WSOP-C Atlantic City – dzień 1
Po pierwszym dniu zmagań na placu boju zostało już tylko 35 graczy, którzy dzisiaj walczą o finałowy stolik.
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
st1:*{behavior:url(#ieooui) }
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
Do Harrah's Resort w Atlantic City zjechało 179 graczy, aby
wziąć udział w turnieju z serii World Series of Poker Circuit. Każdy z nich
wpłacił 5150$, a wygenerowana w ten sposób pula nagród wyniosła 867 100 $. Cały
turniej potrwa 3 dni. Dzień 1 w tym wypadku nie będzie podzielony na sesje.
Miejsca wystarczy dla wszystkich. Wiadome, że event w Atlantic City jest
organizowany w tym samym czasie, co Doyle Brunson Five Stars World Poker
Classic. Prestiżem, ani atrakcyjnością nie może konkurować z jedną z największych
imprez w Las Vegas. Dlatego właśnie znacznie mniejsza ilość graczy w porównaniu
z innymi przystankami WSOP-C.
Pojawiło się jednak kilka znanych nazwisk. Mogliśmy oglądać
takich graczy, jak Al Krux, Shaun Deeb, Jason Young, Doug Rico
Carli, Eric sheets Haber, and Bret Gank Jungblut.
Sirous Jamshidi. Celowo użyłem czasu przeszłego, ponieważ tylko ten ostatni
znalazł się wśród 35 graczy, którzy przetrwali 13 godzin walki podczas
pierwszego dnia rywalizacji. Jednak Jamshidi ma w swoim stacku zaledwie 23 700,
co zdecydowanie klasyfikuje go na ostatniej pozycji w stawce.
Każdy gracz startował ze stackiem w wielkości 20 000 przy 1.
poziomie blindów 25 / 50 bez ante. Natomiast każdy level trwa 60 min. Po
zakończeniu, największym stackiem wylegitymował się Bill Gazes, który zdołał
uzbierać aż 336 700. Bill miał ogromną przewagę nad drugim w kolei Mikem Leah.
Ten wrzucił do zabezpieczanej koperty 274 400. Jako trzeci skończył Allen Bari
z 240 000. Reszta graczy nie przekroczyła progu 200 000.
pula
|
|
|
|
 |
| Jason Young |
Rozpoczęło się twardo od samego początku, ale bez większych
szaleństw. Nie mieliśmy jakiś spektakularnych akcji przez pierwsze dwie godziny
gry, co nie znaczy, że gracze czekali wyłącznie na swoją okazję. Była to
normalna, twarda męska walka przy stolikach o każdego blinda i choćby najmniej
wartościowy żeton. Z całą pewnością do udanego początku nie może zaliczyć
swojego udziału w turnieju Jason Young. Na flopie 
po serii raise'ów i
re-raise'ów oponent Jasona znalazł się na all-inie za 12 050 i zobaczył 
u
Younga. Miał na to jednak piorunującą odpowiedź w postaci 
, którymi
uraczył Jasona. Dalej nic się już nie zmieniło i po zobaczeniu 
na turnie
oraz 
na ostatnim streecie, Young został z 11 000 w stacku.
Jeszcze gorzej miał się Eugene Todd, który przy trzecim
poziomie stawek w ciemno 75 / 150 bez ante, wyleciał z turnieju. Na turnie,
gdzie board przedsstawiał 
w kilkutysięcznej puli znajdowało się
trzech graczy. Todd zagrał wówczas bet za 5000 i odstał mini raise od Adama
Lipperta do 11 000. Trzeci gracz postanowił wejść all-in. Eugene zaczął myśleć.
Myślał i myślał i w końcu wymyślił, że sprawdzi z pocketem 
, który w
połączeniu z drugim streetem dawał mu seta. Lippert sprawdził również z 
i
flush drawem. Nieznany przeciwnik był zdecydowanie najlepszy ze swoimi 
i
straightem. Niestety dla niego, na ostatnim streecie spadła 
, która dała
kolor Lippertowi i dała mu cały stack Todda oraz większość stanu posiadania
nieszczęśnika ze straightem. Po tym rozdaniu Adam nabudował się do 62 000 i
wysunął na pozycję chipleadera.
W niesamowitym rozdaniu, które mniej więcej w tym samym
czasie rozegrało się przy stoliku obok, pierwsze skrzypce grał James Copher. Na
flopie 
w pocie znajdowało się około 1000. Copher zagrał continuation
bet za 800 i został momentalnie sprawdzony. Gdy na turnie pojawiła się , rywal wszedł za wszystko. Copher natychmiastowo
sprawdził z 
, czyli dwoma parami oraz nuts flush drawem. Przeciwnik był już
daleko z przodu na flopie, a wszystko dzięki 
, które dawały mu wtenczas
straighta. Na turnie złapał on już flusha. Jednak pozostawał jeszcze river. Tam
pojawiła się 
, która przechyliła szalę zwycięstwa na stronę Jasona i wysłała przeciwnika do domu.
 |
| John Racener |
Również o wielkim pechu może mówić obrońca tytułu John
Racener, który został z zaledwie 14 000 w stacku po lucky riverze swojego
oponenta. Wszystko działo się już przy 4. poziomie stawek w ciemno 100 / 200 i
ante 25. Rozpoczął Racener open raisem do 500 i dostał dwa sprawdzenia, wśród
dokładających był również Akio Ishige. Na flopie zobaczyliśmy Qx 6x 5x. Racener
kontynuował natarcie i tym razem dostał sprawdzenie tylko od Ishige. Na turnie
pojawiła się 2x i tu obaj gracze tylko stuknęli w stół. Gdy na ostatnim
streecie spadła 4x racener wykonał wielki bet za 3800. Wówczas Akio nieoczekiwanie
wszedł all-in. John praktycznie bez zastanowienia sprawdził z pocketem Qx Qx i
top setem. Niestety, właśnie na riverze Ishige znalazł swojego outa do
straighta, którego szukał wcześniej trzymając w ręce 8x 7x.
Gdy blindy znalazły się na 5. poziomie 200 / 400 i ante 50,
począł się robić istny exodus. Gracze odchodzili od stolików w tempie
zatrważającym. Dosłownie jeden za drugim. Odpadło wówczas wiele znanych
postaci. Pierwszą ofairą był zwycięzca tego turnieju w 2006 r. Rick Rossetti.
Znalazł się on na all-inie z tuż po wyłożeniu flopa 
. Niestety,
jego flush draw nie znalazł pomocy na dwóch ostatnich streetach i przegrał w
konfrontacji z dwoma parami swojego rywala, który pokazał mu 
. Kolejnym
wyeliminowanym okazał się Brett Gank Jungblut. Jego ostatnie rozdanie
miało miejsce już wtedy, gdy na blindach gracze płacili 300 / 600, a ante wynosiło 75. Po
otwarciu przez gracza z middle position do 1600 Brett wszedł all-in za swoje
ostatnie 4500. Wówczas, znajdujący się na small blindzie Abe Korotki zagrał
re-shove, czym skutecznie wyizolował Jungbluta. Gank pokazał ,
które szukały pomocy na stole w konfrontacji z pocketem 
Abe. Na flopie
Brett znalazł pomoc, jednak nie była ona wystarczająca, ponieważ za sprawą 
Korotki złapał seta. Jungblut miał jeszcze szanse na gutshot straighta,
jednak po spadnięciu na turnie oraz na riverze, szansa została wyłącznie
w sferze spekulacji. Abe Korotki po tym rozdaniu miał już w swoim stacku 65 000 i spokojnie zajmował
jedno z czołowych miejsc w klasyfikacji.
 |
| Kyle 'kwob20' Bowker |
Również na szczycie znalazł się Kyle kwob20 Bowker. Na turnie, przy
boardzie 
w pocie było więcej niż 10 000. Po dwóch checkach, akcja
doszła do Kyle'a, który rzucił na szalę 9000. Dostał tylko jedno sprawdzenie i
krupier pokazał na riverze. Wówczas Bowker położył na środku stołu 16 000.
Przeciwnik kilka minut się zastanawiał, aż w końcu zaanuncjował all-in. Bowker
natychmiastowo zareagował sprawdzeniem, pokazując 
. Rywal tylko przesunął
karty twarzami w dół do mucka i musiał odejść od stolika. Następnie z turniejem
pożegnał się Mike Little Man
Sica. Na flopie postanowił wejść all-in za około 10 000 trzymając w
ręce Jx Tx. Został sprawdzony przez Steve'a Sarisa, który pokazał 
z
second parą i flush drawem. 
na turnie niczego nie zmienił w tym układzie, a
dzieła zniszczenia dokonała spadająca na riverze . Saris ostatecznie dobrał
do flusha, a Little Man musiał opuścić stolik.
Tuż po podniesieniu blindów do 7. poziomu 400 / 800 i ante
100, niemal potrojeniu stacka uległ Brock Parker. Wszystko zaczęło się od
trzech all-inów na preflopie. Brock pokazał 
, które walczyło z
dominującymi oraz pocketem . Na flopie nic nie uległo
zmianie, jednak Brock stracił jedyną żywą kartę, jaka mu pozostawała. Teraz
musiał trafić jednego z trzech pozostałych w talii króli. Na turnie jednak
trafił swoją parę za sprawą . Miał jednak jeszcze w zanadrzu flush drawa,
który własnie uzupełnił się na riverze, gdzie pojawiła się . Po tym handzie
nabudował się z 11 700 do ponad 31 000.
Budowanie stacka najwyraźniej spodobało się Kyle'owi kwob20
Bowkerowi, który w dużym rozdaniu pozbył się ze stolika nieznanego gracza.
Wszystko zaczęło się od open raise'a Billy'ego Gazesa do 2100 na pre flopie z
cut-offa. Gracz na buttonie postanowił sprawdzić. Gdy akcja znalazła się u
Bowkera na small blindzie, ten zaanuncjował raise do 8400. Billy spasował,
natomiast button wszedł all-in za około 20 000. Kyle szybko sprawdził z
pocketem , który musiał tylko się utrzymać w walce z . Board nie
przyniósł żadnych rewelacji i po zobaczeniu 
mieliśmy kolejnego
gracza mniej w stawce. Bowker natomiast nabudował się do 110 000.
 |
| Shaun Deeb |
Gdy blindy znalazły się na 8. poziomie 600 / 1200 i ante
200, dał o sobie znać Shaun Deeb. Najpierw wykonał 3-bet do swojego rywala za
flopie 
, czym skutecznie zrzucił go z ręki i zgarnął pota. Shaun
bluffował z . Zgarniając tego pota nabudował się do 50 000. Następnie
zyskał kolejnych kilkadziesiąt tysięcy w starciu z potężnie napakowanym w
żetony Jerrym Wongiem. Na flopie 
Deeb zagrał bet za 4600 i dostał
sprawdzenie od Jerry'ego. Gdy na turnie pojawiła się Shaun odpuścił i zagrał
check do rywala, który przejął inicjatywę za pomocą beta w wysokości 8500. Gdy
na ostatnim streecie spadła Wong ponownie uderzył, tym razem za 12 500. Deeb
jeszcze raz sprawdził i okazało się, że jego pocket 
jest tutaj
wystarczający, ponieważ Wong starał się bluffować z . Niesamowity read,
niesamowity call na riverze! Po tym rozdaniu Shaun dorobił się stacka w
wielkości 80 000, natomiast Wong spadł poniżej 90 000.
W tym czasie na polu walki znajdowała się już tylko jedna
kobieta Joanne Monteavaro, która dzielnie walczyła z bandą rozwścieczonych
facetów. W kolejnym wygranym przez siebie pocie musiała dowiedzieć się czegoś o
stylu Phila Hellmutha. Zobaczmy. Na flopie , gdy akcja znalazła się u
Joanne, rywal począł mówić - Tylko check, powinnaś pomyśleć o checku. To
będzie styl Phila Hellmutha. Niewzruszona kobieta zapytała - A tak z
ciekawości, co to jest styl Phila Hellmutha? Rywal kontunuował zabawę - Po
prostu zagraj check i zobaczysz. Jak widać gracz nie miał daru
przekonywania i zamiast usłyszeć stukanie w stół, usłyszał ciężki brzdęk
żetonów wartych 25 000 spadających na środek stołu. To wystarczyło, aby
postawić go na all-inie. Postanowił natychmiastowo sprawdzić z 
i gutshot
straight drawem. Joanne miała dla niego niespodziankę w postaci pocketa ,
który utrzymał się po wyłożeniu 
na turnie oraz na riverze. Po tym
rozdaniu Joanne Monteavaro nabudowała
się do 115 000.
O wielkim szczęściu może mówić Pete Malkoun, który wdał się w walkę na
stacki z Philem Sparta. Rozpoczął ten drugi open raisem do 4500, na co Pete
wykonał 3-bet do all-ina za 20 500. Po chwili zastanowienia Sparta sprawdził i
pokazał , które miały utrzymać się w walce z Malkouna. Na flopie Phil złapał dodatkowo seta, jednak jego radość nie trwała długo. Pete
miał gutshot straight drawa, który zamienił się w sekwens już na turnie, dzięki
pojawiającej się tam . na riverze nie zmieniła już niczego i Pete Malkoun
podwoił stan posiadania. Sparta natomiast został z około 5000 w stacku, co
wówczas stanowiło naprawdę śmieszną kwotę, ponieważ blindy były już na 9.
poziomie 800 / 1600 i ante 200.
Następnie mieliśmy największego pota w tym turnieju. Wszystko rozpoczęło się
od wypchnięca całego stanu posiadania przez
Willa The Thrill Failla o wadze 20 000. Gdy akcja znalazła się u
Davida Foxa, ten zapragnął wyizolować Willa i zagrał raise do 50 000. To nie
przyniosło zamierzonego efektu, ponieważ siedzący tuż za Foxem Charles Furey
wszedł all-in za 54 400 total. David nie miał wyjścia i musiał sprawdzić z , które były zdominowane przez Furely'ego. Failla był najgorszy z całej
trójki i miał tylko dwa outy nadziei z pocketem . Board nie przyniósł
żadnych rewelacji i po zobaczeniu Failla pożegnał się z
turniejem, natomaist Furely nabudował się do bardzo bezpiecznych 143 000.
|
||||||||||||||||||||||||||||
Kolejny monster pot został zgarnięty przez Allena Bari'ego, który znalazł
się wówczas na prowadzeniu w turnieju. Na boardzie 
Bari wszedł all-in
z pocketem i znalazł akcję u drawującego prawie do nikąd Mike'a Stucchio,
który pokazał . Spadające na na turnie oraz na riverze nie miały już
żadnego znaczenia i Bari tym sposobem nabudował się do 250 000 pozostawiając
Stucchio z zaledwie 34 000.
11. poziom blindów 1500 / 3000 i ante 400 okazał
się ostatnim dla Jasona Younga, który padł pod siłą ręki Minha Nguyena. Krótki
Youg wypchnął swoje ostatnie 12 900 z under the gun, natomiast Nguyen sprawdzał
z middle position. Jason miał kłopoty, ponieważ jego były poważnie
zdominowane przez 
. Na flopie obaj gracze trafili swoją parę dzięki 
. Szanse Younga na splita znacznie się powiększyły. Chciał teraz zobaczyć
albo ostatniego w talii asa albo jeszcze jedną dwójkę. Niestety, na turnie
spadła , natomiast na riverze dokończyła dzieła zniszczenia i odesłała
Jasona do domu z niczym. Minh po tym rozdaniu liczył sobie około 90 000 w
stacku.
Tuż przed zakończeniem walki w pierwszym dniu
ogromnego pota wygrała Joanne Monteavaro. Rozpoczęła open raisem z early
position do 9000 i dostała bezczelny all-in od rywala na blindzie za 42 900. Postanowiła
sprawdzić z , które okazały się zdominowane przez pocketa należacego
do rywala. Wszystko się zmieniło już na pierwszym streecie, gdzie spadł , a
dalej za nimi oraz . Joanne mogła być prawie spokojna, miała top parę oraz
Royal Flush drawa. Na dwóch ostatnich streetach nic się nie zmieniło. Tam
pojawiły się na turnie oraz na riverze. Po tym rozdaniu Joanne miała już
w swoim posiadaniu 160 000. Joanne kontynuowała męczenie płci przeciwnej
wyrzucając na bubble'u przedostatniego tego dnia gracza. Sprawdziła z pocketem
8h 8d all-in przeciwnika, który pokazał . Dodatkowo, na turnie Joanne
znalazła jeszcze jedną ósemkę, która dała jej seta i to był koniec turnieju. W
tym samym czasie Mike GoLeafsGoEh
Leah sprawdził z shove swojego rywala na boardzie . Przeciwnik był lepszy, miał .
W tym momencie Mike'a ratowały już tylko dziesiątka, aby wygrać lub szóstka, aby wywalczyć splita. Ku wielkiemu zdziwieniu rywala na riverze pojawiła się... Th, która ostatecznie dała
Mike'owi dwie wyższe pary i zakończyła ten dzień ostatecznie. Właśnie
znaleźliśmy się w kasie.
var myG = new glossaryHint();
myG.init();
var myG = new glossaryHint();
myG.init();
ar myG = new glossaryHint();
myG.init(
var myG = new glossaryHint();
myG.init()
