WPT Festa al Lago – dzień 4

WPT FESTA al LAGO BELLAGIO Las Vegas

Graczy: 368 Buy - in: 15 000 $ Liczba dni: 6
Pula: 5 354 000 $

Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

4 dzień miał zakończyć się albo wyłonieniem składu jednego
dziewięcioosobowego stolika albo ostatnim rozdaniem 20. poziomu blindów. Gracze
nie byli w stanie wykonać zadania numer 1, dlatego dyrektor turnieju Jack
McClelland zakończył zabawę po upłynięciu zaplanowanego na ten dzień czasu. Po
ostatecznym podliczeniu żetonów na prowadzeniu znalazł się Bertrand Elky Grospellier, który popisał się tego
dnia kilkoma świetnymi zagraniami oraz przez cały czas kontrolował przebieg
sytuacji. Po zakończeniu dnia w jego posiadaniu znalazło się 2 039 000.
Bertrand jednak nie prowadził wyraźnie, a stawka była dość zawężona. Drugi w
klasyfikacji Odie Dardon miał 1 959 000, natomiast trzecią siłą w turnieju
był stan posiadania Willa Mietza w kwocie 1 840 000. Niesamowitego
wyczynu tego dnia dokonał Nenad Medic, który zdegradowany bad beatem do
zaledwie 100 000 zdołał powstać i ukończyć dzień z 7. wynikiem 1 435 000.

Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Tuż na początku dnia posypały się karety, które przyczyniły
się do opuszczenia stawki przez dwoje graczy. Najpierw J.J. Liu, która
startowała z zaledwie 21 000 w pierwszym rozdaniu znalazła się na big
blindzie, który zjadł jej połowę stacka, jednak z 8x 2x postanowiła poczekać na
swoją szansę przy następnej ręce. Gdy po postawieniu małego blinda zostało jej
zaledwie 4000 do dyspozycji nie było sensu już tego zrzucać i weszła all-in z przed flopem z big blinda już w pierwszym rozdaniu. Wcześniej miała
miejsce dość poważna przepychanka. Rozpoczął Shawn Cunix open raisem do
30 000 i nadział się na 3-beta od Brada Bootha, który podniósł koszt
zobaczenia flopa do 110 000. Liu wówczas włożyła swoje ostatnie 4000 do puli,
natomiast Cunix spasował. Brad miał pocketa , który dominował rękę J.J.
Liu. Na flopie dodatkowo Booth dostał seta za na trzecim streecie . Na
turnie zrobiło się w sumie dość ciekawie, ponieważ za pomocą J.J. dostała
gutshot straight drawa. Jednak zamiast ratującej jej dziesiątki, na riverze
pojawiła się , która dawała Boothowi ostatecznie karetę. Za 34. miejsce J.J.
Liu otrzymała ponad 26,5 tys. $ nagrody. Również kareta pozbawiła pokerowego
życia Kasey Nama, który na wojnie blindów rozpoczął open raisem ze małej w
ciemno do 25 000. Nadział się jednak na 3-bet Dutcha Boyda, który postawił
go na all-inie. Nam sprawdził, jednak jego miało zaledwie 3 outy
przeciwko . Na flopie było już po wszystkim za sprawą , ponieważ
tylko runner runner asy mogły coś zmienić w tym układzie. Nadzieje Nama prysnęły
już na turnie, gdzie pojawił się ostatni w talii walet , na riverze nie
miała już totalnie żadnego znaczenia i tym sposobem Kasey Nam pożegnał się z
turniejem na 30. miejscu z prawie 32 tys. $ nagrody.

Następnie mieliśmy trzy bardzo istotne podwojenia w tym
turnieju. Scott Clements, który miał już tylko 25 BB w swoim stacku po open
raise Shawna Cunixa zdecydował się na raise do 52 000. Shawn sprawdził i
zobaczyliśmy na flopie. Clements kontynuował natarcie, natomiast Cunix
momentalnie zagrał all-in. Scott wykonał wówczas snap call i pokazał ,
które zostawiały 5 outów nadziei Shawna. Na turnie pojawiła się , która
nie zmieniała nic w tej sytuacji, natomiast na ostatnim streecie dała obu
graczom straighta, jednakże Cunix miał niższego i tym sposobem został z
zaledwie 60 000 w stacku. Scott Clements natomiast nabudował się do 500 000
w żetonach. Następnie podwoił się Michael DeMichele, który na flopie
przy pocie 92 000 zagrał all-in z i dostał sprawdzenie od Steve'a
Fiorentiniego, który miał flush drawa oraz gutshot straight drawa z . Gdy
na turnie pojawił się , Steve miał jeszcze teoretycznie jednego outa w
postaci , ten jednak nie zawitał na riverze, a dała mu zaledwie straighta
i odsunęła w stronę DeMichele pota o wielkości 916 000. Po tym rozdaniu Steve
Fiorentini został z 310 000. Następnie
mieliśmy przedziwne rozdanie z Andym Roblem oraz Joe Sebokiem w rolach
głównych. Na wojnie blindów rozpoczął Robl raisem do 35 000 i dostał 3-bet
od Sebok do 110 000. Robl wówczas zagrał natychmiastowo all-in za 265 000,
który równie szybko został sprawdzony przez Joe Seboka z . Andy był
zdominowany ze swoimi . Na flopie pojawiły się i Joe miał już w
oczach przejęcie całego stacka Robla. Na turnie zrobiło się ciekawie ponieważ
spadła , która powiększała ilość outów Andy'ego o dodatkowe 8 na flusha. I
faktycznie na ostatnim streecie spadł , który dał kolor Roblowi i podwoił
jego stan posiadania do 900 000. Joe Sebok natomiast spadł do 875 000.
Wtedy Brad Booth powiedział do Seboka No,
on mi to samo zrobił przez Internet!

Gdy na 28. miejscu odpadł Shawn Cunix stawka ograniczyła się
do trzech dziewięcioosobowych stolików. Wówczas niesamowitym instynktem popisał się zwycięzca PokerStars Carribean
Adbventure z tego roku Bertrand Elky
Grospellier. Wszyscy gracze, aż do znajdującego się na buttonie Joe Ebanksa,
spasowali, a ten postanowił uderzyć za 26 000. Oddie Dardon oraz ElkY sprawdzili z blindów i cała trójka
zobaczyła flopa w postaci . Gracze na blindach stuknęli w stół, natomiast
Ebanks kontynuował natarcie za 44 000. Oddie odpuścił, natomiast
Grospellier postanowił sprawdzić. Na turnie pojawiła się i Bertrand ponownie
zagrał check do Joego. Ten jeszcze raz uderzył, tym razem potężniej, za 90 000.
Tym razem jednak Grospellier zagrał raise do 255 000. Ebanks sprawdził i krupier
rozdał na ostatnim streecie. Grospellier stuknął w stół, natomiast Joe
wypchnął wszystkie swoje żetony o wadze 300 000 na środek stołu. Po
zaledwie kilku sekundach namysłu Grospellier sprawdził z... i trzecią parą!
Okazało się to wystarczające, ponieważ Ebanks bluffował z Kx Tx. Niesamowity
call Bertranda, który po tym rozdaniu znalazł się na prowadzeniu z 1 650 000
w stacku. Następnie mieliśmy kolejne niesamowite rozdanie i kolejny niesamowity
read. Na flopie Olav Prinz Von Sachsen zagrał check z big blinda i dostał
bet za 50 000 od Mike'a Wattela z early position. Wówczas Osmin Dardon
postanowił podbić stawkę do 125 000. Von Sachsen zaczął się zastanawiać. Po
kilku minutach porządnego tankowania zagrał 3-beta do 375 000. Wattel bardzo
szybko spasował, natomiast Dardon począł tankować rywala. Przez kilka minut
pomyślał i w końcu spasował... twarzami do góry! Wstał od stołu, aby
przejść się i przemyśleć, czy faktycznie dobrze zagrał. Wówczas Von Sachsen pokazał
karty, a inny gracz zawołał nieobecnego już Oddiego, aby zobaczył... . Wręcz
niesamowity laydown! Dardon nie został przy stoliku, był chyba zbyt dumny z
siebie i miał zbyt wielkie emocje, aby zostać i grać dalej. Poszedł na balkon,
aby cieszyć się ze swojej gry patrząc na wielką fontannę przed Bellagio. Po tym
rozdaniu w stacku zostało mu 730 000, natomiast Von Sachsen nabudował się
do 900 000.  Przykombinować chciał również
chipleader, Bertrand ElkY Grospellier,
ale nieco mu nie wyszło. Na boardzie postanowił uderzyć za 240 000
w pota o podobnej wiekości. Will Mietz bez większego zastanawiania się
sprawdził i zgarnął pota z bijąc Grospelliera. Wynikiem tego, Will
wysunął się na prowadzenie w turnieju z 1 900 000, natomiast Bertrand
spadł do 1 300 000.

Dość dziwną sytuację mieliśmy przy stoliku nr #60. Rozdanie rozpoczął
Johannes Van Til raisem do 32 000 z late position. Siedzący na buttonie Steve
Fiorentini postanowił zagrać 3-bet za 90 000. To jednak nie był koniec tej
akcji, ponieważ Joe Sebok, który okupował pozycję na small blindzie stwierdził,
że nie ma sensu się bawić w drobne i uderzył za 450 000. Fiorentini
wówczas zaczął się zastanawiać. Kalkulował oddsy i w końcu rzekł Muszę to sprawdzić. Wówczas Sebok
pokazał , a Steve powiedział Czy
powiedzenie, że ‘Musze to sprawdzić' oznacza, że sprawdzam? Joe był
wściekły, ale jednak powstrzymał swoją frustrację na wodzy i cofnął karty do
siebie. Fiorentini wtedy zrobił coś niesamowitego. Wypchnął wszystkie swoje
żetony na środek stołu z... . Joe Sebok był w szoku, jak i większość graczy
przy stoliku oraz obserwatorów. Powiedział tylko Tego się nie spodziewałem. Board nie przyniósł żadnych wielkich
rewelacji. Co więcej, już na flopie Sebok złapał seta za sprawą nie
pozostawiając Steve'owi większych szans na zwycięstwo poza runner runner
flushem i straightem. Na turnie było po zawodach, ponieważ po podwojeniu boardu
przez spadającą Sebok miał full house. na ostatnim streecie niczego nie
był w stanie zmienić i tym sposobem Steve Fiorentini pożegnał się z turniejem
na 23. miejscu z prawie 32 tys. $ nagrody.

Niedługo później swoje miejsce przy stole musiał opuścić inny ciekawy gracz,
Isaac WestmenloAA Baron, który
ostatecznie zajął 20. miejsce z ponad 37 tys. $ wygranej. Swoje ostatnie rozdanie
rozpoczął on sam open raisem do 30 000 z middle position. Wówczas Daniel
Alaei podbił wystarczająco, aby postawić Isaaca na all-inie. Ten bez większego
zastanawiania się sprawdził z , które dominowały Daniela. Jednak już
na pierwszym streecie role się odwróciły, ponieważ pokazała się . Dalej nic
nie zmieniło układu sił i po zobaczeniu na kolejnych streetach
Isaac Baron obserwował, jak jego żetony uciekają w kierunku Alaeiego. Daniel po
tym rozdaniu zbudował się do 935 000. Chwilkę później, na 19. miejscu, ale
już z większą nagrodą, bo ponad 42,5 tys. $, odpadł Scott Clements. Będący już
na shorcie z zaledwie 165 000 Scott postanowił wypchnąć wszystkie swoje
żetony przed flopem i dostał sprawdzenie również od Alaeiego, który sprawdzał
ze small blinda. Clements pokazał , które stanęły do coin flipa z pocketem Daniela. Tym razem board utrzymał pocketa przy życiu i
były ostatnimi kartami, jakie dotyczyły Scotta Clementsa w tym turnieju.

Po tym rozdaniu gra przeniosła się do dwóch dziewięcioosobowych stolików. Tuż po przesiadce do dwóch stolików odpadł Bryan Devonshire, który za 18. miejsce
zgarnął ponad 42,5 tys. $ wygranej. Wtedy gra zaczęła robić się bardzo
ostrożna. Skończyły się wielkie poty oraz nieprzemyślane all-iny przed i na
flopie. Dopiero po kilkudziesięciu minutach zaciętej walki o mniejsze pule nastąpiło
tąpnięcie. Na flopie przy 235 000 w pocie Jimmy Tran zagrał
check/raise za kolejne 385 000 do conti-beta zaserwowanego przez Ryana
Faira. Wówczas Men The Master Nguyen wykrzyknął All sou can eat, baby! Fair zaczął
wówczas żartować, że w sumie to był gotów sprawdzić, do mementu jak to usłyszał.
Po kolejnej chwili zastanowienia w milczeniu, powiedział: Powinienem w sumie zagrać snap call, gdybym tylko nie usłyszał twojego
tekstu. Tran wówczas odrzekł Wcale
nie musisz sprawdzać. Ryan wówczas nie powiedział nic i po kilku kolejnych
sekundach namysłu powiedział znamienne I
call. Niestety, jego nadziało się na bottom seta, ponieważ Jimmy
pokazał mu . Na dwóch ostatnich streetach Tran złapał dodatkowo full
house, ponieważ pojawiły się tam . Po tym rozdaniu obaj gracze mieli mniej
więcej identyczne stacki oscylujące w granicach 1 000 000. Następnie,
po kolejnych długich rozdaniach bez większych akcji, z turniejem pożegnał się
Jamie Rosen. Odpadając na 17. miejscu dostał identyczną nagrodę, co jego dwaj
poprzednicy, w wielkości ponad 42,5 tys. $. Blindy osiągnęły wówczas 18. level 8000 / 16 000, a od
każdego gracza pobierano ante w wysokości 2000. Rozpoczął Michael DeMichele raisem
do 42 000 z middle position, natomiast Jamie Rosen sprawdzał z late
position. W rozdanie wmieszał się jeszcze Johannes Van Til, który okupował
pozycję na small blindzie. Flop przyniósł i Van Til oraz DeMichele
zagrali szybkie checki. Wówczas Rosen postanowił zaatakować za 85 000, na
co Johannes zareagował bardzo podejrzanym miniraisem do 190 000. Michael spasował,
natomiast Jamie zagrał all-in za 340 000. Van Til momentalnie sprawdził mając
flush drawa oraz dwie overkarty z . Rosen zbył z przodu, miał z top
parą i top kickerem. Na turnie nic się nie zmieniło, ponieważ krupier wyłożył
tylko , natomiast na riverze uzupełniła drawa i oddała Johannesowi flusha
z królem high oraz cały stack Rosena. Kolejnym graczem który opuścił swoje
miejsce kilka minut później, był Justin Bonomo. Był on już na shorcie z
zaledwie 178 000, które postanowił wprawić w ruch z z early
position. Dostał sprawdzenie od Mike'a Wattela, który niestety uraczył go bardzo
nieprzyjemnym widokiem . Na flopie obaj gracze trafili tripla z ,
w tym momencie Justin miał jeszcze szanse na splita, w razie kolejnego podwojenia
boardu. Jednak na turnie oraz na ostatnim streecie pozbawiły go wszelkich
nadziei na pozostanie w turnieju i wyrzuciły na 16. miejscu z ponad 42,5 tys. $
nagrody.

Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4

st1:*{behavior:url(#ieooui) }

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Na przerwie przed rozpoczęciem 19. poziomu blindów 10 000
/ 20 000 i ante 3000 dokonano oficjalnego chipcountu. Na nieznacznym
prowadzeniu znajdował się Will Mietz, który z 1 900 000 był o krok
przed Joe Sebokiem. Joe miał zaledwie 22 000 mniej od chipleadera. Dalej również
było ciasno, o ile pomiędzy trzecim stackiem ElkYiego, a prowadzącą dwójką była już dość znaczna różnica, to
między kolejnymi dwoma graczami za Grospellierem przepaści nie było wcale. Bertrand,
który miał 1 570 000, czuł na plecach oddech Johannesa Van Tila oraz
Osmina Odie Dardona. Tuż po
wznowieniu gry mieliśmy grubą sytuację w starciu Nenada Medica z Namem Le.
Rozpoczął Nenad open raisem do 55 000 i dostał 3-bet do all-ina od Le z ,
który z buttona przygrzał za 340 000. Medic bez mrugnięcia okiem sprawdził
z . Na flopie spadły , które w sumie ustawiły sytuację,
pozostawiając Namowi zaledwie dwa outy nadziei na pozostanie w turnieju wraz z
jakimiś mrzonkami o backdoor straighcie. Na turnie mrzonki upadły, ponieważ
krupier rozdał . Ale wyobraźcie sobie radość Nama Le, kiedy na ostatnim
streecie pojawiła się , która dała mu seta i utrzymała w turnieju podwajając
stan posiadania do 715 000. Po tym rozdaniu Nenad Medic został z zaledwie 100 000
w stacku i był pierwszym graczem w kolejce do wyeliminowania.

Jednak to nie Medic odpadł na 15. miejscu z ponad 53 tys. $ nagrody. Tu swoją
karierę w turnieju zakończył Daniel Alaei, który w odpowiedzi na open raise
Willa Mietza z buttona do 60 000 zagrał all-in ze small blinda. Mietz
natychmiastowo sprawdził z , które dominowały Daniela. Board nie
przyniósł żadnych rewelacji i po zobaczeniu Alaei udał się do
kasy po odbiór swojej nagrody.

W końcu przyszła kolej na wrzucenie wszystkich swoich żetonów
przez Nenada Medica. Rozpoczął Ryan Fair open raisem do 52 000 z under the
gun, natomiast Medic pushował za 93 000 ze small blinda. Fair postanowił
sprawdzić z , na co Nenad pokazał mu . Na flopie Medic był uradowany,
ponieważ zobaczył i top parę. Nieco emocji spowodowała spadająca na
turnie , jednak opadły one szybko, gdy na ostatnim streecie pokazał się . Nenad
Medic przetrwał pierwszą batalię o turniejowy byt dublując się do 227 000.
Odpadali natomiast inni... Kolejnym grazcem, którego przetrwał Medic był Johannes
Van Til, któremu totalnie nie szło po przerwie. Przetrwonił już około miliona w
żetonach i w pewnym momencie oddał w ogromnym rozdaniu oddał całego swojego
stacka na rzecz Michaela DeMichele. Michael rozpoczął otwarciem za 50 000 z
late position, natomiast będący wówczas chyba na tilcie Van Til(t) zagrał
all-in ze small blinda. DeMichele momentalnie sprawdził z i stanął do
coin flipa z Johannesa. Board okazał się totalnie beztwarzowy i po
wyłożeniu Van Til pożegnał się z turniejem na 14. miejscu
inkasując ponad 53 tys. $ wygranej. Dalej mieliśmy kolejne all-iny w wykonaniu
Nenada Medica, który najpierw zgarnął blindy oraz ante, a następnie wygrał
przez walk. W końcu po otworzeniu przez Willa Mietza do 60 000, Nenad
ponownie zagrał all-in z buttona, ale nadział się na over-the-top all-ina Andy
Robla. Mietz spasował natomiast Medic stawał do walki z Andym. Jak bardzo
ucieszył się Nenad, gdy na swoje zobaczył Robla. Na flopie jego
radość nie miała już praktycznie granic, gdy na pierwszych dwóch streetach
zobaczył , jednak na trzecim streecie ostudziła jego zapał. Liczba
outów Andy'ego powiększyła się do czterech, na gutshot straighta. Żadnych
jednak niespodzianek już nie było i po spadnięciu na turnie oraz na
ostatnim streecie Nenad podwoił stan posiadania do 860 000. Tym samym
wyszedł z totalnego dołka mając znacznie więcej niż przed nieszczęsnym
rozdaniem, w którym pechowo podwoił Nama Le.

Blindy ponownie poszły w górę. Poziom 20. 12 000 / 24 000
i ante 3000 miał być ostatnim tego dnia. Dzień czwarty miał zakończyć się w
momencie pozostania na placu boju dziewięciu graczy lub po ostatnim rozdaniu
20. levelu stawek w ciemno. Teoretycznie pozostało 90 min na wyeliminowanie czterech
graczy. Tak się jednak nie stało. Gra stała się niezwykle ostrożna i gracze za
wszelką cenę chcieli po prostu przetrwać już tą walkę, aby stanąć w pełni sił
następnego dnia.

Nie wszystkim jednak ta sztuka się udała. Ostatnim graczem, który pożegnał
się z turniejem był Ryan Fair. Po open raise Willa Mietza do 60 000 postanowił
wypchnąć wszystkie swoje żetony o wadze 548 000 na środek stołu. Co się stało z twoimi żetonami ­-
zapytał zdziwiony Mietz - Myślałem, że
masz tego znacznie więcej. Fair nie odpowiedział nic, a Will kontynuował - Czyżbyś miał mnie zdominowanego? Czy może ja
mam ciebie zdominowanego? ­- widząc, że raczej nie nawiąże tu konwersacji postanowił
profilaktycznie sprawdzić z . To był bardzo dobry call, ponieważ Ryan miał
zaledwie 3 outy nadziei na wygranie z . Na flopie Fair złapał
parę z trójek, która dawała mu 2 outy więcej na kolejnych streetach. Tam jednak
spadły zupełnie nieistotne oraz . Tym samym Fair pożegnał się z turniejem na
13. miejscu z ponad 53 tys. $ nagrody. Do końca dnia nie wydarzyło się już nic
szczególnego. Gracze, widać było, chcieli przetrwać. Korzystał na tym oczywiście
Bertrand ElkY Grospellier, który w
końcu wysunął się na prowadzenie, jako jedyny przekraczając granicę 2 000 000
w żetonach.