WSOP Event #20: Jean-Paul Kelly wygrywa bransoletkę

Rozgrywka przy Final Table zapowiadała się niezwykle pasjonująco. Wszystko za sprawą Erika Seidela, który rozpoczynał ten finał z trzecim stackiem. Seidel jest groźnym przeciwnikiem niezależnie od tego, ile ma przed sobą żetonów, zatem chipleader mógł mieć powody do obaw. Jak się okazało, Seidel nie dał rady powalczyć o zwycięstwo i ostatecznie zakończył zmagania na 7. miejscu. W wywiadzie udzielonym tuż po swojej porażce Seidel nie ukrywał, że liczył na znacznie więcej. Co najważniejsze, cała kwota, jaką tego dnia wygrał Seidel, została przeznaczona na cele charytatywne. Zapewne nie każdego byłoby stać na taki gest.

Ravi Raghavan rozpoczynał ten finał jako shortstack, a mimo to grał bardzo konserwatywnie i tylko sporadycznie decydował się na kradzież blindów. Ostatecznie pożegnał się on z turniejem po rozdaniu, w którym na flopie pojawiły się . Raghavan zagrał za wszystko z parą , ale sprawdził go Marc Tschirch, który odwrócił znacznie silniejszą parę . Board tego rozdania uzupełniły i , Raghavan nie skompletował swojego drawa i musiał się pożegnać.

Andrew Radel odpadł w bardziej pechowy sposób. Radel wszedł do gry z i trafił top parę na flopie . Od razu zagrał bet i został przebity przez chipleadera, którym przez cały czas był John-Paul Kelly. Radel sprawdził za wszystko i zapewne bardzo się ucieszył, gdy u swojego rywala zobaczył zaledwie . To była idealna okazja do podwojenia stacka. Na turnie pojawił się nic nie wnoszący , ale ostatnią kartą wspólną była nieszczęsna . 
Kelly szczęśliwie trafił swojego 2-outera, zaś Radel musiał zadowolić się 8. miejscem.

Jason
Dewitt był graczem, który skutecznie rozwiał marzenia Erika Seidela (na zdjęciu po lewej) o mistrzowskiej bransoletce. Dewitt grał bet w pulę na każdym streecie przy boardzie w postaci ,
zaś Seidel spokojnie sprawdzał i widać było, że nie ma on zamiaru tutaj spasować. W momencie, gdy po riverze Dewitt zagrał kolejny bet, Seidel musiał sprawdzać za wszystko. Po chwili namysły Erik zdecydował się na call, ale nawet nie pokazał swoich kart po tym, gdy u swojego rywala ujrzał parę , która dawała mu full house.

Próba kradzieży z buttona pozbawiła szans na zwycięstwo innego z finalistów. Na taki manewr zdecydował się Tony Steward, który trzymał w ręku zaledwie . Marc Tschirch tylko sprawdził z big blinda i na flopie pojawiły się .

Kiedy Tschirch przeczekał, Tony Steward naturalnie zagrał bet ze swoją parą waletów. Tschirch odpowiedział jednak maksymalnym przebiciem i postawił swojego rywala pod ścianą. Steward chwilę pomyślał, po czym powiedział, że juz nie może spasować i zagrał reraise all-in, dokładając zaledwie 8000 ponad przebicie młodego Niemca. W tym momencie Tschirch zapewne sądził, że jest z tyłu ze swoimi , ale po showdownie był mile zaskoczony. Board tego rozdania uzupełniły i ,  które ostatecznie dały Niemcowi kolor. Oczywiscie nie zmieniło to beznadziejnej sytuacji Stewarda, który odpadł z turnieju.

Kolejnym przegranym tego finału został Aaron Virchis. Zagrywał on openraise z  ze small blinda i dostał call od Johna-Paula Kelly'ego. Virchis zaczekał na flopie w postaci , a Kelly natychmiast poczęstował swojego rywala all-inem. W tym momencie Virchis miał przed sobą mniej żetonów, aniżeli wielkość pota, w związku z czym zdecydował się na call rozpaczy. Zapewne ucieszył się, gdy u Kelly'ego zobaczył tylko . Nadal miał 6 czystych outów na zwycięstwo, ale na dalszych streetach pojawiły się nic nie znaczące i . Ostatecznie Virchis musiał zadowolić się 5. miejscem.

Source: IMPDI for 2009 WSOP

John-Paul Kelly (na zdjęciu po prawej) grał pierwsze skrzypce również w rozdaniu, w którym z turniejem pożegnał się Kyle Carlston. Ten drugi grał openraise w odpowiedzi na limp jednego z rywali, zaś Kelly natychmiast zagrał reraise, zmuszając Carlstona do wejścia all-in. Będący na shorcie Carlston nie miał za bardzo na co czekać, jego wydawały się dobre, ale tym razem Kelly zdominował swojego rywala, odwracając . Board w żaden sposób nie pomógł Carlstonowi, który musiał zadowolić się 4. miejscem i nagrodą w kwocie 54 711 $.

Kolejne ważne rozdanie  było niezwykle ciekawe. Wyglądało na to, że Kelly wreszcie zostanie powstrzymany. Jason Dewitt miał , z którymi trafił pokera na riverze. Kelly miał w tym rozdaniu , zaś na stole leżały . Dewitt zagrywał all-in na turnie i cudowna karta pojawiła się na ostatnim streecie. Pula tego rozdania była naprawdę gigantyczna, bowiem po tym zwycięstwie to Dewitt został nowym liderem turnieju.

Jednak Kelly niezbyt mocno zmartwił się tą porażką i już po chwili wrócił na fotel lidera. Dewitt oddał mu znaczną część swojego stacka w rozdaniu, w którym na stole leżały . Dewitt nie był w stanie spasować swoich i zapewne szybko żałował sowjej decyzji, bowiem Kelly pokazał mu . Po chwili Marc Tschirch wyeliminował Dewitta w rozdaniu, w którym z rivera dała Niemcowi parę szóstek (Tschirch sprawdził z ) i to wystarczyło, aby pokonać Dewitta.

W heads-upie nie brakowało akcji zarówno przed, jak i po flopie. Obydwaj rywale grali bardzo agresywnie, ale Marc Tschirch nie mógł znaleźć sposobu na uzyskanie przewagi nad Kellym. W ostatnim rozdaniu Kelly chciał ukraść pulę na flopie , podbijając z , ale Tschirch nie zamierzał się poddawać i przebił z .

Kelly sprawdził i po pojawieniu się na turnie miał juz parę dam. Oczywiście wtedy Tschirch nie mógł o tym wiedzieć, zagrał bet all-in i został natychmiast sprawdzony. Jako ostatnia na stole pojawiła się nic nie wnosząca i turniej dobiegł końca. John-Paul Kelly wygrał swoją pierwszą bransoletkę w karierze i trzeba przyznać, że przez cały czas dominował przy Final Table. Fakt, że czasami sprzyjało mu szczęście, ale zwycięzców się nie sądzi.