Aussie Millions – Omaha Hi/Lo (przed FT)

Rainer Quel zdominował walkę o miejsce przy stoliku finałowym w evencie #3 Aussie Millions 2009.

Podczas
tegorocznego Aussie Millions swój debiut miał turniej fixed-limit
Omaha Hi/Lo. W zeszłym roku ten rodzaj gry był widoczny tylko i
wyłącznie w turnieju mixed, ale nie było jako takiego osobnego
eventu w Omahę Hi/Lo.

Wpisowe
w wielkości 1000$ + 100$ AUD zdecydowało się zapłacić 102
graczy, co ustawiło pulę nagród w wielkości 102 tys. $ AUD. W
kasie znajdzie się tylko 9 graczy, którzy zasiądą przy final
table, natomiast największa część puli, przeznaczona dla
zwycięzcy, wynosi 30,6 tys. $ AUD.

Na
polu walki pojawiło się wielu nobliwych graczy. Największym
powodzeniem cieszył się oczywiście Ivan Demidov, którego grę
obserwowaliśmy po raz pierwszy od finałowego starcia podczas WSOP
Main Event w listopadzie 2008 roku, kiedy to zajął drugie miejsce,
przegrywając tylko z Peterem Eastgatem. Ivan dokonał zresztą
rzeczy wyjątkowej. Był graczem, który po raz pierwszy w historii
zasiadał przy finałowym stole WSOP Main Event oraz WSOP Europe Main
Event. W Londynie zajął 3. miejsce pozostawiając przy stole tylko
Aleksandra Kostritsyna oraz Johna Juandę. Kostritsyn również
znalazł się na polu walki w tym evencie rozgrzewając się
niewątpliwie przed Aussie Millions Main Eventem, w którym broni
tytułu sprzed roku. Wracając do Ivana Demidova, zarobił on w
zeszłym roku prawie 6 mln $ na turniejach live, co z całą
pewnością przyczyni się do innego spojrzenia na młodego Rosjanina
w Australii podczas Aussie Millions.

Wszyscy
gracze zaczynali turniej ze stackiem w wielkości 5000 przy blindach
25 / 50, co dawało 50 big betów. Poziomy stawek w ciemno rosły
dość szybko i zmieniały się, co 40 minut. Jednakże trzeba
pamiętać, że gra w Omahę Hi / Lo obfituje w splity potów oraz
miltiway akcje, które liczą sobie po sześciu, a czasami nawet
ośmiu graczy ze stołu. Dlatego taka struktura jest dość dobra,
aby rozegrać event w ciągu jednego dnia.

AUSSIE MILLIONS - EVENT #2 - FIXED-LIMIT OMAHA Hi / Lo Wystartowało: 102     Wpisowe: 1100$ AUD    Pula Nagród: 102 000 $ AUD Dla zwycięzcy: 30 600 $ AUD

Tak
właśnie wyglądała walka podczas pierwszego poziomu blindów. Co
chwilkę mieliśmy kilku graczy w pocie, a stawka zazwyczaj
przerzedzała się dopiero w okolicach wyłożenia karty na turnie.
Dużo przewalania żetonów oraz podziałów potów, a mało
solidnych akcji. Ciekawiej zrobiło się dopiero po pierwszych 40
minutach, kiedy blindy poszły w górę do 2. poziomu 50 / 100 bez
ante.

Jak
bolesne bywa czasami dobieranie do układu low
przekonał
się rywal Sama Khouissa. Na turnie, przy boardzie , Sam
posłał bet i znalazł jednego callera. Gdy na turnie spadła ,
Khouiss posłał jeszcze jednego big beta i po raz kolejny został
sprawdzony. Pokazał , co dawało nutsowy układ low
oraz
parę dam. Rywal miał lepszego lowa na turnie ze swoimi ,
jednak na ostatnim streecie spadła najgorsza dla niego dwójka i
niestety wszytko wzięło w łeb. Po tym rozdaniu Sam nabudował się
do 7600.

Znacznie
przyjemniej grało się Royowi Vandersluisowi, który już na flopie
złapał nut-nuta, czyli układy Lo i Hi, których nie dało się już
za bardzo pobić. Roy grał bet w każdej rundzie licytacji, a
opłacało go aż dwóch rywali. Po showdownie sprawa wyglądała
następująco:

Vandersluis:
Gupta:
Opponent:
Board:

Jednakże
Roy zgarnął tylko część puli za układ Hi, natomiast połówkę
Lo podzielił ze swoimi rywalami. Po tym rozdaniu zasiadał już z
7800.

Bardzo niedobrze natomiast szło Harry'emu Demetriu,
który po podniesieniu stawek do 3. poziomu 75 / 150 bez ante,
znalazł się na all-inie już na flopie . Zagrał bet,
dostał raise od Ivana Demidova, na który zareagował 3-betem za
resztę swoich żetonów. Rosjanim oczywiście sprawdził i gracze
pokazali:

Demetriou:
Demidov:

Po
pojawieniu się na dwóch ostatnich streetach nie było już
mowy o układzie Lo, więc Harry zgarnął całą pulę na full
house. Po tym rozdaniu miał 2400, natomiast Ivan Demidov spadł do
9500.

Jason Gray

Omaha
nie bez kozery jest nazywana grą nutsów. Krytyczne podejście do
swojego układu jest kluczem do sukcesu. Tego właśnie doskonale
dowodzi rozdanie, które przydarzyło się przy stoliku Ivana
Demidova. Po limpach dwóch graczy, Ivan zagrał raise przed flopem.
Sprawdził go Jason Gray oraz dwaj limperzy. W four-way pocie
zobaczyliśmy flopa . Akcja szybkim checkiem znalazła się
ponownie u Demidova, który wypalił continuation bet. Nie udało mu
się nikogo wyrzucić tym atakiem i na turnie spadła . Na tym
streecie akcja bez zmian wielkości pota, znalazła się u siedzącego
na buttonie Graya, który przejął inicjatywę wykonując big beta.
Tym razem sprawdził tylko jeden z limperów, natomaist drugi pasywny
gracz oraz Ivan wyszli z rozdania. Na ostatnim streecie spadł .
Tutaj akcja skończyła się na jednym becie.

Grey
pokazał z układem nut Lo, natomiast rywal z
sedond-nut high. Pot został podzielony pomiędzy nich.

Po
podniesieniu blindów do poziomu 4. 100 / 200 bez ante zobaczyliśmy
akcję przy stoliku Davida Steicke, który tak niechlubnie pokazał
się w evencie #1. Rozpoczął Abel Cabrera raisem z early position i
znalazł callerów w postaci Roberta Colliny oraz Davida Steicke. Na
flopie Cabrera posłał continuation beta, który nie zdał
swojego egzaminu i nie zdołał wyrzucić ani jednego z rywali z
rozdania. Turn przyniósł . I tym razem Collina uderzył big
betem. Cabrera nie miał już ucieczki z tego rozdania i sprawdził
za swoje ostatnie grosze. Również Steicke nie miał zamiaru uciekać
z rozdania. Na ostatnim streecie spadł . Collina uderzył po raz
ostatni, natomiast David wykonał sprwadzenie. Jednakże po
zobaczeniu u Robberta szybko złożył karty do mucka,
ponieważ nie był w stanie pobić wheela. Cabrera oczywiście
pożegnał się z turniejem.

Po
re-drawie stolików, David Steicke dosiadł się do stolika z Same
Youssefem. Ci gracze mieli niewyrównane rachunki z eventu #1. Po
czterech limpach, Sam zagrał raise. Oczywiście żaden z rywali nie
miał zamiaru odpuszczać i wszyscy zobaczyli flopa w postaci . Youssef wypalił momentalnie, co spowodowało zrzucenie kart
przez Steickego oraz Sticky'ego. Pozostały w rozdaniu Shane Harding
natomiast wszedł za pozostałe mu 375. Sam wykonał sprawdzenie i
obaj grazce pokazali karty.

Youssef:
Harding:

Na
dwóch ostatnich streetach pojawiły się na turnie oraz na
riverze. Żaden z graczy w takim układzie nie złożył układu Lo i
tym sposobem Harding obronił się przed wylotką z turnieju. Youssef
był jednym z najbardziej aktywnych graczy w turnieju. Uczestniczył
w bardzo wielu rozdaniach, jednak skutek był bardzo różny. Nie
mógł za bardzo nabudować się bardziej i praktycznie non stop
trzymał się tego samego poziomu stacka. Co wygrał pota, to zaraz
stracił go w kolejnych rozdaniach.

Ivan Demidov

Prawdziwym
bohaterem walki w początkowej fazie gry był z całą pewnością
Billy The Croc
Argyros, który grał jak z nut. Podejmował najwłaściwsze decyzje
i tym sposobem zgarniał coraz to więcej żetonów, budując się z
każdym nowym poziomem coraz bardziej. W jedym z takich rozdań,
Billy pozbył się dwóch swoich rywali. Na flopie Argyros
uderzył i dostał raise do all-ina za 375 od Joe Humnickiego.
Wówczas będący w rozdaniu Steve Swalling zagrał 3-bet. The
Croc sprawdził
i na czwartym streecie pojawiła się . Po serii podbijania, Steve
również wrzucił resztkę swoich żetonów do puli i cała trójka
pokazała karty.

Argyros:
Humunicki:
Swalling:

Billy
prowadził ze swoimi asami oraz najlepszym układem Lo. Po spadnięciu
na ostatnim streecie złapał dodatkowo full boat i zgarnął całą
pulę budując się do 14 300.

Kroku The
Crocowi starał
się dotrzymywać George Cotaidis, który po podniesieniu blindów
do 5. poziomu 125 / 250 bez ante, zabrał ze stolika dość ładnego
pota. Agresorem był David Bach, który z Ax Qx Jx Tx nie miał
wyjścia i musiał wejść za wszystko. Dostał sprawdzenia od Jamesa
Kronosa oraz George'a Cotaidisa. Na turnie, przy boardzie , Bach był jeszcze żywy. Miał dwie top pary oraz gutshota do
Broadway straighta. Kronos miał open eded straight drawa oraz flush
drawa z . Jednakże obaj gracze ulegali George'owi, który
miał już made hand z Na ostatnim streecie nic się już
nie zmieniło, tam spadła blank 8d i Cotaidis przy braku układu Lo
zgarnął całego pota budując się do 14 000. Kronos natomiast
powrócił do początkowych 5000. Natomiast Bach znalazł się poza
turniejem.

Bardzo
niefortunne rozdanie przytrafiło się Steve'owi Topkasowi, który
tak świetnie grał podczas eventu #1. Na flopie znalazł
się w rozdaniu z Ashishem Guptą, który pierwszy zagrał bet. Steve
wówczas postanowił położyć raise, który został sprawdzony. Na
turnie pojawiła się najgorsza z kart dla Topkasa, który miał X X. Była nią dająca mu full boat. Steve zagrał bet i
dostał raise od Gupty, którego sprawdził. Na ostatnim steecie
spadła . Akcja skończyła się cappem i Gupta pokazał , które dawały mu nut full house'a już na flopie. Ashish po tym
rozdaniu miał na swoim koncie 9100, natomiast Steve został z
zaledwie 1700 w stacku. Blindy były już na 6. poziomie 150 / 300
bez ante.

W tej
fazie turnieju zupełnie nie wiodło się Ivanowi Demidovowi, który
w pewnym momencie zaliczył niemal dno. Odbił się jednak nieco po
zgarnięciu pota kosztem Michaela TheBigSiCkO Guzzardiego
oraz Tony'ego Greena. Ten ostatni znalazł się na all-inie już
przed flopem, kiedy to pozostał mu niecały jeden duży blind. Na
boardzie nie było możliwości uzbierać układu Lo.
Green pokazał , które totalnie minęły stół. Guzzardi
miał z dwoma parami, natomiast Demidov trafił full boat
z . To wystarczyło, aby mniej więcej powrócić do stanu
z początku turnieju. Jednakże do Guzzardiego było my bardzo
daleko, ponieważ ten miał przed sobą 13 600.

Z
turniejem pożegnał się wówczas Jammie Pickering, który przed
flopem znalazł się na all-inie. Niestety, nie dał rady ręce
Gary'ego Bensona. Sytuackja wyglądała w ten sposób:

Pickering:
Benson:
Board:

Po
tym rozdaniu Benson podbudował się do 5400.

Wydawać
się mogło, że po wcześniejszym pechowym rozdaniu z full boatem na
full boata, Steve Topkas nie będzie już w stanie się podnieść.
Nic bardziej mylnego. Po wielkim rozdaniu, w którym wzięło udział
aż czterech graczy Steve odzyskał poprzednią stratę. Co więcej,
dwóch jego rywali pożegnało się z turniejem. Przed flopem Steve
limpował za 300 z early position tuż przed tym, jak Ken Eastwood
wszedł all-in za 575. Po sprawdzeniu przez Ashisha Guptę, Tony
Bloom postawił 3-beta do 875. Siedzący dalej Constantin Harach
zagrał cold call, a dołączył do niego tylko Topkas oraz Gupta. Na
flopie pokazały się . Betem w wysokości 300 rozpoczął
Harach. Topkas nie miał już wyjścia i zagrał all-in za 350.
Gupta, Bloom oraz Harach sprawdzili i na turnie spadła .
Constantin odpalił wówczas second barrel za 600. To nie przeraziło
Gupty, który sprawdził, Bloom również nie miał możliwości
wycofać się z tego rozdania i wrzucił swoje ostatnie 225. Na
riverze, z pięciu graczy, którzy byli w tym rozdaniu, tylko Harach
oraz Gupta mieli jeszcze czym obstawiać. Tam pojawił się i
Constantin uderzył jeszcze raz. Gupta w końcu poddał rozdanie i
gracze poczeli się chwalić swoimi kartami.

Harach miał z setem dam, Bloom niestety musiał pożałować swoich asów
na ręce . Natomiast Topkas, tafił na ostatnim streecie
seta z , który okazał się najlepszą ręką w tym
rozdaniu! Eastwood spokojnie przesunął karty do mucka i pożegnał
się z turniejem. Taki sam los spotkał jeszcze Blooma. Natomiast
Steve zaliczył więcej niż triple-up i powrócił do żywych w tym
turnieju.

Rainer Quel

Wtedy nadszedł czas gracza, który totalnie
zdominował rozgrywkę przed ustaleniem składu stolika finałowego.
Mowa o Rainerze Quelu, który wygrywał niemal wszystko i zgarniał
wszystko. Ten gracz faktycznie można powiedzieć, wie co oznacza
powiedzenie, że Omaha jest grą nutsów. W jednym z rozdań, pięknie
poradził on sobie z Jamesem Potterem. Przed flopem rozpoczął
Rainer open z under the gun. Dostał dwa sprawdzenie. Jedno od
Pottera z buttona, a drugie od nieznanego gracza ze small blinda. Na
pierwszych trzech streetach pojawiły się . Wtedy gracz z
małej w ciemno uderzył za swoje ostatnie 250. Quel sprawdził,
natomiast Potter podniósł koszt zobaczenia karty na turnie do 550.
Rainer ponownie sprawdził i krupier wyłożył na czwartym
streecie. Quel stuknął w stół do Pottera, który sięgnął po
żetony, aby wykonać big beta. Zanim jednak położył je za linią,
Qual miał już w ręce żetony do sprawdzenia. To zadecydowało o
tym, że Jason zagrał check behind. Piękne psychologiczne zagranie
Rainera. Gdy na ostatnim streecie spadła , Qual uderzył big betem
za 600. Potter sprawdził, jednak jego nie było w stanie
uzyskać uzyskać nawet układu Lo przeciwko i
straightowi Quala. Po tym rozdaniu Jason spadł do 11 000, natomiast
Rainer nabudował się do 23 000.

Chwilkę
później, mieliśmy dwie szybkie wylotki z turnieju. Najpierw vice
mistrz świata Ivan Demidov znalazł się na all-inie przeciwko
Harry'emu Taxicab Demetriou i po zobaczeniu jego
na boardzie , pokornie przesunął karty do mucka i
wstał od stołu. A następnie Steve Topkas nie dał rady Joshowi
JJProdigy Fieldowi. Field flopnął full boat, natomiast Steve
nie był w stanie znaleźć układu Lo umożliwiającego podział
puli. Jego szanse pogrzebał spadający na ostatnim streecie walet.

Field:
Topakas:
Board:

Pokazał
się w końcu Tony G. który był nieco w cieniu. Owszem zgarniał
nieco żetonów, ale bez większych fajerwerków. Gdy blindy znalazły
się na 8. poziomie 250 / 500 bez ante, sytuacja Tony'ego była nie
do pozazdroszczenia. Zostało mu tylko kilka big betów w stacku.
Wówczas znalazł się w limpowanym pocie z Mickiem Stantone, Na
flopie Guoga sprawdził bet Stantona, jednak po spadnięciu
na turnie , potraktował kolejny atak Micka raisem. Na ostatnim
streecie board podwoił się za sprawą . Tony po raz kolejny
uderzył. Dostał call. Guoga miał dwie pary oraz nutsowy układ Lo
ze swoimi . To wystarczyło, żeby zgarnąć całość
puli i nabudował się do 14 000.

Top 5 przy 9. poziomie blindów Aussie Millions - event #3
Seat	Gracz	Żetony
1.	Rainer Quel	31 200
2.	Alexander Kostritsyn	25 600
3.	Paul Sharbanee	23 000
4.	Giuseppe Gumina	21 400
5.	Michael Guzzardi	19 100

Tuż
przed podniesieniem blindów do 9. poziomu 300 / 600 bez ante,
prowadził bardzo wyraźnie Rainer Qual, który szczycił się
stackiem w wielkości 31 200. Tuż za nim siedział Alexander
Kostitsyn, ze stanem posiadania w wielkości 25 600. Trzecią siłę
w turnieju, stanowiły wówczas 23 000 w żetonach, które były w
posiadaniu Giuseppe Guminy.

Mieliśmy
również dość nieprzyjemną sytuację. Nerwy puściły Samowi
Khouissowi, który zaliczył niesamowitego wręcz runner runner
suckouta na 2 outy. Po tym zajściu, Sam został z symbolicznym
stackiem i począł najzwyczajniej w świecie wyzywać krupiera od
najgorszych. Dealer nie dał sobie w kaszę dmuchać i poinformował
Sama, że takie zachowanie nie będzie tolerowane przy jego stoliku.
Khouiss jednak nie przestawał i musiał się wyrzyć. Wówczas
krupier nie wytrzymał i wezwał supervisora tego turnieju. Ten
nałożył na Sama karną rundę na sit oucie. Do jej wykonania
jednak nie doszło, ponieważ Khouiss w rozdaniu, które właśnie
się odbywało, wszedł all-in. Dostał sprawdzenia od Danny'ego
Mountta oraz Jamesa Kronosa. Na flopie Kronos złapał top seta,
jednak jego ręka stała się drugą siłą już na czwartym
streecie, gdzie Mountt uzbierał baby flusha. Dalej nic się nie
zmieniło i Mountt z Kronosem podzielili się częścią pota za
układ Lo. Khouiss natomiast pożegnał się z turniejem.

Khouiss:
Kronos:
Mountt:
Board:

Top 5 przy 10. poziomie blindów Aussie Millions - event #3
Seat	Gracz	Żetony
1.	Rainer Quel	57 200
2.	Eugene Juczenko	31 000
3.	Mel Judah	27 000
4.	Alexander Kostritsyn	25 000
5.	Ashish Gupta	24 000

Niedługo
później monster pota zgarnął Eugene Juczenko. Na flopie
gracz siedzący na early position zagrał bet do trzech swoich
rywali. Siedzący tuż za nim Juczenko wykonał call, co spotkało
się z raisem Trunga Trana z buttona. To podniesienie stawki nic nie
dało. Siedzący na big blindzie Danny Mountt nie zamierzał
odpuszczać handa i sprawdził. To samo zrobili pozostali dwaj
gracze. Turn przyniósł i akcja checkiem doszła do Trana, który
posłał swoim rywalom big beta. Mountt oraz gracz z early position
sprawdzili, natomiast Juczenko walnął raise. Tran wtedy
natychmiastowo zagrał 3-bet, który pozostawił w rozdaniu już
tylko Juczenkę. Po sprawdzeniu, na ostatnim streecie spadła .
Eugene nie zmierzał odpuszczać i uderzył big betem. Tran tylko
sprawdził z ze złapanym na turnie straightem i całkiem
niezłym układem Lo. Niestety, spadająca na riverze dama dała
nutsowy układ Hi oraz Lo Rosjaninowi, który zgarnął całą wielką
pulę. Po tym rozdaniu Eugene nabudował się do 26 000, natomiast
Tran spadł do zaledwie 8300.

Alexander Kostritsyn

Po
podniesieniu blindów do poziomu 10. 400 / 800 swoją przewagę nad
resztą stawki, cały czas powiększał Rainer Qual. Teraz miał on
już na swoim koncie 57 200, przy 31 000 drugiego Juczenki. To
naprawdę miażdżąca dominacja. Na trzecie miejsce wskoczył
wówczas Mel Judah, który posiadał 27 000, natomiast Alexander
Kostritsyn spadł na 4. pozycję z 25 000.

Blindy
rosły nieubłaganie, na 11. poziomie gracze płacili już 500 / 1000
bez ante. Przy takim poziomie stawek w ciemno, jedno rozdanie mogło
zadecydować o losie gracza w turnieju. Przekonał się o tym Michael
TheBigSiCkO Guzzardi, który
jeszcze na turnie był niemal pewny swego, a na riverze mógł
zaledwie odebrać ¼ całej puli. Rozdanie od raise'u z late position
rozpoczął Con Angelakis. Michael sprawdzał z buttona, a w rozdanie
włączył się jeszcze Tony G. siedzący na small blindzie. Na
flopie zobaczyliśmy . Akcja checkiem przeszła do agresora,
który posłał pozostałej dwójce continuation bet. Wówczas
Guzzardi pokazał siłę i zagrał raise. Guogo momentalnie wycofał
się z rozdania, natomiast Con sprwadził. Turn przyniósł .
Angelakis stuknął w stół, na co Michael uraczył go big betem.
Con wiedział, że z tego rozdania nie ma już ucieczki i cappem
doszedł do swojego all-ina. Liczył wyłącznie na kartę na riverze
ze swoim flush drawem oraz parką na ręce, ponieważ Guzzardi miał
tripsa. Obaj gracze mieli identyczny układ Lo, co dawało splita
połowy pota.

Angelakis:
Guzzardi:

To,
co stało się na riverze można nazwać bez kozery, jako sick
last street. Pojawiła się tam , która dała ostatecznie Conowi full boat i zostawiła Michaela z
zaledwie ¼ całej puli.

Chwilkę
później przyszedł czas na Alexandra Kostritsyna, który musiał
niestety opuścić swoje miejsce przy stoliku. Ostatnie rozdanie
mistrza rozpoczął limpem Ashish Gupta z under the gun. Następnie
Alexander zagrał raise i dostał trzy sprawdzenia. Od Constantine'a
Haracha z buttona, Marcusa z dużej w ciemno oraz limpującego
wcześniej Gupty. Na flopie spadły . Pierwszy uderzył
Marcus, co wyrzuciło Ashisha z rozdania. Kostritsyn, który nie miał
już wielkiego wyboru, zagrał raise do all-ina za swoje ostatnie
2000. Został oczywiście sprawdzony.

Marcus:
Kostritsyn:

Jego
sytuacja nie była do końca tragiczna, miał dwie pary, które mogły
zamienić się w full boat oraz gutshota w postaci damy, która
dałaby mu nuts straighta. Marcus teraz modlił się, aby dowieźć
swoją made hand do ostatniego streeta. Modły zostały wysłuchane.
Krupier wyłożył na turnie oraz na ostatnim streecie, które
niczego nie były w stanie zmienić w tym rozdaniu. Marcus zatem
nabudował się do 24 000, natomiast Alexander mógł udać się na
drinka.

Sytuację
kontrolował natomiast Rainer Quel, który z każdą chwilą
powiększał swój stan posiadania. Do długiej listy jego ofiar
dołączył James Potter, który właśnie chciał zaliczyć trzeci
cash w pierwszych trzech eventach tegorocznego Aussie Millions. Jason
znalazł się w bardzo nieciekawej sytuacji, gdy na boardzie
znalazł się na all-inie. Jego ręka nie dawała wielkich
możliwości, a Rainer Quel miał ich aż nadto:

Potter:
Quel:

Układ
Lo był jeszcze możliwy, gdyby na dwóch ostatnich streetach
pokazały się kary niższe od ósemki. Tak się nie stało, na
turnie spadła , natomiast na ostatnim streecie przypieczętował
zwycięstwo Quela, który teraz miał już na swoim koncie 67 000.

Tony G. Guoga

W
bardzo poważnych tarapatach znalazł się Tony G. Po agresji
Australijczyka na każdym streecie, oprócz rivera i sprawdzaniu
przez Kerry'ego Steada, board wyglądał następująco: . Stead pokazał wówczas . As wystarczył na układ Hi,
natomiast 5-2 na Lo. Guoga przesunął karty do mucka i został z
zaledwie 2500 w żetonach. Stead natomiast nabudował się do 28 000.
Tony G. Przetrwał jeszcze kilkadziesiąt minut. Odpadł dopiero po
podniesieniu blindów do 12. poziomu 600 / 1200 bez ante. Padł on
fiarą Cona Angelakisa, który złapał tripla z ósemek na tripla
dwójek Tony'ego G.

Tony G.:
Angelakis:
Board:

Jak
na fali grał dalej Rainer Quel, który zgarnął ładnego pota
kosztem Billy'ego The Croc Argyrosa.
Na flopie Mark Furniss zagrał bet z big blinda i dostał
sprawdzenie od Argyrosa. Wówczas siedzący tuż za Billym Quel,
zagrał raise. Sprawdził tylko The Croc
i na turnie spadła . Wówczas Argyros zmienił się w pasywnego
gracza, który chciał dojść do showdownu sprawdzając bet Rainera.
Ostatni street przyniósł . Żaden z graczy nie zdecydował się
tutaj na powiększanie puli i Quel pokazał z
niestrafionym flush drawem, ale trafionym straightem. To wystarczyło
na rękę Billyego. Zastanawia zachowanie Furnissa, który miał T-9
i spasował po raise Quela na flopie.

Nie
tylko Rainer Quel zgarniał wielkie poty. Do tego grona dołączył
również Van Marcus, który kosztem Eugene Juczenki oraz Davida
Gorra nabudował się do 33 000. Na boardzie agresją
zaczął Juczenko grając big bet za 2400. Sprawdził go Gorr, ale
siedzący za nim Van Marcus postanowił zagrać raise za 4800. Dostał
dwa sprawdzenia i na ostatnim streecie spadła . Wówczas Van
uderzył za kolejne 2400. Juczenko wszedł za swoje ostatnie grosze,
natomiast Gorr dał sobie spokój. Po pokazaniu przez Marcusa Eugene musiał pokornie wstać od stołu, ponieważ jego karta
nie wystarczała na pobicie Vana.

A cóż
robił wtedy Rainer Quel? Odpowiedź jest prosta - kosił, nic
innego. Po podniesieniu blindów do 13. poziomu 800 / 1600 Quel w
bardzo umiejętny sposób wykorzystywał swój wielki stack. Poza tym
miał niesamowity image przy stole, image gracza, który nie oddaje
żetonów. Kolejną jego ofiarą padł Paul Sharbanee. Znalazł się
on na all-inie przed flopem i niestety trafił na znacznie lepszą
rękę u Quela. Board nie pozostawiał tam żadnych wątpliwości.

Sharbanee:
Quel:
Board:

Po
tym rozdaniu Rainer miał już przed sobą 91 000. Wydawało się, że
nie jest w stanie przegrać, jednak z perspektywy wyglądało to
zupełnie inaczej. Rainer po prostu bardzo umiejętnie minimalizował
straty oraz maksymalizował zyski. Wiedział, że w tym turnieju
żetonów jest zbyt mało, aby pozwalać sobie na szaleństwa. Trzeba
grać bardzo ostrożnie, ale z drugiej strony twardo obstawać przy
swoim, gdy jest się pewny swego. Widać to było w rozdaniu z
nietrafionym Royal drawem, kiedy Rainer zagrał check na riverze
mając second nutsa. Quel oddawał mniejsze poty, ale później
odbijał to sobie z nawiązką. Właśnie w ten sposób budował
swojego wielkiego stacka. Wiadome, do tego trzeba jeszcze mieć
kartę, ale ta sprzyjała mu tego dnia niesamowicie. To widać w
rozdaniu, kiedy z turniejem pożegnał się Con Angelakis. Na turnie znalazł się on na all-inie i dostał akcję u Quela

Angelakis:
Quel:

Con nie miał już
praktycznie żadnych szans, aby wyjść z tego rozdania obronną
ręką. Gwoździem do trumny okazał się spadający na riverze ,
który dał Rainerowi karetę przy braku układu Lo.

Quela
gonił natomiast Mel Judah, który po podniesieniu blindów do 14.
levelu 1000 / 2000 zgarnął monstrualnego pota. Przed flopem Mel
rozpoczął raisem i znalazł dwóch chętnych do zabawy. Byli nimi
Jeffrey Duvall, który posłał 3-beta oraz Mick the
Hoon Stanton, który
pasywnie sprawdzał. Na flopie spadły , zapachniało pięknym
nut-nutem. Mel oczywiście uderzył pierwszy i dostał raise od
Duvalla. Sprawdził i to samo uczynił Stanton. Na turnie pojawiła
się . Judah zwolnił grając bet do Duvalla, który postanowił
zagrać big beta. Stanton sprawdził, na co Mel uraczył obu
oponentów check / raisem. Duvall wykonał call, natomiast dla
Stantona oznaczało to all-ina. Wszedł on za wszystko i na ostatnim
streecie pojawił się . Mel jeszcze raz posłał beta dla value i
został sprawdzony.

Judah:
Duvall:
Stanton:

Billy 'The Croc' Argyros

Duvall
może mówić o niemałym pechu, ponieważ do turna miał najwyższy
układ Hi, ale spadający na riverze trzeci trefl dał flusha Melowi.
Judah ze Stantonem podzielili się połówką Lo, natomiast Judah sam
zgarnął część Hi za flusha. Po tym rozdaniu Mel miał już na
swoim koncie 71 000, Duvall spadł do 8000, a Stanton do 11 000.

Rywale
w żaden sposób nie mogli się pozbyć ze stolika Michaela
TheBigSiCkO Guzzardiego.
Na turnie, przy boardzie znalazł się on na all-inie
przeciwko Rainerowi Quelowi oraz Billy'emu The
Croc Argyrosowi.
Obaj decyzyjni, po zobaczeniu na riverze, zagrali check i doszło
do showdownu:

Guzzardi:
Quel:
Argyros:

Tym
razem river był bardzo łaskawy dla Michaela, który właśnie na
ostatnim streecie złapał tripla bijącego króle Quela. Część Lo
zgarnał natomiast Argyros, a Rainer został z niczym.

Quel
odbił to sobie po zmianie wielkości stawek w ciemno do 15. poziomu
1200 / 2400, zgarniając dwa poty. Najpierw na flopie
Guzzardi zagrał bet i dostał call od Rainera. Żaden z graczy nie
zdecydował się na powiększanie puli na dwóch ostatnich streetach
i po spadnięciu na turnie oraz na riverze, gracze pokazali
karty:

Quel:
Guzzardi:

Quel
miał baby flusha oraz słaby low, ale Michael niestety zobaczył
dwójkę na flopie, która zniweczyła jego plany złapania lepszego
układu Lo. Dosłownie w kolejnym rozdaniu Quel rozpoczął raisem i
dostał 3-bet od Cy Jassinowsky'ego. To wystarczyło, aby odstraszyć
resztę graczy. Rainer sprawdził i na flopie spadły . Żaden
z graczy nie zdecydował się na atak i na turnie spadła . Wówczas
uderzył Quel. Cy zastanowił się przez dłuższą chwilkę i poddał
rozdanie. Po tych dwóch handach Rainer Quel nabudował się do 125
000. Guzzardi natomiast był wciąż żywy ze stackiem 13 000, a
walka na bubble'u była tuż tuż.

Marsha Waggoner

Od
dna odbił się natomiast sprowadzony przez Judaha Duvall. Podwoił
swój stan posiadania, a następnie wyrzucił z gry Vana Marcusa,
który po dwóch straconych potach został z super short strackiem w
wielkości 4800. Wszedł all-in przed flopem i znalazł akcję
właśnie u Jeffreya.

Marcus:
Duvall:
Board:

Na
tym boadzie nie było mowy o układzie Lo i po złapaniu króla na
turnie, Duvall zgarnął całość puli budując się do 50 000.

Do
osiągnięcia bubble'a potrzeba było wyeliminować dwóch graczy.
Przy dwóch ostatnich stolikach zostało kilku shortów, którzy nie
mieli już większego wyboru niż wejście all-in przed flopem. W ten
właśnie sposób symultanicznie odpadło z turnieju dwóch graczy.
Najpierw Marsha Waggoner - ostatnia kobieta w tym turnieju weszła
all-in przed flopem i dostała dwa sprawdzenia, od Quela oraz Dereka
Raymonda. Akcja na post flopie wyróżniała się tylko betem Rainera
na turnie. Na dwóch pozostałych streetach obaj gracze stukali w
stół:

Quel:
Raymond:
Waggoner:
Board:

Część Hi zgarnął Quel z dwoma parami,
natomiast część Lo powędrowała do Dereka, który był o oczko
lepszy od Rainera. Przy drugim stole natomiast, Ashish Gupta wrzucił
wszystkie swoje żetony do puli na flopie i dostał
sprawdzenie od Danny'ego Mountta.

Gupta:
Mountt:

Na
turnie spadł , który dał prowadzenie Ashishowi w układzie Hi,
jednak river okazał się bardzo nieprzyjemny, ponieważ za sprawą , Mountt złapał wheel i tym samym odebrał całość ze stolika.

Michael 'TheBigSiCkO' Guzzardi

Blindy
poszły w górę ostatni raz przed rozpoczęciem walki przy stoliku
finałowym. Teraz mieliśmy poziom 16. 1500 / 3000 bez ante. Wtedy w
wielkiego pota wdał się Michael Guzzardi. Był on agresorem przed
flopem, natomiast sprawdzali go Billy The
Croc Argyros
oraz nie kto inny, jak
Rainer Quel. Na pierwszych trzech streetach spadły . Nikt
nie odważył się tutaj na atak i krupier szybko pokazał na
turnie. Argyros wówczas wypalił big beta, który został sprawdzony
przez obu rywali. Ostatni street przyniósł i tutaj ponownie cała
trójka stuknęła w stół.

Guzzardi:
Quel:
Argyros:

Układ
Lo nie był możliwy na tym boardzie. Michael nie miał dosłownie
nic. Quel uzbierał do baby flusha, który pobił na ostatnim
streecie dwie pary Argyrosa. Po tym rozdaniu Guzzardi został z
zaledwie 11 000 w stacku. Toczyła się walka na bubble'u i Michael
był jednym z najlepszych kandydatów do miana bubble boya. Jednakże
to nie on odpadł na tej niechlubnej pozycji. Skończył tam Robert
Collina, który znalazł się all-in na flopie w rozdaniu
przeciwko Danny'emu Mounttowi.

Collina:
Mountt:

Collina miał masę outów na poprawienie swojego
układu. Żaden jednak nie ujrzał światła dziennego. Po wyłożeniu
na turnie oraz na riverze mieliśmy skład finałowego stolika,
który miał podzielić między siebie całą pule nagród.