WSOP-E event #2 – dzień 1

Klasyfikacja eventu #2 H.O.R.S.E. po pierwszym dniu zmagań wygląda, jak lista największych sław pokerowego świata. Na prowadzeniu znaleźli się Phil Ivey oraz Phil Hellmuth.

Turnieje H.O.R.S.E. rozgrywane na szacownych imprezach można
porównać do wyścigów Formuły 1. Nie ma tu miejsca na słabe marki, ani liczenie
na szczęście. To właśnie H.O.R.S.E. pokazuje rzeczywistą wartość każdego
gracza, ponieważ tak jak w Formule 1, liczy się technika, umiejętności, a
znacznie mniej zależy od kart. Pięć odmian pokera i pięć zupełnie różnych
filozofii, które musi ogarnąć jeden, najlepszy pokerowy umysł. To właśnie
dlatego turnieje H.O.R.S.E. należą do najbardziej prestiżowych na każdych
wielkich pokerowych imprezach. I to właśnie one pokazują, dlaczego sławni oraz
uznani gracze, pomimo tego, że nie wygrywają zbyt często eventów w Hold'ema, są
sławni oraz uznani. Szczególnie widoczne jest to podczas H.O.R.S.E. World
Championship na World Series of Poker. Niebotyczny buy-in w wysokości 50 000$
odsiewa przypadkowych gamblerów. Natomiast ten, kto zdobywa specjalnie
przygotowaną na ten event bransoletkę, może liczyć na szacunek wszystkich w
pokerowym świecie. 

Nie inaczej sprawa ma się w przypadku eventu w Londynie na
World Series of Poker Europe. Wpisowe jest oczywiście znacznie mniejsze i
wynosi zaledwie 2500£, jednak sama filozofia turnieju HO.R.S.E. pozostawia pole
do działania tylko dla najlepszych. Wśród 110 graczy, którzy zdecydowali się
powalczyć w tym evencie nie ma praktycznie nazwiska nieznanego, przypadkowego.
Lista startowa przypomina raczej panteon sław, niż spis graczy, którzy mają
wziąć udział w jednym turnieju. Dawno nie mieliśmy takiego turnieju, takiej
uczty. Ivey, Hellmuth, Ferguson, Negreanu, Brunson, Benyamine, Cunningham, Juanda,
Brown, Pescatori, Deck, Bloch, Madsen, Lindgren, Greenstein, Hansen, Antonius,
Matusow oraz Lederer. To tylko kilka nazwisk, które trzeba wymienić.

Warto wspomnieć również o strukturze turnieju. Każdy gracz
zaczyna na deepstacku z 10 000 w żetonach. Każdy poziom blindów zmienia
się co 90 min, natomiast poszczególne gry, co 8 rozdań. Po każdym poziomie
blindów gracze udają się na 20 min przerwę. W ciągu pierwszego dnia po 3 levelu
blindów gracze udają się na 120 minutową przerwę obiadową. Natomiast gra
skończy się wraz z ostatnim rozdaniem 6 poziomu blindów. Drugi dzień miał
potrwać aż do wyłonienia 8 osobowego stolika finałowego. Pierwszy poziom
blindów dla Hold'ema oraz Omahy to 50 / 100, natomiast Limity to 100 / 200 bez
ante. Natomiast dla Razza oraz Studa, ante wynosi 25, low card 25, a completion
100$. Limty są te same co dla Hold'ema oraz Omahy i wynoszą 100 / 200.

Po pierwszym dniu na samym szczycie klasyfikacji znalazły
się dwie bodaj największe pokerowe ikony. Z największym stackiem ukończył Phil
Ivey, który zdaje się być teraz w niesamowitej formie i bez kozery można
powiedzieć, że jest najlepszy na świecie. Ivey ukończył dzień ze stanem 59 200.
Tuż za nim znalazł się Phil Hellmuth, za którym twardo przemawiają statystyki
World Series of Poker. 11 bransoletek, 68 razy w kasie turniejów WSOP oraz
ponad 6 mln $ wygranych w największej pokerowej imprezie na świecie. W tym roku
minęło 20 lat kariery Hellmutha na World Series of Poker. To z całą pewnością wystarczy,
aby szanować tego gracza, pomimo jego niezbyt sympatycznego sposobu zachowania.
Hellmuth zakończył dzień z 54 200 w stacku. Trzeci w klasyfikacji Woody
Deck miał już dość sporą stratę do prowadzących i do zapieczętowanej koperty
wrzucił 37 500.

WORLD SERIES OF POKER EUROPE event #2 - DZIEŃ 1 Graczy: 110 Wpisowe: 2500£ Pozostało: 56

Przy drugim poziomie blindów kilka do głosu doszedł Phil
Ivey, który zgarnął pokaźnego pota wynoszącego go w górę tabeli. To było rozdanie
w Studa-8. Na czwartym streecie z odkrytymi Phil zagrał rbet i dostał dwa
sprawdzenia od Jasona Newitta z oraz Thomasa Bihla, u którego siedziały . Na piątym streecie przy układzie

Phil Ivey

Ivey:
Newitt:
Bihl:

Ivey znowu wypalił i ponownie dostał dwa calle od
przeciwników. Sytuacja po pojawieniu się kart na 6 streecie:

Ivey:
Newitt:
Bihl:

Tym razem pierwszy decyzję podejmował Bihl, który wypalił
bet, Newitt po zobaczeniu swojego outa u przeciwnika spasował, natomiast Ivey
zagrał raise po chwili namysłu. Bihl nie budował dalej puli i postanowił
wyłącznie sprawdzić.

Na ostatnim streecie krupier niemal się nie pomylił i chciał
pokazać karty twarzami do góry, jednak w porę zareagował Ivey, który w powiedział: W dół! W dół!. Po rozdaniu kart Bihl zagrał check do Iveya, który postanowił
wnieść zakład. Thomas tylko sprawdził i szybko przesunął karty do mucka gdy
Phil pokazał oraz z full boatem. Po tym rozdaniu Phil miał już około 18 000
w żetonach. Jednak przez kolejną godzinę roztrwonił nieco żetonów spadając do
13 300.

Stolik #8 Table of Doom
Miejsce	Gracz	Stack
1	Doyle Brunson	14 525
2	Chad Brown	2225
3	Max Pescatori	9725
4	Thor Hansen	11 300
5	John Juanda	17 325
6	Chris Bjorin	12 600
7	Jean-Robert Bellande	13 350
8	Robert Williamson III	7750

Po podniesieniu blindów do 3. poziomu oraz pożegnaniu kilku
graczy wyłoniło nam się kilka stolików, w których walczyły ze sobą wielkie
sławy oraz jeden prawdziwy stolik śmierci. Przy stole nr #8 zasiadały wielkie
postaci pokerowego świata i prawdę mówiąc niejeden program telewizyjny chciałby
mieć tylu świetnych graczy w jednym miejscu grających przy kamerach.

Przy 4. poziomie blindów 150 / 300 dla Hold'ema oraz Omahy
oraz 75 / 100 / 300 dla Razza i Studa odpadł Chad Brown. Gra toczyła się w Omahę.
Na flopie Brown wypchnął resztkę swoich żetonów grając all-in i dostał
call od Jean-Roberta Bellande oraz Roberta Williamsona III. Żaden z nich nie
obstawiał już ani na turnie ani na riverze . Po pokazaniu przez callerów:

Williamson III:
Bellande:

 

Chad Brown tylko spuścił głowę, przesunął karty do mucka i
odszedł od stolika. Williamson oraz Bellande podzieli pulę między sobą.

Po zmianie gry na Studa mieliśmy grubsze rozdanie z Andy
Blackiem oraz austriackim prosem Ivo Donevem. Bring-in z 4c złożył JJ Hazan,
wtedy Andy Black zagrał bet za 300 i dostał raise do 600 od Doneva. Wszyscy pozostali
gracze z kartami w ręku spasowali, a Black dołożył. 

Andy Black

Black:	(X X)
Donev:	(X X)

 

Na piątym streecie rozpoczął Ivo betem za 300 i tym razem to
Black grał raise do 600, któ®y został sprawdzony.

Black:	(X X)
Donev:	(X X)

Na kolejnym streecie obaj postanowili tylko sprawdzić.

Black:	(X X)
Donev:	(X X)

Na szóstym streecie Ivo wypalił bet, którym postawił Andy'ego
na all-inie. Black sprawdził i
po pokazaniu:

Black:	(Ax Qx)
Donev:	( )

Mógł liczyć wyłącznie na piątkę, która dawałaby mu wheel. Jednak
na ostatnim streecie dostał tylko blank króla, który nic nie zmienił w układzie
sił i wyrzucił go z turnieju.

Kilkadziesiąt minut później mieliśmy three-way-pot w Studa-8.
W rozdaniu znaleźli się Morten Stenheim, Chris Ferguson oraz Andy Bloch. Na piątym
streecie Morten zagrał all-in i dostał call od pozostałej dwójki. Na dwóch
ostatnich streetach Bloch i Ferguson nie decydowali się na podbijanie i po
pokazaniu kart:

Bloch:	( )
Ferguson:	( )
Stenheim:	( )

Stenheim musiał opuścić kasyno, natomiast Chris oraz Andy
podzielili łupy między siebie.

Phil Hellmuth

Następnie swoje dwa rozdania miał Phil Hellmuth. Najpierw w
hold'ema po limpie Neala Frietsa z buttona dołożył ze small blinda. Na big
blindzie siedział Murray Brown. Flop przyniósł  . Phil wypalił beta i
dostał call od Browna. Friets uciekł z rozdania. Na turnie po pojawieniu się obaj gracze tylko sprawdzili. Natomiast, gdy ostatni street przyniósł Hellmuth
ponownie zaatakował, tym razem za 600. Brown sprawdził, jednak żałował tego
słono, ponieważ Phil pokazał mu z nuts flushem i zgarnął pota. Następnie
gdy gra zmieniła się w Omahę-8 na boardzie Phil zagrał bet i dostał
all-in od Layne'a Flacka oraz od Neala Frietsa. Na riverze pokazał się . Hellmuth
ponownie zagrał bet i ponownie został sprawdzony przez Frietsa. Po pokazaniu
kart nie było żadnych wątpliwości:

Hellmuth:
Friets:

Flack zanim przesunął karty twarzami w dół do mucka
zażartował: Kareta szóstek i second nut low. Tylko tyle masz? Po tym rozdaniu
Hellmuth miał już 23 000, natomiast Flack musiał opuścić kasyno.

Mike Matusow

Sporo szczęścia miał również Mike Matusow grając w Hold'ema.
Na flopie Mori Eskandani zagrał all-in i dostał call od Mike'a. Eskandani
pokazał natomiast Matusow z zaledwie gutshotem. Mike nie omieszkał
skomentować tej sytuacji i powiedział: Jest OK., szóstka nadchodzi. Czuję to.
Gdy na turnie pojawiła się Mike kiwał groteskowo głową i powiedział
ironicznie: To nie jest dobra karta dla mnie. Jego przeczucia jednak spełniły
się na riverze, gdzie spadła... . Komentarz The Mouth mógł być tylko jeden: Ooo!
Wiedziałem to! Wiedziałem! 

Niezbyt udaną serię miał David Benyamine tuż przed
zakończeniem dnia. Najpierw grając Studa-8, w zaciętej walce w three-way-pocie uczestniczyli
David Benyamine, Michael Binger oraz David Williams. Do 5 streeta agresywny był
Williams i wtedy właśnie zmusił do zrzucenia ręki Bingera, natomiast w rozdaniu
został Benyamine. Sytuacja na szóstym streecie wyglądała w ten sposób:

Williams:
Benyamine:

Chipcount po dniu 1
Miejsce	Gracz	Stack
1	Phil Ivey	59 200
2	Phil Hellmuth	54 200
3	Woody Deck	37 500
4	Bruce Yamron	34 700
5	Eric Albinsson	32 400
6	Adam Osborne	31 900
7	Yuval Bronshtein	31 900
8	Joe Beevers	31 300
9	Isaac Haxton	30 800
10	Raul Paez	30 700

Na siódmym streecie obaj gracze dostali karty twarzami w dół
i nie pokusili się o kolejne podbicia. Williams szybko pokazał z parą
asów, co było wystarczająco mocne, na prawdopodobnie drawującego do flusha
Benyamine. Następnie w holdema na boardzie dostał bet od
przeciwnika po prawej stronie w wielkości 1000 i postanowił sprawdzić. Na
riverze pojawiła się . David ponownie zagrał check do oponenta, który znowu
poczęstował go betem za 1000. Benyamine powiedział tylko: To już jest
przesada, ale muszę sprawdzić i pokazał . Przeciwnik jednak był znacznie
lepszy z i zgarnął pota. Po tym rozdaniu David miał zaledwie 5500 w
żetonach i powiedział do Jeffa Lisandro Pretty bad half-hour!.

Do drugiego dnia rywalizacji zakwalifikowało się 56 graczy.

Całkowita pula nagród w tym turnieju wyniosła 275 000£. W
kasie znalazło się 16 graczy, a dla zwycięzcy czekało niemal 77 tys. £ nagrody.