WPT Borgata Poker Open - dzień 4 review - część I

Kolejny
wariacki dzień w Borgata Poker Open. Tak zostanie już chyba do
końca. 27 graczy spotkało się, aby walczyć o miejsca przy
sześcioosobowym stoliku finałowym. Zaiste, wyeliminowanie
pierwszych 17 graczy nie trwało długo, już po 12 ostatnich
minutach 25. poziomu blindów, które były zarazem pierwszymi 12
minutami tego dnia, z turniejem pożegnało się aż 7 graczy, a
dwóch podwoiło swoje stacki. Takie właśnie było tempo gry
wczorajszej nocy.

Zanim
gra ograniczyła się do jednego stolika, przy którym mieściło się
aż 10 krzeseł, dzielił i rządził Ivan Mamuzic, który nabudował
się okrutnie do niemal 7 000 000 w połowie walki i kontrolował
sytuację. Do ostatniego stołu, z którego miało wyłonić się
grono 6 finalistów zasiadł on ze stackiem wysokim na 7 100 000,
przy 5 000 000 drugiego w klasyfikacji Jasona Browna. Warto
powiedzieć, że tych dwoje graczy miało w swoim posiadaniu niemal
40 % wszystkich żetonów przy stole. Na trzecim miejscu znajdował
się prowadzący z poprzedniego dnia Olivier Busquet, który miał na
swoim koncie 4 000 000. Reszta graczy oscylowała w okolicach
shortów.

Warto
wspomnieć, że w tej dziesiątce znalazł się również Steven
Brecher, który w marcu wygrał turnieju Bay 101 Shooting Star
zaliczany do serii World Poker Tour.

Bezpośrednia
walka o miejsca przy stoliku finałowym rozpoczęła się przy 25.
poziomie blindów 12 000 / 24 000 i ante 3000. Do jego zakończenia
pozostało zaledwie 12 minut, ale akcji było tyle, że starczyłoby
na godzinę.

Najpierw
było wielkie BUM i rozdanie między Mattem Brownem oraz Jeremym
Browna. Rozdanie rozpoczął on sam open raisem do 55 000 z middle
position. Dostał sprawdzenia od Chrosa Reslocka, który siedział
tuż za nim oraz od Matta Browna ze small blinda. Na pierwszych
trzech streetach pokazały się i tutaj cała trójka
zgodnie zagrała check. Akcja zaczęła się po wyłożeniu na
turnie. Rozpoczął ją Matt betem w okolicach pota za 150 000.
Jeremy sprawdził, natomiast Chris wycofał się z rozdania. Gdy na
turnie spadła , Matt zagrał check do Jeremy'ego, który uderzył
za 200 000. Matt sprawdził z , jednak przegrał z
Jeremy'ego, który złapał jednego ze swoich trzech outów na
turnie. Po tym rozdaniu Jeremy nabudował się do 1 950 000,
natomiast Matt został z zaledwie 300 000 w stacku.

Pierwszym
graczem, który pożegnał się z turniejem tego dnia był Ofir Mor.
Pamiętamy go z dużego prowadzenia po dniu 2 oraz miejsca w czołówce
w kolejnej sesji. Niestety początek nie był dla niego dobry i Ofir
spadł mocno już na starcie. Resztę swojego stacka włożył w
starciu z Chrisem Reslockiem. Rozdanie rozpoczął Frank Calo open
raisem do 60 000 z middle position. Siedzący na buttonie Chris
zagrał wówczas 3-bet, na co Ofir wszedł all-in za 315 000 więcej.
Calo spasował, natomiast Reslock sprawdził. Mor miał , a te
okazały się zdominowane przez Reslocka. Na flopie
obaj gracze trafili top parę, ale kickerem nadal prowadził Reslock.
Na turnie spadła blank , natomiast na riverze , która nie była
w stanie niczego tutaj zmienić. Za zajęcie 27. miejsca Ofir Mor
otrzymał 12 765 $, natomiast Reslock podbudował stack do około 1
200 000. Chwilkę później odpadł Matt Brown, który skrócił się
okrutnie w rozdaniu z Jeremym. Za swój udział w turnieju otrzymał
identyczną, co Mor nagrodę.

Swój
stack począł budować również Mike Summers, który pozbył się z
grona rywali Christophera Mitchella. Krótki już bardzo Mitchell
zagrał all-in przed flopem z i dostał call od Summersa, który
pokazał lepsze . Już na flopie Mike złapał parę, a
ta ograniczała szanse Christophera do runner runner cudu. Gdy na
turnie pokazała się , Mitchell złapał gutshot straight drawa,
ale na nim się tylko skończyło. Aby nie było żadnych
wątpliwości, na ostatnim streecie spadł i było po Mitchellu.
Za zajęcie 23. miejsca dostał on 12 765 $ nagrody, natomiast
Summers nabudował się do 1 750 000.

W
bardzo brzydki sposób z turniejem na 21. miejscu z 12 765 $ nagrody,
pożegnał się Jason Warriner. Akcja foldem przeszła do siedzącego
na buttonie Maurice'a Hawkinsa i ten postanowił zagrać raise.
Siedzący na big blindzie Warriner sprawdził i obaj gracze zobaczyli
na flopie. Gdy Jason posłał check do Maurice'a, ten
zaniechał grania continuation beta i wykonał check behind. Na
turnie spadła i wtedy Warriner zdecydował się na uderzenie za
80 000. Maurice zagrał raise do 200 000, na co Jason odpowiedział
all-inem za około 800 000. Hawkins wykonał flat call, aby zobaczyć
rakiety Ax
Ax u
Jasona. Miał jednak dla niego bardzo brzydką wiadomość, ponieważ
właśnie na turnie złapał nut straighta ze swoimi . Warriner
był już drawing dead. Maurice po tym rozdaniu nabudował się do
pięknych 2 400 000.

Jakież
to było tempo gry! W ciągu 12 minut stawka skróciła się do
zaledwie 20 graczy! Lepiej niż w turniejach on-line. Po podniesieniu
blindów do 26. poziomu 15 000 / 30 000 i ante 3000, mieliśmy wrażeń
ciąg dalszy. W grubym rozdaniu zobaczyliśmy Franka Calo oraz
Billy'ego Campbella. Rozdanie open raisem do 75 000 rozpoczął Calo
siedzący na early position. Dostał sprawdzenie od Chrisa Reslocka z
buttona, na co Campbell odpowiedział squeezem do 230 000. Gdy obaj
panowie sprawdzili, w pocie znajdowało się już ponad 700 000. Na
pierwszych trzech streetach spadły i Campbell kontynuował
natarcie betem za 350 000. Calo sprawdził, natomiast Reslock
momentalnie się wycofał. Gdy na turnie spadła , Billy zagrał
all-in za 884 000. Calo po dłuższej chwili namysłu postanowił
zrzucić pocketa Qx
Qx
twarzami do góry. Billy nie pokazał kart, tylko zabrał się do
zbierania żetonów, które nabudowały go do 2 300 000. Frank został
natomiast z 1 200 000 w stacku.

Na
prowadzeniu znalazł się wówczas Ivan Mamuzic, który wygrał
ładnego pota w starciu z Jeremym Brownem. Rozdanie open raisem do 75
000 rozpoczął Frank Calo siedzący na early position. Brown
sprawdził z middle position, Mamuzic dołożył z buttona, a w
takich okolicznościach przyrody, flopa z dobrymi oddsami postanowił
zobaczyć również siedzący na big blindzie Yanick Brodeur. Na
pierwszych trzech streetach spadły i Yanick zagrał check
do Calo, który wykonał continuation bet. Dostał sprawdzenia od
Browna oraz Mamuzica, natomiast Brodeur się wycofał. Gdy na turnie
spadł , Calo zwolnił i posłał stuknięciem pałeczkę Brownowi,
który uderzył za 335 000. Tym razem sprawdził tylko Brown,
natomiast Frank uciekł z pota. Na riverze spadła i pozostali w
rozdaniu gracze stuknęli w stół. Mamuzic pokazał wówczas ,
które wystarczyły, aby zgarnąć pota i nabudować się do 3 400
00. To również wystarczyło, aby znaleźć się na samym szczycie
klasyfikacji. Jeremy Brown natomiast spadł do 2 700 000.

Chwilkę
później Mamuzic powiększył przewagę nad resztą stawki wysyłając
do domu Franka Calo. Ivan rozpoczął open raisem do 75 000 przed
flopem i dostał sprawdzenie od Yanicka Brodeura ze small blinda.
Akcja wówczas znalazła się u Calo, który z dużej w ciemno
zdecydował się na squeeze do all-ina za około 900 000. Sprawdził
go Mamuzic, natomiast Brodeur odpuścił. Calo miał Ax
Jx,
które musiały znaleźć pomoc na boardzie przeciwko pocketowi
Mamuzica. Ta nigdy nie nadeszła. Na flopie spadły , na
turnie pokazała się blank , natomiast ostatnią kartą Franka w
tym turnieju był spadający na riverze. Za zajęcie 20. miejsca
Calo dostał 12 765 $ nagrody, natomiast Mamuzic nabudował się do 4
050 000.

Niedługo
później stawka ograniczyła nam się do zaledwie 2 stolików.
Wszystko za sprawą wyrzucenia w jednej rundzie Antuana Bunkleya oraz
Rona McGinnity'ego. Bunkley przegrał coin flipa z na z
Erikiem Blairem. Już na flopie Blair złapał seta
zostawiając Antuanowi tylko 4 outy na gutshot straight drawa. Na
turnie spadł , ale nie mógł on w niczym pomóc Bunkley'owi. Na
ostatnim streecie pokazała się tylko blank i w stawce pozostało
18 graczy. Blair nabudował się po tym rozdaniu do 1 700 000.
Wszyscy teraz czekali na zakończenie rozdania przy stoliku obok,
gdzie na stacki grali Ron McGinnity oraz Kenny Nguyen. Tutaj również
wszystkie żetony poszły w ruch jeszcze przed flopem. Ron pokazał
pocketa , natomiast Kenny dominującego pocketa . Board nie przyniósł żadnych rewelacji, dziesiątki się
utrzymały i można było przeprowadzać likwidację jednego stołu.
Nguyen po tym rozdaniu nabudował się do 1 350 000, natomiast
McGinnity dostał 16 125 $ za zajęcie 18. miejsca w turnieju.

Przesiadka
w niczym nie przeszkodziła Ivanowi Mamuzicowi, aby powiększać
przewagę nad swoimi rywalami. Niedługo po tym, jak gra została
wznowiona, Ivan w ogromnym rozdaniu wyrzucił z turnieju Billy'ego
Campbella. Mamuzic rozpoczął open raisem z middle position,
natomiast Campbell poczęstował go 3-betem z cut offa. Na flopie
spadły i po checku Ivana, Billy zagrał continuation bet,
na co Mamuzic odpowiedział raisem do 500 000. Campbell bez większych
oporów zagrał wtedy all-in za 2 500 000. Dostał natychmiastowe
sprawdzenie i pokazał cowboye . Niestety, przed flopem
dominował, ale już na pierwszym streecie Ivan złapał seta z . Dalej nic się już nie zmieniło, na turnie spadła tylko blank
, natomiast po zobaczeniu na ostatnim streecie, Ivan skosił
cały wielki stack Billy'ego i nabudował się do 6 850 000. Za
zajęcie 17. miejsca, Billy Campbell otrzymał 16 125 $ nagrody.

Chwilkę
później do pogoni za chipleaderem rzucił się Jeremy Brown, który
popisał się ogromnym bluffem. Rozdanie rozpoczął open raisem do
90 000 Keith Crowder siedzący na under the gun. Brown sprawdził z
middle position i po foldach reszty, obaj gracze zobaczyli
na pierwszych trzech streetach. Żaden z nich nie zdecydował się
tutaj na powiększanie pota, co zaowocowało szybkim wyłożeniem
na turnie. Wówczas Crowder uderzył za 120 000, na co Brown
poczęstował go raisem do 395 000. Keith nie zastanawiał się długo
i walnął 3-beta do 770 000. Ale to jeszcze nie był koniec! Brown
bowiem ponownie podniósł koszt zobaczenia turna ustalając cenę na
poziomie 1 395 000. Crowder poszedł wówczas w głęboki tank. Obaj
gracze mieli jeszcze sporo żetonów i sporo do stracenia. W końcu
Crowder spasował. Jeremy pokazał wtedy z zupełnie niczym.
Wszyscy gracze przy stoliku byli w ciężkim szoku. Maurice Hawkins
wstał i przybił piątkę Brownowi za to rozdanie. Faktycznie trzeba
mieć nerwy oraz polot, aby w takiej sytuacji bluffować. Crowder był
już zły, to drugi raz w przeciągu kilkunastu minut, kiedy został
porządnie wybluffowany. W jego stacku zostało w tym momencie około
1 100 000, natomiast Brown nabudował się potężnie do 4 520 000.

Po
podniesieniu blindów do 27. poziomu 20 000 / 40 000 i ante 4000, w
stawce pozostawało 16 graczy, których średni stack wynosił około
1 900 000, czyli niecałe 48 BB. Wtedy nieco pary stracił prowadzący
w turnieju Ivan Mamuzic. Rozpoczął open raisem do 100 000 przed
flopem ze small blinda i dostał sprawdzenie od Yanicka Brodeura,
który bronił swojej dużej w ciemno. Na pierwszych trzech streetach
pokazały się i Mamuzic kontynuował natarcie za 150 000.
Brodeur sprawdził, aby zobaczyć na turnie. Wtedy Ivan zwolnił i
oddał inicjatywę Yanickowi, który nie omieszkał jej przejąć
betem za 225 000. Mamuzic sprawdził i na ostatnim streecie spadła
. Ponownie check Mamuzica i ponownie bet Brodeura za 225 000. Ivan
sprawdził, ale szybko wyrzucił swoje karty, gdy Yanick pokazał mu
. Po tym rozdaniu Mamuzic spadł do 6 120 000, natomiast Brodeur
nabudował się do 3 330 000.

Nie
próżnował natomiast Ivan Mamuzic, który po potknięciu z
Brodeurem odrobił straty, kiedy cały swój stack oddał mu Joshua
Lawson. Swoje ostatnie rozdanie Lawson zaczął od open raise do
all-ina za około 500 000 siedząc na buttonie. Ivan sprawdził z big
blinda i gracze pokazali karty. Tutaj sprawa wydawała się prosta.
Lawson pokazał , które były zdominowane przez Mamuzica.
Gdy na flopie spadły Ivan miał już dwie pary, ale
ironicznie liczba outów Joshua zwiększyła się z trzech do
czterech na gutshot straight drawa. Gdy na turnie spadł , Lawson
mógł tylko zaliczyć splita. Tak się nie stało, ponieważ na
riverze spadła tylko blank i było po wszystkiemu. Ivan zgarnął
pota budującego go do 6 800 000, natomiast Joshua udał się do kasy
po odbiór 28 218 $ nagrody za zajęcie 14. miejsca w turnieju.

Następnie
mieliśmy ogromne starcie między nabudowanymi Jeremym Brownem oraz
Mauricem Hawkinsem. Open raisem do 96 000 z middle position rozpoczął
Hawkins. Dostał sprawdzenia od Browna z late position oraz Keitha
Crowdera siedzącego na big blindzie. Na flopie spadły i po
checkach Crowdera oraz Hawkinsa, Brown zagrał bet w wysokości 300
000. Crowder momentalnie się wycofał, natomiast Hawkins zdecydował
się na call. Na turnie pokazał się i ponownie Hawkins stuknął
w stół do Jeremy'ego, który uderzył all-inem za ponad 4 000 000.
Maurice miał przed sobą nieco ponad 2 000 000 do dyspozycji i był
w ciężkim szoku, dlaczego Brown zagrał tak potężnie w pota,
który nie przekraczał 1 000 000. Jeremy był dość luźny i
powiedział - Gwarantowany
fold. Hawkins
wówczas odparł skonsternowany - Mam
K-T, więc lepiej siedź cicho. Obaj
gracze kilka razy zabierali sobie dość pokaźne ilości żetonów
wzajemnie jeden od drugiego przez cały dzień, więc można było
mówić o małej wojnie. W końcu Hawkins nie wytrzymał i zdecydował
się wycofać z rozdania mówiąc - W
końcu cię zestackuje.
Po tym rozdaniu Jeremy nabudował się do 4 900 000, natomiast
Maurice spadł do 2 100 000.

Przepowiednie
Maurice'a nie sprawdziły się. Niezbyt oczekiwanie, ale to właśnie
on odpadł na 13. miejscu z nagrodą w wysokości 28 218 $. Ostatnie
rozdanie Hawkinsa rozpoczął open raisem do 100 000 z early position
Ray Henson. Akcja foldem przeszła do siedzącego na small blindzie
Oliviera Busqueta, który postanowił zagrać 3-bet do 300 000. Wtedy
Hawkins zagrał all-in za około 2 000 000. Busquet momentalnie
sprawdził i po zobaczeniu u Maurice'a pokazał rakity .
Było ciężko. Board ani na moment nie zagroził
rakietom Oliviera, który miał zaledwie 14 000 więcej w stacku od
Hawkinsa i tym sposobem zakończył jego karierę w turnieju. Po
wygraniu tego ogromnego pota, Busquet nabudował się do 4 250 000 i
teraz był trzecim graczem w klasyfikacji.

Chwilkę
później nastąpił koniec Mike'a Summersa. Wszystko rozegrało się
w rozdaniu ze Stevem Brecherem. Mike rozpoczął open raisem do 90
000 z buttona, na co Brecher odpowiedział 3-betem z big blinda do
320 000. Summers nie zastanawiając się wiele zagrał all-in z
pockecikiem . Brecher sprawdził i pokazał big slicka .
Już na flopie było praktycznie po wszystkim, ponieważ
Brecher złapał tripsa zostawiając Summersowi 2 outy na pozostanie
w turnieju. Dzieła zniszczenia dokonały spadające na turnie
oraz na riverze, które dały dodatkowo Broadway straighta
Brecherowi. Krupier począł wówczas liczyć żetony obu graczy.
Okazało się, że Summers miał 205 000 więcej od Steve'a i tyle
właśnie zostało mu do dalszej gry. Brecher natomiast nabudował
stack do 2 900 000.

Mike
odpadł w dosłownie kolejnym rozdaniu kończąc udział w turnieju
na 12. miejscu z 39 976 $ nagrody. Zagrał all-in z cut offa za 200
000 i dostał sprawdzenie od Erica Blaira, który siedział na
buttonie. Summers pokazał , natomiast Blair niewiele lepsze,
ale lepsze . Na flopie Mike złapał swoją parę, ale
Eric miał second nut flush drawa. Kolor uzupełnił się już na
turnie, gdzie spadła i Mike był drawing dead. Spadająca na
ostatnim streecie nie miała już zupełnie żadnego znaczenia i
Eric zgarnął pota.

Po
podniesieniu blindów do 28. poziomu 25 000 / 50 000 i ante 4000,
wszyscy z niecierpliwością czekali na wyeliminowanie jeszcze
jednego gracza, aby skrócić grę do ostatniego w turnieju stolika.
Następnie 10 graczy miało walczyć o stricte sześcioosobowy final
table.

Niedługo
po wznowieniu gry, wszystkie swoje żetony na szali postawił Keith
Crowder. Po open raise Raya Hensona do 125 000 z cut offa, Keith
zagrał all-in ze small blinda za około 1 000 000. Henson sprawdził
z które były gorsze w stosunku 40 % do 60 % od
Crowdera. Na pierwszych trzech streetach pokazały się , a
te wyprowadziły na czoło Hensona. Jednakże wszystko się zmieniło
na turnie, gdzie spadł ad Crowder przejął prowadzenie, ale Ray
złapał do swoich 5 outów dodatkowe 3 na gutshot straight drawa.
Żeby nie było żadnych wątpliwości, czyja ręka jest lepsza, na
ostatnim streecie pokazał się , który dał tripsa Keithowi i
podwojenie do około 2 000 000. Henson został wówczas z zaledwie 1
000 000 w stacku, co strąciło go porządnie w dół tabeli.

Jednakże
to nie on odpadł przed uformowaniem się ostatniego stolika.
Siedzący na under the gun Chris Reslock, który był jednocześnie
najkrótszym graczem z całej stawki, zagrał all-in za ostatnie
swoje 500 000 i dostał sprawdzenie od Keitha Crowdera. Reslock
pokazał i okazało się, że jest zdominowany przez
Keitha. Wszystko wyjaśniło się już na flopie, gdzie spadły . Crowder złapał dwie top pary, Reslock second parę i pozostały
mu wyłącznie szanse na runner runner cud do full house'a waletów.
Gdy na turnie spadła , było już po wszystkim. Reslock był
drawing dead, natomiast wyłożenie na ostatnim streecie miało
charakter czysto formalny. Za zajęcie 11. miejsca w turnieju Chris
otrzymał 39 976 $ nagrody. Mieliśmy Ostatni stolik!