Pokerowe Teorie GTO - Pluralistyczna ignorancja

Czujesz się jedyną osobą, która ma określone zdanie? A może jedyną, która nie rozumie pokerowej strategii? Zastanów się, bo tak naprawdę możesz być w większości.

Jedną z fantastycznych rzeczy, jaką zauważyłem po latach styczności z pokerem, jest to, że dzięki niemu można nauczyć się wiele z innych dziedzin, takich jak AI, ekonomika, teoria gier czy psychologia. Stworzyłem więc serię artykułów o zagadnieniach spoza pokera, które można skutecznie adaptować w naszej ulubionej grze.

Ignorancja pluralistyczna ma miejsce wtedy, gdy niemal wszyscy członkowie grupy prywatnie nie zgadzają się z panującą normą lub przekonaniem, ale każdy z nich błędnie zakłada, że jest jednym z nielicznych o odmiennym zdaniu. Jako że sądzą, że ich pogląd jest rzadkością, podporządkowują się domniemanej większości, wzmacniając tym samym zachowanie lub opinię, których tak naprawdę nie popierają. Z czasem to wzajemne błędne przekonanie utrzymuje iluzję: wszyscy sprawiają wrażenie zgodnych, mimo że faktyczne poparcie jest znikome.

Wyobraź sobie wykład na uczelni, na którym materiał jest autentycznie trudny do zrozumienia dla większości studentów. Każdy z nich rozgląda się po sali i widzi, że nikt nie podnosi ręki ani nie zadaje pytań, więc dochodzi do wniosku, że reszta wszystko rozumie. Bojąc się kompromitacji, zachowują swoje wątpliwości dla siebie i przytakują, mimo że są zagubieni. Im więcej studentów milczy, tym bardziej wykładowca utwierdza się w przekonaniu, że wszystko jest jasne, a cykl niewypowiedzianego zagubienia trwa aż do końca semestru.

Skutki ignorancji pluralistycznej w takich sytuacjach mogą być poważne: narastają nieporozumienia, wyniki się pogarszają, a okazje do wyjaśnień zostają zaprzepaszczone. Aby przerwać ten zaklęty krąg, wykładowcy mogą zaprosić studentów do zadawania anonimowych pytań (np. przez narzędzia do głosowania lub karteczki), jasno stwierdzić, że dezorientacja jest czymś normalnym, albo przeprowadzać ćwiczenia w małych grupach, jak „pomyśl-porozmawiaj-podziel się”, które obniżają barierę wyrażania niepewności. Gdy studenci dowiadują się, że inni mają te same pytania, czują się bardziej komfortowo, by się odezwać i dopiero wtedy proces nauki zaczyna działać, jak należy.

Możliwość zadawania głupich pytań

Ignorancja pluralistyczna jest przeciwieństwem efektu fałszywej jednomyślności, a ja mam bardzo osobisty przykład jej działania w pokerze, który wiąże się z bezwstydnym promowaniem moich książek. 

Pierwsze kilka książek, które napisałem razem z Darą O'Kearney'em, miało w tytule słowo „Strategia”, np. "Poker Satellite Strategy". Ale przy naszej czwartej wspólnej książce zdecydowaliśmy się na tytuł "GTO Poker Simplified". 

Określenie „Simplified” (uproszczony) otworzyło nam drzwi, których się nie spodziewaliśmy. Nagle pojawiła się cała fala nowych czytelników, którzy zaczęli zasypywać nas pytaniami strategicznymi - pytaniami, których wcześniej bali się zadać. 

Nie byli to amatorzy - niektóre pytania pochodziły od mistrzów EPT, zdobywców bransoletek, a nawet od osoby wysoko notowanej na liście wszech czasów pod względem wygranych. 

Odkryliśmy, że istnieje ogromna część pokerowego świata, która zakładała, że wszyscy już rozumieją to coś, co nazywa się GTO, a nasza książka dała im pozwolenie, by zadawać „głupie pytania”. Okazało się, że byli oni większością, a nie mniejszością. 

Jeśli więc jest coś w pokerze, czego nie rozumiesz - odezwij się. Gwarantuję, że inni też docenią, że to właśnie ty zadałeś to pytanie.

Jakie teorie spoza pokera pomogły twojej grze? Daj nam znać w komentarzu.