Cztery pokerowe postanowienia na 2022 rok
Dara O'Kearney dzieli się kilkoma pomysłami, dzięki którym w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy możesz stać się lepszym pokerzystą.
Grać mniejsze fieldy
Moją pierwszą radą dla graczy turniejowych jest skoncentrowanie się na mniejszych fieldach. Wszyscy szukają sławy w ogromnych eventach SCOOP czy WCOOP, gdzie nagrody mogą zmieniać życie, aczkolwiek cechuje je naprawdę ogromna wariancja.
Jeśli zaczniemy skupiać się na turniejach, w który uczestniczy maksymalnie 300 osób, wyjdziemy na tym średnio dużo lepiej, jeśli chodzi o profit, mindset i samodoskonalenie.
Z niewielkimi fieldami łatwiej poradzić sobie od strony mentalnej, ponieważ częściej osiągać się będzie stoły finałowe. Znam dobrych regularsów MTT, którzy przegrywają na dużej próbce, ponieważ za cel obrali sobie turnieje z bardzo licznymi fieldami.
Co ważniejsze, pozwoli nam to stawać się też lepszymi graczami, ponieważ w tym samym okresie częściej znajdziemy się na bubble, stole finałowym czy w heads-upie. Zdobędziemy dużo więcej cennego doświadczenia niż w przypadku shootowania wielkich MTT.
Dużo więcej szczegółów w temacie małych fieldów w MTT znajdziecie w tym artykule na PokerStrategy .
Uczyć się powtarzalnych spotów
Wizja analizowania niecodziennych spotów, które przez swoje skomplikowanie sprawiły nam sporo problemów, może być bardzo kusząca, ale nie jest to najlepsze wykorzystanie naszego czasu.
Najszybszym sposobem na usprawnienie swojej pokerowej edukacji jest skupienie się na spotach, w których najczęściej się znajdujemy - Button vs Blindy, Small Blind vs Big Blind, UTG open vs Big Blind defend, zakresy shove'a na 10 bb itp.
Są to w końcu spoty, które występują przy stole najczęściej i dlatego trzeba wiedzieć o nich wszystko. Skoncentrowanie się na nich podczas nauki pozwoli nam podejmować dobre decyzje automatycznie. Dzięki temu będziemy mieli więcej czasu i siły mentalnej, kiedy przyjdzie do analizowania niestandardowego spota bezpośrednio podczas gry.
Uczyć się callować
Jeśli potrzebujecie rady odnośnie tego, czego dokładnie się uczyć, to pierwsze na liście powinny być zakresy sprawdzania. W ich skład wchodzą zakresy defendu, ale także konkretne ręce, z którymi trzeba sprawdzać all-iny.
Mały błąd w foldowaniu lub betowaniu nie jest aż tak kosztowny, ponieważ zwykle chodzi o mniejszą pulę. Mały błąd w callowaniu all-ina może kosztować fortunę, ponieważ gra się o stacki.
Jest to jeszcze bardziej istotne, jeśli jesteśmy regularsem MTT, a błędne sprawdzenie przytrafi się na bubble lub stole finałowym. Zły call może kosztować dwa, dziesięć lub dwadzieścia buy-inów equity przy końcu turnieju.
Bardziej zgłębiłem się w ten temat w tym artykule PokerStrategy, gdzie ogromną skalę problemu zobrazowałem konkretnymi liczbami.
Uczyć się GTO, chociaż trochę
GTO może być zniechęcające dla wielu osób, ponieważ w jego przypadku jest wiele niedomówień. Nawet jeśli chcemy być eksploatowalnym graczem, dla którego najwięcej korzyści płynie z dobrej selekcji stołów, GTO może nas wiele nauczyć.
W mniej wymagających grach wciąż prezentuję bardzo eksploatujący styl, ale GTO uświadomiło mi wiele rzeczy, w tym najlepsze ręce do blefu, najlepsze ręce do łapania blefów oraz to, jak podchodzić do bet sizingów.
Wszystko to proste rzeczy, które bardzo mi się przydają, niezależnie od tego, czy gram z rekreacyjnymi, czy na stole napakowanym regami GTO.
Największym błędem może być myślenie, że trzeba opanować GTO do perfekcji, ale tego nie potrafi nikt. Aczkolwiek każdy, nawet amator, może wyłapać z niego coś użytecznego, co jest w stanie zaimplementować w swojej grze.
Nowa książka Dary O'Kearney'a Endgame Poker Strategy: The ICM Book już w sprzedaży.
