APPT Auckland – dzień 2
Dzień 2 main eventu w Auckland miał wyłonić skład stolika finałowego. Niestety ponownie zabrakło czasu i do 3. dnia przeszło 11 graczy. Na prowadzeniu znalazł się Luke Stanford.
v:* {behavior:url(#default#VML);}
o:* {behavior:url(#default#VML);}
w:* {behavior:url(#default#VML);}
.shape {behavior:url(#default#VML);}
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
st1:*{behavior:url(#ieooui) }
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Żadna z wielkich postaci nie zakwalifikowała się do 3. dnia
turnieju głównego z serii APPT w Auckland. Spośród 106 graczy miał zostać wyłoniony
skład stolika finałowego. Po rozegraniu kolejnych 8 poziomów stawek w ciemno
nie udało się tego osiągnąć i w stawce nadal pozostawało 11 graczy, którzy
awansowali do 3. dnia turnieju. Na czele znalazł się Luke Stanford, który ze
stackiem 529 000 samotnie przewodził stawce. Z drugim wynikiem ukończył
dzień chipleader z początku walki Nathanael Seet. Jednak uzbieranie 468 000
nie było wcale takie proste. Nathanael był w pewnym momencie bardzo daleko za
czołówką i prawdę mówiąc walczył o życie. Na trzecim miejscu zarzymał się Wang
Che Jung, który do zabezpieczanej koperty wrzucił 404 000.
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
| ASIA PACIFIC POKER TOUR Auckland - DZIEŃ 1B Graczy: 106 Wpisowe: 3000 NZD Pozostało: 11 |
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
st1:*{behavior:url(#ieooui) }
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
st1:*{behavior:url(#ieooui) }
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
Na tablicy świetlnej widniał 8. poziom stawek w ciemno 400 /
800 i ante w wielkości 100. Zaczęło się od dwóch kuriozalnych rozdań. W
pierwszym z nich flopa w postaci
zobaczyli Jerome Dyer oraz Tayne
Derriman. W pocie znajdowało się już 12 500, co przekraczało stan
posiadania Derrimana. Postanowił on wejść all-in z
i dostał call od
Dyera, który pokazał mu
. Turn przyniósł
, który dawał Tayne'owi kilka
dodatkowych outów z open ended straight drawem. Nie mogło być inaczej na
RiverStars. Ostatni street przyniósł i tym samym Dyer został zdegradowany do
miana shorta z zaledwie 12 500 w żetonach . W kolejnym rozdaniu na flopie
Shane Dye stanął w obliczu beta od nieznanego gracza za 6000.
Postanowił wejść wówczas all-in za dodatkowe 6200 z
i flushem. Wówczas
akcja doszła do Tima Heatha, który nie zastanawiał się długo i również wykonał
push. Miał on znacznie więcej żetonów od Shane'a oraz pierwotnego agresora.
Gracz, który zakładał jako pierwszy na flopie spasował i Heath pokazał
Shane'owi
z wyższym flushem. Dye był drawin dead. Na turnie pojawiła się
a na riverze
. Gracz,
który spasował na flopie mógł teraz żałować, ponieważ zrzucił
.
![]() |
| Emocje przy stole |
Bez niespodzianek natomiast odbyło się wszystko u Sorena
Ericksona, który podczas pierwszego dnia grał bardzo dobrego pokera, jednak
jeden bad beat strącił go na samo dno rywalizacji. Teraz dostał w bardzo
krótkich odstępach czasu rakiety oraz cowboye. W obu przypadkach wszedł all-in
przed flopem. I w obu przypadkach znalazł chętnego do walki. Na asach udało mu
się podwoić stan posiadania po raz pierwszy, a na królach po raz drugi. Tutaj
trzymając Kd Kc dostał call od przeciwnika z
. Board
ani na
moment nie zagroził Sorenowi, który zgarnął ze stołu pota wartego 26 000.
Swoją przewagę nad rywalami powiększał również Nathanael Seet, który zasiadł
tego dnia jako chipleader. Na turnie, przy boardzie
James Honeybone
wszedł all-in za 11 300 w pota o wielkości około 15 000. Seet począł
tankować przeciwnika i w końcu powiedział To
jest 50/50. Muszę sprawdzić. Gdy James odsłaniał swoje
powiedział: No tak, to jest 50/50. Seet był
jednak znacznie z przodu z
. Honeybone przyznał: Great call i po zobaczeniu 3h na ostatnim streecie musiał opuścić
stolik. Nathanael natomiast nabudował się do 130 000 i dalej prowadził w
turnieju.
Potężnego pota mieliśmy przy stoliku Sretena Cvetkovskiego.
Na flopie
Sreten zagrał all-in i po kilku minutach tankowania jego
przeciwnik sprawdził. Sreten pokazał
, które były lepsze od
oponenta. Cvetkovski wówczas poderwał się z krzesła i krzyknął do krupiera: Poczekaj! W końcu dealer pokazał na
turnie, która dawała obu graczom flush drawa, ale większego dalej
Cvetkovskiemu, którego był lepszy od
. Na riverze, za sprawą
flush stał
się rzeczywistością i Sreten Cvetkovsky nabudował się do 90 000 krzycząc
do swoich przyjaciół Wielki pot! Wielki
pot!
Następnie, gdy blindy powędrowały w górę do 11. poziomu 800
/ 1600 i ante 200, byliśmy ponownie świadkami wielkiego rozdania i kolejnego
jednokolorowego flopa. Rozpoczął Barry Clayton z late position od raise'a do
4000 i dostał call od Penny Parker, która siedziała na na big blindzie. Na
flopie
Parker stuknęła w stół
do Claytona, który niespodziewanie wszedł all-in overbetując za 30 000. Penny
zastanowiła się chwilkę i postanowiła sprawdzić Barry'ego z
i second nuts
flush drawem. Clayton był w kłopotach, ponieważ miał znacznie gorsze
. Teraz potrzebuję tylko szóstki -
powiedział przed rozdaniem turna. Na turnie niestety dla niego był już drawing
dead ponieważ zobaczył i uzupełniającego się flush drawa dla pani Parker.
na ostatnim streecie nie miał już żadnego znaczenia i tym sposobem Penny Parker
nabudowała się do ponad 100 000, a Barry Clayton musiał opuścić swoje
miejsce przy stoliku.
![]() |
| Joe Hachem |
Nie wiodło się zupełnie mistrzowi świata Joe Hachemowi. W
pewnym momencie z shortstackiem postanowił wejść all-in na preflopie trzymając
i dostał call od Paula Hockena, który pokazał my
. Flop był bardzo
przyjazny dla Joe Hachema, ponieważ złapał parę za sprawą
Jednak na
turnie Paul trafił jednego ze swoich 3 outów i objął prowadzenie po pokazaniu
się . Gdy na riverze pokazał się
Hachem wyskoczył do góry klaszcząc w ręce
i radując się z powodu tripsa. Jednak po chwili jego mina bardzo mu zrzedła,
ponieważ uświadomił sobie, że to czwarty trefl na stole, a Hocken miał ,
która dawała mu tym samym flusha. To był koniec mistrza świata na tym turnieju.
Gdy blindy ponownie zostały powiększone - teraz mieliśmy już
poziom 12. 1000 / 2000 i ante 300 - dał znać o sobie Bryan Huang, który tak
dobrze radził sobie podczas pierwszego dnia rywalizacji. Huang sprawdził na
turnie, przy boardzie
kolejnego beta Chris Tau i na riverze
pojawiła się . Tau ponownie zaatakował betem za 4000 i dostał natychmiastowy
raise od Bryana do 29 000. Po chwili zastanowienia się, postanowił
sprawdzić i gdy zobaczył u Bryana
z flushem natychmiastowo przesunął
karty twarzami w dół do mucka. Huang po tym rozdaniu nabudował się do
130 000, natomiast Tau spadł do zaledwie 28 000. Odwet za brata wziął
Tony Hachem, który na boardzie
postanowił sprawdzić all-in
Yasukiego Shino w kwocie 8100 w pota liczącego aż 21 000. Japończyk pokazał
pocketa
, który był z tyłu za
Hachema. Good call, Hach-ey baby! - Powiedział Shino, a Tony prosił dealera:
Dwójka... dwójka... Krupier faktycznie
dał mu na ostatnim streecie i tym samym utrzymał układ sił z turna. Shino
był już poza turniejem, natomiast Tony nabudował się do 80 000.
Przy jednym stoliku zasiadali Nathanael Seet oraz Grant
Levy. Między tymi dwoma graczami doszło w końcu do poważnego spięcia. Na
riverze, przy boardzie
w pocie znajdowało się już 20 000.
Levy zdecydował, że najlepszy dla niego będzie check i stuknął w stół do Seeta,
który zagrał bet za 18 500. Grant powiedział wówczas Oh,
jesteś najlepszy. Levy oddał się kontemplacji. Gdy jego
zastanawianie stało się denerwujące dla Seeta, ten poprosił o czas. Gdy tylko
Nathanael zawołał o zegar Grant natychmiastowo wykonał sprawdzenie. Ósemki są dobre? - Zapytał Seet, na co
Levy pokazał
. Nathanael
nie miał nawet ósemek, bluffował z
. Po tym rozdaniu Grant Levy
nabudował się do 105 000.
![]() |
| Alex Bond |
Nathanael Seet stracił pozycję chipleadera, gdy tylko Andy
Pantling doświadczył swoistego Rocka
Rolla. Jego stack rósł do ogromnych rozmiarów z każdym rozdaniem
powiększając się o znaczne sumy. Tuż po podniesieniu blindów do 13. poziomu
1200 / 2400 i ante 400 Andy siedział po uszy w pocie wartym 35 000 na
boardzie
i postanowił po pasywności oponenta zagrać bet za
17 000. Przeciwnik zastanowił się przez dłuższą chwilkę, przeliczył stack
i zniesmaczony powiedział: Dobra,
sprawdzam. Andy pokazał
ze straightem. Rywal przez chwilkę studiował
board patrząc w swoje karty i po chwili odłożył je twarzami w dół do mucka ze
słowami Nice call na ustach. Po tym
handzie Pantling miał już w stacku 315 000 i pewnie prowadził w turnieju. To już była walka na bubble'u, która nota bene
nie trwała zbyt długo. Chwilkę po wyeliminowaniu Graeme Putta na 32. miejscu, na
all-inie przed flopem znalazł się Alex Bond, który swoje ostatnie 18 000 postanowił
wypchnąć z
. Dostał sprawdzenie od znacznie bardziej nabudowanego Wang Che
Junga, który postanowił gamblować ze zdominowanymi
. Na flopie zrobiło się
nieprzyjemnie dla Alexa. Za sprawą
Jung złapał open ended straight
drawa. Natomiast na turnie pojawiła się , która dodatkowo dawała Azjacie
prowadzenie. Spadająca na ostatnim streecie nie była w żaden sposób w stanie
pomóc Alexowi i uczyniła go bubble boyem tego turnieju. Byliśmy w kasie!
![]() |
| Tony Hachem |
Później zaczęło się hurtowe odchodzenie graczy od stolików. W
jednym rozdaniu na all-inie przed flopem znalazło się ich aż czterech! Najpierw
Assadour Assadourian wszedł all-in z
za 16 000, tuż za nim shove za
18 000 wykonał Trevor Saunders, który miał rakiety
. Peter Jones
również nie zamierzał odpuścić swoich
i wykonał push za 10 000. Sprawdził
ich wszystkich Sreten Cvetkovsky, który miał
. Board przyniósł
i tym samym Assadourian oraz Jones pożegnali się z turniejem. Niedobrze zaczęło
się również dziać w obocie Granta Levy'ego, który skrócił się i niemal połowę w
dość krótkim czasie. W końcu, postanowił wejść all-in przed flopem z
i
dostał call od Luke'a Stanforda, który niestety dominował go za pomocą
. Board
w żaden sposób nie pomógł Levy'emu, który po zobaczeniu
zakończył
turniej na 27. miejscu. Chwilkę później Bryan Huang wpadł w poważne tarapaty.
Rozpoczął open raisem z late position za 20 000 i dostał instant 3-bet od
Matthew Walla z blinda, na który postanowił zareagować all-inem. Wall
szybciutko wrzucił resztę swoich żetonów o wadze 59 500 do pota i pokazał
Huangowi rakiety
. Bryan był w kropce mając zaledwie
. Jednak wraz z
pojawieniem się flopa
pojawiała się również nadzieja oraz 9 nowych
outów dla Huanga. Na turnie nic się nie zmieniło - wpadła blank , również
river nie przyniósł młodemu Azjacie upragnionego flusha i po zobaczeniu na
ostatnim streecie został on z zaledwie 31 500 w stacku. Na asy nadział się
również Tony Hachem. Rozpoczął przed flopem od raise'a za 12 000 z buttona
i dostał mini raise od Wanga Junga do 24 000 z big blinda. Postanowił
wówczas wejść all-in z
i dostał instant call. Jung pokazał
. Na
flopie ponownie zrobiło się ciekawie, ponieważ
dawały bratu mistrza
świata open ended straight drawa. Następne outy dla Hachema doszły na turnie,
gdzie spadła dając mu dodatkowo flush drawa. Jednakże
na riverze
utrzymała rakiety Junga na właściwym torze lotu i trafiły one w stack Tony'ego
Hachema zmiatając go z powierzchni ziemi. Chwilkę później odpadł Bryan Huang,
który postanowił wejść all-in przed flopem z
dostał akcję od Edwarda
Holdcrofta z
. Na boardzie
Edward złapał jeszcze seta i tym
samym pozbył się świetnie radzącego sobie przez półtorej dnia młodego Azjaty.
st1:*{behavior:url(#ieooui) }
/* Style Definitions */ |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Po podniesieniu blindów do 15. poziomu 2000 / 4000 i ante
500 w stawce pozostało już tylko 18 graczy, który walczyli i udziały w
największej części puli nagród. Prowadził Luke Stanford, który nabudował się do
390 000. Za nim z 300 000 drugie miejsce okupował Wang Che Jung. Z
trzecimi stackami w wielkości 290 000 czaili się Michael Mariakis oraz Daniel
Craker. Teraz pozostało już tylko wyeliminować kilku shortów z końca stawki i
można było spokojnie zająć się myśleniem o stoliku finałowym. Początek wydawał się
obiecujący. Bardzo szybko odpadli Glen Gibbs, którego pocket
nie dał rady
Sretena Cvetkovskiego na boardzie
. A następnie od stolika
odszedł Matthew Mitchell. Tutaj również pocket
nie dał rady
Andy'ego
Pantlinga. Na flopie
jeszcze się trzymał. Na turnie za sprawą
Andy
złapał combo drawa z open ended straight oraz flush drawem. A dzieła
zniszczenia dokonała na ostatnim streecie, która uzupełniła straighta. 18. miejsce Gibbsa oraz 17. miejsce Mitchella
były warte niespełna 6 tys. $.
Następnie największego pota w turnieju zbudowali Nathanael Seet oraz Luke
Stanford. Rozpoczął chipleader z początku dnia open-raisem z buttona. Luke
myślał, że Seet gradnie i zagrał all-in z
. nathanael szybko sprawdził i
pokazał
. Coin flip przestał być coin flipem już na pierwszym streecie,
gdzie pojawił się , a podwojenie Seeta dokonało się po wyłożeniu
.
Stanford stracił pozycję chipleadera spadając do 255 000, natomiast Seet
nabudował się do 205 000.
Na 16. miejscu z prawie 8 tys.
$ nagrody odpadł Trevor Saunders. Wszedł za wszystko przed flopem po open raise
Daniela Crakera przed flopem za 20 000.
Saundersa były lepsze
od
Crakera, niestety, już na pierwszym streecie pojawiła się
, która
przewróciła wszystko do góry nogami. Dalej nie zobaczyliśmy już żadnego asa i
spadające na kolejnych streetach
uświadomiły Trevorowi, że to nie
jest jego dzień i jego kariera w tym turnieju właśnie dobiegła końca.
![]() |
| Nathanael Seet |
Świetnie natomiast poczynał sobie Nathanael Seet, który zgarnął cały stack
Sorena Eriksona. Podbił z under the gun i dostał sprawdzenie od dwóch graczy. Gdy
akcja doszła do Sorena, ten długo się nie zastanawiał i posłał cały swój stack
na środek stołu. Seet nie chciał mieć więcej graczy w tym pocie i również
zagrał all-in skutecznie pozbywając się przeciwników. Erikson pokazał
, na co Seet uraczył go widokiem
. Na flopie obaj gracze złapali parę, jednak na boardzie
prowadził nadal Seet dzięki kickerowi. Do końca nic się już nie zmieniło i po
zobaczeniu na turnie oraz
na riverze Soren Erikson udał się do kasy po
niespełna 8 tys. $ za zajęcie 15. miejsca w turnieju. Seet natomiast nie
przestawał. Po open raise Paula Pere do 22 000 przed flopem z under the
gun, postanowił zagrać 3-bet za 58 000. Pere sprawdził i obaj gracze zobaczyli
spadające na flopie. Żaden z nich nie zdecydował się na powiększanie
pota. Identycznie sprawa miała się po wyłożeniu na turnie. Dopiero na
ostatnim streecie, gdzie spadła Seet zaatakował za 50 000. Pere
sprawdził i momentalnie przesunął karty twarzami w dół do mucka po zobaczeniu
u Nathanaela. Paulowi zostało zaledwie 16 000 w stacku i to on był
głównym kandydatem do opuszczenia stolika w kolejnych rozdaniach.
Jednak to nie on odpadł na na 14. miejscu. Wieli pot wygenerowali Luke
Stanford oraz Sreten Cvetkowski wchodząc za wszystko przed flopem. Tym razem
Stanford z
dominował pocketa
Cvetkovskiego. Boad
nie
pozostawiał żadnych wątpliwości i Sreten udał się do kasy po niecałe 8 tys. $
nagrody. Pere natomiast odpadł chwilkę później, gdy zdecydował się na wejście
all-in przed flopem z
i dostał call od Edwarda Holdcrofta, który pokazał
nieco gorsze
. Jednakże w coin flipie lepszy okazał się holdcroft, który już
na flopie
obiął prowadzenie. Na turnie spadł
, który dawał mu już
dwie pary, jednak Pere dostał gutshot straight drawa. Na ostatnim streecie
spadła nie mająca większego znaczenia i tym sposobem Paul Pere pożegnał się
z turniejem na 13. miejscu z niespełna 8 tys. $ nagrody.
![]() |
| Jani Kerke |
Gdy wszyscy czekali na wyeliminowanie jednego z shortstacków i zakończenie
walki podczas tego niezwykle długiego dnia do walki stanęli gracze z samego
szczytu tabeli. W wielkim pocie, który wytworzył się po all-inach przed flopem,
znaleźli się Andrew Pantling oraz Edward Holdcroft. Andy miał
, które było
niestety przegrywało z
. Flop nie pozostawiał żadnych wątpliwości
dawały dwie pary Edwardowi i tylko szanse w postaci gutshota Andy'emu. Ani turn , ani spadająca na riverze
nie zmieniły nic w układzie sił i to właśnie Andy
Pantling skończył turniej na 12. miejscu z ponad 10 tys. $ nagrody.
W ostatnim rozdaniu dnia, podwoił się jeszcze najkrótszy w stawce Jani Karke.
To było, jednym słowem chore.
Jani wszedł all-in za 29 500 z middle position. Tuż za nim, za
wszystko zagrał Eric Mutrie, który wrzucił do pota 157 000. Nikt nie miał
ochoty uczestniczyć w tym rozdaniu i gracze pokazali karty. Eric miał pocketa
, natomiast Karke odsłonił totalnie zdominowane
. Na flopie spadły
dając niewielkie szanse Janiemu na zwycięstwo. Na turnie Eric złapał
flush drawa z , ale Karke dostał 9 dodatkowych outów na flusha. RiverStars
stanął oczywiście na wysokości zadania i na ostatnim streecie sprezentował
Janiemu dającą flusha i podwojenie. Po Sali przetoczył się jęk... szkoda słów.
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
st1:*{behavior:url(#ieooui) }
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
st1:*{behavior:url(#ieooui) }
/* Style Definitions */ |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||






