WSOP Event #24: Panayote Vilandos zdobywa drugą bransoletkę w karierze

Trzeci dzień turnieju 1500$ No Limit Hold'em rozpoczęło zaledwie 19 graczy. Chris Sparks został przyłapany na blefie pod koniec drugiego dnia i wtedy stracił większość swojego stacka. Tuż po wznowieniu rozgrywek Sparks chciał podwoić stan posiadania, ale próba ta zakończyła się niepowodzeniem i ostatecznie Chris został pierwszym przegranym dnia.

Sparks zdecydował się na pusha, gdy tylko w swoich rękach ujrzał parkę . Siedzący za nim David Lerman błyskawicznie sprawdził, odwracając i doszło do coinflipa. Jeszcze przed wyłożeniem flopa na stół Lerman powiedział: "To najgorsze karty, na jakie mogłem trafić. Jeszcze nigdy nie wygrałem coinflipa przeciwko parce siódemek!" No cóż, zapewne Lerman zmienił swoje nastawienie do siódemek po tym, gdy na stole pojawiły się .

W czasie, gdy kolejni gracze odpadali z turnieju, chipleader po drugim dniu, którym był Andy Seth, przez cały czas powiększał swojego stacka. W pewnym momencie Seth miał przed sobą ponad 2 mln w żetonach i uzyskał dwukrotną przewagę nad drugim w stawce graczem. Na tym jednak nie koniec zwycięstw Setha, który po chwili miał już ponad 2,5 mln w żetonach! Chipleader zgarnął ogromną pulę w starciu z Roberto Truijersem. Akcję na preflopie zapoczątkował Truijers, który grał openraise do 73 000. Seth zagrał reraise do 142 000 i Truijers
zdecydował się na call.

Na flopie pojawiły się , Seth zagrał bet za 80 000, a Truijers odpowiedział przebiciem all-in. Seth natychmiast sprawdził tego pusha i doszło do showdownu. Truijers odwrócił , które dawały mu open-ended straight draw, ale Seth był tutaj lepszy ze swoją parą . Co prawda Truijers miał swoje 8 czystych outów, ale ani na turnie, ani też na riverze nie były w stanie mu pomóc. Truijers odpadł na 15. miejscu, zaś już po kilkudziesięciu kolejnych minutach poznaliśmy skład Final Table.

Bubble boyem finału został Benny Champlin. Zagrał on all-in za swoje ostatnie 319 000 i Glen McCaffrey jako jedyny zdecydował się na call, odwracając parę . Champlin miał w ręku i już po pojawieniu się na flopie wyszedł on na prowadzenie. Niestety, kolejnymi kartami wspólnymi były i , które dały McCaffrey'owi kolor. Champlin musiał zadowolić się 11. miejscem.

Po tej eliminacji mieliśmy przerwę obiadową, po której wznowiono rozgrywki już tylko przy jednym stole. Chipleaderem nadal był Andy
Seth, który miał przed sobą 2 290 000 w żetonach, zaś tuż za nim znajdował się Alan Jaffray, który w tym czasie dysponował stackiem mniejszym o około 300 000. Finałowym shortstackiem był dla odmiany David Lerman, któremu pozostało tylko 276 000 w żetonach.

Pierwszą ofiarą rozgrywki przy finałowym stoliku był Ernst
Hermans. Jego parka trójek nie miała większych szans w konfrontacji z parą króli u Ronniego Kevina. Już na flopie pojawił się kolejny król, który pozbawił Hermansa jakichkolwiek złudzeń. Ernst Hermans zajął 10. miejsce, za które otrzymał nieco ponad 50 tys. $. Chwilę później z turniejem pożegnał się również Brian Fitzpatrick. Gracz ten zagrał pusha z , które nie dały rady pokonać u Panayote Vilandosa. Board tego rozdania to , Vilandos dodatkowo trafia parę dziesiątek i Fitzpatrick musi zadowolić się 9. miejscem.

Po chwili Ronnie
Kevin mógł już udzielać wywiadów. Całą akcję zapoczątkował Andy Seth, który otwierał rozdanie podbiciem do 115 000. Vilandos przebił do 300 000, zaś siedzący za nim Kevin zdecydował się na pusha za 555 000.
Seth natychmiast spasował, zaś Vilandos równie szybko sprawdził, odwracając parę . Kevin był tutaj zdecydowanie z tyłu ze swoimi , które nie uzyskały żadnego wsparcia ze strony stołu. Krupier wyłożył na stół i Kevin odpadł na 8. miejscu.

David
Lerman rozpoczął ten dzień jako jeden z shortstacków, a mimo to udało mu się dotrwać do 7. miejsca. W swoim ostatnim rozdaniu Lerman zdecydował się na call na preflopie po tym, gdy McCaffrey zagrał openraise do 115 000, a siedzący za nim Alan Jaffray postanowił zagrać coldcall. Na flopie pojawiły się i Lerman od razu zagrał all-in za 415 000. McCaffrey przebił, czym zmusił Jaffray'a do spasowania. Lerman odwrócił zaledwie , które były daleko z tyłu w konfrontacji z McCaffrey'a. Na turnie pojawił się , zaś ostatnią kartą wspólną tego rozdania był . Lerman miał tylko parę czwórek i oczywiście przegrał to rozdanie.

Kolejnym przegranym finału został Alan Jaffray. Swoimi nadział się on na u Vilandosa.
Na stole pojawiła się dama i obydwaj rywale trafili po jednej parze, ale Vilandos miał lepszego kickera i zgarnął pulę, eliminując swojego przeciwnika z dalszej gry. Po tym zwycięstwie Vilandos został chipleaderem, zaś jego stack urósł już do rozmiarów 4,3 mln w żetonach.

Na tym jednak nie koniec dominacji Vilandosa. Kolejnym wyeliminowanym przez niego graczem został Dean Hamrick, tym razem jednak Vilandos nie dominował swojego rywala na preflopie. Akcję rozpoczynał Hamrick, który podbijał do 150 000. Vilandos przebił all-in i Hamrick poprosił o czas do namysłu. Po chwili zagrał on call za 980 000, odwracając . Panayote pokazał parę i tym razem mieliśmy klasycznego coinflipa. Na stole pojawiły się i Hamrick był drawing dead juz po wyłożeniu turna. Po tym zwycięstwie Panayote miał już ponad 5 mln w stacku.

Andy Seth wpakował się w kłopoty po tym, gdy postanowił ukraść blindy i ante z buttona, trzymając w ręku . McCaffrey miał i sprawdził za wszystko.
Sytuacja wyglądała na beznadziejną dla Setha, ale w pokerze jest tak, że nigdy nie można wskazać zwycięzcy, zanim na stole nie pojawi się pięć kart wspólnych. Tym razem Seth uzyskał znaczne wsparcie ze strony stołu, bowiem dały mu kolor. McCaffrey musiał pogodzić się z bolesną porażką i w dalszej grze pozostało już tylko trzech pokerzystów.

Bardzo szybko Seth
uporał się z kolejnym rywalem, którym był Michael Greco.
Na preflopie Greco zdecydował się na pusha z big blinda, a Seth zagrał natychmiastowy call z parą . Greco odwrócił i miał spore szanse na podwojenie, ale ostatecznie nie uzyskał on żadnego wsparcia ze strony stołu i musiał zadowolić się 3. miejscem.

Source: IMPDI for 2009 WSOP

O ile w większości turniejów zazwyczaj bywa tak, że jeden z rywali ma znaczną przewagę stacka, o tyle tutaj było bardzo blisko remisu. Andy Seth rozpoczynał pojedynek ze stackiem równym 5 875 000 w żetonach, zaś Panayote Vilandos miał przed sobą 5 345 000.

Kilka pierwszych rozdań nie wygenerowało żadnej znacznej puli, ale później zobaczyliśmy fajerwerki. Największa pula wieczoru powędrowała w ręce Vilandosa. Akcję na preflopie zapoczątkował Seth, który podbił do 205 000. Vilandos zagrał reraise do 500 000, ale Seth przebił ponownie, proponując 1 315 000 za obejrzenie flopa. Vilandos natychmiast odpowiedział wejściem all-in i Seth błyskawicznie sprawdził, odwracając . Zapewne Seth liczył na coinflipa, ale zawiódł się srodze, gdy u swojego rywala ujrzał . Na stole pojawiły się i Vilandos miał już 9 142 000 w żetonach, zaś Seth pozostał w turnieju ze stackiem równym 2 135 000.

Seth
nie potrafił odrobić strat i juz po kilku minutach oddał Vilandosowi wszystkie swoje żetony. W ostatnim rozdaniu opisywanego turnieju Vilandos limpował na preflopie, Seth zagrał raise do 710 000, na co Vilandos
odpowiedział przebiciem all-in, trzymając w ręku zaledwie . Seth zdecydował się na call i dominował swojego rywala, odwracając . Tym razem jednak szczęście było po stronie lidera, na stole pojawiły się
i Panayote Vilandos (na zdjęciu po prawej) skompletował strita. Za zwycięstwo Vilandos otrzymał 607 256 $ i bezcenną bransoletkę WSOP.

W poniższej tabeli prezentujemy komplet wyników opisywanego turnieju:

World Series Of Poker Event #24 - klasyfikacja końcowa
Miejsce	Nazwisko	Wygrana
1	Panayote Vilandos	607 256 $
2	Andy Seth	372 855 $
3	Michael Greco	248 855 $
4	Glenn Mccaffrey	176 165 $
5	Dean Hamrick	132 380 $
6	Alan Jaffray	105 699 $
7	David Lerman	88 937 $
8	Ronnie Kevin	79 017 $
9	Brian Fitzpatrick	73 886 $
10	Ernst Hermans	51 755 $