Pokerowy Rok – styczeń
Zapraszamy na pierwszego newsa z serii podsumowującej największe wydarzenia 2008 r. Styczeń można nazwać rokiem 2008 w pigułce.
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
2008 r. był rokiem szczególnym dla całej społeczności pokera
na świecie. Oprócz nowych, wielkich rekordów, jakie padały w tym roku, były
wielkie, bezprecedensowe afery, ogromne procesy oraz nagonki na dostawców
pokera, jak i firmy finansowe, które zajmują się transferami pieniędzy. W 2008
r. mieliśmy kilka wielkich transakcji na najwyższych szczeblach pokerowego
biznesu oraz oczywiście kryzys finansowy, który wpakował w niemałe kłopoty
nawet największe posągi hazardowego świata. Łzy szczęścia mieszały się ze łzami
rozpaczy. Zapraszamy do prześledzenia serii newsów, w których przypomnimy wam
najważniejsze wydarzenia tego roku.
Pierwszy miesiąc roku zawsze skazany jest na ocenę
wszystkich poprzez pryzmat noworocznych oczekiwań. To właśnie w styczniu
większość w gorącej wodzie kąpanych komentatorów
stara się ocenić cały nadchodzący rok. Gdy ktoś chciał w ten sposób przewidzieć
kolejne miesiące 2008 r. naprawdę niewiele się pomylił, ponieważ styczeń możemy
nazwać rokiem 2008 w pigułce.
Zaczęło się oczywiście na Bahamach, gdzie Bertrand Elky Grospellier zgarnął swoją
największą wygraną w karierze. Po raz pierwszy PokerStars Carribean Adventure
zostało włączone, jako część European Poker Tour. To sytuacja zupełnie
bezprecedensowa, nawet jeżeli wziąć tylko pod uwagę odległość Wysp Bahama od
Europy. Ale tak się stało. PokerStars Carribean Adventure to jeden z największych
na świecie turniejów nie należących do WSOP, a z całą pewnością najliczniejszy.
W tym roku wzięło w nim udział 1136 graczy, którzy wpłacając po 8000$,
utworzyli pulę nagród w wielkości 8 594 876 $. Taką
pulę nagród mają tylko największe turnieje z serii WSOP oraz WPT. Dla zwycięzcy
przeznaczone było z tego okrągłe 2 mln $. Najlepszym graczem na plaży okazał
się właśnie Bertrand Elky
Grospellier. Pokonany w heads-upie Hafiz Khan również wyjechał z Nassau z
siedmiocyfrowa wygraną w kwocie prawie 1,1 mln $. Przy stole finałowym
widzieliśmy takich graczy, jak David Dragon
Pham, Christian Harder oraz William Thorson. Po tym turnieju ElkY'emu otworzony drzwi do zaszczytnego
grona Team PokerStars Pro.
Dosłownie kilka dni później, po drugiej
stronie świata, swój największy w karierze sukces świętował Aleksander
Kostritsyn. Podczas Aussie Millions nie
miał sobie równych i zgarnął ponad 1,25 mln $. Dzięki wygraniu największego
turnieju na Południowej Półkuli, Aleksander znalazł się nagle wśród śmietanki
pokerowego świata. Wcześniejsze jego osiągnięcia nie olśniewały. Aleksander nie
zgarnął ani jeden pięciocyfrowej wygranej. Teraz miał siedmiocyfrową. W
heads-upie pokonał jedną z legend World Series of Poker oraz Full Tilt Poker
Erica Seidela, który wyjechał z Melbourne z okrągłym milionem dolarów AUD. W
turnieju wzięło udział 780 graczy, którzy aby zasiąść przy stoliku, musieli
wnieść buy-ina w wysokości 10 000 AUD + 500 AUD. W Melbourne odbywa się
jeszcze jeden niesamowity turniej podczas Aussie Millions. To No-Limit Hold'em
z niebotycznym wpisowym 100 000 AUD. Naprawdę niewielu graczy może
pozwolić sobie na tak ogrmego buy-ina. W turnieju, który można nazwać raczej
Sit And Go dla najbogatszych, wzięło udział zaledwie 25 graczy. 2,5 milionowa
pula zastała podzielona pośród 5 najlepszych, a największą jej część zgarnął
Howard The Professor Lederer, który
wyjechał z Melbourne bogatszy o 1,25 mln AUD. W kasie znalazły się takie tuzy
pokera, jak Mark Teltsher. Jeff Lisandro oraz Nicki Jedlicka.
W styczniu mieliśmy również zamkniecie
największej operacji finansowej w dziejach pokerowego biznesu. Dokończono
transakcję sprzedaży marki Harrah's Entertainment. Ogrom tej transakcji
pokazuje fakt, że rozpoczęła się ona w grudniu 2006 r. a sfinalizowano ją
dopiero 28 stycznia 2008 r. Spowodowane było to wymogami regulacyjnymi.
Chodziło o ogromne zadłużenie Harrah's oraz kwoty, jakie mają do zapłacenia
dwie firmy zawierające transakcję, czyli Apollo Managment, L.P. oraz TPG
Capital, L.P. Obie firmy wyłożą 17,1 mld $ plus długi Harrah's w wysokości 10,7
mld $. Niestety, założenia przyjęte w styczniu wzięły w przysłowiowy łeb.
Wszystko przez rozprzestrzeniający się w zawrotnym tempie kryzys finansowy,
który obniżył znacznie ceny większości akcji na rynkach oraz zmniejszył
zapotrzebowanie na usługi kasynowe na całym świecie.
Okazało się, że nie pomogły
wielomiliardowe kary nałożone przez World Trade Organization na Stany
Zjednoczone w związku z wprowadzeniem ustawy UIGEA, która czyniła transakcje
związane z hazardem on-line nielegalnymi po tamtej stronie Atlantyku. Wujek Sam
ociągał się z zapłaceniem 21 miliardów $ odszkodowania na rzecz dwóch malutkich
krajów na Karaibach - Antigui oraz Barbudy. Problemem okazała się chęć
wycofania się Stanów Zjednoczonych z GATS (General Agreement on Trade in Services) nadzorowanej przez WTO. Pod koniec stycznia do World Trade
Organization wpłynęła kolejna skarga od dwóch wyżej wymienionych krajów.
Dołączyła jeszcze do nich po sąsiedzku Kostaryka. Po wygraniu wyborów przez
Baracka Obamę, sprawa pozwu nabiera zupełnie innych barw.
W styczniu mieliśmy również incydent,
który położył cień na internetową działalność pokerroomów. Niestety, okazało
się, że nie wszyscy dostawcy usług pokerowych w sieci mają dość dobrze
rozwinięte zabezpieczenia. Pod koniec 2007 r. odkryto oszustwo na ogromną
skalę, któro miało miejsce na Absolute Poker. Afera PotRippera przelała się
niszczącą falą przez całą internetową społeczność pokerzystów, a skutki tego
oszustwa czujemy do dziś dnia. W styczniu Kahnawake Gaming Commission
wystosowała oświadczenie oraz raport o tym skandalu. Nie użyto nazwiska osoby
bezpośrednio w to zamieszanej (był to jeden z byłych dyrektorów Absolute Poker),
wymieniono aż 7 kont, które uczestniczyły w oszustwie. Gracze zostali
naciągnięci przez nieuczciwego użytkownika na łączną sumę ponad 1,6 mln $,
które wygrał przy stolikach widząc karty innych graczy. Na Absolute Poker
została nałożona kara w wysokości 500 tys. $. Wszelkie straty, jakie ponieśli
gracze, którzy przegrali swoje pieniądze w nieuczciwej grze zostały zwrócone.
Seria turniejów World Series of Poker Circuit jeden z
najdziwniejszych wynalazków na świecie. Niekiedy w turniejach zasiadają sami
amatorzy, którzy chcą powalczyć o duże pieniądze, a czasami mamy do czynienia z
eventem, który obsadą dorównuje największym turniejom z serii WPT. Tak właśnie
działo się w styczniu w Tunice, kiedy to przy stoliku finałowym znalazły się
takie tuzy pokera, jak Gracz Roku WSOP Tom Donkey
Bomber Schneider, Ryan Young, Jordan Rich i Mark Garner. Wszyscy Ci gracze
zostali jednak pokonani przez pół amatora Barta Tichelmana, który za zwycięstwo
zgarnął prawie 500 tys. $.
Okazało się, że nie tylko Stany Zjednoczone mają swoją
UIGEA. W Europie szereg krajów również postanowiło ograniczyć w miarę
możliwości dostęp do internetowego hazardu, włącznie z pokerem. Po Szwecji,
która po prostu chciała utrzymać monopol rodzimego dostawcy, przyszła kolej na
Niemcy. Nasz zachodni sąsiad po przyjęciu przez wszystkie landy restrykcyjnej
ustawy stanął po ciemnej stronie mocy i zdelegalizował hazard. W obu
przypadkach nie chodziło bynajmniej o dobro obywateli, którzy podobno
przegrywają ogromne sumy w internetowych kasynach oraz pokerroomach, czym się
oczywiście zasłaniano. Prawdziwy powód takiego stanu rzeczy, to ochrona
własnego, monopolowego nastawienia do dystrybucji hazardu. To oczywiście
musiało wywołać sprzeciw Unii Europejskiej, która poczęła baczniej się
przyglądam obu krajom. Proces oczywiście się wlecze i negocjacje trwają po dziś
dzień. Tak naprawdę nikt nie jest w stanie przewidzieć, jak się to zakończy.
