|
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
Podczas drugiej sesji
pierwszego dnia turnieju na polu walki znalazło się 216 graczy, co dało razem
339 walczących o tytuł. Początkowo policzono oficjalną pulę nagród na 337 osób,
ale organizatorzy zorientowali się, że popełniono błąd w liczeniu u pula nagród
została zweryfikowana. Różnice nie były spore, ponieważ całość powiększyła się
o niecałe 50 tys. $, co na 50 graczy, którzy mieli między siebie podzielić
ponad 8 mln $, dawało średnio 1000 $ na głowę. Dla zwycięzcy przeznaczono ponad
2,14 mln $, natomiast dla gracza, który zajął 2. miejsce czekało ponad 1,44 mln
$. Najniższa wypłata za miejsca od 41 do 50 wynosiła ponad 32,5 tys. $.
Podczas 7,5 godzin walki
z turniejem pożegnało się zaledwie 20 graczy, czyli o jednego gracza mniej niż w sesji A. To
doskonale obrazuje „łagodność" gry podczas dnia 1 B. Co więcej top 4
klasyfikacji łącznej obu sesji nie zmienił się wcale. Żaden z graczy nie
zagroził nawet Vadimowi Trincherowi, który podczas pierwszej sesji pierwszego
dnia eventu zgromadził ponad 309 000. Najlepszym graczem dnia 1 B był Danny
Fuhs, który zgromadził 254 200, co starczyło na zajęcie 5. miejsca w
klasyfikacji łącznej.
W stawce mieliśmy 5
pozostałych graczy, którzy wygrali w tym sezonie już turnieje z serii WPT, a
tym samym zapewnili sobie udział w WPT World Championship. Byli nimi zwycięzca
z Bellagio Cup Michael Watson, dalej
najlepszy w Niagara Falls, North American Poker Championship Glen Witmer, zdobywca tytułu z Biloxi Southern
Poker Championship Allen Carter oraz
Freddy Deeb, który wygrał turniej WPT Celebrity Invitational
oraz Steve Brecher, który okazał się najlepszy w koszeniu gwiazd na Bay 101
Shooting Star.
Wszyscy oczywiście rozpoczęli ze stackami w wielkości 100 000 przy 1. poziomie
blindów 50 / 100 bez ante, co dawało 1000 BB stacka startowego. Każdy poziom
blindów zmieniał się co 90 min, a dzień miał zakończyć się wraz z ostatnim
rozdaniem 5. levelu stawek w ciemno.
|

Bellagio

Brian Rast

Boris Becker

Justin 'BoostedJ' Smith

Sammy Farha

Barry Greenstein

Clonie Gowen

Matt Brady

|
|
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
Turniej niezbyt dobrze
rozpoczął się dla Jona Kalmara, który stracił ogromnego pota już na starcie na
rzecz Briana Rasta. Przy boardzie w pocie znajdowało się już
około 50 000, gdy Rast uderzył za 45 000 ze small blinda. Jon postanowił
sprawdzić ten atak, ale żeby przekonać się o słuszności swojej decyzji potrzebował
aż kilku minut tankowania. W końcu po ceremonialnym call zobaczył 
ze złapanym na turnie nut straightem u Briana. Po tym rozdaniu na koncie Rasta
znajdowało się już 170 000, natomiast Kalmar został z zaledwie 23 000 w stacku.
Bardzo ciekawie wyglądało
rozdanie między Victorem Ramdinem oraz Curtem Kholbergiem. Na flopie 
Mike Vela oraz Curt zgodnie stuknęli w stół do Victora Ramdina, który
zaatakował za 700. Mike zdecydował się na sprawdzenie, na co Kholberg zagrał
raise do 3700. Tym razem sprawdził już tylko Ramdin, natomiast Vela uciekł z
rozdania. Turn przyniósł i Kholberg kontynuował swoje natarcie betem za
8000. Ramdin spokojnie sprawdził i krupier na ostatnim streecie wyłożył ,
która sparowała board. Kholberg wówczas postanowił zluzować nieco i zagrał
check do Ramdina. Ten nie miał zamiaru dawać rywalowi free showdowna i zagrał
value bet za 11 000. Curt sprawdził, ale szybko przesunął swoje karty twarzami
w dół do mucka, gdy Victor pokazał mu pocketa z full housem. Po tym rozdaniu
Ramdin nabudował się do 116 000, natomiast Kholberg spadł do 55 000.
W stawce oprócz wielkich
postaci pokerowego świata mieliśmy również kilka postaci showbussinesu, które
mają podpisane kontrakty sponsorskie w wielkimi pokerroomami. Jednym z nich był
legendarny już tenisista Boris Becker. Zobaczyliśmy go w rozdaniu z Justinem BoostedJ
Smithem. Akcja foldem znalazła się u gracza na buttonie, który otworzył za
600. Siedzący na small blindzie Smith pokusił się o sprawdzenie i to samo
uczynił Becker z dużej w ciemno. Na pierwszych trzech streetach spadły 
i po checku Smitha, Becker nieoczekiwanie zaatakował za 1550. Gracz na buttonie
spasował, natomiast Justin sprawdził. Turn przyniósł z identyczną linią obu
graczy. Smith zagrał check, aby następnie sprawdzić second barrel Borisa w
wysokości 3500. Ostatnim street przyniósł podwojenie boardu za sprawą . Smith
zagrał check do Niemca, ale tym razem, zamiast sprawdzić jego atak za 11 000,
zagrał raise do 37 000. Becker wykonał call z rakietami . Niestety, Justin
już na flopie trafił seta z , który za sprawą dwójki na riverze zamienił
się w full house'a. Po tym rozdaniu Becker spadł do 54 000, natomiast Justin
nabudował stack do 143 900.
Widać było, że przy
stoliku 57, gdzie zasiadali Sammy Farha oraz Chau Giang było dość nudno. Obaj
panowie siedzący na blindach w pewnym momencie doszli do wniosku, że gdy reszta
graczy spasuje, to oni idą all-in w ciemno za 100 000 każdy. Propozycja wyszła
od Sammy'ego, natomiast Chau bardzo szybko przystał na takie rozwiązanie
sytaucji przesuwając wszystkie swoje żetony tuż przed linię oznaczającą bety.
Większość graczy przy stoliku zgodziła się zagrać fold. Już wydawało się, że
obaj gracze faktycznie zagrają all-in przed flopem w ciemno, ale gdy akcja ruszyła,
wówczas gracz z under the gun zagrał bardzo podejrzany limp. Siedzący dalej
Nick Binger zagrał wówczas raise do 750 czym skutecznie zniweczył plany dwóch
blindów. Sammy jednakże wykonał momentalnie call, jednakże Giang widząc, że nie
będzie gamblingu nie był dalej zainteresowany handem. Gdy akcja dotarła do
gracza siedzącego na under the gun, ten postanowił zagrać 3-bet. Dostał
sprawdzenia od Bingera oraz Farhy, ale jego pocket A-A lub K-K był tak
widoczny, że obie gwiazdy spasowały swoje karty po continuation becie na
flopie.
Już na początku wyłonił
nam się istny stolik śmierci. Zasiadali przy nim Daniel Negreanu, Barry
Greenstein, Matt Brady, James Mackey oraz Clonie Gowen. Takiego składu nie
powstydziłby się żaden program telewizyjny w stylu High Stakes Poker, czy Poker
After Dark. W pewnym momencie znaczną przewagę nad resztą uzyskał Matt, który
odebrał Clonie Gowen około 40 000 z jej stacka. Rozdanie rozpoczął open raisem
do 400 Daniel Negreanu siedzący na early position. Dostał sprawdzenia od Barry'ego,
Matta, Jamesa oraz Clonie z big blinda. Na pierwszych trzech streetach spadły i akcja checkiem przeszła do Daniela Negreanu, który kontynuował
natarcie sprzed flopa za 1350. Greenstein spasował, ale sprawdził Matt Brady.
Następnie po zrzuceniu przez Mackeya sprawdzenie wykonała również Clonie
Gowen. Na turnie zobaczyliśmy i akcja
znowu znalazła się o Negreanu, który odpalił second barrel za 4800. Matt
sprawdził, ale tym razem pani Gowen miała dla reszty niespodziankę w postaci
raise'a do 14 800. To wystarczyło, aby zrzucić z ręki Daniela, ale nie zrzuciła
Brady'ego, który grał nadal pasywny call. Ostatni street przyniósł i gdy
Gowen uderzyła za 22 000, Matt wykonał natychmiastowy call z pocketem i
trafionym na flopie setem. Clonie nie pokazała kart, ale była bardzo
niepocieszona widokiem pota wielkiego na 86 000, który właśnie odpływał jej z
oczy i zniknął w reszcie posiadanych przez Brady'ego żetonów. Po tym rozdaniu
Matt nabudował się do około 140 000, natomiast Gowen została z 63 000 w stacku.
Nie wiodło się Antonio The
Magician Esfandiariemu, który jeszcze przed podniesieniem blindów do 3.
poziomu został z 39 000. Antonio tracił mniejsze pule bardzo sukcesywnie, gra
mu się nie kleiła i co chwilkę nadziewał się na jakiś lepszy układ lub przejaw
wielkiej agresji, po której musiał zrzucać swoją rękę. Nie inaczej było w
starciu z Paulem Magrielem. Na boardzie w pocie znajdowało się już
około 30 000. Paul zagrał wówczas bet za 12 000 ze small blinda, natomiast
Antonio sprawdził z late position. Ostatni street przyniósł i Magriel bez
dłuższego zastanawiania się wypchnął wszystkie swoje żetony na środek stołu.
Esfandiari chwilkę się namyślił i w końcu postanowił oddać pulę.
Totalnie odmienne
nastroje panowały w obozie Dana Heimillera, który podwoił wielkim fartem swój
stan posiadania kosztem Scotta Clementsa. Po open raise nieznanego gracza z
early position, Scott zdecydował się na sprawdzenie middle postion. Dan
Heimiller dołożył ze small blinda, co skutecznie utrzymało gracza na dużej w
ciemno w pocie. Na flopie zobaczyliśmy Kx 9x 8x z dwoma diamondami. Akcja
checkiem znalazła się u Clementsa, który postanowił wówczas zaatakować za 1700.
Na to Heimiller poczęstował go raisem do 4000, co skutecznie skróciło stawkę do
dwóch graczy. Scott sprawdził i na kolejnym streecie spadła 5x, która nie
uzupełniła flusha. Heimiller zagrał kolejny check, a następnie sprawdził bet
Clementsa za 17 000. Scott był przekonany niemal, że Dan ma flush drawa. Gdy na
riverze spadł Ah Heimiller nieoczekiwanie zaatakował Clementsa betem za 17 000.
Scott który nie spodziewał się żadnego dramatu podniósł koszt pokazania swoich
kart do 50 000, na co Heimiller wszedł all-in za swoje ostatnie 69 000.
Clements sprawdził z rakietami Ax Ax, które z riverem dawały seta. Heimiller
faktycznie zbierał do flusha, ale zbierał z , z którymi już na turnie
złapał straighta. Po tym podwojeniu na jego koncie znajdowało się 188 000,
natomiast Scott spadł do zaledwie 24 000.
|


Carlos Mortensen


Robert Mizrachi


Eric Cajelais
Shannon Shorr
Michael Mizrachi

Tony Cousineau
Allen Cunningham
o
Cou
Jimmy Fricke
|
Top 10 klasyfikacji łącznej
po 1. dniu
WPT World Championship
|
| Seat/Gracz
|
Stack |
|
|
| 1. Vadim Trincher
|
309 725
|
| 2. Johnny Chan |
291 675
|
| 3. Burt Boutin |
281 000
|
| 4. Shaun Deeb |
269 000
|
5. Danny Fuhs
|
254 200
|
6. Brian Powell
|
254 075
|
| 7. Ryhnie Campbell
|
239 600
|
8. Steve Billirakis
|
232 450
|
9. Justin Young
|
231 425
|
10. Bruno Fotoussi
|
230 650
|
Vadim Trincher
CHIPLEADER
309 725
|
|
Po podniesieniu blindów
do 4. poziomu 200 / 400 i ante 50, zobaczyliśmy starcie mistrza świata i
mistrza WPT Carlosa Mortensena z Jimmym Tranem. Na boardzie w pocie
znajdowało się około 8000. Gracz na big blindzie zagrał check do Trana, który
zaatakował za 6200 z middle position. Siedzący na cut offie Mortensen
postanowił wówczas wykonać mini raise do 12 400. Gracz na big blindzie
spasował, natomiast Jimmy sprawdził. Gdy na ostatnim streecie spadł obaj
gracze tylko stuknęli w stół. Mortensen pokazał , które okazały się wystarczające,
aby zgarnąć pulę. Nieco dziwne zachowanie Mortensena w takiej sytuacji z K-Qs,
ale jak było widać, dość skuteczne. Obaj gracze bardzo dobrze znają się z
turniejów WPT. Dwa lata temu Jimmy na WPT World Championship zajął 10. miejsce,
natomiast Carlos nie miał sobie równych i jako pierwszy człowiek na świecie
mógł pochwalić się wygraniem World Series of Poker Main Eventu oraz właśnie WPT
World Championship.
W dużym rozdaniu
zobaczyliśmy Jasona Strochaka oraz Roberta Mizrachiego. Na boardzie obaj flopnęli kolory. Lepszy był Strochak, który miał , natomiast
Mizrachi pokazał . Po tym rozdaniu Jason nabudował się do 150 000,
natomiast Robert został z zaledwie 30 000 w stacku.
Prowadzenie w 2. sesji
pierwszego dnia turnieju objął wówczas Matt Vengrin, który jako pierwszy
przekroczył 200 000 wartości swojego stacka. Z około 22 000 w pocie, gracz z
pozycji 8. zagrał bet do Matta za 16 500, kiedy board uwidaczniał .
Vengrin nie zastanawiał się długo i poczęstował swojego rywala raisem do 55
000. Po kilku minutach tankowania, jeden z siedzących przy stoliku bezczynnych
graczy zawołał o zegar. Wówczas gracz z pozycji 8. postanowił zagrać all-in.
Matt wykonał snap call z i złapanym właśnie straightem. Jak się okazało, dwójka
na turnie dała jego rywalowi seta, ponieważ pokazał on pocketa . Na
ostatnim streecie spadł tylko , który nie był w stanie pomóc nieszczęsnemu
posiadaczowi seta. Został on wyeliminowany z turnieju, natomiast Matt cieszył
się z objęcia prowadzenia w turnieju.
W bardzo ciekawym
rozdaniu zobaczyliśmy Shannona Shorra. Po jego open raise za 1300 na
sprawdzenie zdecydował się Eric Cajelais, natomiast siedzący dalej Victor
Ramdin zagrał raise do 4500 z late position. I Shannon i Eric sprawdzili i na
flopie zobaczyliśmy . Akcja checkiem wróciła do Ramdina, który
zaniechał odpalenia continuation beta i stuknął w stół. Turn przyniół . Shorr
zagrał jeszcze raz check, natomiast Cajelais uderzył za 10 000. Ramdin wycofał
się z rozdania, natomiast Shannon sprawdził. Ostatnim street ujawnił , Shorr
ponownie stuknął w stół, a Eric poczęstował go betem za 15 000. Wówczas Shannon
począł się zastanawiać przez około 30 sekund i w końcu zdecydował się sprawdzić
z... ! Okazało się, że Ace high jest w tym momencie dobry, ponieważ
Cajelais pokazał tylko i zmuckował swoją rękę. Dzięki temu świetnemu
sprawdzeniu Shannon zgarnął pota ważącego 63 000, co pozwoliło mu na
powiększenie stacka do 86 000. Widać było, że ten call był dość przemyślany,
ponieważ Shannon wcale nie miał jakiś wielkich ilości żetonów i gdyby był je
przegrał, w jego stacku zostałoby zaledwie 23 000. Eric po nieudanym bluffie
wrócił do poziomu 94 000.
Bardzo ciekawie wyglądała
walka przy stoliku Michaela The Grinder Mizrachiego oraz Tony'ego
Cousineau. Widać było, że ten stolik jest dość agresywny, co obrazują dwa
kolejne rozdania. Najpierw na boardzie w pocie znajdowało się około
14 000. Matt Graham zagrał bet w wysokości 7625 do Michaela, który poczęstował
go raisem 17 000. Graham wówczas postanowił jeszcze raz podnieść koszt
zobaczenia rivera i postawił za linią 30 000 total. Na to Mizrachi wycofał się
z rozdania i oddał pulę Grahamowi.
Kilka minut później,
Robert wdał się w kolejnego pota, tym razem przeciwko Tony'emu Cousineau, który
jest jednym z najbardziej tight grających pokerzystów na świecie. Na boardzie Mizrachi zagrał bet za 4000, na co Cousineau poczęstował go raisem
do 15 000. Michael sprawdził i na ostatnim streecie spadła . Tym razem
Mizrachi zagrał check do swojego rywala, który zaatakował all-inem w okolicach
33 000. To nie był nawet bet w pota. Robert poszedł w głęboki tank. Powiedział
po chwili - Powinienem to sprawdzić. Chyba raczej to sprawdzę - jednak
po kilku kolejnych minutach nie podjął żadnej decyzji. W końcu zawołano zegar,
który począł odmierzać Michaelowi ostatnią minutę na podjęcie decyzji. Ten
nadal nie mógł się zdecydować i w końcu po upływie wyznaczonego czasu
supervisor ogłosił rękę Michaela jako dead. Cousineau wówczas pokazał z
bluffem na riverze po tym, jak minął go flush draw. Z Całą pewnością brak
sprawdzenia od Mizrachiego był spowodowany reputacją Tony'ego, na którego
bluffa wszyscy zareagowali, jakby zobaczyli niemal ufo. Po tym rozdaniu Tony
nabudował stack do 72 000.
Również w drugiej sesji
pierwszego dnia turnieju, najciekawsze akcje rozpoczęły się po podniesieniu
blindów do 5. poziomu 300 / 600 i ante 75. Najpierw Allen Cunningham
wygenerował do spółki z Francois Safieddine pota ważącego 172 000. Obaj gracze
zbudowali pulę wielką na 72 000 już na flopie . Gdy na turnie spadła , żaden nie zdecydował się na atak i krupier szybko poakazał na riverze.
Cunningham wówczas stuknął w stół do Safieddinego, który zagrał bet za 50 000.
Allen sprawdził, ale gdy zobaczył u swojego rywala pocketa z nut karetą,
musiał przesunąć swoje karty twarzami w dół do mucka. Francois Safieddine po
zgarnięciu tej olbrzymiej puli nabudował się do 210 000, natomiast Allen
Cunningham został z zaledwie 22 000 w stacku.
Ten dzień był szczególny
dla Jimmy'ego Fricke, który właśnie obchodził swoje 22 urodziny. Niestety,
prezentu nie dostał, a co więcej oddał potężnego, ważącego 130 000 pota w ręce
Shawna Cunixa. Po otwarciu przez Jimmy'ego do 2000 kilku graczy zdecydowało się
na sprawdzenie. Wśród nich znajdował się również Shawn Cunix. Na pierwszych
trzech streetach spadły i Fricke kontynuował natarcie za 9500. Tym
razem sprawdził go tylko Cunix i na turnie obaj gracze zobaczyli . Jimmy
jeszcze raz pokazał siłę betem za 18 000 i został jeszcze raz sprawdzony. Na
ostatnim streecie pojawiła się , która podwoiła board. Fricke wypalił za 35
000 i został sprawdzony przez Cunixa, który pokazał . Fricke był wyraźnie
zaskoczony tym sprawdzeniem. Powiedział tylko - Really? - i przesunął
swoje karty twarzami w dół do mucka. Po tym rozdaniu Shawn nabudował stan
posiadania do 210 000, natomiast Jimmy został z 43 000.
W kolejnym rozdaniu Jimmy
był jednym z dwóch graczy, którzy potroili Douga Lee. Wszystkie żetony Douga
znalazły się na środku stołu na turnie . Sprawdzili go Zach Hyman
oraz Jimmy Gobbyboy Fricke. Gdy na ostatnim streecie spadła , obaj
decyzyjni zagrali szybkie checki i Frickie powiedział - Mam parę dziesiątek
- pokazując Tc. Niestety, Doug odsłonił ze złapanym właśnie flushem i
powiedział - Ace high flush - na co Jimmy z sarkazmem odrzekł - Really? |