Pokerowe Teorie GTO - Przypowieść o rybaku

Dziś przedstawiamy mądrą opowieść o satysfakcji i ambicjach, którą możecie znać z piosenki Łony, pokazując ją na nowo z pokerowej perspektywy.

Jedną z fantastycznych rzeczy, jaką zauważyłem po latach styczności z pokerem, jest to, że dzięki niemu można nauczyć się wiele z innych dziedzin, takich jak AI, ekonomika, teoria gier czy psychologia. Stworzyłem więc serię artykułów o zagadnieniach spoza pokera, które można skutecznie adaptować w naszej ulubionej grze.

Przez całe życie nie słyszałem tej przypowieści o rybaku, a ostatnio w krótkich odstępach czasu usłyszałem ją kilka razy. Przypadek?

Historia rozpoczyna się, gdy bogaty biznesmen spotyka rybaka w małej wiosce. Rybak, po złowieniu wystarczającej na dany dzień liczby ryb, odpoczywał i cieszył się spokojnym pięknem otoczenia. Biznesmen, zdziwiony brakiem ambicji rybaka, aby łowić więcej ryb i dzięki temu zarabiać więcej, zaproponował mu swój biznesplan. Zasugerował, że rybak mógłby pracować ciężej, łowić więcej ryb i ostatecznie rozszerzyć swoją działalność, kupując więcej łodzi i zatrudniając kolejnych pracowników. Ta ekspansja, jak argumentował, doprowadziłaby rybaka do sukcesu i ogromnego bogactwa.

Rybak w swojej prostej mądrości zapytał, co z nim będzie po osiągnięciu całego tego bogactwa i sukcesu. Biznesmen z entuzjazmem odpowiedział, że będzie mógł wtedy przejść na emeryturę, zamieszkać w pięknym miejscu, trochę wędkować, bawić się z dziećmi, spędzać sjestę z żoną, a wieczorami cieszyć się towarzystwem przyjaciół. Biznesmen nieświadomie opisał dokładnie takie życie, jakie rybak już prowadził.

Piękno przypowieści o rybaku tkwi w jej prostym, ale głębokim przesłaniu: prawdziwego zadowolenia często nie można znaleźć w nieustannym dążeniu do posiadania więcej, ale w docenianiu i cieszeniu się tym, co już mamy. 

Obsesja godzinówki

Kiedy usłyszałem przypowieść, od razu pomyślałem o czymś, co chodziło mi po głowie już od jakiegoś czasu. To groteskowe spostrzeżenie, które ma w sobie ziarno prawdy.

Poker jest dla wielu ucieczką. Ci, którzy grają w niego zawodowo, często robią to ze względu na swobodę, którą daje w porównaniu ze standardową pracą 9-17. 

Zauważyłem jednak, że, jak na ironię, wielu pokerzystów ma obsesję na punkcie swojej stawki godzinowej. Zrobią mnóstwo rzeczy, aby osiągnąć niewielkie wzrosty, na przykład dodając stoły czy późno rejestrując się do MTT. Często ich błędy są określane w kategoriach tego, ile kosztuje ich godzina. Znam graczy, którzy często unikają pokera na żywo właśnie ze względu na niską stawkę godzinową, kiedy weźmie się pod uwagę czas podróży i koszty.

To wszystko nie jest złą strategią, ale jednocześnie wydaje mi się ona dość komiczna, ponieważ obsesja na punkcie godzinówki to coś, co cechuje właśnie pracę na etacie, której pokerzyści tak bardzo chcą unikać. Ucieczka od korporacyjnego życia, w którym przeliczasz godziny na pieniądze, jest dokładnie tym, po co wielu graczy przychodzi do pokera. 

Nie chcę zniechęcać do takiego myślenia, ale przypomniało mi to powyższą przypowieść, a także słynny pokerowy cytat, że „to trudny sposób na łatwe życie”.

Jakie teorie spoza pokera pomogły twojej grze? Daj nam znać w komentarzu.