2009 Aruba Poker Classic: Dzień 4 review - część 2

10 minut przerwy i kolejny raz blindy poszły w góre (4000 / 8000, ante
1000). Kilka minut po wznowieniu rozgrywki Matt Ross znalazł się w mało
komfortowej sytuacji idąc na stacki ze zdominowanym przez parę jacków,
pocketem ósemek. Pokerzysta ten postawił aż 300 000 żetonów na swój
układ licząc przynajmniej na coin flipa. Rzeczywistość była jednak dla
niego duża bardziej brutalna. Szczęście stanęło jednak po jego stronie,
ponieważ już na flopie
złapał on top seta. Teraz to Greenwood musiał liczyć na skromne 3 outy
z tą różnicą, że do wyłożenie pozostały już tylko 2 karty.  oraz na 2 ostatnich streetach nie zmieniły sytuacji w rozdaniu i tym samym Matt Ross zgarnął potężnego pota w wysokości 600 000.

Max Greenwood

Po tym rozdaniu Greenwoodowi pozostało zaledwie 100 000 żetonów co
odpowiadał wartości niecałych 13 dużych blindów. W tej sytuacji był on
zmuszony do gry push or fold na preflopie. Wszystkie swoje pozostałe
żetony postawił on na i został sprawdzony przez Chase'a Steely'ego, który trzymał .
Greenwood ponownie miał lepszy układ, ale ewidentnie nie był to jego
dzień. Ponownie już na flopie pokerzysta ten stracił prowadzenie. dało Chase'owi top pair i Max znów miał tylko 3 outy na 2 ostatnie streety. Krupier wyłożył kolejno , a następnie . Karty te nie pomogły Greenwoodowi i pokerzysta ten po 2 bad beatach odpadł z turnieju klasyfikując się na 14. pozycji.

Ostatnim pokerzystą, który zarobił 18 430 $ był James Jewett. Jego
katem okazał się Eric Baldwin, który sprawdził all in od przeciwnika z
pocketem czerwonych jacków.
Jewetta miało w tej sytuacji małe szanse na wygraną. Emocje temu
rozdaniu towarzyszyły jednak do końca. Na flopie krupier wyłożył i James wciąż mógł liczyć tylko na 3 outy. na turnie dała mu 4 dodatkowe outy do split pota i z wielkim nadziejami czekał on na ostatnią kartę. dał mu co prawda kontakt ze stołem, ponieważ złapał on parę, ale przeciwnik również poprawił swój układ kompletując fulla.

David Perkins

Akcja przeniosła się na 2 stoliki sześcioosobowe i po kilku rozdaniach
byliśmy świadkami niesamowitego rozdania. David Perkins otworzył grę
podbiciem do 22 000, na co Brandon Hall odpowiedział 3-betem do 66 000.
3 kolejnych graczy spasowało swoje karty i akcja doszła do Jose Roberto
Santosa, który po chwili zastanowienia przesunął wszystkie swoje żetony
o wartości 335 000 na środek stołu. Perkins nie potrzebował aż tyle
czasu na podjęcie decyzji i również wybrał opcję all in ze stackiem 403
000, natomiast Hall sprawdził przeciwników mając jeszcze w zapasie 285
000 żetonów. Jako pierwszy swoje karty odsłonił
właśnie Hall pokazując przeciwnikom . Następny w kolejności Perkins zadowolony odsłonił . Do kompletu brakowało tylko pocketa asów u Santosa. Gracz ten miał jednak tylko .
Co ciekawe Santos mimo najgorsze układu na preflopie, po pojawieniu się
3 pierwszych wspólnych kart wysunął się na prowadzenie, dzięki złapaniu
pary asów przy boardzie . oraz
na 2 ostatnich streetach nie zmieniły sytuacji i tym samym Jose Roberto
Santos wysunął się na pozycję chip lidera ze stackiem 1 100 000. Był on
też pierwszym uczestnikiem turnieju, który przekroczył granicę 1 000
000 żetonów. Pozostali dwaj pokerzyści nie odpadli po tym rozdaniu z
rywalizacji, aczkolwiek ich stacki mocno ucierpiały.
Perkinsowi na grę pozostało 125 000, natomiast Hall miał jeszcze 285
000 żetonów.

Robert Mizrachi

Jak się okazało bolesna przegrana okazała się dla Perkinsa brzemienna w
skutkach. Mając zaledwie kilkanaście dużych blindów pokerzysta ten
sprawdził bet na preflopie od Roberta Mizrachi'ego. Na flopie Kx 9x 6x
Perkins przeczekał, a po becie kontynuacyjnym od Roberta, zagrał all
in. Mizrachi niemal natychmiast odpowiedział sprawdzeniem pokazując Kx Jx, które było mocniejsze od Qx 9x przeciwnika.
Dwa kolejne streety nie przyniosły kart, które mogłyby pomóc Perkinsowi
i pokerzysta ten pożegnał się z Aruba Poker Classic na 12. pozycji. Za
swój występ otrzymał on 23 040 $.

Podobny los spotkał Jamesa Mordue, który siedział przy drugim stoliku.
W tym przypadku licytacja zakończyła się już na preflopie. Matt Ross,
który trzymał zdecydował się na open raise. Była to wymarzona sytuacja dla James Mordue, który miał nadzieję, że jego
zostanie opłacone przez przeciwnika. James zdecydował się na 3-bet, a
następnie bez zastanowienia sprawdził push od przeciwnika. Mordue
zadowolony acz lekko zdenerwowany czekał na karty, które wyłoży
krupier. Spośród pozostałych w talii 40 kart, tylko 2 były mu w stanie zaszkodzić. Na flopie pojawił się i wizja podwojenia stacka była co raz bliżej. Niestety dla Jamesa wszystko zmieniło się na turnie, ponieważ skompletowała u jego przeciwnika seta.
na ostatnim streecie nie zmieniła sytuacji i tym samym James Mordue
został wyeliminowany na 11. pozycji tuż przed kolejną przerwą.

Charlie Hook

10 pokerzystów wróciło do gry przy blindach 5000 / 10 000 oraz ante
1000. Finałowy stolik był już niemal namacalny, ale wciąż droga do
niego była odległa. Sztuka awansu do ostatecznej rozgrywki nie powiadła
się Charliemu Hookowi. Pokerzysta ten zdecydował się na open raise do
23 000 z pozycji buttona. Eric Baldwin zasiadający na pozycji dużego
blinda postanowił sprawdzić to zagranie. Na flopie pojawiły się i obaj gracze postanowili przeczekać. Wydawałoby się, że
na turnie nie zmieniła sytuacji, ale po pojawieniu się tej karty na
przejęcie inicjatywy w rozdaniu zdecydował się Baldwin. Jego mocny bet
w pulę został jednak sprawdzony przez Hooka. Eric nie zamierzał jednak
zwalniać i gdy na riverze pojawiła się ,
pokerzysta ten zagrał all in. Charlie postanowił poświęcić ostatnie 100
000 żetonów na sprawdzenie tego zagrania i pokazał pocketa króli. Układ
ten był jednak słabszy od
Baldwina, dzięki któremu udało mu się skompletować tripsa już na
flopie. Charlie Hook odpadł z rywalizacji na pozycji 10 i zarobił przy
tej okazji 29 250 $.

Z racji faktu, iż od tego momentu każde kolejne miejsce gwarantowało
wyższą wygraną, gra nieco zwolniła. Nie oznacza to oczywiście, że
pokerzyści unikali wrzucania wszystkich swoich żetonów do puli, ale
zagrania all in służyły głównie do zgraniania blindów. Mieliśmy również
kilka coin flipów, ale padały one łupem graczy z niższym stackiem, tak
więc przez prawie godzinę pokerzyście po prostu wymieniali się
żetonami. Przykładem może być rozdanie rozegrane pomiędzy Mattem Rossem
a Chasem Steely przy blindach 6000 / 12 000 oraz ante 2000. Na flopie obaj gracze złapali grywalne układy. Ten pierwszy trzymając skompletował najniższego seta, natomiast Steely ze swoim
miał strita. W tej sytuacji pokerzyści wrzucili wszystkie swoje żetony
do puli. Ross mimo słabszego układu, miał jeszcze kilka outów do fulla.
oraz
nie przyniosły mu upragnionej pary na stole i tym samym stack tego
pokerzysty stopniał do 260 000, natomiast Chase Steely zbliżył się do
upragnionego final table, ponieważ 1 260 000 żetonów zapewniało mu w
miare spokojny byt w najbliższych rozdaniach.

John Clancy

W końcu jednak któryś z graczy musiał odpaść. Wybór padł na Johna
Clancy. Pokerzysta ten zdecydował się na open raise z pozycji UTG
trzymając .
Wyrzucił on tym zagraniem wszystkich przeciwników aż do pozycji dużego
blinda, którą okupował w tym rozdaniu Robert Mizrachi. Chip lider
podejrzał jakie trzyma karty i podbił do 90 000. Clancy niemal
natychmiast odpowiedział na to zagranie all inem, natomiast Mizrachi
sprawdził pokazując .
Kluczem do zwycięstwa w turnieju są wygrane coin flipy, a te na Aruba
Poker Classic 2009 często stają po stronie Roberta. Tak było i tym razem.
Już flop, na którym pojawiły się zwiastował, że ciężko będzie utrzymać się parze szóstek. Na turnie pojawił się jeden z 10 outów Mizrachi'ego.
na tym streecie dał mu top pair z top kickerem, ale Clancy mógł jeszcze
liczyć na 2 outy do seta. Krupier na ostatnim streecie wyłożył jednak ,
które dodatkowo poprawiło rękę Roberta kompletując u niego strita. John
Clancy musiał pożegnać się z Aruba Poker Classic na 9. pozycji, ale
miejsce w pierwszej dziesiątce na pewno zasługuje na słowa uznania.
Pokerzysta ten za swoją grę otrzymał 29 950 $.