WSOP-C Council Bluffs – dzień 1

Niemal rodzinna atmosfera zapanowała w Council Bluffs po pojawieniu się wszystkich graczy na turnieju.

Przy
stolikach zasiadło zaledwie 67 graczy, którzy mieli walczyć o
wygraną w tym turnieju. Nie dziwi nic, ponieważ w tym samym czasie
odbywa się L.A. Poker Classic z serii World Poker Tour i dlatego
większość amerykańskiej śmietanki pokerowej siedzi teraz w
słonecznej Californi walcząc o ponad 1,6 mln $. Organizacyjna
porażka można powiedzieć i zastanawia czasami fakt, dlaczego takie
turnieje ustawiane są jednocześnie.

To
jednak nie znaczy, że turniej w Council Bluffs, pomimo niskiej puli
nagród wynoszącej 313 950 $ oraz braku gwiazd, nie jest godny
uwagi? Odpowiedź jest prosta. Pomimo tego, że nie ma tutaj graczy z
najwyższej półki, to jednak poziom wcale nie jest drugoligowy. Co
więcej, z całą pewnością można powiedzieć, że dzięki
strukturze deepstack, turniej z serii WSOP-C jest znacznie ciekawszy
od eventów z serii European Poker Tour i temu podobnych, gdzie gra w
pewnym momencie przeradza się w turbo turniej najeżony all-inami
przed flopem i więcej tam przypadkowości, niż dobrego pokera.

Tyle
gwoli wstępu. Gracze zaczynali zmagania ze stackiem w wielkości 20
000 przy pierwszym poziomie blindów 25 / 50, czyli identycznie z 400
BB, jak w Commerce Casino podczas L. A. Poker Classic. Różnicą
jest długość trwania każdego poziomu stawek w ciemno. Turnieje
WPT liczą sobie 90 min na każdy level, natomiast tutaj jest to 60
min.

Pierwszy
dzień przetrwało 30 graczy, z których największym stackiem
poszczycił się Jeff Banghart, który w jednym z ostatnich rozdań
wygrał ogromnego pota, w bardzo nerwowej atmosferze kosztem Va
Shon Julian
Verse
Watkinsa. Jego stack wyniósł 121 400. Drugi na mecie zameldował
się Jeffrey Bryan, który wrzucił do zabezpieczanej koperty 108
200, natomiast na najniższym stopniu pudła usadowił się Phil
Mader ze stackiem w wielkości 84 700.

WSOP Circuit - Council Bluffs Main Event Graczy: 67 Buy - in: 5150$ Liczba dni: 3 Pula: 313 950 $

Bardzo
dobrze rozpoczął grę Mark Edelman, który bardzo szybko wyrzucił
jednego z przeciwników z turnieju i nabudował się do 38 000. Na
boardzie rywal zagrał za wszystko z zaledwie .
Mark wstał od stołu i sprawdził z rakietami Ax Ax. Call świetny i
mieliśmy jednego gracza mniej przy stole.

Również
Ari Engel złapał większego pota. Na boardzie , Ari
zagrał check do Daniela Walkera, który uraczył go betem w
wysokości 5000. Engel sprawdził i na ostatnim streecie spadła .
Wówczas Ari nie czekał już na swojego rywala, tylko od razu
postawił za linią 12 000. Daniel sprawdził i po zobaczeniu 6c 6h
musiał zobaczyć, jak pula wędruje w stronę Engela, który teraz
miał w swoim stacku 35 000.

Walker
nie pograł sobie długo. Chwilkę później, gdy Ari Engel otworzył
za 125 z under the gun, Daniel wypalił 3-bet za kilka setek więcej.
Dostał sprawdzenie tylko od gracza siedzącego na buttonie. Ari
uciekł z tego rozdania. Na flopie baczyliśmy i Walker
zagrał check do rywala, który uderzył za 1000. Wówczas Daniel
postanowił wejść all-in za swoje ostatnie 4000. Gracz na buttonie
nie zastanawiał się długo i sprawdził z , które totalnie
miażdżyły Walkera. Daniel miał już tylko niewielkie szanse
na złapanie backdoor flusha, jednak i one upadły na turnie, gdzie
krupier wyłożył . Pokazanie na ostatnim streecie było już
tylko formalnością i Waker poszedł się przejść.

Drazen Ilich

Po
podniesieniu blindów do 2. poziomu 50 / 100 bez ante, grube rozdanie
rozegrali Drazen Ilich oraz Jeremy Byrum, którego pamiętamy z
turnieju w Tunice, gdzie zajął 5. miejsce. Drazen rozpoczął open
raisem do 300 z early position i dostał sprawdzenia od Jeremy'ego
oraz Daniela Thomasa siedzącego na big blindzie. Flop przyniósł , co spotkało się z trzeba stuknięciami w stół. Gdy na
turnie spadła , Thomas wypuścił się betem za 600. Dostał dwa
sprawdzenia i na ostatnim streecie zobaczyliśmy , który dawał
dużo akcji w tym rozdaniu. Thomas zwolnił, na co Ilich uderzył za
3000, co było dość poważnym overbetem. Byrum zastanowił się
chwilkę, rzucił podejrzliwe spojrzenie w kierunku Drazena i w końcu
postanowił sprawdzić. Thomas wycofał się momentalnie z rozdania.
Wóczas Ilich pokazał z flopniętą karetą. Byrum oczywiście
potrzebowałby tutaj pocketa króli, aby wygrać to rozdanie. Jednak
było widać, że miał jednego z cowboi. Po tym rozdaniu, Drazen
Ilich nabudował się do 32 000, natomiast Byrum spadł do około
7000.

Gdy
blindy znalazły się na 3. poziomie 100 / 200 bez ante, ogromnego
pota zgarnął Jeffrey Elseman. Na boardzie , Kyle
Schroeder zagrał nieoczekiwanego all-ina. Elseman po chwili
zastanowienia się wykonał sprawdzenie i zapytał swojego rywala -
Masz
seta? - na
co ten odpowiedział - Nie,
tylko drawa. - i
pokazał . Okazało się, że obaj gracze mieli drawy, jednak Jeffreya dobierały jeszcze do gutshot straight flusha. Faktycznie
na riverze spadła , która dała będącemu z przodu Elsemanowi,
straighta i tym sposobem nabudowała go do 50 000. Dla Kyle'a
Schroedera ten turniej zakończył się właśnie po tym rozdaniu.

Czwarty
poziom blindów 100 / 200 i ante 25 przyniósł nam ładne rozdanie
między Haroldem Krugerem, a Davidem Dickenem. Kruger rozpoczął
open raisem z early position do 675, na co siedzący tuż za nim
Dicken uraczył go raisem do 2000. Po sprawdzeniu przez Harolda, obaj
gracze zobaczyli na flopie. Krugger wówczas zagrał check
do rywala, który kontynuował natarcie za 3200. Harold zagrał wtedy
mini raise do 6400, co spotkało się z pushem rywala. Kruger wtedy
udał się w głęboki tank i na głos powiedział - Pytanie
jest, czy mam cztery outy, czy dziesięć. W
końcu zdecydował się na call z . Dicken, jeszcze przed
pokazaniem kart powiedział - Masz
tylko cztery outy
- i odsłonił pocketa . Na dwóch ostatnich streetach nic się
już nie zmieniło. Turn w postaci oraz river okazały się w
miarę bezpieczne dla Dickena, który podwoił stan posiadania do 36
000.

Następnie
Drazen Ilich wykończył Jeremy'ego Byruma. Na flopie , Byrum
uderzył za 1500 i został sprawdzony. Gdy turn przyniósł ,
krótki już Jeremy zagrał bet za 3125. Ilich ponownie sprawdził i
na ostatnim streecie spadł uzupełniający ewentualnego drawa .
Byrum przeliczył wówczas swój stack i gry doliczył się około
7000 zagrał za wszystko. Ilich wykonał ostatnie sprawdzenie w tym
rozdaniu z , które okazały się wystarczające na rękę
Jerremy'ego, który miał tylko . Po tym rozdaniu Drazen
nabudował się do 70 000 i objął prowadzenie w stawce.

Po
podniesieniu blindów do 5. poziomu 200 / 400 i ante 50, nieudaną
pułapkę na Steve'a Sengera zastawił Wilbur Futhey. Na flopie Wilbur zagrał check do Steve'a, który kontynuował natarcie
sprzed flopa za 4000. Na kolejnym streecie pojawił się , który
zwolnił akcję i obaj gracze stuknęli w stół. Gdy na riverze
board się sparował za sprawą , Futhey zagrał check do Sengera,
który z pocketem Ax Ax nie zdecydował się na atak. Faktycznie miał
rację. Linia Wilbura była totalnie niejasna, check call na flopie
oraz check na turnie i riverze mogły być podejrzane przy trzech
diamondach na stole. Jednak to nie flusha miał Wilbur, ale full boat
z pocketem 3x 3x.

Następnie
pięknym sprawdzeniem popisał się John McDonald. Na boardzie , w pocie znajdowali się Steve Peasley, Jeff Elseman oraz John
McDonald. Peasley zagrał wówczas bet za 1700, który sprawdzili
obaj rywale. Gdy na ostatnim streecie pojawiła się , mieliśmy
już cztery diamondy na stole. Steve wtedy zagrał check, na co
Elseman postanowił uderzyć za 7000. Siedzący za nim McDonald był
wściekły. Miał z trafionym właśnie straightem, jednak
prawdopodobieństwo flusha było przeogromne. Jednak Postanowił
sprawdzić. Peasley uciekł z rozdania, a Elseman faktycznie, pokazał
tylko z jedną parą.

Va Shon Julian Verse Watkins

Po
chwili odpadł Divad Dicken, który nieco lekkomyślnie począł
sobie na flopie. Rozpoczał on otwarciem za 1000 z late position i
dostał sprawdzenie od trzech graczy, w tym dwóch na blindach. Gdy
na flopie pojawiły się , Obaj gracze na blindach stuknęli
w stół, natomiast David kontynuował natarcie za 2400. Gracz
siedzący za nim spasował, Jesse Hale zagrał call ze small blinda,
natomiast David Hiers zaanuncjował raise do 7000. To wywołało
szybką reakcję Dickena, który wszedł all-in z i top parą
bez praktycznie kickera. Hiers wykonał snap call i wyłożył
dominujące . Gdy na turnie spadła , Dicken złapał jeszcze
gutshot straight drawa, ale zbudził on tylko złudne nadzieje w jego
sercu, ponieważ do domu wysłała go spadająca na riverze .

Z
top setem w ręce natomiast, odpadł Timothy Begley. Na flopie wszedł on all-in z i nadział się na sprawdzenie Krugera,
który przed pokazaniem kart powiedział - Cokolwiek
to nie jest, ja sprawdzam - i
pokazał z flopniętym straightem. Na turnie pokazała się
tylko , która dała jeszcze możliwość splita, gdyby pojawiła
się dziesiątka. Jednak ani podwojenia boardu, ani straighta na
stole nie zobaczyliśmy na riverze, ponieważ tam spadła . Po tym
rozdaniu Harold Kruger nabudował stack do około 100 000, co
oczywiście pozwoliło mu na objęcie prowadzenia.

Niesamowity
zwrot akcji na turnie, mieliśmy w rozdaniu Marka Edelmana oraz
siosty Davida Hiersa Michelle Hiers. Dodatkowo, była ona jedyną
kobietą w tym czasie, która grała w turnieju. Michelle rozpoczęła
akcję raisem za 1200 i dostała sprawdzenie od Edelmana. Na flopie pani Hiers kontynuowała natarcie za 2500 i ponownie została
sprawdzona. Gdy na turnie spadła , Hiers uderzyła za 4000.
Edelman nie robił nic innego, tylko sprawdzał. To samo poczynił na
riverze, gdzie pojawił się , a Michelle weszła all-in. Pani
Hiers pokazała wówczas 9x 9x z trafionym właśnie na turnie full
boatem. Biły ją tak naprawdę tylko dwie ręce, jedną z nich był
pocket , który miałby karetę, natomiast drugą były ze
straight flushem. I faktycznie, Mark wykonał natychmiastowy call ze
stone nutsem i pokazał poekra. To oznaczało koniec dla Hies oraz
powiększenie stacka do 53 300 przez Edelmana.

Po
zmianie poziomu stawek w ciemno na 6. poziom 300 / 600 i ante 75,
swój stack ciągle budował Drazem Ilich. Tym razem wyrzucił z gry
krótkiego już Tylera Meierotto. Ilich był bardzo aktywny w grze i
siedział w znacznej większości potów przy swoim stoliku. W pewnym
momencie otworzył z late position za 1850 i dostał all-in do 9225
od Tylera, który pushował z . Drazen momentalnie sprawdził i
pokazał dominujące . Board nie przyniósł
żadnch rewelacji i tym sposobem Ilich zgarnął pulę, która
nabudowała go do ponad 60 000.

W
końcu wpadkę zaliczył Harold Kruger, który starł się z Va Shon
Watkinsem. Watkins tuż na samym początku dnia stał się bardzo
krótki i później mozolnie odrabiał straty. Dość mu się to
udawało, ale dalej nie był jakimś bardzo nabudowanym graczem. Na
boardzie zagrał on all-in za około 25 000 z .
Dostał sprawdzenie od Krugera, który pokazał z flush drawem,
gutshot straight drawem oraz jedną żywą over kartą. River nie
przyniósł jednak żadnego z outów Haroldowi i Watkins podwoił
stan posiadania do 60 000. Niezły rush, patrząc na to, że przez
większość wieczoru borykał się ze stackiem w okolicach 5000.

Podniesienie
blindów do 7. poziomu 400 / 800 i ante 100, było ostatnim tego
dnia. W grubym rozdaniu zmierzyli się wówczas Jeff Bryan oraz Scott
Buller. Na flopie , Scott zagrał nieoczekiwanego all-ina za
około 40 000. Bryan momentalnie sprawdził i okazało się, że jego
Qx Qx mają ogromną przewagę nad Kx Jx Bullera. Dwa ostatnie
streety nie przyniosły pomocy Scottowi, który po zobaczeniu na
turnie oraz na riverze pożegnał się z turniejem. Jeff Bryan
natomiast, wysunął się na prowadzenie ze stackiem 105 000.

Jeff Banghart

Jednym
z ostatnich rozdań, był wielki hand, który zmienił gracza
prowadzącego w turnieju. W limpowanym pocie, na flopie
znalazło się aż czterech graczy. Pierwszym decyzyjnym był Jeff
Banghart, który wykonał check. Następny zanim Va Shon Julian
Verse
Watkins zagrał wtenczas bet za 1600. Został sprawdzony przez Lee
Adamsa z middle position, natomiast siedzący na cut-offie Harold
Kruger wycofał się z tego rozdania. Jeff również sprawdził i na
turnie spadła . Banghart stuknął ponownie w stół, na co
Watkins zaatakował za 3300. Po sprawdzeniu przez Adamsa, Jeff
postanowił zagrać raise do 10 000. Watkins nieco się zastanowił,
pokonteplował board i w końcu sprawdził. Tego już nie uczynił
Adams, który po dłuższej chwili wycofał się z rozdania. Gdy na
ostatnim streecie pojawiła się , Banghart zaanuncjował all-in.
Wtedy Watkins, któremu zostało już tylko 24 800 w stacku począł
się zastanawiać. Gdy po kilku minutach tankowania, poprosił
krupiera o podliczenie pota, Jeff momentalnie poprosił o zegar. Po
około 30 sekundach, Watkins wstał od stołu i wybuchł. Rzucił
swoje dwie pary z o stół, a swojego iPoda i podłogę
krzycząc na całe kasyno - God
dammit! Musiał
przez chwilkę ochłonąć. Położył tylko ante na kolejnego handa
i odszedł od stolika. Po tym rozdaniu Jeff Banghart nabudował się
do 120 000 stając się nowym chipleaderem.

var myG = new glossaryHint();
myG.init(); 

var myG = new glossaryHint();
myG.init(); 

ar myG = new glossaryHint();
myG.init(

var myG = new glossaryHint();
myG.ini