WPT - Southern Poker Championship – dzień 1

Ci
którzy nie pojawili się w Melbourne na Aussie Million zjechali do
Beau Rivage Casino w Biloxi mieszczącym się w stanie Mississippi,
aby wziąć udział w Southern Poker Championship zaliczanym do cyklu
World Poker Tour. Jest to zdaje się najmniejszy ze wszystkich
eventów WPT, ale wcale to nie oznacza, że gracze biją się o
grosze w kiepskich warunkach. W tym roku do Biloxi zjechało 283
chętnych, którzy skusili się wziąć udział w turnieju za 9700$ +
300$. Oficjalna pula nagród wyniosła 2 662 747 $, natomiast dla
zwycięzcy przeznaczonych było z tego 975 tys. $ oraz miejscówka w
evencie WPT World Championship warta 25 500 $. Aby zwycięzca mógł
zgarnąć równy milion dolarów za wygranie turnieju, w stawce
musiałoby się znaleźć 288 graczy. Wówczas do akcji wkroczyli
włodarze kasyna w Biloxi, którym bardzo zależało, aby magiczna
liczba została osiągnięta. Dołożyli oni brakujące 25 000 $ i
tak oto gracze dowiedzieli się, że będą walczyć o okrągły 1
mln $. Warto zwrócić uwagę, że turniej Southern Poker
Championship nie miał żadnej puli gwarantowanej. Dlatego gest
kasyna należy w tym wypadku docenić.

Struktura
turnieju niczym praktycznie nie różni się od reszty turniejów z
serii World Poker Tour. Gracze zaczynają na deepstacku z 30 000 w
żetonach przy 1. poziomie blindów 50 / 100 bez ante. Stawki w
ciemno rosną, co 90 min. Taki układ daje możliwość spokojnego
rozgrywania turnieju. Nie ma pośpiechu, a utrzymanie poziomu stacka
w okolicach 100 BB nie stanowi zazwyczaj dla solidnych graczy
większego problemu. Co za tym idzie, mniej w tym wszystkim
przypadkowości i bardziej liczy się skill, niż jednorazowe
szczęście.

Na
polu walki znalazło się wielu nobliwych graczy. Weterani World
Series of Poker Layne
Flack,
Clonie Gowen, David The
Dragon
Pham, Men
The
Master
Nguyen. Dalej mieliśmy członków Team PokerStars Pro Chada Browna
oraz Vanessę
Rouso. Licznie przybyli rówież gracze znani i poważani w światku
on-line: Rob Boston
Mariano,
Shaun
Deeb,
Jason
JP
OSU
Potter oraz
Matt
Allinat420
Stout.

W
stawce znalazło się spore grono graczy, którzy mają już na swoim
koncie tytuły mistrza World Poker Tour. W Biloxi pojawili się Barry
Greenstein,
Bill
Edler,
Erick
Lindgren,
Gavin
Smith,
Brandon
Cantu,
Jonathan
Little,
Hoyt
Corkins,
Mike
Gracz
oraz Lee
Markholt.

W
stawce, po zakończeniu pierwszego dnia pozostało tylko 175 graczy.
Takiego układu nie było już dawno. Na dwóch pierwszych
miejscach, po pierwszym dniu rywalizacji znalazły się kobiety z
identycznymi stanami posiadania. Esther Taylor oraz Jacquelyn Scott
zakończyły dzień z wynikiem 139 475 i wyraźnie prowadziły w
turnieju. Znajdujący się za nimi Bobby Suer uzbierał 118 125,
natomiast za nim czaił się Hevad Khan, który po ostatnim rozdaniu
wrzucił do zabezpieczanej koperty 117 275.

Przy
jednym stoliku spotkali się Evan McNiff oraz Will Failla. Ciekawym
jest fakt, że Failla był jednym z pierwszych graczy, którzy
podczas eventu Doyle Brunson Five Diamonds Poker Classic pożegnali
się z całym swoim stackiem. McNiff natomiast ukończył ostatecznie
na 3. miejscu inkasując 540 tys. $. Failla nie miał dobrego
początku, stracił ponad 1/3 swojego stanu posiadania. McNiff
natomiast, solidną grą zbudował sobie odpowiedni image przy
stoliku. Starcie obu graczy nastąpiło już podczas trwania 2.
poziomu stawek w ciemno 100 / 200 bez ante. Rozpoczął je Evan open
raisem z early position i dostał nieoczekiwany, bardzo potężny
raise do 5000 od Willa. Gdy akcja foldem powróciła do McNiffa, ten
postawił Faille na all-inie za 18 000. Call był natychmiastowy,
Will The Thrill miał dwie
czerwone damy , natomiast Evan pokazał zdominowanego pocketa . Gdy na turnie board przedstawiał zrobiło się
ciekawiej, ponieważ McNiff złapał gutshot straight drawa, który
dawał mu w sumie 6 outów na wyrzucenie Willa z turnieju. Jednakże
na strachu się tylko skończyło, ponieważ na ostatnim streecie
nie była w stanie pomóc Evanowi i utrzymała w mocy prowadzenie dam
Willa, który teraz miał już ponad 36 000.

Wydawać
się mogło, że w turnieju deepstack ciężko jest odpaść w
początkowej fazie. To jednak tylko złudzenie. Gracze kierowani
żądzą zysku grają znacznie bardziej loose, gdy mają przed sobą
kilkaset big blindów. Z drugiej jednak strony czyhanie wyłącznie
na karty z samej góry nie ma większego sensu. Dlatego w turniejach
z powiększonym stackiem, trzeba bardzo umiejętnie wyważyć grę
loose oraz tight. To domena bardzo niewielu graczy. W ciągu
pierwszych trzech godzin, czyli tuż przed podniesieniem blindów do
3. poziomu 100 / 200 i ante 25, najlepiej wyszło to Nickowi
Schulmanowi, który liczył sobie aż 90 000 w swoim stacku. Za nim
widniała wielka przepaść, a drugą pozycję zajmował Brain
Devonshire z 57 000. Dalej było już bardzo ciasno, David Singer ze
stanem posiadania w wielkości 51 000, nieznacznie wyprzedzał Scotta
Clementsa oraz Gavina Smitha, którzy mieli równo 50 000 przed sobą.

W
akcji zobaczyliśmy również Scotta Montgomery'ego, którego
pamiętamy z World Series Main Event Final Table, ukończył on
wówczas na 5. miejscu. Po jego raise z middle position do 600 w
rozdaniu znalazł się Lee Markholt, który sprawdzał z buttona. Gdy
akcja znalazła się w rękach gracza na małej w ciemno, ten
postanowił uderzyć za 1700. Scott oraz Lee sprawdzili i na flopie
pojawiły się . Agresor sprzed flopa kontynuował natarcie
za 2500, ale tym razem, tylko Monty sprawdził. Gdy na czwartym
streecie spadł , gracz ze small blinda odpalił second barrel za
5000. Tym razem Scott zastanowił się dość poważnie przed
sprawdzeniem. Na ostatnim streecie zobaczyliśmy . Bez żadnego
żalu, agresor powiedział Im all-in! W
pocie znajdowało się wówczas około 20 000. Scott miał tylko 11
000 w zanadrzu. Był pot-commited, ale nie zdecydował się na
sprawdzenie. Poddał rękę i postanowił poczekać na swoją szansę.

Następnie
mogliśmy podziwiać rozdanie z Kristy Gazes w roli głównej. Po jej
agresji przed flopem, pierwsze trzy streety zobaczyło
jeszcze dwóch jej rywali. Kristy kontynuowała natarcie za 5500 i
tym sposobem wyrzuciła gracza z under the gun. Natomiast siedzący
na middle position Chuck Kelly zdecydował się na sprawdzenie. Turn
przyniósł i Gazes podwoiła koszt zobaczenia ostatniego streeta,
w stosunku do turna, uderzyła za 11 000. Kelly ponownie sprawdził i
na riverze pokazała się uzupełniająca ewentualnego flush drawa . Gazes chyba się przestraszyła i postanowiła zagrać tylko
check. Wówczas Kelly skorzystał z okazji i zagrał all-in za 9500.
Kristy oczywiście sprawdziła z , ale niestety, miała pecha,
ponieważ Chuck złapał dwie runner runner pary dobierając do
flusha z . Tym sposobem Chuck podwoił stan posiadania do 55
000, natomiast Kristy spadła do 34 000.

Przedziwną
akcję mieliśmy przy stoliku Shauna Deeba, który dość poważnie
skrócił się w początkowej fazie gry. Kluczowe rozdanie rozpoczął
Curt Kohlberg open raisem z early position do 625. Dostał dwa
sprawdzenia, ale gdy akcja doszła do Shauna, ten zagrał potężny
3-bet do 3825. Kohlberg, który pewnikiem myślał, że krótki Deeb
chce zgarnąć fajną pulę przed flopem, uderzył za 13 925. Shaun
nie zastanawiał się długo i wszedł za wszystko. Curt nie miał
wyjścia, musiał dołożyć zaledwie kilka tysięcy do pota i
sprawdzić. Pokazał , które miały niewielkie szanse z
pocketem Deeba. Na flopie zrobiło się bardzo
ciekawie, ponieważ Curt złapał open ended straight drawa. Teraz
miał już 8 outów, aby pozbyć się ze stolika Shauna. Na turnie,
dodatkowo dostał flush drawa za sprawą spadającego tam . Jednak
to nie kolor wykończył Deeba, ale wyłożona przez krupiera na
ostatnim streecie, która dawała mu ostatecznie straighta. Po tym
rozdaniu Deeb był tak wstrząśnięty, że odszedł od stołu bez
słowa. Sięgnął z miejsca po telefon i począł gorączkowo
opowiadać o swoim bad beacie. To był jego koniec.

Znacznie
więcej szczęścia miał Captain Tom Franklin, który w
pewnym momencie został z zaledwie 3625 w stacku, przy 4. poziomie
stawek w ciemno 150 / 300 i ante 25. Po open raise gracza z early
position za 800, podziwialiśmy 3-bet od pokerzysty siedzącego
bezpośrednio za nim do 2600. Franklin okupował pozycję na dużej w
ciemno i gdy akcja foldem doszła do niego, uderzył all-in. Dostał
dwa sprawdzenia. Żaden z graczy nie powiększał już puli w
kolejnych rundach licytacji i na boardzie rakiety Franklina okazały się najlepszą ręką w tym rozdaniu. To
pozwoliło na potrojenie stanu posiadania do 10 900.

Bardzo
agresywne poczynał sobie natomiast Brandon Cantu. Oto jedno z
rozdań, w którym zgarnął bardzo ładnego pota bez pokazywania
kart. Rozpoczęło się od raise'a Tiffany Michelle do 1000. Ta kwota
okazała się fair dla gracza siedzącego bezpośrednio za nią oraz
dla Brandona, który sprawdził z dużej w ciemno. Na flopie , Cantu stuknął w stół, natomiast Tiffany kontynuowała
natarcie za 2300. Rywal za nią pokusił się o sprawdzenie,
natomiast Cantu zastosował wówczas nieoczekiwany check / raise do
8000. Po kilku minutach tankowania, Brandon nie miał już
przeciwnika w tym rozdaniu i zgarnął ważącego około 10 000 pota
już na flopie.

Tiffany
Michelle zobaczyliśmy w akcji tuż na początku ostatniego tego dnia
poziomu stawek w ciemno w starciu z Hoytem Corkinsem. Blindy poszły
w górę na 5. level 200 / 400 i ante 50. Rozpoczął Corkins open
raisem do 2500 z buttona. Wówczas siedząca na big blindzie Tiffany
powiedziała Nie wierzę Ci Hoyt! -
i sprawdziła. Na flopie spadły . Michelle stuknęła w stół
do Corkinsa, który uderzył bardzo dziwnie, za 1200 - dwa razy
mniej, niż podbił przed flopem. Michelle rzekła tylko I'll
bite i ponownie sprawdziła. Na
turnie spadła . Michelle bardzo szybko zagrała check, natomiast
Hoyt podniósł koszt zobaczenia ostatniego streeta do 3200. Ten
zakład nie miał praktycznie prawa wyrzucić Michelle z rozdania i
po jej wyrównaniu, krupier pokazał na ostatnim streecie. Linia
obojga nie zmieniła się, najlepsza kobieta we WSOP Main Evencie
stuknęła po raz ostatni w stół, a Corkins, który pewnikiem
myślał, że chciała ona dobrać do flusha, wypalił za 5000.
Został natychmiastowo sprawdzony. Hoyt pokazał z top parą.
Jednak miał nieco pecha, ponieważ od samego flopa, Michelle
prowadziła z dwoma parami i . Gdyby nie pojawienie się trzech
diamondów na flopie, które z całą pewnością zwolniły nieco
akcję, mogliśmy być tutaj światkami wielkiej puli. Po tym
rozdaniu Michelle nabudowała się do 53 000, natomiast Hoyt spadł
do 37 000.

Przy
tym samym stoliku, rozegrało się przedziwne rozdanie tuż przed
zakończeniem dnia. Rozpoczął je Brandon Cantu open raisem z
buttona. Siedząca na big blindzie Tiffany Michelle zagrała wówczas
3-bet, który spotkał się z czwartym podniesieniem stawki przez
Brandona. Po chwili namysłu, Michelle sprawdziła i na flopie postawiła wystarczająco, aby postawić Cantu na all-inie. Ten
momentalnie sprawdził z ... ! Jednak 4-bet Brandona,
zastosowany, jako re-re-steal nie był wcale taki głupi, ponieważ
Tiffany wcale nie była mocna ze swoimi Kx Jx, z którymi grała
3-bet. Dobry read z dwóch stron, jednak więcej szczęścia w tym
rozdaniu miał Brandon, który po spadnięciu na turnie oraz na
riverze, podwoił stan posiadania do 86 000.