WSOP Event #46: Derek Raymond zdobywa złotą bransoletkę

Na starcie ostatniego dnia turnieju 2500$ Omaha Hi/Lo Split Eight-or-better pojawiło się 23 graczy, zaś na czele stawki znajdował się Mark Tenner. Jednym ze znanych pokerzystów rywalizujących z Tennerem był Mike Matusow, ale akurat jemu nie poszło najlepiej i The Mouth został pierwszym przegranym dnia.

Matusow w ciągu kilkunastu pierwszych minut stracił znaczną część swojego stacka i ostatecznie pożegnał się z turniejem po rozdaniu, w którym jego rywalem był James
Dempsey. Mike Matusow sprawdził za ostatnie 20 000 w żetonach otwierające podbicie ze strony Dempsey'a, mówiąc przy tym: "Zobaczyłem tylko dwie pierwsze karty i wiem, że mam dwa asy" Matusow faktycznie odwrócił , zaś Dempsey pokazał . Przy na stole Dempsey trafił strita na riverze, co dało mu wygrywający układ high. Najniższy układ low również należał do Dempsey'a, który był dosłownie o włos lepszy od Matusowa. Niepocieszony Matusow musiał opuścić stolik, inkasując jedynie skromną nagrodę w wysokości 7 411 $.

Po tym zwycięstwie James Dempsey przeżywał prawdziwą huśtawkę nastrojów. W jednym rozdaniu tracił on znaczną część stacka, w kolejnym podwajał się i tak w kółko. W pewnym momencie Dempsey był już na totalnym shortstacku i zdecydował się na zagranie all-in z . Pat Poels sprawdził go z i na stole pojawiły się , które po raz kolejny uratowały shortstacka, dając mu strita. Dempsey zgarnął pulę o wartości 65 000 i rzekł: "Nie miałem wątpliwości. Nawet się nie martwiłem." Zdanie to nie zabrzmiało zbyt przekonywująco, ale najwidoczniej Dempsey uznał, że na blef nigdy nie jest za późno, nawet wtedy, gdy rozdanie już się zakończyło.

Wydawało się, że Dempsey nigdy nie odpadnie, bowiem w decydujących  momentach ciągle sprzyjało mu szczęście. Ale dobra passa musiała się kiedyś skończyć i nastąpiło to w chwili, gdy w turnieju pozostawało już tylko 14 graczy. Michael Keiner podbijał z under the gun, Fabio Coppola zagrał re-raise z cutoffa, Pat Poels zdecydował się na coldcall z buttona, zaś Dempsey zagrał cap ze small blinda. Keiner
spasował, zaś dwaj pozostali rywale sprawdzili. Na flopie pojawiły się ,
Dempsey od razu zagrał bet all-in i teraz mógł już tylko patrzeć na to, co zrobią rywale. Coppola i Poels doszli do wniosku, że pula jest już wystarczająco duża i zagrali zgodny checkdown aż do rivera. Board uzupełniły z turna i z rivera. Poels szybko odrzucił swoje karty po tym, gdy Coppola pokazał dające tutaj kolor juz na flopie. Dempsey miał w tym rozdaniu tylko , z których nie dało się nawet zbudować układu low. Ostatecznie Dempsey dotrwał do 14. miejsca, ale to i tak wydaje się o wiele za dużo.

Oficjalny skład Final Table poznaliśmy po rozdaniu,  w którym skapitulować musiał John Monnette, który ostatecznie ukończył zmagania na 10. miejscu. To właśnie Monnette był agresorem na preflopie i zagrał raise, zaś jedynym zainteresowanym rywalem był Michael Keiner, który zdecydował się na reraise. Monnette sprawdził za wszystko i odwrócił , zaś Keiner pokazał . Na stole pojawiły się i Monnette nie miał żadnych szans, bowiem jego przeciwnik miał tutaj kolor jako układ high i najniższy z możliwych układ low.

Na początku wielkiego finału liderem był Josh Schlein, zaś tuż za nim znajdował się Mark Tenner, natomiast z mianem shortstacka finałową rozgrywkę rozpoczynali Mark
Gregorich i Pat Poels, którzy mieli po około 90 000 w stacku. Jak na ironię o braku pierwszej eliminacji przy finałowym stole zadecydował jeden żeton. Poels jako pierwszy podbijał przed flopem, a następnie zdecydował się na call w odpowiedzi na przebicie ze strony Scotta Bohlmana. Najpierw na stole pojawiły się , Bohlman zagrał bet i Poels sprawdził. Na turnie pojawiła się i obydwaj gracze weszli za wszystko. Bohlman odwrócił , zaś Poels pokazał . Ostatnią kartą wspólną była , która przechyliła szalę zwycięstwa na stronę Bohlmana, który skompletował kolor. W tym momencie przystąpiono do liczenia stacków obydwu rywali i okazało się, że przed rozpoczęciem opisywanego rozdania Bohlman miał stacka mniejszego o równiutki 1000, czy też mówiąc inaczej, miał o jeden żeton mniej.

Dzięki temu żetonowi Poels zdołał pozostać na chwilę w turnieju i już po następnym rozdaniu miał 4000 w stacku, ale to już na niewiele się zdało, bowiem po trzecim rozdaniu z kolei Poels został wreszcie wyeliminowany i musiał zadowolić się 9. miejscem.

Od tego momentu tempo gry znacznie spadło, zaś największym problemem nie były wówczas eliminacje, a liczenie żetonów po showdownach w wieloosobowych pulach. Jako doskonały przykład tego, jak bardzo krupier musiał się skupić na liczeniu żetonów, będzie rozdanie, w którym akcję na preflopie rozpoczynał Fabio Coppola. 
Siedzący za nim Mark Gregorich zagrał reraise, i to zagranie sprawdzili Marka Tennera i Fabio Coppola. Po flopie inicjatywę przejął Tenner, który grał bet po każdym streecie przy na stole.
Wskutek tego Gregorich musiał sprawdzić za wszystko już na turnie i w tym rozdaniu utworzył się side pot pomiędzy Tennerem i Coppolą.

Tenner odwrócił , Coppola pokazał , zaś Gregorich miał .
Tenner miał zatem nut low i dwie pary, króli i czwórek, które pozwoliły mu zgarnąć trzy czwarte puli bocznej. Coppola z tej puli otrzymał tylko jedną czwartą. Jeśli chodzi o podział puli głównej tego rozdania, to Tenner zgarnął połowę puli za układ low oraz połowę puli za układ high. Pozostałe żetony podzielili między sobą Gregorich i Coppola, każdy z nich zgarnął po 25% puli głównej. Prawda, że proste?

Żeby krupier nie zanudził się na śmierć, już po chwili byliśmy świadkami kolejnego rozdania, w którym do showdownu dotrwały aż trzy osoby. Co ciekawe, w tym rozdaniu aż dwójka graczy znalazła się na all-inie, a mimo to ponownie nie byliśmy świadkami żadnej eliminacji. Mark Gregorich zagrywał all-in już na preflopie, zaś Michael Keiner wszedł za wszystko po wyłożeniu turna. Trzecim graczem uczestniczącym w tym rozdaniu był Fabio Coppola. Na stole pojawiły się , Coppola odwrócił , Gregorich trzymał , zaś Keiner pokazał .
Coppola zgarnął połowę puli głównej i bocznej za układ high,
Coppola i Keiner podzielili pomiędzy sobą pulę boczną za układ low, oraz cała trójka graczy podzieliła miedzy sobą pulę główną za układ high. Oczywiście najlepiej na tym wszystkim wyszedł Coppola, zaś po tym rozdaniu Gregorich pozostał w turnieju, mając zaledwie 30 000 w stacku.

Poza interesującymi i zagmatwanymi rozdaniami mieliśmy też takie, w których gracze mieli szansę wykazać się dobrymi umiejętnościami czytania gry. W pewnym momencie Scott Bohlman trafił karetę z flopa, ale zdołał wyciągnąć od swojego rywala tylko jeden zakład. Przeciwnikiem Bohlmana był w tym czasie Derek Raymond, zaś jako pierwsze na stół powędrowały . Bohlman zagrał raise po tym, gdy Raymond jako pierwszy zdecydował się na bet na flopie. Po pojawieniu się na turnie Raymond zagrał już check/fold i niepocieszony Bohlman zaczął zbierać żetony ze stołu. W tym momencie Fabio Coppola zapytał: "Miałeś karetę?". Bohlman nic nie powiedział, tylko odwrócił Ax 3x, na widok których Coppola wybuchnął śmiechem i dodał: "Wiedziałem, że jesteś dobry, kolego."

Source: IMPDI for 2009 WSOP

W pewnym momencie wreszcie poszczególni gracze zaczęli odpadać z rywalizacji przy Final Table. Mark Gregorich w większości rozdań znajdował się na all-inie, ale mimo to przez dłuższy czas nikt nie był w stanie go wyeliminować. Wszystko jednak skończyło się w rozdaniu, w którym rywalami Gregoricha byli Josh Schlein i Mark Tenner. Ostatecznie Tenner skompletował full house i Gregorich odpadł na 8. miejscu.

W następnym rozdaniu odpadł kolejny shortstack, Michael Keiner. Ten gracz poległ w starciu z przyszłym zwycięzcą, Derekiem Raymondem. Chwilę później z turniejem pożegnali się również Sirous Jamshidi (6. miejsce) i Josh Schlein (5. miejsce). Po tych eliminacjach pozostali w turnieju gracze wcale nie zamierzali zwalniać i już po chwili byliśmy świadkami kolejnego nokautu. Na początku Derek Raymond podbijał, zaś później zdecydował się na call w reraise, którym poczęstował go Fabio Coppola. Raymond zagrał check-call na wszystkich streetach przy na stole. Coppola zagrywał bet all-in po wyłożeniu rivera i Raymond po chwili namysłu sprawdził.

Raymond pokazał jedynie , które dawały mu tylko dwie pary waletów i siódemek, ale to wystarczyło, aby pokonać Coppolę, który ze swoimi nie trafił zupełnie nic. Coppola był mocno zawiedziony i tylko krzyknął: "Sprawdził z siódemką! Jak on mógł to sprawdzić z siódemką?!" Swego czasu Coppola był trenerem Patrika Antoniusa w kickboxingu, ale jak widać Patrik nie zrewanżował mu się lekcjami pokera. Blef się nie udał i Coppola odpadł na 4. miejscu.

W tym momencie Scott Bohlman był juz totalnym shortstackiem i po chwili został wyeliminowany. Walka o zwycięstwo miała się rozegrać pomiędzy Markiem Tennerem i Derekiem Raymondem.

Po dość długiej batalii ostatecznie turniej wygrał Raymond, który przez cały heads-up sukcesywnie powiększał swoją przewagę nad rywalem. W ostatnim rozdaniu finału Tenner miał tylko 205 000 w stacku i zagrał all-in z buttona. Raymond sprawdził i odwrócił , które musiały pokonać Tennera. Na stole pojawiły się i Derek Raymond skompletował strita i układ low, dzięki czemu wygrał cały turniej. Prócz złotej bransoletki WSOP Raymond otrzymał nagrodę finansową w kwocie 229 192 $.

W poniższej tabeli odnajdziecie komplet wyników opisywanego turnieju: