APPT Auckland – final table i zwycięzca
Main event tunireju z serii Asia Pacific Poker Tour wygrał Daniel Craker, który w heads-upie pokonał Matthew Konneckego. Wygrał ponad 257 tys. $ nowozelandzkich.
To nie była ładna walka. Ale cieszy jedno, że ostatecznie
umiejętności oraz zdrowy rozsądek wygrały nad brawurą i szaleństwem. Ponad 257
tys. $ nowozelandzkich zgarnął Daniel Craker, który popełnił najmniej błędów w
tym dniu i popisał się najlepszym oglądem sytuacji przy stoliku. Drugie miejsce
dostało się zupełnie niespodziewanie Matthew Konneckemu, który zastosował
taktykę wiewiórki. Spokojnie czekał na swoją okazję do podwojenia, zganiał
żetony i z boku obserwował, jak przeciwnicy wykrwawiają się nawzajem. To
wystarczyło na zgarnięcie prawie 163 tys. $ nowozelandzkich.
| ASIA PACIFIC POKER TOUR Auckland - DZIEŃ 3 Graczy: 11 Wpisowe: 3000 NZD Pozostało: 1 |
st1:*{behavior:url(#ieooui) }
/* Style Definitions */ |
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
| Edward Holdcroft 11. miejsce |
Rozpoczęli w jedenastu, przy dwóch stolikach short handel.
Blindy sięgnęły już 17. poziomu 3000 / 6000 i ante 1000. Na początku trzeba było
wyeliminować dwóch graczy, aby wyłonić skład stolika finałowego sensu stricte.
Prawdę mówiąc to powstał on już po odpadnięciu na 11. miejscu z ponad 10 tys. $
nowozelandzkich Edwarda Holdcrofta. Jednakże oficjalnie final table miał liczyć
9 graczy, a nie 10. No cóż, taka trochę dziwna biurokracja. Holdcroft odpadł
dość szybko, tuż na starcie otworzył raisem do 50 000 i dostał 3-bet od
Luka Stanforda za 140 000. Po chwili namysłu Edward postanowił sprawdzić.
Na flopie pokazały się 
i pierwszy w decyzyjności Holdcroft wypchnął
całego stacka trzymając w ręce pocketa 
. Stanford natychmiastowo sprawdził
i pokazał mu rakiety 
, które nie były w tym przypadku zbyt miłym widokiem.
Turn 
nic nie zmienił w układzie sił, to samo stało się na riverze, gdzie
zobaczyliśmy 
i tym sposobem ostatnia pozostała w turnieju dziesiątka
przesiadła się do jednego stolika.
Niedługo po tym fakcie z turniejem pożegnał się dość
niespodziewanie Eric Mutrie, który przy swoim stoliku miał wcale niezgorszy
stack. Oczywiście bez porównania do leaderów, jednak Ci zasiadali przy stoliku
obok. Mutrie stracił wpierw dość poważną część stacka i zostało mu zaledwie
11 000, które wypchnął na środek stołu i dostal raise do 16 000 od Matthew
Konnecke. W rozdanie wszedł jeszcze Michael Mariakis i gracze zobaczyli flopa w
postaci 
. Mariakis zaatakował za 30 000, Konnecke natychmiastowo
zrzucił i gracze pokazali karty. Michael był z przodu z 
, natomiast Mutrie
miał zaledwie 4 outy na gutshot straight drawa z 
. Turn przyniósł , która nic
nie zmieniła w ten sytuacji, natomiast odejście Mutriego przypieczętowała 
na
ostatnim streecie. Za 10.
miejsce Eric otrzymał ponad 10 tys. $ nowozelandzkich nagrody.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
W ten sposób z 11 graczy wyłonił się skład finałowego
stolika APPT Main Event w Auckland. Z ogromną przewagą nad resztą zasiadał Luke
Stanford, który wydawał się być nie do zatrzymania w tym turnieju. Jego stack w
wielkości 860 000 budził niemały respekt, biorąc pod uwagę, że drugi w
tabeli Daniel Craker miał 447 000. Natomiast trzeci Wang Che Jung
373 000. Jednakże zbytnia pewność siebie była powodem zguby Stanforda,
który zdaje się za bardzo uwierzył w swoje szczęście i zaczął popełniać niemałe
błędy. Już w rozdaniu #5 po ustaleni składu final table podwoił on Matthew
Konneckego. Po open raise Stanforda z under the gun do 18 000, o
sprawdzenie pokusił się Wai Yuen z buttona. Gdy akcja doszła do Matthew
Konnecke na big blindzie, ten postanowił wejść all-in za 69 000. Stanford
wówczas chciał wyrzucić z pota Yuena i zagrał również all-in. Plan się powiódł
i z 
Luke stanął do nierównej walki z 
Konneckego. Board nie pomógł w
żaden sposób Stanfordowi i po zobaczeniu 
musiał patrzeć, jak
jego część pota odpływa w kierunku uradowanego Matthew. Dwa rozdania później
podwoił się inny short Jani Karke, którego szczęście nie skończyło się na
rozbiciu dzień wcześniej pocketa króli za pomocą 
i złapanym na riverze
flushu. Tym razem po open raise Daniela Crakera do 22 000 z middle
position oraz sprawdzeniu Luka Stanforda ze small blinda, postanowił wejść
all-in z za 66 000. Craker sprawdził, natomiast Luke zrezygnował z
udziału w pocie pomimo niezwykle korzystnych oddsów. Daniel był zaledwie o oczko
gorszy od Janiego, ponieważ miał . Szanse na splita były dość spore po
pojawieniu się na flopie 
jednak spadająca na turnie 
dała
zwycięstwo Karkemu. River nie był już w stanie niczego zmienić i wyłożenie na ostatnim streecie było tylko formalnością. Po tych pierwszych podwojeniach
prowadził nadal wyraźnie Luke Stanford, który posiadał 737 000, natomiast
na drugie miejsce wysunął się Nathanael Seet z 415 000.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Blindy ponownie poszły w górę. Poziom 18. 4000 / 8000 i ante 1000 okazał się
ostatnim dla dwóch graczy. Wai Yuen oraz Michaela Mariakisa, którzy odpadli
jeden po drugim w kilkuminutowym odstępie czasu. Ostatnie rozdanie pani Yuen
rozpoczęło się od open raise'a Wang Junga do 30 000 i sprawdzeniu Dan
Singa. Wai Yuen wówczas wypchnęła cały swój ważący 81 000 stack na środek
stołu. Jung chcąc pozostać sam z shortem w rozdaniu również zagrał all-in za
175 000. Sing odpuścił i zobaczyliśmy karty obu graczy. Yuen miała ,
które były lepsze od 
Junga, jednak nadal był to zaledwie coin-flip. Już
na flopie posiadacz A-K stracił prowadzenie za sprawą 
. Na turnie
pojawiła się 
, natomiast 
na ostatnim streecie jednoznacznie powiedziała
Wai Yuenowi, że ukończyła turniej na 9. miejscu z ponad 14,5 tys. $
nowozelandzkich nagrody. Dwa rozdania później w bardzo podobnych okolicznościach
złą wiadomość otrzymał Michael Mariakis. Zagrał open raise do 24 000 z i dostał sprawdzenie od Daniela Crakera. Wówczas Wang Jung postanowił
potraktować obu przeciwników 3-betem do 99 000. Mariakis wykonał push za
113 000, Craker spasował, natomiast Jung sprawdził pokazując pocketa . I znowu już na flopie Jung przypieczętował swoje zwycięstwo łapiąc seta na
pierwszym streecie. Po zobaczeniu 
Mariakis miał zaledwie nikłe szanse
na backdor flusha, jednak na turnie skutecznie uniemożliwiła dobranie do
tego układu. Spadający na riverze 
nie był w stanie niczego zmienić i Michael
Mariakis mógł udać się do kasy po niespełna 20 tys. $ nowozelandzkich za
zajęcie 8. miejsca w turnieju.
Jung był na fali. Kilka rozdań później starł się w wielkim rozdaniu z
chipleaderem Lukiem Stanfordem. Rozpoczął on sam open raisem do 32 000 i
dostał akcję u Luka, który sprawdzał z big blinda. Na flopie pokazały się . Wang kontynuował za 60 000 po stuknięciu w stół Stanforda i dostał od niego
natychmiastowe sprawdzenie. Na turnie spadł . Jung ponownie uderzył, tym
razem za 120 000 i ponownie nie udało mu się zrzucić Luka z ręki. Na
ostatnim streecie pojawiła się . Jung uderzył teraz piekielnie mocno, za
300 000. Stanford wstał, popatrzył się na pota, usiadł i zaczął liczyć
żetony. Pokiwał głową i ponownie przeliczył potrzebne do sprawdzenia krążki. W
końcu oparł się na krześle i zniesmaczony czekał. Azjata wezwał w końcu czas i
Luke miał już tylko minutę na podjęcie decyzji. Mniej więcej 15 sekund przed
końcem spasował. Wówczas Jung szybko pokazał 
z stone cold bluffem. Po tym
rozdaniu obiął prowadzenie w turnieju z ponad 1 000 000 w stacku. To
był naprawdę niesamowity bluff Junga, który pokazał, że nie boi się nikogo i
niczego przy stole.
 |
 |
 |
|
Wai Kwan Yuen 9. miejsce 14 565 NZD |
Michael Mariakis 8. miejsce 19 706 NZD |
Jani Kerke 7. miejsce 25 704 NZD |
Dwa rozdania później, w handzie oznaczonym numerem #33 na all-inie przed
flopem znalazł się Jani Karke. Wszedł za wszystko z po open raise Daniela
Crakera do 27 000, który miał pocketa 
. Craker oczywiście sprawdził i
krupier wyłożył flopa 
. Jani w tym momencie dostał prezent w postaci
kolejnych czterech outów z gutshot straight drawem. Zrobiło się nerwowo. Na
turnie nic się nie zmieniło, ponieważ spadła 
, natomiast na ostatnim
streecie jednoznacznie utrzymała pocketa Crakera i tym samym wyrzuciła z
turnieju Janiego Karke. Za 7. miejsce otrzymał on prawie 26 tys. $
nowozelandzkich.
|
||||||||||||||||||||||||
Przed podniesieniem blindów do poziomu 19. 5000 / 10 000 i ante 1000
niewiele zmieniło się w tabeli. Prowadził nadal Wang Jung, którego stack w
wielkości 1 120 000 górował nad resztą. Drugie miejsce utrzymał
Nathaneal Seet, któremu po kilku mniejszych potach wędrujących w jego kierunku
udało się nabudować do 630 000. Z trzecim stackiem natomiast czaił się
Daniel Craker, który bardzo pewnymi zagraniami utrzymywał się na poziomie
490 000. Wówczas rozpoczął się upadek Nathanaela Seeta, który cały swój
stack przegrał w trzech rozdaniach. Rozpoczęło się od Starcia z Danem Singiem.
Rozpoczął open raisem przed flopem Seet do 27 000 i dostał sprawdzenie od
Singa, który akurat siedział na small blindzie. Flop przyniósł i obaj
gracze stuknęli w stół. Na turnie po pojawieniu się zaatakował Sing betem za
30 000 i dostał momentalny raise od Seeta do 150 000, który był
równoznaczny z jego all-inem. Dan sprawdził z 
i okazało się, że jest z
przodu przed Seeta. na riverze dał jeszcze obu graczom flusha, jednak
to Sing wygrał na high. Po tym rozdaniu Dan Sing nabudował się do ponad
300 000. W handzie #53 Nathanael Seet stanął po all-inie przed flopem do
coin-flipa z Lukiem Stanfordem, który w odpowiedzi na open raise Seeta za
27 000 zagrał all-in za 294 000 z . Nathanael oczywiście
sprawdził z . Na flopie wszystko szło po myśli Nowozelandczyka, spadły tam . Turn w postaci 
również nie przyniósł żadnych zmian w układzie sił,
natomiast spadająca na ostatnim streecie uratowała skórę Stanforda, który
tym sposobem podwoił stan posiadania zrzucając Seeta na samo dno z zaledwie
80 000 w stacku. Trzy rozdania później Nathanael ponownie znalazł się na
all-inie przed flopem. Swoje ostatnie 79 000 wypchnął z i dostał
sprawdzenie od Wanga Junga, który pokazał . Na turnie po obejrzeniu został wyeliminowany jeden z trzech outów Nathanaela. spadająca na
riverze będzie się śniła Seetowi jeszcze długo, ponieważ dwa razy z rzędu, to
właśnie ona pogrzebała jego szanse na wygranie rozdania. Jung złapał straighta
i tym samym zakończył karierę Seeta na 6. miejscu, które było warte ponad 34
tys. $ nowozelandzkich.
 |
| Nathanael Seet 6. miejsce 34 272 NZD |
Następnie mieliśmy serię rozdań, które kończyły się podwojeniami shortów.
Najpierw Matthew Konnecke wszedł all-in przed flopem za 101 000 z i
dostał call od Dana Singa, który przeważał z . Rozdanie skończyło się już
na flopie za sprawą i flusha dla shorta. Wyłożenie na turnie oraz
na riverze było już tylko formalnością i Konnecke podwoił stan posiadania do
210 000. Ci dwaj gracze ponownie starli się ze sobą kilka rozdań później,
ale tym razem górą był Sing, którego dało rade wygrać z 
Matthew. Na
flopie za sprawą 
zrobiło się ciekawie, ponieważ Konnecke złapał
gutshota, natomiast Sing seta. Jednak na turnie skompletował full house dla
Azjaty, który podwoił stan posiadania. Gwoli formalności, na riverze spadła .
|
|||||||||||||||||||||
Gdy blindy poszły w górę do 20. poziomu 6000 / 12 000 i ante 2000 grube
rozdanie rozegrało się pomiędzy Danielem Crakerem oraz Lukiem Stanfordem.
Rozpoczął ten drugi od open raise'a do 40 000, natomiast Craker oraz Jung
sprawdzali. Na flopie 
Jung ze Stanfordem stuknęli w stół, natomiast
Craker uderzył za 100 000. Luke wykonał push i dostał instant call. Daniel
miał kłopoty, ponieważ jego 
były zdominowane przez Luke'a. Jednak
już na kolejnym streecie pojawiła się dająca dwie pary Crakerowi. Na riverze
spadła i tym sposobem Daniel podwoił stan posiadania kosztem Stanforda.
Następnie kosztem chipleadera Wanga Junga podwoił się ponownie Matthew
Konnecke. Wszedł za wszystko z buttona z i dostał akcję od Junga, który z
blinda sprawdził trzymając . Board tym razem dopisał wyżej notowanemu
przed flopem Konneckemu i po zobaczeniu Matthew podwoił się do
290 000 łapiąc full boat. Chwilkę później w kilku mniejszych rozdaniach
Konnecke stracił większą część swojego stacka i powrócił do stanu shortstack z
zaledwie 135 000. Prowadzili wyraźnie jung z 1 460 000 oraz
Daniel Craker z 840 000. Sing i Stanforda mieli po 140 000 i prostą
decyzję przed flopem: all-in albo fold.
 |
| Luke Stanford 5. miejsce 46 267 NZD |
Stan posiadania udało się podwoić Singowi, który sprawdził push Luke'a
Stanforda z buttona. Stanford miał zaledwie i nadział się na dominującego
go totalnie pocketa . Board nie przyniósł żadnych rewelacji i po
zobaczeniu 
Sing zgarnął pota. Stanford został z zaledwie
50 000 w stacku, które wypchnął na środek stołu już w kolejnym rozdaniu z . Dostał sprawdzenie od Junga z i na boardzie udało
mu się podwoić stack. Kolejne rozdanie to push przed flopem chipleadera Wanga
Junga, który po dwóch limpach zdecydował się na zgarnięcie pota przed flopem z . Plan zniweczył mu nie kto inny, tylko Dana Singa, który pokazał mu
powracającego niczym bumerang pocketa . Już na flopie było jasne, że Jung
tego rozdania nie wygra, ponieważ za sprawą Dan złapał seta. Chipleaderowi
została tylko możliwość backdoor flush drawa oraz runner runner straight drawa.
Na turnie jednak spadła , która sprawiła, że Wang był drawin dead, a na
riverze była tylko formalnością. Po tym rozdaniu Sing miał już 500 000 w
swoim stacku. Kolejny hand oznaczony numerem #82 to ostatnie rozdanie Luke'a
Stanforda. Rozpoczął open raisem przed flopem Dan Sing z under the gun, dostał
call od Stanforda, który powiedział, że gra all-in w ciemno na flopie za
ostatnie 32 000. Faktycznie jego żetony powędrowały na środek stołu po
zobaczeniu na pierwszych trzech streetach. Dan oczywiście sprawdził
mając , zostawiając Luke'owi 3 outy nadziei oraz cud na wygraną. Na turnie
zrobiło się nieco ciekawiej, ponieważ spadła , ale dzieła zniszczenia
dokonała spadająca na riverze, która ostatecznie dała Singowi dwie pary. Za 5. miejsce w turnieju Luke
Stanford otrzymał ponad 46 tys. $ nowozelandzkich.
Sing dostawał cały czas świetne karty przed flopem. Kilka rozdań później, po
all-inie przed flopem Matthew Konneckego z , Dan natychmiastowo sprawdził
z rakietami . Na flopie zrobiło się ciekawie, ponieważ spadły ,
które dawały gutshot straight drawa Konneckemu. Matthew marzył o królowej na
turnie i pewnikiem marzył bardzo mocno, bo za sprawą jego marzenia się
spełniły. Nie ma to jak osobliwe poczucie humory krupiera. na ostatnim
streecie nie miała już możliwości niczego zmienić i Konnecke podwoił się kosztem
Dana do 450 000 wysyłając Singa na sam dół tabeli z 400 000.
|
||||||||||||||||||
Prowadził w tym momencie Daniel Craker, który grał porządnego i solidnego
pokera. Nie ulegał szaleństwu all-inów przed flopem, ale niczym John Juanda w
main evencie WSOP-E, kosił mniejsze poty stale powiększając swój stack. Tym
sposobem nabudował się do 965 000 wyprzedzając drugiego w stawce Wanga
Junga o zaledwie 20 000. Blindy poszły w górę do 21. poziomu 8000 /
16 000 i ante 2000. Gra wówczas nieco siadła. Mieliśmy dużo walki o same
blindy, mało flopów i mało akcji. W rozdaniu #133 Daniel Craker, który królował
wówczas przy stoliku, popełnił dość poważny błąd. Rozpoczął on sam open raisem
do 48 000 ze small blinda i dostał akcję od Konneckego, który siedział na
dużej w ciemno i podbił do 175 000. Na flopie 
Daniel stuknął w
stół, natomiast Matthew kontynuował za 200 000. Wówczas Craker bez
większego zastanawiania się wypchnął wszystkie swoje żetony na środek stołu z . Konnecke oczywiście sprawdził i pokazał . Dzieła zniszczenia tak
naprawdę dokonał spadający na turnie, natomiast na riverze
przypieczętowała podwojenie Matthew do ponad 1 200 000. Daniel miał
poważne kłopoty, ponieważ został z zaledwie 225 000 w stacku. Dosłownie w
kolejnym rozdaniu dostał prezent od dwóch graczy oraz dealera. Wypchnął
wszystkie swoje żetony na środek stołu i dostał dwa sprawdzenia, od Konneckego
oraz Wanga Junga. Dwaj callerzy nie powiększali już pota w kolejnych runach
licytacji. Po zobaczeniu boardu w postaci Daniel klasnął w
dłonie, krzyknął Yes! i pokazał . Tym sposobem potroił się do około 700 000.
 |
| Dan Sing 4. miejsce 59 976 NZD |
Następnie znowu przez ponad 20 rozdań nic wielkiego przy stole się nie
działo. Gracze oszczędzali swoje żetony grając dość rozsądnie i czekając na
dogodną akcję do ataku. Grube rozdanie z wręcz niewiarygodnie zmieniającą się
sytuacją na każdym streecie, miało numer #158. Rozpoczął Dan Sing raisem do
65 000 z under the gun (cut-off) i dostał call od Wanga Junga z big
blinda. Na flopie Jung stuknął w stół, natomiast Sing poczęstował go
betem za 85 000. Wang sprawdził i na turnie pojawił się . Jung ponownie
zagrał check, natomiast Dan po dłuższym zastanowieniu się powtórzył bet w
wysokości 85 000. Nie wiem, dlaczego Wang wszedł wówczas za wszystko z , ponieważ zachowanie Singa wyraźnie mówiło, że u niego siedzi monster. I tak
tez się stało, Dan natychmiastowo sprawdził, ponieważ niemal na czole miał
wypisane Mam i straighta! Ale
oczywiście mamy jeszcze river w tej całej zabawie, a krupierowi się już pewnie
śpieszyło do żony, do dzieci... i postanowił wyrzucić biednego Dana z turnieju
prezentując Wangowi na ostatnim streecie, który dawał mu full boat. Reakcji
Singa nie da się opisać słowami, ale znając azjatycki temperament można sobie
wyobrazić, jak wyglądał wydając z siebie nieartykułowany dźwięk z stylu Ohhhhh! Za 4. miejsce zgarnął niemal 60 tys. $
nowozelandzkich.
 |
| Wang Che Jung 3. miejsce 85 680 NZD |
Teraz przy stole rządzili na zmianę Wang Jung oraz Daniel Craker. Natomiast
Matthew Konnecke podtrzymywał swoją strategię nie wpychania się pomiędzy
szklankę, a zakąskę i spokojnie sobie czekał, aż panowie wybiją się nawzajem.
Tak tez się stało. Prowadził Wang, ale Danielowi udało się podwoić jego kosztem
w rozdaniu #168. Na flopie po akcji 3-betowej na preflopie Jung
kontynuował natychmiastowym all-inem z i dostał sprawdzenie od Daniela,
który pokazał . Flush nie wpadł i po zobaczeniu na turnie oraz na
riverze, Craker podwoił stan posiadania. Następnie za bluffowanie wziął się
Wang Jung. Po podbiciu przed flopem do 100 000 dostał call od Daniela. Na
boardzie 
żaden z graczy nie powiększał już puli i dopiero na
riverze Wang postanowił uderzyć za 200 000. Carker był zdumiony, w końcu
spasował i zobaczył 5x 9x u Junga. He's
easy to read, but we don't want to call him - Powiedział Daniel po tym
rozdaniu.
Po podniesieniu blindów do 23. poziomu 12 000 / 24 000 i ante 4000
sytuacja wcale nie była taka jasna. Prowadził nieznacznie Daniel Craker z
1 151 000, przed Wangiem Jungiem, który miał 1 100 000.
Matthew Konnecke czekał natomiast spokojnie na swoją szansę z
715 000. W rozdaniu #193 w końcu
sprawa się dokonała. Craker rozpoczął open raisem do 80 000 i dostał sprawdzenie
od Konneckego oraz 3-beta od Wanga do 300 000. Po chwili namysłu
postanowił sprawdzić, natomiast Matthew wycofał się z rozdania. W pocie
znajdowało się już ponad 700 000 i na flopie Daniel stuknął w
stół, natomiast Jung zagrał all-in. Craker doskonale znał tą linię i
natychmiastowo sprawdził pokazując pocketa . Jung bluffował i z miał
tylko outy nadziei na wygranie rozdania. Żaden z nich nie pojawił się na
boardzie i po zobaczeniu na turnie oraz na ostatnim streecie, mógł udać
się do kasy po ponad 85,5 tys. $ nowozelandzkich nagrody za miejsce na
najniższym stopniu podium. Heads-up był szybki. Craker przystępował do niego z
ogromną przewagą w żetonach. Miał dobrze ponad 2 200 000 naprzeciw
około 600 000 u Konneckego. Już dwa rozdania później było po wszystkim.
Hand #195 rozpoczął Daniel open raisem do 120 000 i dostał 3-bet od
Matthew do 500 000. Daniel powiedział tylko: I'm all-in i Matthew nie był w stanie już tego zrzucić. Konnecke
pokazał , natomiast Daniel pockecika . Na boardzie
najniższy pokerowy układ okazał się wystarczający.
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
