Czy bottom set jest bardziej profitowy niż top set?

Czy set dwójek częściej zostaje opłacony niż set asów? Barry Carter postanowił to sprawdzić, żebyście wy nie musieli.

W serii self study Barry Carter pokazuje, jak sam próbował rozwiązać pokerowy problem, a następnie konsultuje się z trenerem lub solverem, aby dostać feedback na temat swojego toku myślenia.

Przez większość czasu w tej serii staram się podzielić się wiedzą, którą nabyłem, próbując naprawić jakiś swój leak. Czasami jednak analizuję coś, co mnie po prostu ciekawi.

Dzisiaj zastanawiałem się, czy trafienie środkowego bądź najniższe seta faktycznie jest bardziej profitowe niż trafienie seta najwyższego. Mam swoją teorię, że chociaż wyższy set jest silniejszy, niższy set zarabia więcej, ponieważ nie blokuje najwyższych par, dzięki czemu nasze value bety częściej będą opłacane. W końcu wszyscy wiemy, jak trudno jest przekonać kogoś do dorzucania pieniędzy na środek, gdy trafisz seta asów. Z drugiej strony trafienie seta dwójek na flopie z asem to scenariusz wymarzony.

Kiedy przerwa między kartami jest duża

Testowałem to na wielu różnych flopach i zakresach preflop. Oto jeden z przykładów, A93 rainbow, otwarcie LJ, sprawdzenie BTN, efektywne 40BB. Tak wygląda zakres LJ po flopie według GTO Wizard:

Tak prezentują się statystyki dla trzech możliwych setów - patrzymy na Equity, Expected Value i Equity Realisation:

Nie ma zaskoczenia w tym, że asy mają największe equity, ponieważ mogą naturalnie pokonać dwa pozostałe sety. Jak można było podejrzeć, dziewiątki są ogólnie bardziej dochodowym układem, bo mają 17,18 BB equity i jego realizację na poziomie 250% w porównaniu do 16,47 BB i 238% asów. Potwierdza to moją teorię: Set dziewiątek zostawia w zakresie rywala więcej rąk Ax, które opłacą nas z najwyższą parą.

Najniższy set jest jednak mniej dochodowy niż asy i gorzej realizuje equity. Zaskoczyło mnie to, ale przypuszczam, że dzieje się tak dlatego, że ta ręka jest podatna na counterfeit, kiedy na flopie pojawią się AA/99/ lub A9. Kolejnym powodem będzie też to, że pary na ręce od króli do czwórek mogą złapać lepszego seta na turnie lub riverze.

Kiedy flop składa się głównie z wysokich kart

Ciągnąc dalej mój eksperyment, przygotowałem ten sam zestaw statystyk, ale dla flopa AQ9r:

Zarówno damy, jak i dziewiątki, są bardziej profitowe niż asy w tym spocie, a do tego ich realizacja equity jet dużo lepsza. Nie muszą się już tak bardzo martwić o bycie counterfeited lub to, że na kolejnych ulicach wyższa para trafi lepszego seta. 

Kiedy flop jest niski

Oto ten sam zestaw statystyk dla flopa 652r:

To bardzo interesujące. Zarówno EV, jak i EQR zmniejszają się w znacznie bardziej liniowy sposób niż w innych przykładach. Górny set jest lepszy we wszystkich trzech aspektach niż drugi set, który jest znacznie lepszy niż ten najniższy.

Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że EV wszystkich tych rąk prawdopodobnie pochodzi z overpar, a także wysokich kart, które złapią parę na turnie lub riverze. Tak czy inaczej, nie ma zbyt wielu 6x czy 5x pod najwyższe pary, aby opłacić seta dwójek.

Wniosek z tego jest taki, że gdy najwyższa karta na flopie jest dość wysoka, posiadanie drugiego lub trzeciego seta jest bardzo opłacalne ze względu na większą liczbę rąk z top parą, które mogą je opłacić. Jeżeli jednak pomiędzy górną i dolną kartą występuje znaczna przerwa, profitowość spada ze względu na ryzyko bycia wyoutowanym przez średnią część zakresu rywala. Kiedy potencjalna top para jest dość niska, najlepiej jest mieć top seta.

Wszystko to ma charakter dyskusji akademickiej, ponieważ trafienie seta na flopie nie zdarza się w pokerze często i powinieneś być przygotowany na to, że w większości przypadków, gdy tak się stanie, będziesz chciał się z nim stackować. 

Jak uczysz się poza stołami? Podziel się swoimi metodami w komentarzu: