Pokerowe Teorie GTO - Paradoks Region-Beta
Czy masz motywację do ciężkiej pracy i grindowania dopiero po dużym downswingu? Jeśli tak, to jest to przykład Paradoksu Region-Beta.
Jedną z fantastycznych rzeczy, jaką zauważyłem po latach styczności z pokerem, jest to, że dzięki niemu można nauczyć się wiele z innych dziedzin, takich jak AI, ekonomika, teoria gier czy psychologia. Stworzyłem więc serię artykułów o zagadnieniach spoza pokera, które można skutecznie adaptować w naszej ulubionej grze.
Paradoks Region-Beta ilustruje, jak często tolerujemy „niezbyt złe” sytuacje, nieumyślnie hamując nasz rozwój w kierunku naprawdę korzystnych okoliczności. Paradoks sugeruje, że nieco niezadowalające sytuacje są czasami gorsze niż te, które są po prostu okropne, ponieważ nie motywują nas do inicjowania zmian.
Nazwany na cześć statystycznego terminu „beta”, który wskazuje poziom ryzyka określonej inwestycji, Paradoks Region-Beta został przedstawiony przez Dana Gilberta, autora książki „Stumbling on Happiness”. Gilbert zademonstrował ten paradoks poprzez prostą analogię dojazdów do pracy. Ludzie mogą tolerować dłuższy, bardziej męczący spacer, zamiast wybierać szybszą i łatwiejszą jazdę na rowerze, jeśli dyskomfort związany z chodzeniem jest znośny.
Paradoks objawia się, gdy lgniemy do komfortu i znanych zjawisk, pomimo świadomości, że możemy osiągnąć większą satysfakcję. Możemy myśleć, że jesteśmy w „wystarczająco dobrym” stanie, ale tak naprawdę nie jesteśmy w pełni zadowoleni ani usatysfakcjonowani.
Ten paradoks można zaobserwować w różnych aspektach życia. Dobrym przykładem jest ktoś, kto będąc w związku, który zapewnia komfort i stabilność, nie jest naprawdę szczęśliwy. Wszyscy znamy kogoś, kto zbyt długo pozostawał w niezbyt satysfakcjonującym związku. Alternatywnie, ktoś może mieć pracę z dobrą pensją i dodatkami, ale brakuje mu poczucia wyzwania lub spełnienia. Czujemy, że utknęliśmy w martwym punkcie, mimo że sytuacja niekoniecznie jest tragiczna.
Czekanie na kryzys
Usłyszałem o tej koncepcji w tym tygodniu i od razu skojarzyłem ją z czymś, o czym często rozmawiał ze mną trener gry mentalnej, Jared Tendler.
Pracował on z setkami pokerzystów i na tej podstawie stwierdził, że wielu z nich potrzebuje znacznego downswingu, aby się zmotywować. Stają się leniwi, jeśli chodzi o pracę nad swoją grą i/lub wprowadzanie znacznego volume, a jedyną rzeczą, która wyciąga ich z kryzysu, jest zła seria dystrybucji kart.
Nazywa to „czekaniem na kryzys” i nie jest to zdrowe podejście do gry. Między innymi dlatego, że wymaga to poniesienia większych niż konieczne strat, zanim problem zostanie naprawiony.
Tendler jest zwolennikiem rozwijania stałej, stabilnej motywacji, a nie wahań ze szczytami i dolinami.
Zrozumienie, że paradoks Region-Beta istnieje, jest rzeczą kluczową. Pozwala nam to spojrzeć szerzej na naszą sytuację i na to, jak małe problemy, pozostawione bez naprawy przez dłuższy czas, składają się na ogromne problemy w długim okresie.
Jakie teorie spoza pokera pomogły twojej grze? Daj nam znać w komentarzu.
