarnąć pota.

W
tej samej fazie limit Hold'ema zobaczyliśmy w akcji Grega FBT
Muellera
oraz runner upa ze WSOP Main Eventu 2008 Ivana Demidova. Raisem z
late position rozpoczął Mueller. Gracz siedzący na cut offie
postanowił zagrać 3-bet, natomiast Demidov wykonał cap z buttona.
Obaj rywale sprawdzili i na flopie spadły . Wówczas donka
posłał Greg. Dostał dwa sprawdzenia i na turnie spadła .
Mueller nie odpuszczał i uderzył jeszcze raz. Gracz na cut offie
odpuścił, czego nie miał zamiaru robić Rosjanin. Ostatni street
przyniósł podwojenie stołu za sprawą . Tutaj obaj gracze
zagrali tylko check / check i Mueller pokazał pocketa , który
był tylko trochę gorszy od Demidova. Po tym rozdaniu Ivan
nabudował się do 43 000, natomiast Greg spadł do 17 100.

Max Pescatori

Po zmianie blindów na
4. poziom zobaczyliśmy w akcji Maxa Pescatoriego oraz Barny'ego
Boatmana. Obaj gracze starli się w fazie czystego Studa.

Seat 1:	(X)(X)  (X)
Pescatori:	(X)(X) (X)
Boatman:	(X)(X) (X)

Akcja zaczęła
się na 4. streecie, kiedy to gracz na seat 1. zagrał bet z asem i
dostał sprawdzenie od Maxa. Jednakże Barny nie miał zamiaru
sprawdzać, tylko poczęstował obu rywali raisem. Dostał dwa calle.
W kolejnej rundzie licytacji gracz z pozycji 1. ponownie zaatakował
i tym razem dostał tylko dwa sprawdzenia. Barny złapał najwyższy
board na 6. streecie i od razu zaatakował. Ponownie dostał dwa
sprawdzenia. Ostatnią rundę licytacji betem okrasił Pescatori, ale
tym razem dostał sprawdzenie tylko od Boatmana. Max pokazał ze straightem, ale niestety musiał oddać pulę, ponieważ Barny
miał z flushem.

Jeff Madsen

Bardzo
dobrze szło Jeffowi Madsenowi, który wygrał dwa dość pokaźne
rozdania. Pierwsze w Omaha-8, kiedy to na boardzie
pokazał z full boatem i second nuts low układem nie
pozostawiając żadnych nadziei przeciwnikowi. Drugi hand rozgrywał
się już w fazie Razza. Madsen skompletował z i dostał raise od
rywala, który również miał . Jeff nie miał zamiaru tak tego
zostawiać i zagrał 3-bet. Przeciwnik sprawdził.

Madsen:	(X)(X)
Oponent:	(X) (X)

Dalej
rywal wytrzymał tylko do pojawienia się na jego stole trzeciej
dziesiątki. Po jej wyłożeniu Jeff uderzył i patrzył, jak karty
oponenta wędrują twarzami w dół do mucka. Madsen miał 6x 2x,
których nie pokazał wszystkim, ale jednemu z reporterów.

Następnie w fazie pot-limit Omaha mieliśmy starcie dwojga
graczy, którzy mogli nazywać siebie shortami. Na flopie
Esther Taylor oraz Mark Vos postanowili pograć na stacki.

Taylor:
Vos:

Okazało
się, że oboje trafili swoje sety. Vos jednak był w marnej
sytuacji, ponieważ miał szansę albo na karetę, albo na runner
runner straighta, gdyby na dwóch ostatnich streetach spadły Jx oraz
Tx. Tak się nie stało, tam pojawiły się na turnie oraz na
riverze. Tym sposobem Esther podwoiła stan posiadania do 24 400, a
Mark spadł do zaledwie 8800.

Daniel Negreanu

Cały
czas bardzo blisko czołówki trzymał się Daniel The
Poker Kid Negreanu.
W fazie pot-limit Omaha zgarnął dość ładnego pota, który chyba
wówczas pozwolił mu na objęcie prowadzenia w turnieju. Na boardzie Daniel zagrał bet w wysokości 19 200 ze small
blinda. Gracz siedzący na dużej w ciemno nie chciał odpuszczać
tej wojny blindów i sprawdził tylko po to, aby zobaczyć z nuts flushem u Negreanu. Ty sposobem Daniel nabudował się do
poziomu 78 000.

Po
podniesieniu blindów do 5. poziomu, swoje ostatnie rozdanie rozegrał
mistrz świata no-limit Hold'em z 2004 r. Greg Fossilman
Raymer.
Wszystko działo się w fazie pot-limit Omaha. Na flopie 7x 5x 5x
Greg wpakował resztę swoich żetonów w starciu z Barnym Boatmanem
mając Ax 5x X X. Barny również miał tripla z Tx 8x 8x 5x, ale
Raymer był z przodu oczywiście mając lepszego kickera. Gdy na
turnie spadła 9x, Boatman miał jeszcze w zanadrzu open ended
straight. I faktycznie, na ostatnim streecie spadł Jx, który dał
Barny'emu sekwens i zakończył karierę Grega w tym turnieju.

John Henningan

Bardzo dobrze radził
sobie John Henningan, który również przyczynił się do skrócenia
stawki. Po serii raise'ów i re-raise'ów całe stacki Johna oraz
jego rywala znalazły się na środku stołu przy flopie .

Henningan:
Oponent:

Rywal w tych
okolicznościach przyrody miał jedynie dwa czyste outy na seta oraz
jakieś szanse na runner runner tripla z dziewiątkami. Żaden z jego
układów nie pojawił się na dwóch ostatnich streetach, które
były totalnie blank i tym sposobem Henningan nabudoał stack do 62
000.

Poważne potknięcie,
które wprowadziło go w poważne kłopoty zaliczył Ivan Demidov.
Gra toczyła się w fazie no-limit Hold'ema. Na flopie gracz
z early position zagrał check do Demidova, który zaatakował
continuation betem w wysokości 3850. Wówczas rywal postanowił
poczęstować Rosjanina raisem do 15 500. Demidov wszedł wtedy za
wszystko. Dostał instant call od oponenta, który pokazał mu
pocketa 3x 3x i trafionego na trzecim streecie seta. Demidov nie był
do końca przegrany, miał z nuts flush drawem. Niestety dla
niego, ani na turnie, gdzie spadła , ani na riverze, gdzie
zobaczyliśmy , nic nie pomogło Rosjaninowi i ten został z
zaledwie 7000 w stacku.

Huck Seed

Fazy Hold'ema bez
limitu oraz pot-limit Omaha to chyba najbardziej krwawe momenty
całego turnieju. Większość graczy odpadła właśnie po akcjach
graczy w te odmiany pokera. Los wyrzuconych podzielił również
Raphael Zimmerman, który nie dał rady Huckleberry'emu Seedowi.
Ponownie wszystkie żetony krótszego gracza, jakim był tutaj
Zimmerman poszły w ruch na flopie, który pokazywał .

Zimmerman:
Seed:

Raphael czekał na jednego z
czających się w talii trefli potrzebnych do skompletowania nuts
flusha, natomiast Seed bronił swojego seta z króli. Faktycznie na
turnie pojawił się trefl, ale była nim , która równocześnie
poprawiła ręce obu graczy. Dała kolor Zimmermanowi, ale podwajając
board dała również full house Seedowi, który już teraz był
pewny wygranej w tym rozdaniu. Na riverze również pojawił się
trefl w postaci , ale to oczywiście nie mogło niczego zmienić w
tym rozdaniu. Huck Seed po zabraniu całego stacka Zimmermana
nabudował się do 53 000.

Vanessa Rousso

Przed
podniesieniem blindów do 6. rundy ładnego pota w triple draw
dorwała Vanessa Rousso, która starła się z byłym graczem roku
Jeffem Madsenem. W pierwszej rundzie licytacji Jeff zagrał raise i
dostał re-raise od Rousso. Vanessa zażyczyła sobie jedną kartę,
natomiast Jeff wziął ich aż trzy. Rousso wówczas zagrała bet i
dostała sprawdzenie od Jeffa, który wymienił dwie karty. Vanessa
nadal jedną i ponownie to ona uderzyła double betem. Madsen
odpuścił pokazując 8x 6x 4x 2x 2x. Rousso po zgarnięciu tego pota
nabudowała się do ponad 80 000, z którymi objęła prowadzenie w
turnieju.

Bardzo
aktywny stał się David Chino
Rheem,
którego mogliśmy oglądać niemal we wszystkich odmianach pokera.
David miał bardzo duże wahania swojego stacka właśnie ze względu
na rozgrywanie dużej ilości rozdań w bardzo agresywnym, właściwym
dla siebie stylu. Najpierw zobaczyliśmy go w starciu z Brockiem
Parkerem, który zagrał raise przed flopem w fazie fixed limit
Hold'em. Rheem poczęstował go 3-betem, który dostał flat call od
Patricka Bueno. To samo uczynił Parker i na pierwszych trzech
streetach spadły , Parker zaatakował jako pierwszy.
Sprawdził go tylko Rheem, natomiast Bueno odpuścił. Na turnie
pojawiła się i Brock po raz kolejny zagrał bet. Tym razem
jednak David zdecydował się na raise i dostał momentalnie 3-beta
od rywala. Sprawdził i na ostatnim streecie pokazała się .
Parker uderzył po raz ostatni i dostał sprawdzenie od Rheema, który
na widok z nuts full housem u Brocka pokornie złożył karty
twarzami w dół do mucka. Po tym rozdaniu David spadł do 33 600,
natomiast Parker nabudował się do 18 000.

Następnie David
zarobił na mniejszych rozdaniach ponad 20 000, co stawiało go w
całkiem dobrej sytuacji. Jednak wówczas wdał się w potyczkę z
Huckiem Seedem, który popisał się wręcz niewiarygodnym readem.
Nie wiadomo, jak Seed doszedł do tego, ale popatrzmy. Rozdanie
rozegrało się w fazie Razz.

Rheem:	(X)(X) (X)
Seed:	(X) (X) (X)

Chino Rheem grał bet na każdym dosłownie streecie,
mając totalnie lepszy board od Seeda. Ten jednak był przekonany, że
coś jest nie tak i sprawdzał cierpliwie aż do samego końca. W
końcu po wykonaniu call downu Seed pokazał Ax 4x 7x, co okazało
się wystarczające na rękę Rheema, który przesunął karty
twarzami w dół do mucka. Piękny read Seeda! Po tym rozdaniu Huck
miał na swoim koncie 48 700, natomiast David spadł do 45 000.

Doavid Chiu

Następnie
w fazie Omaha-8 David wdał się w multiway pota z Brockiem Parkerem
oraz Davidem Chiu. Przed flopem rozpoczął Parker raisem i dostał
sprawdzenia od siedzących na blindach Chiu oraz Rheema. Flop
przyniósł i obaj gracze z blindów zagrali check do
Parkera, który wykonał bet. Dostał dwa sprawdzenia i na turnie
pojawiła się . Ponownie dwa checki i second barrel od Brocka.
Chiu sprawdził, ale Rheem stwierdził, że musi sobie podbić raz na
rozdanie, bo inaczej będzie chory. Tak też uczynił i dostał dwa
sprawdzenia. Ostatni street przyniósł podwajającą board oraz
uzupełniającą ewentualnego flush drawa . Wtedy zaatakował Chiu
i dostał sprawdzenia od Rheema oraz Parkera

Zimmerman:
Seed:

Rheem złapał flusha na
ostatnim streecie, który jednak przegrał z full housem Chiu
złapanym również na riverze. Jednakże Chino
wylegitymował się najlepszym układem low, co pozwoliło mu na
podział puli z Chiu. Parker natomiast, ponownie został zmuszony do
wyrzucenia swoich kart bez pokazywania, co poważnie skróciło jego
stack.

David
Chino
Rheem
chciał się chyba bardzo odgryźć Huckleberry'emu Seedowi za
wcześniejsze rozdanie w Razza i gry tylko ponownie gracze zasiedli
do tej odmiany wdał się z nim w grubszą dyskusję. W handzie
uczestniczył jeszcze David Chiu, który jednak odpuścił na 5.
streecie.

Chiu:	(X)(X)
Rheem:	(X)(X) (X)
Seed:	(X)(X) (X)

Na
czwartym streecie uderzał Huck Seed po pasywnym zagraniu Davida
Chiu. Dostał dwa sprawdzenia i na 5. streecie, jako najniżej
trafiony rozpoczynał Rheem, który oczywiście zagrał bet. Seed
sprawdził, natomiast Chiu się wycofał. Kolejny street, to ponownie
najniższa karta u Davida, który nie omieszkał zaznaczyć tego
betem. Huck sprawdził ze sparowanym boardem oraz waletem high! Żaden
z nich nie zdecydował się na dokładanie do pota na 7. streecie i
po dwóch stuknięciach Seed ponownie pokazał lepszy układ. W jego
zakrytych kartach czaiły się bowiem świetne 7x 6x 4x, które
starczyły na rękę Rheema.

Phil Ivey

W
kiepskiej kondycji był już Phil Ivey, któremu wyraźnie nie szło.
W końcu wygrał jednak dwa większe poty i powrócił do żywych z
dalekiej podróży. Najpierw w fazie Studa wdał się w małą
wymianę zdań z Davem Devilfish
Ulliottem.
Rybka została złapana na haczyk przez Phila na 6. i 7. streecie,
kiedy to Ivey popisywał się agresją, a Dave sprawdzał.

Ivey:
Ulliott:

Phil
pokazał wówczas czające się u niego , z którymi złapał na
6. streecie full house'a. To wystarczyło, aby Anglik pokornie złożył
karty do mucka i oddał pule. Po chwili, gdy gra przeszła w fazę
no-limit Hold'ema, Phil Ivey podwoił swój stan posiadania kosztem
Erica Froehlicha. Open raisem do 1300 rozpoczął Eric, na co Phil
zagrał 3-bet do all-ina za 11 000 z buttona. Froehlich sprawdził
momentalnie z pocketem , który dominował Iveya. Ten
jednak miał farta na flopie, gdzie pokazały się . Dalej
nic już nie zdołało zmienić układu sił i po wyłożeniu na
turnie oraz na riverze, Phil podwoił się do ponad 22 000.
Froehlich nadal był silny i zasiadał z 52 000 w stacku.

Roland De Wolfe

Następnie
grubą akcję mieliśmy w fazie pot-limit Omaha przy stoliku Tony'ego
Guogi, Rolanda De Wolfe oraz Mike SirWatts
Watsona.
Wszystko zaczęło się od open raise gracza z early position do
wielkości puli. Siedzący dalej Tony G postanowił jeszcze podnieść
koszt zobaczenia flopa i ustalił go na poziomie 2000. gdy akcja
znalazła u Rolanda De Wolfe, ten zagrał 4-bet za 7200. Michael
Binger, który siedział tuż za nim, zastanowił się przez moment i
w końcu zagrał fold. Żeby było śmiesznie, to jeszcze nie był
koniec całej akcji, ponieważ Mike SirWatts
Watson
stwierdził, że nie ma co się oszczędzać i zagrał all-in. Tony G
sprawdził za swojego all-ina, co również uczynił Roland de Wolfe.
Takim sposobem w pocie mieliśmy trzech graczy.

Tony G:
De Wolfe:
Watson:

Watson
oraz de Wolfe mieli po parze asów i tym sposobem odbierali sobie
kilka outów. Jednakże największy potencjał miała tutaj karta
Rolanda, którego rakiety były double suited. Tony G praktycznie
miał swoje outery całkiem bezpieczne i wystarczało, żeby udało
mu się trafić dwie pary na boardzie, co w Omahę wcale nie jest
takie trudne. Wszystko poczęło się komplikować na flopie, kiedy
spadły 4x 5x 4x. Teraz obaj posiadacze rakiet mieli po dwie pary,
czym skutecznie posłali Tony'ego w zapomniany przez Boga, naród, a
nawet panią z monopolowego kąt czekających na cud. Ten się nie
zdarzył. Na turnie spadła 6x, natomiast 8x na ostatnim streecie
jednoznacznie powiedziała Australijczykowi - papa. Po wyłożeniu
boardu Michael Binger powiedział - Miałem
Kx Kx 7x 3x... Gdybym tylko zagrał gorzej...

Scotty Nguyen

Jak
ważne są słowa - Nie
zadzieraj z wygą - przekonała
się Vanessa Rousso, która chciała ograć najlepszego na świecie
gracza H.O.R.S.E. Scotty'ego
Nguyena. Rozdanie miało miejsce w fazie Studa-8.

Rousso:	(X)(X) (X)
Nguyen:	(X)(X) (X)
Sung:	(X)(X)

Nguyen
wykonał bring in i dostał raise od niedawnego zdobywcy bransoletki
WSOP w turnieju mieszanym Steve'a Sunga. Po tym ataku siedząca dalej
Vanessa Rousso sprawdziła, co również uczynił Scotty Nguyen.
Rousso postanowiła uderzyć na 4. streecie, gdy złapała swojego
asa. Dostała dwa sprawdzenia i ponownie zagrała bet w następnej
rundzie. Tym skutecznie wyrzuciła z rozdania Steve'a, ale Scotty
nawet na tak strasznym boardzie u Rousso nie miał zamiaru
odpuszczać. Na kolejnym streecie Vanessa już widziała, że nie
zrzuci Nguyena z ręki i oboje stuknęli w stół. Po otrzymaniu
ostatniej zakrytej karty, Nguyen uderzył, na co Rousso
niespodziewanie zrzuciła rękę. Scotty wtedy dość zaskoczony
zapytał - Co?!
Co masz dziecinko? Vanessa
powiedziała bardzo cicho - Parę
trójek. Na
to Scotty pokazał ze złapanym flushem oraz bardzo silnym
układem low.

David Benyamine

Tuż przed
podniesieniem blindów do 8. poziomu z turniejem pożegnało się
dwóch bardzo nobliwych graczy David Benyamine oraz John Juanda.
Przetrwał natomiast Phil Ivey, który spadł do zaledwie 5000 w
swoim stacku. Po chwili miał on już tylko 4000, ale udało mu się
podwoić na 2-7 Triple Draw. W końcu jednak Phil musiał przełknąć
gorycz porażki i odejść od stolika. Ostatnie swoje rozdanie Ivey
rozegrał w Razza.

Ivey:	(X)(X) (X)
Bach:	(X)(X) (X)
Opponent:	(X)(X)

Nieznany
gracz skompletował z Ac, po czym David Bach sprawdził. Ivey, który
również miał asa zagrał raise. Dostał dwa sprawdzenia i po
zobaczeniu u siebie czwórki ponowił atak. Ponownie dostał dwa
calle i na 5. streecie Bach dostał najniższą kartę, co postanowił
świętować betem. Dla nieznanego gracza oznaczało to koniec
rozdania, natomiast Ivey sprawdził za swoje ostatnie 1500. Bach
pokazał wówczas śliczny układ 7x 6x 5x 4x 2x, który był nie do
pobicia przez Phila.

Mike 'The Mouth' Matusow

Chwilkę
później z grą pożegnał się kolega Iveya z Team Full Tilt Mike
Matusow. Padł on po dość brzydkim bad beacie przeciwko Davidowi
The
Dragon Phamowi
w czystego Studa. Mike prowadził do ostatniego streeta, kiedy to
Pham złapał jednego ze swoich 4 outów i wyrzucił Matusowa z
turnieju:

Matusow:
Pham:	(X)

Po chwili
David The
Dragon Pham
wygrał kolejne większe rozdanie, tym razem w starciu z Allenem
Chainsaw
Kesslerem.
Tutaj panowie grali już w Studa-8.

Pham:	(X)(X) (X)
Kessler:	(X)(X) (X)
Habib:	(X)(X)

World Series Of Poker Event #12 Standings Miejsce Gracz Stack 1. David Oppenheim 143,000 2. Daniel Negreanu 121,300 3. Jimmy Fricke 108,200 4. Eric Froehlich 100,100 5. Brandon Adams 96,200 6. Patrick Bueno 93,400 7. Tommy Hang 92,900 8. Alexander Gomes 92,500 9. Aurangzeb Sheikh 90,400 10. Michael Watson 87,800

Pham rozpoczął raisem na 3. streecie i
dostał dwa sprawdzenia od Kesslera oraz Habiba. Ten ostatni
postanowił zaatakować w kolejnej rundzie licytacji, gdy tylko
dostał króla. Został dwukrotnie sprawdzony, co wyraźnie ostudziło
jego zapał. Na kolejnym streecie dwa checki poszły do Allena, który
tym razem rzucić big beta na stół. Ponownie żaden z rywali nie
miał zamiaru uciekać i cała trójka zobaczyła karty na 6.
streetach. Pham, który dostał asa posłał stuknięcie do Kesslera,
który betem skutecznie wyrzucił z rozdania Habiba. Pham sprawdził
i po otrzymaniu ostatniej karty obaj gracze nie zamierzali już
powiększać pota. Kessler pokazał z parą ósemek oraz
układem low 8x 5x 4x 3x Ax. Pham był jednak lepszy, miał 2x 3x
z parą asów na high oraz lepszym układem low 8x 4x 3x 2x Ax, co
wystarczyło, aby zgarnąć pulę.

Niedługo
przed zakończeniem walki tego dnia, Daniel Negreanu wygrał swojego
ostatniego dużego pota, czym zdołał wskoczyć na pierwsze miejsce
w klasyfikacji generalnej. Walka toczyła się w fazie fixed limit
Hold'em. Akcja rozpoczęła się przed flopem od beta nieznanego
gracza, który został sprawdzony przez kolejnego unknown playera.
Wówczas Daniel Negreanu zagrał 3-bet i został sprawdzony. Na
pierwszych trzech streetach spadły akcja checkiem przeszła
do Negreanu, który odpalił continuation beta. Został sprawdzony
przez obu rywali i cała trójka zobaczyła na turnie. Lina była
identyczna, dwa checki i big bet Daniela, który tym razem skutecznie
zrzucił obu rywali z ręki. Negreanu pokazał wtedy z top parą
oraz nuts flush drawem. Po tym rozdaniu Daniel nabudował się do 120
000, z którymi dumnie przewodził stawce.