Perfekcjoniści, którzy prokrastynują

Jared Tendler ma radę dla pokerzystów, którym perfekcjonizm uniemożliwia rozpoczęcie czegokolwiek.

Napisałem ten artykuł wczoraj w nocy, po tym, jak moje dziecko poszło spać.

Żartuję. Rozumiem jednak, jeśli taki scenariusz wydaje ci się prawdopodobny. Jestem (w dużej mierze) zreformowanym prokrastynatą, a do tego mam duże doświadczenie w pracy z ludźmi, którzy z prokrastynacją się zmagają. Poruszałem ten problem zarówno w The Mental Game of Poker, jak i The Mental Game of Trading, ponieważ występują on bardzo często i konsekwentnie trapi wiele osób.

Jeśli nie zaglądałeś do moich książek od jakiegoś czasu, postaram ci się streścić zawarty w nich przekaz: prokrastynacja zaczyna się od przeświadczenia, że zawsze możesz coś po prostu zrobić jutro. No i odwlekasz. A kiedy "jutro" staje się "dziś" odwlekasz znowu.I znowu. I znowu. W końcu budujesz w sobie umiejętność odwlekania, zamiast umiejętności wykonania swojej pracy. Mówiąc krótko, "jutro" nie nadejdzie nigdy. To tylko wyimaginowana kraina.

Tylko w sytuacji, gdy czekałeś już tak długo, że nie ma innych alternatyw, poza "zrobić to", znajdujesz w sobie "inspirację", by zacząć działać. A co, jeśli uda ci się czegoś nie wykonać bez konsekwencji? Cóż, jaki masz wtedy powód, by zmieniać swoje nawyki? Problem jest taki, że jako trader czy pokerzysta, prokrastynacja odbiera ci możliwości i uniemożliwia stabilny i konsekwentny rozwój kompetencji. Może się przy tym objawiać w najmniej oczekiwanych sytuacjach.

Na przykład u osób, które zmagają się z perfekcjonizmem, co na pierwszy rzut oka jest kompletnie nielogiczne. Wydaje się, że perfekcjonista powinien nie mieć żadnej tolerancji dla prokrastynacji i jego zachowanie jest jej kompletnym przeciwieństwem - ciągła praca. Oczywiście niektórzy tacy są, ale wielu daje się złapać w błędne koło prokrastynacji.

Dlaczego perfekcjoniści prokrastynują

Perfekcjonizm nie jest pojedynczą przypadłością. W niektórych przypadkach prokrastynacja jest sposobem, by uniknąć bycia nieidealnym.

Kiedy zaczynasz jakieś zadanie, szczególnie takie, które wymaga poprawek i nadzoru w czasie, na początku nie będzie ci szło zbyt dobrze – a tego perfekcjoniści nie lubią. Jednak jeśli możesz prokrastynować, możesz uniknąć bycia nieidealnym. W takim przypadku mniej chodzi o przeświadczenie, że zawsze jest jakieś jutro, a bardziej o poczucie dyskomfortu płynące z tego, że aktualnie jesteś w czymś kiepski.

Kolejna sytuacja, w której prokrastynacja pokazuje swoją obrzydliwą twarz, zachodzi wtedy, gdy odkładasz podjęcie decyzji, ponieważ jesteś przerażony, że nie będzie ona dobra. Prokrastynując, zmniejszasz okno czasowe na podjęcie decyzji, co zmniejsza konsekwencje emocjonalne w przypadku, gdy nie będziesz miał racji.

Pokerowym przykładem będzie odkładanie w czasie serii symulacji lub układania swojego harmonogramu pod serię turniejową. Wszystko dlatego, że nie jesteś w 100% pewny, co robisz. W branży, takiej jak poker, jest to szczególnie prawdziwe, bo tam fałszywy feedback w krótkim okresie może tylko zwiększyć złożoność potencjalnych wyborów.

Podejmowanie działań

Kiedy perfekcjoniści prokrastynują, to nie prokrastynacja jest problemem – to tylko symptom, natomiast prawdziwym ukrytym problemem jest perfekcjonizm.

Jeśli gonisz za doskonałością i stale prokrastynujesz, to jasnym jest, że to, co robisz, nie ma nic wspólnego z byciem idealnym. Jedną z rzeczy, jakie możesz wykonać, jest zdefiniowanie od nowa, czym jest perfekcja. Zamiast skupiać się na wynikach, jakie chcesz osiągnąć, skup się na udoskonalaniu procesu. Jeśli zrobisz krok wstecz i stworzysz plan, dając sobie szansę na testowanie i poprawę, będziesz bliżej doskonałości w swoich działaniach.

Jednocześnie, jeśli uważasz, że twój perfekcjonizm jest bardzo daleko posunięty i stwarza problemy w innych dziedzinach, poza pokerem czy traidingiem, sugeruję przyjrzeć się własnej pewności siebie. Jeśli perfekcjonizm wpływa na liczne elementy twojego życia, to z doświadczenia wiem, że możesz mieć problemy z pewnością siebie, a perfekcjonizm to sposób rekompensowania tego.

Chce ci również przypomnieć, byś skupił się na progresie. Musisz realistycznie podejść do tego, jak budujesz swoje możliwości. Jeśli "doskonałe" oznacza dla ciebie 20 minut rzetelnej pracy, zacznij od 5 minut i powoli wydłużaj ten czas do 20 minut. Takie podejście wpływa również na pewność siebie, ponieważ można potwierdzać obrany kierunek realizacją drobnych celów i na tym kontynuować dążenie do sukcesu.

Najważniejsze jest to, by wystawiać się na wyzwania. Chowanie się w bańce, w której nie możesz niczego zepsuć, szkodzi twojemu potencjałowi i twojej odporności. Trzymanie się na uboczu sprawia, że twój mindset robi się bardziej kruchy. Podejmowanie trudnych działań to jedyny sposób na hartowanie w sobie siły wewnętrznej.

Nad czym aktualnie pracujesz w swojej grze mentalnej?