Nie ma głupich pytań: Czym jest dobór rąk?

Skąd mamy wiedzieć, które ręce grać? Co sprawia, że ręka jest dobra? Dziś w naszej serii z radami dla początkujących pomagamy w doborze rąk.

Ostatnim razem odpowiadaliśmy na pytanie czym jest zakres w pokerze. Dzisiaj zastanowimy się, jak powinno się konstruować ten zakres.

Jedną z cech charakterystycznych złego gracza jest to, że nie zastanawia się nad rękami, które gra. Aby wygrywać w pokerze, musisz starannie dobierać ręce, z którymi dobrowolnie dorzucisz pieniądze do puli.

Dobór rąk odnosi się do umiejętności wybierania właściwych rąk do danej sytuacji.

Pierwszą kwestią, którą należy wziąć pod uwagę, jest nasza pozycja przy stole. Jeśli jesteśmy pierwszym graczem (co nazywamy „under-the-gun”), powinno się rozgrywać bardzo wąski, silny zakres. Dzieje się tak dlatego, że trzeba martwić się całą resztą stołu. Jeśli jako pierwsi podejmujemy decyzję, istnieje większe prawdopodobieństwo, że natkniemy się na przeciwnika z lepszą ręką. Jeśli jednak jesteśmy na Buttonie, możemy rozegrać więcej rąk, ponieważ musimy martwić się tylko o małą i dużą ciemną.

Akcja przed nami również wpływa na wybór ręki. Jeśli któryś z przeciwników postawił zakład przed nami, potrzebujemy silniejszej ręki, aby kontynuować, niż gdybyśmy to my otwierali grę. Gracze podbijający zasygnalizowali, że mają coś mocnego, więc potrzebujemy czegoś równie mocnego, aby kontynuować.

Wyjątkiem jest sytuacja, gdy jesteśmy na dużej ciemnej. Możemy sprawdzić podbicie z szeroką gamą rąk, ponieważ włożyliśmy już blind, więc mamy korzystne „pot odds”, aby sprawdzić. Oznacza to, że stosunek ryzyka do zysku jest dla nas korzystny, nawet jeśli mamy teoretycznie słabą rękę. Mamy także możliwość „zamknięcia” akcji, co oznacza, że ​​nikt po nas nie podejmie żadnego działania, gdy sprawdzimy. Nie musimy się tym samym martwić, że zostaniemy przebici i możemy spokojnie przejść na flop.

Co sprawia, że ręka jest dobra?

Skąd wiedzieć, jakie ręce wybrać? Poniżej umieściłem zakres otwarcia Under-The-Gun. Prawe górne ręce to ręce w tym samym kolorze, tj. A3s to as i trójka w tym samym kolorze. Lewe dolne ręce są w kolorze offsuit, więc Q7o może być np. damą pik i siódemką karo. Środkowe ręce to pary, np. 77 to dwie siódemki w różnych kolorach.

Ten zakres dużo nam mówi o doborze rąk.

Przede wszystkim obie karty powinny być dobrze połączone. Oznacza to, że powinny mieć tę samą rangę, tj. para, lub być blisko siebie, aby mogły ułożyć strita, tak jak JTo, gdy na stole pojawi się AKQ, KQ9, Q89 lub 897. Dość ważny jest też ten sam kolor.

Dzieje się tak dlatego, że chcemy móc tworzyć bardzo silne ręce. Na przykład prawie niemożliwe jest ułożenie strita lub koloru z K6o, ale możemy osiągnąć jedno i drugie dużo łatwiej z KQs.

Po drugie, karty powinny być dość mocne, tj. wysokie. Nie widzimy 43s w tym zakresie, mimo że może łapać strita lub kolor. Widzimy ręce, takie jak QJs. Kiedy QJs tworzy strita lub kolor, prawie zawsze jest to najlepszy możliwy układ. Kiedy QJs tworzy parę, często również jest to najlepsza ręka. Kiedy łapiemy układ z 43s, niemal nigdy nie ma całkowitej pewności, że jest on najlepszy.

Zauważmy też, że ten zakres rąk jest bardzo wąski, stanowi mniej niż 20% wszystkich dostępnych rąk. Dobrzy gracze nie grają wszystkiego, trzymają się mocnych kart, które dobrze sprawdzą się w starciu z innymi zakresami.

Ogólną zasadą jest to, że gdy jesteśmy nowi w grze, grajmy bardziej zachowawczo, niż myślimy, że powinno się grać. Chociaż wiele mówi się o blefowaniu i czytaniu rywali, poker to gra, w której należy tworzyć dobre ręce i zarabiać, gdy się to uda. Najlepszym sposobem na zarabianie jest unikanie tandetnych rąk i trzymanie się tych silnych, które mogą wygrywać duże pule.

Jaką metodę doboru rąk stosujesz? Podziel się nią w komentarzu: