WPT Borgata Poker Open - dzień 3 review

To
był dosłownie wariacki dzień w Borgata Poker Open. Rozpoczęło go
167 graczy, którzy mieli walczyć o miejsca podczas czwartego dnia
wali. Problem polegał na tym, że tych miejsc było tylko 27 przy
trzech stolikach. Zadanie jednak nie okazało się trudne. Takiego
exodusu, jaki miał miejsce wczoraj w nocy nie było już dawno.
Gracze, po pęknięciu bubble'a dosłownie w kolejce ustawiali się
do stolika wypłat po swoje nagrody. Cały dzień zakończył się po
nieco ponad 7 godzinach gry.

Wśród
pokonanych znalazło się masę znanych graczy, którym albo nie
dopisało szczęście albo zdrowy rozsądek. Podczas 4. dnia walki
nie zobaczymy już takich gwiazd, jak Jonathan
Little, Michael Binger, Bill Gazes, Jason "TheMasterJ33"
Dewitt, Mike Leah, Matt Brady, czy Allen Bari. Bardzo dobrze radziła
sobie Kathy Liebert, która była nawet jedną z faworytek w środku
dnia. Niestety, po przerwie obiadowej wszystko się odwróciło.
Kathy traciła żetony w trybie ekspresowym i w końcu odpadła tuż
przed końcem dnia na 29. miejscu.

Na
samym szczycie mamy zupełnie nieznanych lub drugoligowych graczy.
Największym stackiem popisał się Yanick Brodeur, który jako
jedyny przełamał granicę 3 000 000. Drugi był Frank Calo z prawie
1 000 000 straty do chipleadera, a na trzecim miejscu znalazł się
Ray Henson, który miał niecałe 2 000 000 w swoim stacku.

Świetnie
w połowie dnia radził sobie Maurice Hawkins, jednakże pod koniec
zabrakło mu nieco pary i spadł nieco zatrzymując się na poziomie
1 907 000, co starczyło na 4. miejsce w klasyfikacji.

Ten
niesamowity dzień gracze rozpoczęli przy 17. poziomie blindów 2000
/ 4000 i ante 400. Zaczęło się od trzęsienia ziemi, a skończyło
na totalnej rozwałce. Już w pierwszym handzie dnia swój stack
porządnie podwoił Feming Chan. Na flopie zagrał on all-in
za 90 600 i dostał sprawdzenie od Jeffery'ego Izesa. Chan pokazał z second parą oraz flush drawem. Izes miał natomiast cowboye . Na turnie króle nadal królowały, ponieważ tam spadła
blank . Niestety, na ostatnim streecie przyszła baba
w
postaci , która uzupełniła flusha Chanowi i podwoiła jego stack
do około 300 000.

Dwóch rywali za jednym
zamachem skosił Soheil Shamseddin. Rozdanie open raisem do all-ina
za 38 900 z middle position rozpoczął Chris McMenemy. Siedzący
nieco dalej na cut offie Lee Childs również postanowił pograć na
stacki i podniósł koszt zobaczenia flopa do 55 000, które miał
przed sobą. Wtedy akcja znalazła się u Shamseddina na buttonie, a
ten udał się w głęboki tank. W końcu McMenemy zawołał o zegar,
na co Soheil zareagował momentalnym sprawdzeniem. Chris pokazał , Lee identyczne , które musiało liczyć wyłącznie na
flusha, aby zgarnąć całą pule. Shamseddin z całą pewnością
liczył na to, że obaj rywale mają wysokie karty i może uda mu się
złapać coś na dwie żywe z ... . Na flopie szanse na
triple upa złapał McMenemy, który złapał flush drawa. Na turnie
spadła blank . I nagle BANG! Krupier na riverze odsłania ,
która posyła obu shortów do domu przed kasą. Shamseddin łapie
swoją parę i zgarnia pota, który buduje go do 235 000. To się
nazywa gambling.

Przez
pierwsze 75 minut pierwszego poziomu stawek w ciemno mieliśmy istny
pogrom shortów. Gracze odpadali z turnieju niemalże hurtowo, ale
byli i tacy, którzy z shortów stali się solidnymi przeciwnikami.
Jednym z nich był Matt Brady, który na starcie miał przed sobą
zaledwie 85 000, co dawało mu 137. miejsce na 167 graczy. Po
rozpoczęciu bry przy 18. poziomie blindów 2500 / 5000 i ante 400, w
jego stacku znajdowało się już 320 000, czyli cztery razy tyle, co
na starcie. Najlepsze jest jednak to, że Matt ani razu nie zaliczył
double upa! Zgarnął kilka bardzo masywnych potów bez showdownu, a
następnie został porządnie opłacony za swoje rakiety Ax
Ax,
co
pomogło mu wystrzelić w klasyfikacji do top 30.

Już po przerwie
pokazał się Jonathan Little, który wyrzucił z turnieju Coreya
Bierria'ego. Na flopie Corey zagrał all-in z i dostał
sprawdzenie od Jonathana, który pokazał mu znacznie lepsze .
Dalej nie zobaczyliśmy już żadnej twarzy. Na turnie pokazała się
blank , natomiast na ostatnim streecie była zarazem ostatnią
kartą Bierria'ego w tym turnieju. Jonathan Little po tym rozdaniu
nabudował stack do 339 000.

Na
szczyt klasyfikacji wbił się w tym czasie Shawn Fakhimi, który w
jednym rozdaniu potroił się tak potężnie, że zdystansował
resztę stawki o kilkaset tysięcy. Zagrał przed flopem all-in z
cowboyami i znalazł akcje u dwóch oponentów. Jeden z nich
pokazał pocketa Jx
Jx,
a drugi Tx
Tx.
Na pierwszych trzech streetach spadły , które niczego nie
zmieniły. Również żadnych zmian nie przyniosła spadająca na
czwartym streecie . Gdy krupier wyłożył blank na riverze,
Fakhimi wyskoczył w górę w geście triumfu, a następnie począł
zbierać ze stolika żetony o łącznej wartości oscylującej w
okolicach 800 000. To było doprawdy wielkie rozdanie.

Swoją walkę o
przetrwanie wygrał dobrze radzący sobie podczas pierwszego dnia
Anthony Gregg, który podwoił się kosztem Bena Lina. Anthony zagrał
all-in przed flopem z pocketem , natomiast Lin sprawdził z
szukającymi pomocy na boardzie . Ta nigdy nie nadeszła. Na
pierwszych trzech streetach zobaczyliśmy blank , na turnie
spadł nieistotny , a po wyłożeniu na ostatnim streecie Gregg
mógł odebrać 240 000 z puli. Ben Lin pomimo tej porażki nadal był
silny i miał przed sobą ładne 588 000.

Chwilkę później
mieliśmy kolejnego wariackiego pota. Nie był on jakoś specjalnie
wielki, ponieważ mający w nim udział gracze byli shortami,
jednakże imponuje ich liczba. W sile czterech chłopa wszyscy
zagrali all-in przed flopem. Gracz z big blinda miał pocketa ,
Andrew Barta wyłożył , Brent Keller pokazał , natomiast
chcący ukraść blindy i ante przed flopem gracz z middle position
pokazał zaledwie . Gdy na flopie spadły , na
prowadzenie wysunął się Barta, który miał top parę i top
kickera. Posiadacz pocketa był w opłakanej sytuacji, ponieważ w
talii został mu zaledwie jeden out. W nielepszej sytuacji był
middle position player, który mógł liczyć wyłącznie na runner
runner cud. Keller miał natomiast tylko 3 bezpośrednie outy na
wygranie rozdania. Gdy na turnie pokazała się , gracz z T-9 był
już drawing dead, natomiast big blind oraz Keller modlili się o
lucky river. Chyba żarliwiej robił to Keller, ponieważ na ostatnim
streecie krupier wyłożył mu... dającego dwie pary i więcej
niż triple upa. Po tym rozdaniu Brent podbudował się do 150 000,
big blind oraz middle musieli odejść od stolika, natomiast Barta
został z zaledwie 41 000 w stacku.

Pecha miał Dimitrios
Bergos, który odpadł po starciu z leaderem po 1. dniu walki Ofirem
Morem. Na flopie Dimitrios wszedł all-in z i dwoma
parami. Niestety, Mor był już daleko z przodu, ponieważ w jego
ręku kryły się z nut Broadway straightem. Bergos miał
jeszcze cztery outy na full house'a, ale żaden z nich nie znalazł
swojego miejsca w dalszej części rozdania. Na turnie pokazała się
blank , natomiast na ostatnim streecie spadła równie blank i
to był koniec dla Dimitriosa w tym turnieju. Ofir Mor po tym
rozdaniu nabudował stack do 585 000.

Przed
podniesieniem blindów do 19. poziomu 3000 / 6000 i ante 500,
mieliśmy tradycyjną, krótką przerwę. W stawce pozostawało już
tylko 113 graczy, czyli jeszcze 13 osób musiało pożegnać się z
turniejem przed kasą. Jednym z nich był Michael Binger. Po open
raise jednego ze swoich rywali do 11 000, Michael zagrał all-in za
110 000 z pocketem Qx
Qx.
Oponent momentalnie sprawdził i pokazał szukające pomocy big
slickowe Ax
Kx.
Niestety board był przeznaczony dla rywala, który dostał parę i
wygrał tego coin flipa posyłając Michaela do domu z kwitkiem.

Zupełnie
nieoczekiwanie i również przed kasą swój udział w turnieju
zakończył związany z PokerStrategy Jonathan Little . Zagrał on
raise z cut offa do 18 000 i dostał 3-bet od rywala na small
blindzie podnoszący koszt zobaczenia flopa do 43 000. Zdecydował
się na sprawdzenie. Na pierwszych trzech streetach krupier wyłożył i gracz na small blindzie kontynuował natarcie sprzed flopa
betem za 55 000. Little wówczas nie zastanawiając się wiele zagrał
all-in za 225 000 z i top parą wzbogaconą o second kickera.
Rywal również długo się nie zastanawiał i sprawdził pokazując
Jonathanowi rakiety sądne . Teraz Little musiał polować na
dwie pary. Niestety, żaden z jego outów nie znalazł swojego
miejsca na boardzie. Turn przyniósł blank 9x,
natomiast po zobaczeniu 3x
na
riverze, Little musiał opuścić swoje miejsce przy stoliku.

Kolejnego
wielkiego na 600 000 pota zbudowali David The
Maven Chicotsky
oraz Gabriel Morin. Tym razem all-iny poszły już przed flopem.
David pokazał big slicka Ax
Kx,
natomiast Morin wyłożył pocketa 9x
9x.
Klasyczny race wygrał tym razem pocket, ponieważ beztwarzowy board
nie mógł w żaden sposób pomóc Chicotsky'emu. Morin, który miał
około 150 000 więcej od Davida, nabudował stack do potężnych 750
000, natomiast Chicotsky musiał pożegnać się z marzeniami o
dobrym wyniku w tegorocznym Borgata Poker Open.

Do czołówki
klasyfikacji wbił się natomiast Jeremy Brown, który wyeliminował
z turnieju Joego Simmonsa. W 2007 r. Joe zajął 4. miejsce w
Borgata Poker Open, ale teraz znalazł się za burtą tuż przed
kasą. Dwa razy z rzędu zagrał all-in przed flopem. Za pierwszym
razem zgarną blindy, ale już za drugim został sprawdzony przez
Browna. Jeremy pokazał , które okazały się zdominowane przez Joego i zapachniało podwojeniem. Wszystko zmieniło się na
flopie , gdy Brown złapał swoją parę. Teraz Simmons
musiał się modlić i jednego z trzech swoich outów. Widać wiary w
nim było mało, modły okazały się nieskuteczne i po zobaczeniu na turnie oraz na riverze, musiał opuścić swoje miejsce przy
stoliku. Brown po tym rozdaniu nabudował się do 850 000, co dawało
mu miejsce w top 3 klasyfikacji.

Potężne potknięcie
zaliczył Jason Dewitt. Na boardzie w pocie znajdowało
się już więcej niż 50 000. Ivan Mamuzic zagrał wówczas bet za
46 000 z early position i dostał sprawdzenie od Jasona, który
okupował pozycję na buttonie. Na ostatnim streecie spadła i
Mamuzic uderzył potężnie za 77 500. Dewitt sprawdził z
prawdopodobnie królem lub flushem, jednakże jego sytuacja była
ciężka od samego początku, ponieważ Ivan miał pocketa z
trafionym na flopie full housem. Po tym rozdaniu Dewitt spadł do 486
000, natomiast Mamuzic nabudował się do 645 000.

Niedługo
przed przerwą zwiastującą podniesienie blindów do 20. poziomu
4000 / 8000 i ante 500, rozpoczęła się walka na bubble'u. W stawce
pozostało już tylko 101 graczy, którzy siedzieli przy 12
stolikach. Jedno rozdanie w trybie hand
for hand przed
przerwą oraz jedno rozdanie po przerwie wystarczyły, aby wyłonić
bubble boya. Jednakże zanim to nastąpiło, mieliśmy największego
dotychczas pota w turnieju. Zaczęło się bardzo niewinnie, od limpa
Paula Georgesa z early position. Akcja wówczas doszła do Raya
Hensona, który zagrał raise do 21 000. Sprawdził go Jeremy Brown
oraz limper. Na flopie spadły i wtedy się zaczęło.
Limper postanowił zaatakować pota za 50 000. Henson sprawdził, na
co Brown zareagował raisem do 150 000. Georges sprawdził, co
oznaczało dla niego all-ina, natomiast Ray nieoczekiwanie zagrał za
wszystko dokładając 410 000 do pota. Brown tankował przez ładnych
kilka minut i w końcu zdecydował się na call z . Georges był
gorszy miał . Henson jednak bił obu graczy na głowę,
ponieważ w jego ręku krył się pocket z trafionym na drugim
streecie setem. Ray był bezpieczny, mógł przegrać wyłącznie z
jakimś runner runner cudem. Gdy na turnie pokazał się było po
wszystkim. Obaj rywale byli drawing dead, a wyłożenie na
ostatnim streecie miało charakter wyłącznie formalny. Po tym
rozdaniu Henson zdobył szczyt tabeli ze stackiem w wysokości 950
000, Brown spadł do 455 000, natomiast Georges został bubble boyem.
Byliśmy w kasie!

Henson
był na fali. Po wyrzuceniu Vyacheslava Eyzerovicha jako pierwszy
gracz przekroczył magiczną granicę siedmiocyfrowego stacka.
Eyzerovich zagrał all-in z pockecikiem 2x
2x i
dostał sprawdzenie od Raya, który miał Ax
9x.
Już na flopie pojawiła się dziewiątka, która dała spokój
Hensonowi, a dalej padały same blank karty nie mogące uratować
turniejowego życia Vyacheslava. Eyzerovich jako pierwszy udał się
do kasy po odbiór 4704 $ za zajęcie 100. miejsca w turnieju. Henson
w tym momencie był już chipleaderem ze stackiem w wysokośc 1 017
000 wyprzedzając drugiego w klasyfikacji Bena Lina, który miał na
swoim koncie 960 000.

Całkiem nieźle radził
sobie ciągle Matt Brady, który zaczynał dzień na shorcie, a teraz
jego stack prezentował się całkiem nieźle w okolicach średniej
turniejowej. Po jego otwarciu do 20 500, jeden z rywali postanowił
zagrać 3-bet do all-ina za 103 000. Matt zdecydował się na dość
kontrowersyjne sprawdzenie z , które jednak okazało się
świetne, ponieważ rywal kradł z . Na pierwszych trzech
streetach spadły , które dały Mattowi top parę i
ograniczyły liczbę outów rywala do zaledwie 4 na gutshot straight
drawa. Na turnie pokazała się blank , natomiast zwycięstwo
Brady'ego przypieczętował spadający na ostatnim streecie . Po
tym rozdaniu w jego stacku znajdowało się już 440 000.

Swój rajd do miana
chipleadera i dominacji tego dnia rozpoczął wówczas Maurice
Hawkins. Na początek wyrzucił z gry dwóch rywali za pomocą
jednego rozdania. Open raisem do 22 000 otworzył je gracz z early
position. Akcja foldem przeszła do siedzącego na small blindzie
Hawkinsa, który zdecydował się na sprawdzenie. Jednakże big blind
zagrał wtenczas squeeze do 100 000, na który pierwszy agresor
zareagował momentalnym all-inem do 432 000. Hawkins bez większego
żalu sprawdził z . Gracz na big blindzie pokazał pocketa , natomiast agresor z early piosition miał zdominowane totalnie
przed obie ręce rywali . Na flopie Maurice złapał
flush drawa, który dał mu dodatkowych 9 outów na wygranie tego
monster pota. Na turnie spadła niczego nie zmieniająca , ale już
na riverze wyłoniła zwycięzcę. Hawkins uzbierał swojego
flusha i zgarnął pota wartego prawie 1 000 000. Obaj rywale mieli
krótsze stacki i musieli opuścić swoje miejsca przy stoliku.
Maurice natomiast nabudował się do 1 082 000 i teraz znajdował się
w ścisłej turniejowej czołówce. Chwilkę później Hawkins
znajdował się już na prowadzeniu, kiedy to nie dał szans Lee
Kirshowi i wyrzucił go z turnieju budując się do 1 250 000.

Po podniesieniu blindów
do 21. poziomu 5000 / 10 000 i ante 1000, w kłopoty wpadł Matt
Brady, który dostał potężnego big hita na wojnie blindów. Akcja
foldem przeszła do pana na małej w ciemno, który postanowił
uderzyć za 30 000. brady sprawdził, aby zobaczyć na
pierwszych trzech streetach. Rywal na small blindzie kontynuował
natarcie za 50 000 i ponownie został sprawdzony. Gdy na turnie
pokazała się , small blind odpalił second barrel również za 50
000. Jednakże teraz Brady zareagował raisem do 129 000. Został
sprawdzony i obaj gracze zobaczyli na ostatnim streecie, który po
raz drugi zdublował board. Small blind stuknął w stół, na co
Matt uderzył all-inem. Rywal chwilkę tankował Matta i w końcu
zdecydował się na sprawdzenie z i trafionym już na flopie
setem, który na turnie zamienił się w full house'a. Brady nie miał
niczego lepszego do pokazania, ale widać było, że jest zły -
pewnie miał tą dziewiątkę. Po tym rozdaniu Brady został z
zaledwie 170 000 w stacku, co nie wyglądało najlepiej.

Gracze odpadali z
turnieju w tempie ekspresowym. Przez pierwsze 30 min od pęknięcia
bubble'a w turnieju pozostało zaledwie 76 graczy. Jednym z
wyrzuconych był dobrze sobie radzący wcześniej Anthony Gregg,
który zakończył na 77. miejscu z nagrodą w wysokości 6047 $.
Swoje ostatnie rozdanie rozpoczął open raisem z late position, na
co siedzący na small blindzie Sean Knitter zareagował szybkim
3-betem. Gregg jeszcze raz podniósł koszt zobaczenia flopa, aby
utrzymać inicjatywę i został sprawdzony przez Knittera. Na
pierwszych trzech streetach pokazały się , na widok których
Sean zagrał momentalnie all-in. Gregg był nieco zdziwiony, ale
momentalnie sprawdził z cowboyami . Knitter był gorszy, miał
oczko niższego pocketa . Gdy na turnie pokazał się ,
Anthony miał na swoim koncie seta, ale ironicznie liczba outów
Seana wzrosła aż do 12 ponieważ miał on flush drawa oraz gutshot
straight drawa. Faktycznie, na riverze spadła sądna , która dała
straighta Knitterowi oraz skończyła bardzo pechowo karierę Gregga
w tym turnieju. Sean nabudował się po tym rozdaniu do 850 000.

Chwilkę
później z turnieju odpadł Soheil Shamseddin, który z identyczną
nagrodą, co Gregg skończył turniej na 71. miejscu. Soheil zagrał
all-in przed flopem za 220 000 z middle position i dostał
sprawdzenie od prowadzącego w klasyfikacji Maurice'a Hawkinsa.
Shamseddin pokazał Ax
6x,
które jednak okazały się zdominowane przez pocketa 8x
8x Hawkinsa.
Board Kx
Jx Qx 7x 6x
niczego nie był w stanie zmienić w układzie sił sprzed flopa i
mieliśmy ponownie skrócenie stawki. Maurice Hawkins po tym rozdaniu
jeszcze bardziej zwiększył dystans z resztą graczy i nabudował
się do 1 715 000.

Znacznie
lepiej poszło Kathy Liebert, której udało się podwoić stan
posiadania. Weszła ona all-in przed flopem z pocketem Qx
Qx
i znalazła akcję u rywala, który pokazał zdominowane totalnie Jx
Tx.
Tym razem obyło się bez cudów i Liebert podwoiła stack do 340
000.

W
końcu przyszła kolej na Matta Brady'ego, który zakończył udział
w Borgata Poker Open 2009 na 66. miejscu z 6719 $ nagrody. Zagrał
all-in przed flopem z pocketem 9x
9x
i dostał sprawdzenie od prowadzącego w turnieju Hawkinsa, który
pokazał Jx
Tx.
Klasycznego coin flipa wygrał leader, któremu wchodziło tego dnia
wszystko. Po tym rozdaniu Maurice miał na swoim koncie już 1 800
000.

Swój
stack począł budować również Steve Brecher, który wyrzucił z
gry na 60. miejcu z nagrodą w wysokości 7391 $ Kristine Hinds.
Brecher znalazł u siebie cowboye Kx
Kx,
z którymi sprawdził all-ina pani Hinds. Ta okazała się
zdominowana szukając jednego z trzech outów na boardzie ze swoimi
Ax
Jx.
Poszukiwania zakończyły się fiaskiem i Brecher dostał doładowanie
stacka, który teraz mierzył około 700 000 wysokości.

Prowadzącego
w turnieju Maurice'a Hawkinsa gonił bardzo skutecznie Keith Crowder.
Po grubym wielce rozdaniu nabudował się on do 1 400 000. Keith
znalazł u siebie rakiety Ax
Ax i
bardzo chętnie wszedł z nimi all-in przeciwko pocketowi 9x
9x swojego
rywala. Board nie przyniósł żadnych rewelacji, faworyzowana ręka
wygrała i Crowder mógł się cieszyć z 2. miejsca w klasyfikacji.

Jednakże Hawkins nie
miał zamiaru zasypiać gruszek w popiele i uciekał reszcie. Po
rozdaniu z Joem Brooksem jego stack nabudował się do 2 100 000. Joe
zagrał all-in przed flopem z , natomiast Hawkins sprawdził z
dominującymi . Board w niczym nie zagroził
Maurice'owi i ten wygrał na king high. Brooks zakończył swoją
karierę w turnieju na 49. miejscu z 8062 $ nagrody.

Niedługo później
gracze udali się na przerwę obiadową. W stawce pozostało już
tylko 46 graczy, których średni stack wynosił 664 000. Akcja miała
toczyć się aż do wyłonienia trzech ostatnich stolików, czyli 27
graczy. Po przerwie blindy poszły w górę do 23. poziomu 8000 / 16
000 i ante 2000.

W starciu na szczycie
zmierzyli się Steve Brecher oraz Yanick Brodeur. Obaj gracze
wymierzyli sobie po ciosie przed flopem, co zaowocowało zbudowaniem
pota wielkości 100 000. Na pierwszych trzech streetach pokazały się i siedzący na under the gun Yanick stuknął w stół do
Steve'a, który zagrał check behind. Na turnie pokazała się , co
obudziło Brodeura - zaatakował on za 55 000. Brecher spokojnie
sprawdził, aby zobaczyć Jc na ostatnim streecie. Wówczas Yanick
zawiesił się na moment i odpalił second barrel w wysokości 145
000. Brecher tym razem spasował oddając pulę rywalowi. Brecher,
który wygrał ładnych kilka potów przed przerwą nadal był silny
ze swoimi 1 125 000, natomiast Brodeur nabudował się do około 950
000.

Z turniejem pożegnał
się Stephen Brite, który zakończył swój udział na 44. miejscu z
9406 $ nagrody. Na flopie Stephen zagrał all-in i dostał
sprawdzenie od Billy'ego Campbella. Brite pokazał z open ended
straight drawem, natomiast Campbell znacznie lepsze cowboye . Na
turnie faktycznie spadł , który dał Stephenowi Broadway
straighta, jednakże dał Billy'emu również możliwość splita za
sprawą gutshota do straighta oraz nut flush drawa. Oba drawy się
uzupełniły na ostatnim streecie, gdzie spadła . Campbell złapał
kolor i zakończył karierę Britego w Borgata Poker Open budując
się do 900 000.

Gra
po przerwie obiadowej wyraźnie się uspokoiła. Przez kolejne 75
minut z turniejem pożegnało się tylko 5 graczy. Gdy blindy szłu w
górę do 24. poziomu 10 000 / 20 000 i ante 2000, w stawce mieliśmy
ciągle 41 chętnych na mistrzostwo. Średni stack natomiast wynosił
745 000.

W
potężnym rozdaniu zobaczyliśmy Franka Calo oraz Allena Bari,
którzy postanowili pograć sobie na swoje większe od średniej
turniejowej stacki. Po serii ciosów przed flopem w końcu z ust Calo
padło znamienne all-in. Bari sprawdził z Ax
Kx
i okazało się, że musi szukać pomocy w klasycznym coin flopie
przeciwko pocketowi . Na flopie spadły faworyzujące Calo . Gdy na turnie pokazała się , Frank był już o krok od
potężnego podwojenia. Dzieła zniszczenia dokonał spadający na
ostatnim streecie , który dał dodatkowo full house Frankowi i
podwoił jego stack do wielkich 1 625 000. Allen Bari po obliczeniu
stacków spadł z nieba na ziemię i został z zaledwie 105 000.

Ogromnego,
ale nie tak dużego pota, wygrał Chris Reslock. Rozdanie open raisem
do 40 000 z hijacka rozpoczął Tom Sheets. Siedzący tuż za nim, na
cut offie Reslock sprawdził, a to podkusiło Saturnino Rodrigueza z
big blinda, aby również zobaczyć na pierwszych trzech
streetach. Rodriguez bez większego zastanawiania się wypchnął
momentalnie cały swój stack w kwocie 163 000 na środek stołu.
Sheets wykonał flat call, na co Reslock zareagował all-inem za 277
000 więcej. Sheets nie miał wielkiego wyboru, powiedział tylko -
Pieprzyć
to - i
zdecydował się sprawdzić. Rodriguez pokazał z bottom parą,
Sheets pocketa , natomiast Reslock miażdżące obu graczy
cowboye . Dalej nic już nie uległo zmianie w układzie sił z
flopa. Na turnie pokazała się , natomiast żeby nie było żadnych
wątpliwości, na ostatnim streecie spadł , który dał Chrisowi
top seta i pota wartego 1 155 000. W dosłownie kolejnym rozdaniu,
Tom Sheets pożegnał się z turniejem.

Po
poobiednim zwolnieniu akcji, wszystko wróciło na bardzo wysokie
obroty. Po 25 minutach gry przy 24. poziomie blindów stawka skróciła
się z 45 graczy do zaledwie 29. Musiały odpaść jeszcze dwie
osoby, aby ten dzień dobiegł końca. Jednakże to wcale nie było
takie proste. Średni stack wynosił teraz około 1 050 000, czyli 50
BB, co jest bardzo ładną średnią, a gracze pozostali w turnieju
nie mieli raczej kłopotów z czekaniem na dobrą kartę.

Jednym
z graczy, który pożegnał się z turniejem podczas wielkiego
exodusu był świetnie radzący sobie wcześniej Ben Lin. Niestety,
sprawy poczęły się dla niego komplikować i po utracie kilku
średnich potów, Ben został z około 600 000 w stacku. Na flopie w niepodbijanej puli, Ben zagrał bet za 50 000 z early
position i dostał raise do 200 000 od Rona McGinnity'ego siedzącego
na cut offie. Lin wtedy bez większego zastanowienia zagrał all-in.
McGinnity poprosił o chipcount, ale Lin usłyszał - Call
- i
szybko pokazał swoje karty. Zrobiła się dość nieprzyjemna
sytuacja, jak to zwykle bywa przy takich nieporozumieniach. Ben
szybko schował swoje karty i McGinnity powiedział, że zobaczył
tylko jedną z nich. Ben zbytnio nie oponował, wiedział, że błąd
był po jego stronie i Ron mógł teraz podjąć każdą decyzję. W
końcu zdecydował się na sprawdzenie z z top parą i second
kickerem. Lin pokazał natomiast z nut flush drawem. Kolor
nigdy się nie uzupełnił. Na turnie pokazała się blank ,
natomiast na ostatnim streecie zakończyła karierę Bena w tym
turnieju. Odpadł na 32. miejscu z 10 750 $ nagrody. McGinnity
natomiast nabudował stack do ładnych już 1 390 000.

Na
taką właśnie doczekał się Oliver Busquet, który podwoił swój
stan posiadania kosztem Antuana Bunkleya. Rozdanie rozpoczął Antuan
open raisem z early position. Dostał sprawdzenia od Bobby'ego Suera
z middle position oraz od Busqueta siedzącego gdzieś w okolicach
late position, może dalej. Cała trójka zobaczyła na
pierwszych trzech streetach. Bunkley kontynuował natarcie, którym
skutecznie wyrzucił z rozdania Suera. Busquet zagrał wówczas raise
i dostał momentalnie 3-bet od Antuana. Postanowił sprawdzić
stawiając wszystkie swoje żetony na i flush drawa. Bunkley
miał dwie top pary z . Wszystko odwróciło się już na
turnie, gdzie pokazała się uzupełniająca flush drawa . Teraz
Antuan musiał znaleźć w talii jednego ze swoich czterech outów do
full house'a. Nie udało się, na riverze pokazała się tylko blank , co przypieczętowało podwojenie Busqueta do około 1 000 000.
Bunkley został wtedy z zaledwie 347 000.

Na
29. miejscu z turniejem pożegnała się związana z PokerStars Kathy
Liebert. Czworo graczy zobaczyło na pierwszych trzech
streetach. Kathy bez większego zastanowienia zagrała first in
all-in i dostała akcję od Mike'a Summersa, który zdecydował się
izolować Liebert raisem do all-ina. Pozostała dwójka spasowała i
Kathy pokazała z dwoma parami. Jednakże jej szanse były
marne, ponieważ Mike wylegitymował się tripsem z . Gdy na
turnie pokazała się , Liebert była już drawing dead. Na riverze
spadła tylko pro forma i tym sposobem w stawce pozostało już
tylko 28 graczy, z których jeden musiał pozbyć się wszystkich
swoich żetonów, aby zakończyć ten pełen wrażeń dzień. Mike
Summers natomiast nabudował się do 1 055 000.

Chwilkę
później wszystko się skończyło. Ostatnim graczem wyeliminowanym
tego dnia był Jin Chin, który za zajęcie 28. miejsca otrzymał 10
750 $ nagrody.