WSOP Event #43: Michael Davis wygrywa turniej dla seniorów

Do trzeciego dnia turnieju 1000$ No Limit
Hold'em Seniors Event dotrwało 28 osób. Tak mała grupka pokerzystów zdołała przetrwać pierwsze dwa dni turnieju, a należy dodać, że na starcie tego specjalnego eventu pojawiło się aż 2707 seniorów. Większość graczy preferowała grę small ballem, ale rosnące blindy zrobiły swoje i w trzecim dniu turnieju nie zanosiło się na zbyt długą grę.

Już na początku dnia można było zaobserwować starszych, zazwyczaj spokojnych panów, w dość nietypowej dla siebie akcji.  Być może niektórym z Was nawet ciężko będzie sobie wyobrazić sytuację, w której jeden z seniorów zagrywa all-in na preflopie i dostaje call aż od dwójki rywali. Od takiego mocnego uderzenia rozpoczęto walkę o zwycięstwo. Chuck
McCormick zagrywał all-in, zaś na call jednocześnie zdecydowali się Mitch Garshofsky i Charles
Simon.

Na flopie pojawiły się i zarówno Garshofsky, jak i Simon zdecydowali się zaczekać. Przyjazna atmosfera panowała przy stole również po pojawieniu się na turnie, kiedy to dwaj rywale ponownie stuknęli w stół. Board skompletowała na riverze i wtedy Garshofsky nieco się przebudził i zagrał bet za 100 000. Simon spasował i mieliśmy showdown. Garshofsky odwrócił , które dawały mu kolor od króla, zaś McCormick był minimalnie słabszy ze swoimi i musiał wstać od stołu. 28. miejsce to było wszystko, na co tego dnia było stać McCormicka.

Po tej eliminacji gra nabrała jeszcze większego tempa i po chwili kolejni pokerzyści odpadali jeden po drugim. Tuż przed rozpoczęciem finałowej rozgrywki z turniejem pożegnał się również Tom Thomas, który rozpoczynał dzień jako chip leader. Gracz ten w miarę upływu czasu tracił swoje żetony i w swoim ostatnim rozdaniu zdecydował się na pusha z na flopie . Charles Simon postanowił sprawdzić z i był zdecydowanym faworytem do zwycięstwa. Board uzupełniły na turnie i na riverze, Simon ostatecznie skompletował strita, zaś Thomas musiał zadowolić się 12. miejscem.

Po tej eliminacji Scott Buller odwrócił się do swoich kibiców i rzekł: "Pamiętacie, co wczoraj mówiłem? Już wtedy sądziłem, że on nie da rady dojść do Final Table" Chwilę później Buller postanowił również zamienić dwa słowa z dyrektorem turnieju: "Wiedziałem, że mu się nie uda. On grał z takimi kartami, jak K-7, K-8, a z tym po prostu nie da się wygrać." Dyrektor turnieju odparł: "Może dla niego pieniądze nic nie znaczą?" Buller zakończył dyskusję zdaniem: "Faktycznie dla niektórych ludzi pieniądze nie mają zbyt wielkiego znaczenia, ale przecież chyba po to się gra, aby te pieniądze wygrywać, to właśnie za taką możliwość kochamy pokera."

Ted Garner i Mitch Garshofsky odpadli w następnej kolejności i po tych eliminacjach można było rozpoczynać rywalizację przy Final Table.  Po chwili stawka graczy stopniała do ośmiu graczy, bowiem Robert Beck odpadł tuż po rozpoczęciu finału. Michael Morusty podbił do 90 000 na flopie w postaci , Robert Beck przebił all-in i Morusty błyskawicznie sprawdził, odwracając przy tym , które dawały mu najniższego seta. Beck miał zaledwie top parę ze swoimi i musiał liczyć na cud, aby pozostać w turnieju. Po pojawieniu się na turnie Beckowi pozostała juz tylko nadzieja na strita, ale , która jako ostatnia pojawiła się na stole, nie była kartą, na którą z utęsknieniem czekał Beck. Za zajęcie 9. miejsca Beck wzbogacił się o 53 208 $.

Richard McCall odpadł na 8. miejscu po tym, gdy zdecydował się na zagranie all-in z na flopie w postaci . Decyzja ta była bardzo niefortunna, bowiem tego pusha sprawdził Dan Delatorre, który odwrócił dające mu kolor juz na flopie. Po pojawieniu się na czwartym streecie McCall był już drawing dead i z rivera nie miała najmniejszego znaczenia. Po chwili z finałem pożegnał się również Art Duncan, kiedy to jego przegrało z u Charlesa Simona. Na stole pojawiły się i Duncan musiał zadowolić się 7. miejscem.

Nie upłynęło zbyt wiele czasu i kolejny gracz został wyeliminowany. Tym razem był to Dan Delatorre, który zagrywał all-in z , którymi nadział się na piękne , z którymi sprawdził Michael Morusty. Na pewno nie była to wymarzona sytuacja dla shortstacka, który już przed flopem został praktycznie pozbawiony złudzeń. Oczywiście przed końcem rozdania nic nie było jeszcze przesądzone, ale po wyłożeniu
na stół Delatorre został wyeliminowany. Co ciekawe, podczas drugiego dnia turnieju Morusty w pewnym momencie miał zaledwie 1000 w żetonach, zaś po wyżej opisanym zwycięstwie jego stack opiewał na 1 725 000. Delatorre na takim shorcie nie był ani razu, a mimo to musiał zadowolić się nagrodą w wysokości 76 118 $, która wypłacano za 6. miejsce.

Dla odmiany Charles Simon był liderem po pierwszym dniu, po kolejnym dniu był w ścisłej czołówce, zaś w finałowym dniu zdołał dotrwać do 5. miejsca. W decydującym rozdaniu Scott Buller otwierał podbiciem do
200 000 z under the gun, Simon odpowiedział pushem all-in ze small blinda i Buller natychmiast sprawdził. Simon odwrócił i od razu był zdominowany przez , które pokazał mu Buller. Po pojawieniu się na stole układ sił z preflopa nie uległ zmianie i Simon musiał zadowolic się nagrodą w kwocie 95 332 $.

Source: IMPDI for 2009 WSOP

Pomimo tego, że Michael Morusty grał bardzo solidnie, to w pewnym momencie musiał on uznać wyższość jednego z rywali. I tym razem do akcji wkroczył Buller, który otwierał rozdanie podbiciem do 150 000. Morusty przebił, Buller odpowiedział wejściem all-in i Morusty
natychmiast sprawdził. Buller ponownie odwrócił big slicka i czekały na niego złe wieści, bowiem w tym momencie Morusty był o lata świetlne z przodu ze swoimi rakietami . Tym razem jednak asy Morusty'ego były bezradne, bowiem na stole pojawiły się same trefle, a konkretnie . Szkoda, taka porażka na pewno mocno zabolała, ale czasami taki jest poker. Tym razem Buller miał masę szczęścia i nabudował stacka do wartości 5,8 mln, co dawało mu w tym czasie zdecydowane prowadzenie, zaś Morusty musiał zadowolic się 4. miejscem.

Michael Davis zmniejszył stawkę graczy do zaledwie dwóch osób po tym, gdy wyeliminował Barry'ego Boundsa. Davis podbijał do 360 000 na preflopie, Bounds przebił all-in
i dostał natychmiastowy call od Davisa, który odwrócił . Bounds miał zaledwie i skompletował strita przy boardzie w postaci .
Strit jednak nie dał tutaj zwycięstwa, bowiem Davis trafił tutaj nutflusha.

Do wyścigu po złotą bransoletkę stanęli zatem Scott
Buller i Michael Davis (na zdjęciu po prawej). To był bardzo krótki pojedynek i zakończył się on w rozdaniu, w którym Buller rozpoczynał akcję podbiciem do 175 000. Davis dorzucił 600 000 więcej, Buller odpowiedział przebiciem all-in i dostał call. Dysponujący wówczas mniejszym stackiem Buller odwrócił i był na najlepszej drodze do podwojenia stacka, bowiem jego rywal pokazał zdominowane . Tym razem jednak to Buller miał pecha, bowiem na stole pojawiły się
i Davis trafił parę dziewiątek. Turniej dobiegł końca i Michael Davis zdobył złota bransoletkę i mistrzowski tytuł w turnieju Seniors
Championship.

W poniższej tabeli znajdziecie komplet wyników z wielkiego finału:

World Series Of Poker Event #43 - klasyfikacja końcowa
Miejsce	Nazwisko	Wygrana
1	Michael Davis	437 358 $
2	Scott Buller	268 507 $
3	Barry Bounds	179 210 $
4	Michael Morusty	126 863 $
5	Charles Simon	95 332 $
6	Dan Delatorre	76 118 $
7	Art Duncan	64 047 $
8	Richard McCall	56 903 $
9	Robert Beck	53 208 $