"Uczciwi ludzie nie zajmują się hazardem"
Premier Beata Szydło wypowiedziała ostatnio powyższe słowa. Czy to nie aby hipokryzja?
Słowa Premier Beaty Szydło, wypowiedziane w audycji radiowej, są odrobinę nieroztropne. Pytana o niewinny zakład wicemarszałka Sejmu Joachima Burdzińskiego, odparła "uczciwi ludzie nie zajmują się hazardem".
Pomijając stereotypowe myślenie, szefowa rządu wrzuciła pod pociąg logiki swój rząd. Warto przypomnieć, że rząd Prawa i Sprawiedliwości... zajął się przygotowaniem nowelizacji ustawy hazardowej. Czyżby Premier rządu chciała podsycać inny stereotyp, z którym zgadza się większość społeczeństwa? Parafrazując Premier Szydło: "uczciwi ludzie polityką się nie zajmują".
Warto też dodać, że Pani Premier swoim stwierdzeniem wykreśliła z grona ludzi uczciwych miliony Polaków, którzy choć raz kupili sobie kupon Lotto czy wybrali się bo bukmachera.
Hazard dobry, hazard zły
Trudno posądzać szefową rządu o znajomość tematyki hazardu, że o znajomości branży hazardowej nie wspomnę. Dlatego stawiam dolary przeciw orzechom, że popularne Lotto w oczach Premier Szydło ma z hazardem tyle wspólnego co Stefan Niesiołowski ze spokojem i opanowaniem.
Skoro już na czele rządu panuje taki brak zrozumienia fundamentalnych pojęć, to trudno oczekiwać, aby w umysłach tych ludzi poker mógł pozbyć się sąsiedztwa ruletki czy jednorękiego bandyty.
"Dobry hazard", którego przykładem są gry Totalizatora - spółki skarbu państwa - być może dlatego jest "dobry", gdyż ludzie u steru w jakimś sensie wierzą w "czystość" państwowej instytucji. A może po prostu wystarczy im świadomość, że jest to bezpośredni zastrzyk budżetowy?
Myślę, że problem może leżeć gdzie indziej. Gdyby rządzący potrafili wychodzić myślami poza sztampowe "państwowe jest dobre i bezpieczne, prywatne jest złe i nieuczciwe", to byliby w stanie otworzyć się na rynek hazardowy. Niestety wygląda na to, że się na to nie zanosi. W forsowanej przez Ministerstwo Finansów nowelizacji ustawy hazardowej planowane jest ustanowienie monopolu państwowego na jeszcze większej części rynku (w tym rynku pokera, gry umiejętności z elementem losowym).
Życzyłbym sobie, aby do zarządzania państwem zatrudniono kiedyś dobrego managera. Najlepiej takiego, który dobrze gra w pokera i w szachy. Zyskałaby na tym nie tylko społeczność pokerowa, ale i całe społeczeństwo Polaków, których państwem zarządzałby ktoś, kto potrafi myśleć liczbami oraz potrafi planować na wiele posunięć do przodu.
